Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52010PC0545

Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające na lata 2011 i 2012 uprawnienia do połowów dla statków unijnych dotyczące niektórych stad ryb głębinowych

/* COM/2010/0545 końcowy - NLE 2010/0284 */

52010PC0545

Wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY ustalające na lata 2011 i 2012 uprawnienia do połowów dla statków unijnych dotyczące niektórych stad ryb głębinowych /* COM/2010/0545 końcowy - NLE 2010/0284 */


[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 6.10.2010

KOM(2010) 545 wersja ostateczna

2010/0284 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające na lata 2011 i 2012 uprawnienia do połowów dla statków unijnych dotyczące niektórych stad ryb głębinowych

UZASADNIENIE

1. Kontekst wniosku |

Podstawa i cele wniosku Stada głębinowe to stada ryb poławiane w wodach położonych poza głównymi łowiskami znajdującymi się na szelfach kontynentalnych. Występują na stokach kontynentalnych lub w okolicach podmorskich wzniesień. Obejmują gatunki wolno rosnące i długowieczne, a zatem szczególnie wrażliwe na działalność połowową. Wiedza naukowa dotycząca długowieczności i wzrostu tych gatunków powoli poprawia się i wskazuje, że niektóre gatunki, takie jak molwa niebieska i pałasz czarny, rosną szybciej i żyją krócej niż inne, takie jak gardłosz atlantycki, rekiny głębinowe i buławik czarny, i z tego względu są mniej wrażliwe na działalność połowową. Wrażliwość na połowy zależy również od tego, czy połowy mogą być ukierunkowane na dany gatunek w lokalnych skupiskach, jak to ma miejsce w przypadku gardłosza atlantyckiego, molwy niebieskiej i beryksów. Podobnie jak w przypadku wszystkich dziko żyjących stad ryb, brak ograniczeń dotyczących połowów głębinowych prowadzi do sytuacji, w której przedsiębiorstwa prowadzące działalność połowową konkurują między sobą o darmowy zasób, nie zwracając należytej uwagi na zrównoważony charakter eksploatacji. Niewątpliwie sytuacja taka miała miejsce w odniesieniu do niektórych gatunków głębinowych przed rozpoczęciem regulacji prawnej przez Unię Europejską w 2003 r. Na przykład za wytrzebiony uznaje się wrażliwy gatunek gardłosza atlantyckiego w wodach północno-zachodnich, jak również cennego morlesza bogara w Zatoce Biskajskiej. Dlatego też ograniczenie działalności połowowej jest konieczną interwencją publiczną w celu zapobieżenia spadkowi dochodu przedsiębiorstw prowadzących działalność połowową, ukierunkowania eksploatacji na wyższy odłów w perspektywie długoterminowej oraz zmniejszenia wpływu na ekosystem i sieć pokarmową w następstwie nagłego zmniejszenia się ilościowego niektórych populacji ryb. Wreszcie pomoże to również zapewnić konsumentom stabilniejsze źródło wysokowartościowego białka, chociaż ten aspekt ma mniejsze znaczenie w przypadku gatunków głębinowych, ponieważ stanowią one jedynie niewielki odsetek ryb wyładowywanych w UE. W przypadku gatunków głębinowych interwencja publiczna ma szczególne znaczenie z uwagi na fakt, iż odbudowa wytrzebionych, wolno rosnących stad może trwać bardzo długo lub nawet zakończyć się niepowodzeniem. Konieczność ustanowienia uprawnień do połowów jest odzwierciedlona w art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który zobowiązuje do tego Radę. Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) co dwa lata dokonuje szczegółowego przeglądu stanu biologicznego stad głębinowych. Najnowsza opinia została wydana w czerwcu 2010 r. Podstawę tego wniosku dotyczącego ustalenia uprawnień do połowów stanowi dalszy przegląd dokonany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) w lipcu 2010 r., po zakończeniu prac ICES. W ten sposób spełniony zostaje wymóg oparcia procesu podejmowania decyzji na solidnych przesłankach naukowych zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2371/2002. Organy naukowe stale doradzają ograniczenie nakładu połowowego jako najlepsze narzędzie zarządzania połowami głębinowymi. Jest to spowodowane faktem, że gatunki głębinowe poławiane są w różnego rodzaju warunkach rybołówstwa, działalność połowowa nie jest selektywna, a znaczne ilości ryb są wyrzucane za burtę, ponieważ nie przedstawiają żadnej wartości handlowej albo ich wartość handlowa jest zbyt niska. Limity połowowe są jednak uznawane za przydatny środek uzupełniający i możliwe jest połączenie ich z zasadami dotyczącymi stosowania tych uprawnień do połowów, jeżeli wobec braku tych zasad nie można uzasadnić poziomów połowu. Dlatego też Komisja ustanowiła praktykę zgłaszania wniosków dotyczących rozporządzenia w sprawie uprawnień do połowów w tempie umożliwiającym zasięgnięcie opinii naukowej. Ponadto Komisja podjęła się dokonania w 2010 r. przeglądu ogólnego systemu dostępu do stad głębinowych (rozporządzenie Rady (WE) nr 2347/2002) w celu opracowania ograniczeń dotyczących nakładu połowowego i środków technicznych odpowiadających różnym zawodom związanym z dokonywaniem połowów. Obecnie nakład połowowy jest całościowo ograniczony w odniesieniu do północno-wschodniego Atlantyku, bez uwzględnienia różnic między różnymi łowiskami (zob. art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 53/2010). |

Kontekst ogólny Unia Europejska reguluje od 2003 r. połowy gatunków głębinowych pod względem całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) dla określonych gatunków i obszarów oraz pod względem maksymalnego nakładu połowowego rozmieszczonego w północno-wschodnim Atlantyku. Całkowite dopuszczalne połowy dotyczące niektórych gatunków głębinowych na lata 2009 i 2010 zostały ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1359/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiającym na lata 2009 i 2010 uprawnienia do połowów dla wspólnotowych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębinowych[1]. Dostępne informacje na temat stad głębinowych nie pozwalają naukowcom na pełną ocenę stanu stad ani pod względem populacji, ani pod względem śmiertelności połowowej. Sytuacja ta jest spowodowana kilkoma czynnikami, które stale utrudniają postęp. Gatunki te są często długowieczne i charakteryzują się wolnym wzrostem, co uniemożliwia ujęcie stada w strukturę klas wiekowych i ocenę wpływu połowów na stado poprzez zmiany w długości ryb lub strukturze wiekowej połowów. Częstotliwość uzupełniania stad młodymi rybami nie jest znana. Stada występują powszechnie w głębinach, które są trudne do zbadania z powodów praktycznych. Często dane z badań naukowych nie są dostępne z uwagi na ograniczone znaczenie handlowe tych stad lub nie obejmują całego obszaru występowania. Działalność połowowa jedynie częściowo ukierunkowana jest na te gatunki, a niektóre jej rodzaje są stosunkowo nowe. W rezultacie postęp w zakresie zdobywania wiedzy naukowej jest wolny. Opiera się on na ostrożnościowym podejściu do zarządzania rybołówstwem, u którego podstaw leżą tendencje, jakie można zaobserwować we wskaźnikach liczebności. Ustalanie i podział uprawnień do połowów leży wyłącznie w kompetencjach Unii. Zobowiązania dotyczące zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych określone są w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002. Te uprawnienia do połowów powinny być zgodne z międzynarodowymi umowami, m.in. porozumieniem Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie ochrony osiadłych i daleko migrujących stad ryb i zarządzania nimi z 1995 r. [zwanym dalej „Porozumieniem ONZ o zasobach rybnych z 1995 r.”]. Organ regulacyjny powinien w szczególności zachować dużą ostrożność w przypadkach, gdy informacje są niepewne, nierzetelne lub niepełne. W zastosowaniu art. 6 ust. 2 Porozumienia ONZ o zasobach rybnych z 1995 r., brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być wykorzystywany jako powód opóźnienia lub zaniechania podjęcia środków ochrony i zarządzania. Dostosowania TAC przewidziane w niniejszym wniosku odpowiadają opiniom naukowym i odzwierciedlają zasady zarządzania określone w Porozumieniu ONZ o zasobach rybnych i Międzynarodowych wytycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) dotyczących zarządzania połowami dalekomorskimi z 2008 r., potwierdzonych ostatnio przez Zgromadzenie Ogólne ONZ (rezolucja 64/72 z grudnia 2009 r.). Mimo że wiele stad głębinowych eksploatują również inne państwa prowadzące działalność połowową, w szczególności Norwegia, Islandia, Wyspy Owcze i Rosja, i mimo że konieczne jest dążenie do osiągnięcia porozumienia w sprawie zharmonizowanych środków zarządzania wspólnie z tymi państwami lub, o ile stada zamieszkują wody międzynarodowe, w ramach Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), to jednak należy przyjąć jednostronne środki obowiązujące statki Unii Europejskiej do chwili zawarcia wspomnianych porozumień, w celu uniknięcia negatywnych skutków nieuregulowanych połowów, jak opisano powyżej. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Przepisy obowiązujące w dziedzinie, której dotyczy wniosek, są ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1359/2008 i obowiązują do dnia 31 grudnia 2010 r. Są one powiązane z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych[2], w którym wymienione są gatunki głębinowe o najwyższej wartości handlowej, w odniesieniu do których Komisja stara się ustanowić ograniczenia połowowe (załącznik I do wymienionego rozporządzenia). Uprawnienia do połowów gatunków głębinowych są ustanawiane co dwa lata, zgodnie z rytmem oceny naukowej stad, opartej na szczegółowych przeglądach. Wyjątek stanowią jednak stada argentyny wielkiej i główne łowisko molwy niebieskiej, w przypadku których uprawnienia do połowów zależą od wyniku corocznych negocjacji z Norwegią. W związku z tym uprawnienia do połowów dla tych stad zostaną ustanowione w corocznym rozporządzeniu dotyczącym uprawnień do połowów, które Rada przyjmie w grudniu. Rozporządzeniem obowiązującym w 2010 r. w odniesieniu do tych stad jest rozporządzenie Rady (WE) nr 53/2010. |

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Proponowane środki opracowano zgodnie z celami i zasadami wspólnej polityki rybołówstwa i są one spójne z polityką Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju. |

2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów Wniosek uwzględnia konsultacje przeprowadzone z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA – komitet ten składa się z przedstawicieli organizacji branżowych reprezentujących sektor produkcyjny, branżę przetwórczą oraz sektor handlu produktami rybołówstwa i akwakultury, a także z przedstawicieli organizacji niebranżowych reprezentujących interesy konsumentów oraz aspekty ochrony środowiska i rozwoju) oraz z regionalnymi komitetami doradczymi zainteresowanymi łowiskami, których dotyczy wniosek. Konsultacje te odbyły się na podstawie komunikatu Komisji pt. „Poprawa konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym” (COM(2006)246 wersja ostateczna), który ustala zasady dotyczące tzw. procesu wczesnego prognozowania, oraz komunikatu Komisji pt. „Konsultacje w sprawie uprawnień do połowów na 2011 r.” (COM(2010)241 wersja ostateczna), w którym Komisja przedstawiła swoje opinie i zamiary dotyczące wniosków w sprawie uprawnień do połowów na rok 2011. |

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia Regionalne komitety doradcze podkreślają konieczność zagwarantowania, że wszelkie zmiany w rocznych uprawnieniach do połowów będą stopniowe, tak aby zminimalizować krótkotrwałe zakłócenia działalności gospodarczej. Są one zaniepokojone niepewnością opinii naukowych i pragną poprawy bazy informacyjnej oraz harmonizacji metod gromadzenia danych. Mimo że godzą się na specjalną ochronę gatunków zagrożonych wytrzebieniem, nie są przychylne ograniczeniom połowowym, jeżeli ograniczenia te miałyby prowadzić do wyższych odrzutów w połowach wielogatunkowych. Oczekują raczej, że połowy wielogatunkowe będą zarządzane zgodnie z podejściem całościowym, uwzględniającym uprawnienia do przyłowów w odniesieniu do gatunków najbardziej wrażliwych, i zakładają, że ustalenie ograniczeń nakładu połowowego dla różnych łowisk mogłoby być rozsądnym rozwiązaniem w połączeniu ze środkami technicznymi, takimi jak poprawa selektywności. Regionalne komitety doradcze podkreślają, że natężenie połowów zostało znacznie zmniejszone od chwili wprowadzenia środków zarządzania w 2003 r., oraz zwracają uwagę, że państwa sąsiadujące powinny przyjąć podobne podejście do zarządzania, aby zagwarantować równe szanse. Regionalne komitety doradcze podkreślają, że należy nasilić starania mające na celu ochronę wrażliwych głębinowych siedlisk naturalnych oraz unikanie obszarów, w których występuje najwięcej młodych ryb. Twierdzą, że niektóre tradycyjne łowiska okazały się zrównoważone, ponieważ istnieją od wieków. Część regionalnych komitetów doradczych chciałaby również, żeby zarządzanie uwzględniało pozytywne sygnały pochodzące od niektórych stad, w szczególności tam, gdzie przemysłowe statki rybackie przyczyniły się do poprawy informacji naukowych. Inne regionalne komitety doradcze domagają się stopniowego wycofania uprawnień do połowów, w przypadku gdy ocena stad nie zostanie szybko przedstawiona. We wniosku uwzględniono zasadę stopniowego dostosowania i ograniczania rocznych zmian w zakresie uprawnień do połowów. Nie zaproponowano zmian zakładających roczny wzrost lub zmniejszenie uprawnień do połowów o ponad 15 % w stosunku do stanu z roku 2010. Jedynym wyjątkiem od tej zasady są rekiny głębinowe. Chociaż całkowite dopuszczalne połowy formalnie nie odbiegają od zerowego TAC ustanowionego w 2010 r., to zakaz przyłowów w rzeczywistości spowoduje spadek dozwolonych wielkości wyładunków o 100 %. Komisja prowadzi politykę ochrony rekinów, zgodnie z zapowiedzią przedstawioną w komunikacie Komisji dotyczącym Planu działań Wspólnoty Europejskiej na rzecz ochrony rekinów i zarządzania ich zasobami (COM(2009)40 wersja ostateczna). Zakaz przyłowów powinien zachęcić rybaków do współpracy przy wyznaczaniu obszarów licznego występowania rekinów i poprawie selektywności narzędzi połowowych. Gdy tylko środki te zostaną wprowadzone, będzie można przyznać uprawnienia do wyładunku nieuchronnie występującego przyłowu. Komisja opracowuje nowe rozporządzenie ramowe w sprawie dostępu do połowów głębinowych w 2010 r., które powinno ustanowić w perspektywie średnioterminowej zarządzanie nakładem połowowym w rozbiciu na łowiska/zawody. Komisja zdaje sobie sprawę z problemu, jaki przy połowach wielogatunkowych stanowią przyłowy, i zachęca państwa członkowskie oraz przedsiębiorstwa prowadzące działalność połowową do rozwijania praktyk połowowych zmniejszających przyłowy. Komisja bada możliwość przeznaczenia środków finansowych na projekty mające na celu zmniejszenie przyłowu w połowach głębinowych w 2011 r. Gdy poziomy nieuchronnie występujących przyłowów szczególnie wrażliwych gatunków w różnych zawodach zostaną określone, będzie można je przekształcić w uprawnienia do połowów przyłowu. Już w chwili obecnej wiele TAC uwzględnia pewną ilość przyłowu. Komisja kontynuuje starania zmierzające do wyznaczenia obszarów ograniczonych połowów w celu ochrony wysoce zróżnicowanych siedlisk naturalnych, zarówno postępując zgodnie z opiniami naukowymi swoich głównych organów doradczych, jak i pomagając państwom członkowskim w utworzeniu specjalnych obszarów ochrony. Komisja podziela punkt widzenia, zgodnie z którym należy zastosować przyjęte w niniejszym wniosku podejście jednostronne w celu przekonania państw sąsiadujących do wprowadzenia odpowiedzialnego zarządzania połowami głębinowymi, i nadal wykonuje to zadanie w rocznych rundach negocjacji na poziomie dwustronnym i w ramach NEAFC. Należy zauważyć, że eksploatacja gatunków głębinowych stanowi tylko jedną z wielu kwestii, których rozwiązaniem należy zająć się razem z państwami północnymi prowadzącymi działalność połowową. Komisja opracowała i obecnie testuje ramy zarządzania odpowiadające tendencjom wyznaczanym przez wskaźniki dotyczące stad, również w braku jednoznacznych opinii naukowych. Komisja liczy, że będzie mogła rozwinąć te ramy jeszcze bardziej w odniesieniu do połowów głębinowych dzięki postępom poczynionym w ramach dużego projektu badawczego DEEPFISHMAN, finansowanego z tytułu siódmego programu ramowego. Komisja stworzyła warunki, zwłaszcza poprzez finansowanie badań, dla współpracy rybaków z instytucjami naukowymi w celu poprawy wzajemnego zrozumienia i wykorzystania dostępnych informacji pochodzących z połowów przemysłowych do opracowania opinii naukowych. W kontekście nowego rozporządzenia ramowego w sprawie dostępu do połowów głębinowych dąży się do poprawy zbierania danych. Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej Biologia rybacka i ekonomika rybacka są dziedzinami nauki i wiedzy specjalistycznej, których dotyczy wniosek. Komisja przeprowadziła konsultacje z niezależną międzynarodową organizacją naukową – ICES, oraz zorganizowała posiedzenie plenarne STECF. Opinie ICES opierają się na ramach opracowanych w łonie ICES i wykorzystywanych zgodnie z życzeniami klientów, do których należy Komisja. STECF wydaje opinie zgodnie z zakresem wymagań i obowiązków określonym przez Komisję. Po formalnym przyjęciu przez Komisję wszystkie sprawozdania STECF są dostępne na stronie internetowej Komisji. Wszystkie sprawozdania ICES są dostępne na stronie internetowej ICES. W przypadku wszystkich stad objętych niniejszym wnioskiem nie ma wystarczających danych do wykazania, że ich połowy są zrównoważone. Opinie naukowe z 2010 r. w dużej mierze pokrywają się z poprzednimi opiniami wydanymi w 2008 r. lub wcześniej. Zważywszy że ramy są ukierunkowane na maksymalny podtrzymywalny połów oraz z uwagi na fakt, że poziom eksploatacji gatunków głębinowych, zapewniający ten połów, jest nieznany, naukowcy ogólnie zalecają ograniczenie połowów w stosunku do ostatnich poziomów aż do zaobserwowania oznak wzrostu populacji stad. W przypadku gdy wydaje się, że poziomy eksploatacji odnotowywane przez kilka kolejnych lat nie wywierają negatywnego wpływu na stada, ICES zaleca utrzymywanie połowów na stałym poziomie. W pozostałych przypadkach ICES zaleca niezwiększanie połowów lub doprowadzenie połowów do poziomów sprzed zwiększenia działalności połowowej. ICES podkreśla konieczność ochrony skupisk tarłowych przed kolejnym wytrzebieniem. Po znaczącym zmniejszeniu się uprawnień do połowów od 2003 r. proponowane we wniosku limity połowowe dla drugiego roku (2012) w dużym stopniu pokrywają się z poziomami połowów zalecanymi przez naukowców ze względów zapobiegawczych. W przypadku gdy opinie nie zmieniają się w stosunku do 2008 r., niniejszy wniosek opiera się na poprzednim rozporządzeniu w sprawie uprawnień do połowów na lata 2009 i 2010, które przewidywało stopniowe wprowadzanie niezbędnych ograniczeń uprawnień do połowów w okresie czterech lat. W przypadku gdy znaczna część zalecanych połowów została dokonana przez państwa trzecie, zostało to wzięte pod uwagę i opinia została zastosowana do połowów unijnych w zależności od ich rozwoju. Niektóre serie danych sugerują, że połowy już ustabilizowały się na bardzo niskich poziomach lub wkrótce się na nich ustabilizują, i rzeczywiście odnotowuje się również sygnały wskazujące, że liczebność zaczyna się zwiększać. Biorąc również pod uwagę najnowsze informacje dotyczące właściwości, jaką jest zmienny wzrost różnych gatunków głębinowych, okazuje się, że stada pozostające gatunkami docelowymi po kolejnych ograniczeniach uprawnień do połowów mogłyby w przyszłości być eksploatowane w sposób zrównoważony zarówno pod względem biologicznym, jak i gospodarczym. Jednakże należy rozwiązać problemy związane z tym rodzajem działalności połowowej, w szczególności problem odrzutów, przyłowów i wpływu na wrażliwe siedliska morskie, tak aby działalność ta była również zrównoważona pod względem ekologicznym. W związku z powyższym celem zarządzania mogłoby w przyszłości być utrzymanie w miarę możliwości stabilnych połowów, rozwój środków technicznych i wspieranie strategii połowowych zmniejszających negatywny wpływ na wrażliwe ekosystemy morskie oraz ograniczenie odrzutów. Mieszany charakter wielu łowisk głębinowych jest również brany pod uwagę. Obowiązujące kwoty, które są małe i przeznaczone na pokrycie nieuchronnie występujących przyłowów, zostają zachowane w celu uniknięcia konieczności dokonywania odrzutów. W odniesieniu do rekinów głębinowych i gardłosza atlantyckiego Komisja prowadzi politykę zerowego TAC. W przypadku rekinów głębinowych, które nie są jeszcze wyróżniane w podziale na gatunki w TAC, zakaz połowów wynika z opinii, zgodnie z którą główne gatunki handlowe tej rodziny są uznawane za wytrzebione. W odniesieniu do gardłosza atlantyckiego organy naukowe zalecają całkowity zakaz połowów na wszystkich obszarach objętych TAC. Obszar ochrony gardłosza atlantyckiego w rejonach ICES VI i VII, ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 2270/2004 dnia 22 grudnia 2004 r. ustalającym możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębinowych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006, którego ważność przedłużono rozporządzeniem (WE) nr 1359/2008, nie stanowi już skutecznego rozwiązania w celu ograniczenia połowów gardłosza atlantyckiego z uwagi na fakt, że gatunku tego nie należy poławiać w żadnym obszarze. Ocena skutków Należy ustalić uprawnienia do połowów zgodnie z wymogami art. 43 ust. 3 TFUE. Wdrożenie zawartych we wniosku środków spowodowałoby ogólne zmniejszenie uprawnień do połowów dla statków unijnych, co przełożyłoby się w pewnym stopniu na zmniejszenie połowów, które powinno mieć miejsce w przypadkach, gdy nowe limity połowowe odpowiadają wartościom dokonanych ostatnio faktycznie połowów lub są od nich niższe. Niniejszy wniosek dotyczy nie tylko decyzji krótkoterminowych, ale także stanowi część długoterminowej strategii, dzięki której poziom połowów zostanie stopniowo ograniczony do poziomów gwarantujących zrównoważenie w dalszej perspektywie. W krótkoterminowej perspektywie rezultatem podejścia przyjętego we wniosku będzie zmniejszenie TAC, ale wraz z odbudową nadmiernie wyeksploatowanych stad uprawnienia do połowów powinny się ustabilizować, a nawet wzrosnąć, w zależności od opinii wydawanych z zachowaniem ostrożności. Przewiduje się, że średnio- i długoterminowe skutki przyjętego podejścia będą miały ograniczony wpływ na środowisko w wyniku zmniejszenia nakładu połowowego, wprowadzonych ograniczeń dotyczących liczby statków lub średniego nakładu połowowego w przeliczeniu na statek oraz niezmienionych lub zwiększonych wyładunków gatunków, co do których zostanie stwierdzone, że są odporne na ciągłą działalność połowową. Osiągnięte zmniejszenie nakładu połowowego i liczebności floty w odniesieniu do połowów głębinowych odnotowane od 2003 r. świadczy o tym, że ta polityka jest realizowana w praktyce. Pierwsze pozytywne sygnały pochodzące ze wskaźników dotyczących stad potwierdzają, że skutki przewidziane w średnio- i długoterminowej perspektywie nadal są aktualne. |

3. Aspekty prawne wniosku |

Wniosek ustanawia, w drodze rozporządzenia, dla unijnych flot rybackich limity połowowe gatunków głębinowych o najwyższej wartości handlowej w wodach UE i wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku, aby osiągnąć cel wspólnej polityki rybołówstwa polegający na zagwarantowaniu, że łowiska UE są eksploatowane w sposób zrównoważony pod względem ekologicznym, gospodarczym i społecznym. Jego podstawę stanowi art. 43 ust. 3 TFUE. Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) TFUE. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: Wspólna polityka rybołówstwa jest polityka wspólną. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE na Radzie spoczywa obowiązek przyjęcia środków dotyczących ustalania i przydziału uprawnień do połowów. Przedmiotowe rozporządzenie Rady przydziela uprawnienia do połowów państwom członkowskim. Uwzględniając art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 państwa członkowskie mają swobodę rozdzielania tych uprawnień między regiony lub podmioty gospodarcze według własnego uznania. Dlatego też państwa członkowskie dysponują szerokimi możliwościami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących wybranego przez nie społeczno-ekonomicznego modelu korzystania z przydzielonych im uprawnień do połowów. Niniejszy wniosek nie ma żadnych nowych konsekwencji finansowych dla państw członkowskich. Rada przyjmuje przedmiotowe rozporządzenie co dwa lata i istnieją już publiczne i prywatne środki służące jego wdrażaniu. |

4. Wpływ na budżet |

Wniosek nie ma wpływu na budżet UE. |

5. Informacje dodatkowe |

Uproszczenie |

Ogólnie wniosek nie upraszcza ani nie komplikuje zarządzania kwotami połowowymi. Reorganizacja obszarów TAC w odniesieniu do buławika czarnego powinna uprościć zarządzanie odnośnym łowiskiem, ponieważ proponowany nowy główny TAC obejmuje cały zasięg głównego łowiska. |

Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |

Wniosek dotyczy opracowywanego co dwa lata rozporządzenia na lata 2011 i 2012. Narzędzia zarządzania i poziomy uprawnień do połowów zostaną ponownie zbadane najpóźniej w trakcie 2012 r. w celu opracowania nowego rozporządzenia. Klauzula rewizji nie jest konieczna w niniejszym rozporządzeniu. |

Szczegółowe omówienie wniosku TFUE stanowi, że w odniesieniu do zagadnień wchodzących w zakres WPRyb decyzje są podejmowane wspólnie przez Parlament i Radę zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Wyjątek od tej zasady przewidziany został w art. 43 ust. 3 TFUE w odniesieniu do środków „ustalania i przydziału uprawnień do połowów”. Środki te przyjmować ma Rada, na wniosek Komisji, bez udziału Parlamentu. Przedmiotowy wniosek ogranicza się zatem do ustalenia i przydziału uprawnień do połowów oraz do warunków funkcjonalnie związanych z wykorzystaniem tych uprawnień. W odniesieniu do ograniczeń połowowych wniosek jest zgodny z zasadami tzw. wczesnego prognozowania określonymi w komunikacie Komisji dotyczącym poprawy konsultacji w zakresie zarządzania rybołówstwem wspólnotowym (COM(2006) 246 wersja ostateczna) oraz w komunikacie Komisji dotyczącym uprawnień do połowów na 2011 r. (COM(2010) 241 wersja ostateczna), który zawiera opinie i zamierzenia Komisji w zakresie wniosków w sprawie uprawnień do połowów w oczekiwaniu na opinię naukową na temat stanu stad w 2011 r. Zgodnie z tym ostatnim komunikatem stada głębinowe podlegają kategorii opinii ustanawianych w przypadkach, gdy dane są niewystarczające. Wniosek jest zgodny z zasadami określonymi w wymienionym komunikacie. W szczególności, jeżeli opinie nie są jednoznaczne, należy zmniejszyć TAC do poziomu najnowszych wartości faktycznych limitów połowowych. Wynikające z nich nowe poziomy TAC oblicza się przy wykorzystaniu danych dotyczących połowów dostarczonych Komisji przez państwa członkowskie między 2007 r. a 2009 r. Zgodnie z wczesnym prognozowaniem w lecie 2010 r. odbyły się konsultacje z zainteresowanymi stronami (regionalne komitety doradcze i ACFA) i państwami członkowskimi. Ponadto wniosek jest zgodny z komunikatem Komisji w sprawie wprowadzenia zrównoważenia w rybołówstwie UE przy pomocy podejścia opartego na maksymalnie podtrzymywalnym odłowie (COM(2006)360 wersja ostateczna). Pojęcie maksymalnego podtrzymywalnego połowu nie może być stosowane bezpośrednio do stad głębinowych z powodu braku wystarczających danych dotyczących liczebności i struktury wiekowej stad. Zastosowanie ostrożnościowego podejścia do zarządzania łowiskami pozwala w tych okolicznościach na utrzymanie możliwości rozwoju zarządzania ukierunkowanego na maksymalny podtrzymywalny połów, gdy tylko niezbędne informacje będą dostępne. Proponuje się wprowadzenie zmian dotyczących obszarów TAC w odniesieniu do buławika czarnego i molwy niebieskiej zgodnie z zaleceniem naukowym sugerującym dostosowanie obszarów TAC do jednostek oceny, tak aby decyzje w zakresie zarządzania łatwiej odzwierciedlały zalecenia naukowe. Wniosek przewiduje zawieszenie zakazu ukierunkowywania połowów na gardłosza atlantyckiego w niektórych obszarach, gdzie można znaleźć skupiska tego gatunku. Zważywszy że TAC zaproponowany dla gardłosza atlantyckiego wynosi zero, nie można już poławiać tego gatunku w żadnym obszarze wchodzącym w zakres zastosowania niniejszego rozporządzenia. |

2010/0284 (NLE)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustalające na lata 2011 i 2012 uprawnienia do połowów dla unijnych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębinowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowu.

(2) Rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa[4] zobowiązuje Radę do ustanowienia środków regulujących dostęp do wód i zasobów oraz prowadzenie działalności połowowej w sposób zrównoważony, biorąc pod uwagę dostępne opinie naukowe, techniczne i ekonomiczne, a w szczególności sprawozdania przygotowane przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF).

(3) Obowiązkiem Rady jest ustanowienie całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w podziale na łowiska lub grupy łowisk. Uprawnienia do połowów należy rozdzielić między państwa członkowskie w taki sposób, żeby zapewnić każdemu państwu członkowskiemu względną stabilność działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska oraz z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rybołówstwa ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 2371/2002. Ponadto w celu efektywnego wykorzystania uprawnień do połowów należy ustalić pewne warunki funkcjonalnie z nimi związane.

(4) TAC należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-ekonomicznych i gwarantując sprawiedliwe traktowanie sektorów rybołówstwa. W tym zakresie należy uwzględnić opinie wyrażane podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas spotkań z Komitetem Doradczym ds. Rybołówstwa i Akwakultury oraz odpowiednimi regionalnymi komitetami doradczymi.

(5) Uprawnienia do połowów powinny być zgodne z międzynarodowymi umowami i zasadami, takimi jak porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie ochrony osiadłych i daleko migrujących stad ryb i zarządzania nimi z 1995 r. oraz szczegółowe zasady zarządzania określone w międzynarodowych wytycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) dotyczących zarządzania połowami dalekomorskimi z 2008 r., zgodnie z którymi, w szczególności, organ regulacyjny powinien zachować dużą ostrożność w przypadkach, gdy informacje są niepewne, nierzetelne lub niepełne. Brak właściwych informacji naukowych nie powinien być wykorzystywany jako powód opóźnienia lub zaniechania podjęcia środków ochrony i zarządzania.

(6) Najnowsze opinie naukowe Międzynarodowej Rady Badań Morza (sprawozdanie komitetu doradczego ICES dotyczące stad powszechnie rozprzestrzenionych i stad migrujących, księga 9, czerwiec 2010 r.) oraz STECF (sprawozdania naukowo-techniczne Wspólnego Centrum Badawczego, przegląd opinii naukowych dotyczących roku 2011, część 2, lipiec 2010 r.) dowodzą, że większość stad głębinowych poławia się w sposób niezrównoważony i że w celu zapewnienia zrównoważonych połowów należy ograniczyć uprawnienia do połowów dotyczące tych stad aż do chwili, gdy ich liczebność wykaże tendencję wzrostową. Ponadto ICES stwierdziła również, że nie należy zezwalać na ukierunkowane połowy gardłosza atlantyckiego.

(7) W odniesieniu do rekinów głębinowych główne gatunki handlowe uznaje się za wytrzebione, w związku z czym należy zakazać ukierunkowanych połowów tych gatunków. Do chwili ustalenia ilości nieuchronnie występujących przyłowów za pomocą projektów w zakresie selektywności i innych środków technicznych, należy zakazać wyładunku przyłowów.

(8) Uprawnienia do połowów dotyczące gatunków głębinowych określonych w art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych[5] i wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia są ustalane co dwa lata. Wyjątek stanowią jednak stada argentyny wielkiej i główne łowisko molwy niebieskiej, w przypadku których uprawnienia do połowów zależą od wyniku corocznych negocjacji z Norwegią. Uprawnienia do połowów dotyczące tych stad należy ustalać w corocznym rozporządzeniu ustalającym uprawnienia do połowów dotyczące niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowanym na wodach UE i, w odniesieniu do statków UE, na niektórych wodach poza terytorium UE.

(9) Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami[6], konieczne jest określenie stad objętych różnymi działaniami określonymi w tym rozporządzeniu.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustala na lata 2011 i 2012 roczne uprawnienia do połowów gatunków głębinowych dla unijnych statków rybackich na wodach UE oraz niektórych wodach poza terytorium UE, na których konieczne są ograniczenia połowowe, oraz warunki funkcjonalnie związane z wykorzystaniem tych uprawnień do połowów.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „statek unijny” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

b) „wody UE” oznaczają wody podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu;

c) „całkowite dopuszczalne połowy” (TAC) oznaczają ilość ryb, która może zostać odłowiona i wyładowana co roku w ramach każdego stada;

d) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwom członkowskim lub państwom trzecim;

e) „wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;

f) obszary ICES (Międzynarodowa Rada Badań Morza) określono w rozporządzeniu (WE) nr 218/2009;

g) obszary CECAF (środkowo-wschodni Atlantyk lub główny obszar połowowy FAO 34) określono w rozporządzeniu (WE) nr 216/2009;

Artykuł 3

Limity połowowe i przydziały

Limity połowowe dla gatunków głębinowych poławianych przez statki UE w wodach UE i w niektórych wodach poza terytorium UE a także podział tych limitów pomiędzy państwa członkowskie określono w załączniku.

Artykuł 4

Przepisy szczególne dotyczące przydziałów

Podział uprawnień do połowów pomiędzy państwa członkowskie określonych w załączniku odbywa się bez uszczerbku dla:

a) wymian dokonywanych na mocy art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

b) potrąceń i ponownych przydziałów dokonywanych na mocy art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 lub na mocy art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.

c) dodatkowych wyładunków dozwolonych zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

d) ilości zatrzymanych na mocy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

e) potrąceń dokonywanych na mocy art. 105 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 5

Związek z rozporządzeniem (WE) nr 847/96

Do celów rozporządzenia (WE) nr 847/96 wszystkie kwoty wymienione w załączniku I uznaje się za kwoty „analityczne”.

Artykuł 6

Warunki wyładunku połowu i przyłowu

Ryby pochodzące ze stad, dla których niniejsze rozporządzenie ustala uprawnienia do połowów, mogą być zatrzymywane na burcie lub wyładowane wyłącznie wówczas, gdy zostały złowione przez statki państwa członkowskiego dysponującego niewykorzystaną kwotą.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Komisji

Przewodniczący […]

ZAŁĄCZNIK

O ile nie stwierdzono inaczej, odniesienia do obszarów połowowych oznaczają odniesienia do obszarów ICES.

CZĘŚĆ 1

Definicja gatunków i grup gatunków

1. W wykazie zamieszczonym w części 2 niniejszego załącznika stada ryb określa się zgodnie z kolejnością alfabetyczną łacińskich nazw gatunków. Rekiny głębinowe znajdują się jednak na początku tego wykazu. Do celów niniejszego rozporządzenia podano poniżej tabelę zgodności nazw łacińskich i nazw zwyczajowych:

Nazwa zwyczajowa | Nazwa systematyczna |

Pałasz czarny | Aphanopus carbo |

Beryksy | Beryx spp. |

Buławik czarny | Coryphaenoides rupestris |

Gardłosz atlantycki | Hoplostethus atlanticus |

Molwa niebieska | Molva dypterygia |

Morlesz bogar | Pagellus bogaraveo |

Widlaki | Phycis blennoides |

2. Do celów niniejszego rozporządzenia „rekiny głębinowe” oznaczają następujący wykaz gatunków:

Nazwa zwyczajowa | Nazwa systematyczna |

Brak polskiej nazwy Chlamida | Apristuris spp. Chlamydoselachus anguineus |

Kewaczo | Centrophorus granulosus |

Koleń czerwony | Centrophorus squamosus |

Koleń iberyjski | Centroscymnus coelolepis |

Koleń długonosy | Centroscymnus crepidater |

Rekinek czarny | Centroscyllium fabricii |

Koleń kolcobrody | Deania calceus |

Liksa | Dalatias licha |

Koleń długopłetwy | Etmopterus princeps |

Kolczak czarny | Etmopterus spinax |

Piłogon Brak polskiej nazwy Sześcioszpar Kolcoskór Brak polskiej nazwy | Galeus melastomus Galeus murinus Hexanchus griseus Oxynotus paradoxus Scymnodon ringens |

Rekin polarny | Somniosus microcephalus |

CZĘŚĆ 2

Roczne uprawnienia do połowów stosowane w odniesieniu do statków UE w obszarach, gdzie istnieją ograniczenia połowowe, w podziale na gatunki i obszary (w tonach wagi w relacji pełnej)

Gatunek: | Rekiny głębinowe | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów V, VI, VII, VIII oraz IX (DWS/56789-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Niemcy | 0 | 0 |

Estonia | 0 | 0 |

Irlandia | 0 | 0 |

Hiszpania | 0 | 0 |

Francja | 0 | 0 |

Litwa | 0 | 0 |

Polska | 0 | 0 |

Portugalia | 0 | 0 |

Zjednoczone Królestwo | 0 | 0 |

UE | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Gatunek: | Rekiny głębinowe | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszaru X (DWS/10-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Portugalia | 0 | 0 |

UE | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Gatunek: | Rekiny głębinowe oraz Deania histricosa i Deania profondorum | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszaru XII (DWS/12-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Irlandia | 0 | 0 |

Hiszpania | 0 | 0 |

Francja | 0 | 0 |

Zjednoczone Królestwo | 0 | 0 |

UE | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Gatunek: | Pałasz czarny Aphanopus carbo | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I, II, III oraz IV (BSF/1234-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Niemcy | 4 | 3 |

Francja | 4 | 3 |

Zjednoczone Królestwo | 4 | 3 |

UE | 12 | 9 |

TAC | 12 | 9 |

Gatunek: | Pałasz czarny Aphanopus carbo | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów V, VI, VII oraz XII (BSF/56712-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Niemcy | 25 | 23 |

Estonia | 12 | 11 |

Irlandia | 62 | 57 |

Hiszpania | 123 | 114 |

Francja | 1 732 | 1 599 |

Łotwa | 80 | 74 |

Litwa | 1 | 1 |

Polska | 1 | 1 |

Zjednoczone Królestwo | 123 | 114 |

Inne(1) | 6 | 6 |

UE | 2 165 | 2 000 |

TAC | 2 165 | 2 000 |

(1) Wyłącznie przyłowy. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty. |

Gatunek: | Pałasz czarny Aphanopus carbo | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII, IX oraz X (BSF/8910-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Hiszpania | 11 | 11 |

Francja | 26 | 26 |

Portugalia | 3 311 | 3 311 |

UE | 3 348 | 3 348 |

TAC | 3 348 | 3 348 |

Gatunek: | Pałasz czarny Aphanopus carbo | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe CECAF 34.1.2. (BSF/C3412-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Portugalia | 3 643 | 3 643 |

UE | 3 643 | 3 643 |

TAC | 3 643 | 3 643 |

Gatunek: | Beryksy | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII oraz XIV (ALF/3X14-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Irlandia | 9 | 9 |

Hiszpania | 70 | 70 |

Francja | 19 | 19 |

Portugalia | 202 | 202 |

Zjednoczone Królestwo | 9 | 9 |

UE | 309 | 309 |

TAC | 309 | 309 |

Gatunek: | Buławik czarny Coryphaenoides rupestris | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I, II oraz IV (RNG/124-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Dania | 2 | 1 |

Niemcy | 2 | 1 |

Francja | 9 | 10 |

Zjednoczone Królestwo | 2 | 1 |

UE | 15 | 13 |

TAC | 15 | 13 |

Gatunek: | Buławik czarny Coryphaenoides rupestris | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszaru III (RNG/03-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Dania | 804 | 804 |

Niemcy | 5 | 5 |

Szwecja | 41 | 41 |

UE | 850 | 850 |

TAC | 850 | 850 |

Gatunek: | Buławik czarny Coryphaenoides rupestris | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów Vb, VI, VII, XIIb (RNG/5BX12B-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Niemcy | 19 | 16 |

Estonia | 41 | 36 |

Irlandia | 189 | 163 |

Hiszpania | 3 038 | 2 621 |

Francja | 2 380 | 2 055 |

Łotwa | 51 | 44 |

Litwa | 59 | 51 |

Polska | 1 020 | 880 |

Zjednoczone Królestwo | 149 | 129 |

Inne(1) | 5 | 5 |

UE | 6 951 | 6 000 |

TAC | 6 951 | 6 000 |

(1) Wyłącznie przyłowy. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty. |

Gatunek: | Buławik czarny Coryphaenoides rupestris | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII, IX, X, XIIa, XIIc oraz XIV (RNG/8-14-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Niemcy | 15 | 13 |

Hiszpania | 184 | 159 |

Francja | 94 | 81 |

UE | 293 | 253 |

TAC | 293 | 253 |

Gatunek: | Gardłosz atlantycki Hoplostethus atlanticus | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszaru VI (ORY/06-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Irlandia | 0 | 0 |

Hiszpania | 0 | 0 |

Francja | 0 | 0 |

Zjednoczone Królestwo | 0 | 0 |

UE | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Gatunek: | Gardłosz atlantycki Hoplostethus atlanticus | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszaru VII (ORY/07-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Irlandia | 0 | 0 |

Hiszpania | 0 | 0 |

Francja | 0 | 0 |

Zjednoczone Królestwo | 0 | 0 |

Pozostałe | 0 | 0 |

UE | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Gatunek: | Gardłosz atlantycki Hoplostethus atlanticus | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I, II, III, IV, V, VIII, IX, X, XII oraz XIV (ORY/1CX14C) |

Rok | 2011 | 2012 |

Irlandia | 0 | 0 |

Hiszpania | 0 | 0 |

Francja | 0 | 0 |

Portugalia | 0 | 0 |

Zjednoczone Królestwo | 0 | 0 |

UE | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Gatunek: | Molwa niebieska Molva dypterygia | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów II oraz IV (BLI/24-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Dania | 4 | 4 |

Niemcy | 4 | 4 |

Irlandia | 4 | 4 |

Francja | 25 | 25 |

Zjednoczone Królestwo | 15 | 15 |

Inne(1) | 4 | 4 |

UE | 56 | 56 |

TAC | 56 | 56 |

(1) Wyłącznie przyłowy. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty. |

Gatunek: | Molwa niebieska Molva dypterygia | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszaru III (BLI/03-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Dania | 4 | 3 |

Niemcy | 2 | 2 |

Szwecja | 4 | 3 |

UE | 10 | 8 |

TAC | 10 | 8 |

Gatunek: | Morlesz bogar Pagellus bogaraveo | Obszar: | Wody WE i wody międzynarodowe obszarów VI, VII oraz VIII (SBR/678-) |

Rok | 2011(1) | 2012(1) |

Irlandia | 6 | 6 |

Hiszpania | 172 | 172 |

Francja | 9 | 9 |

Zjednoczone Królestwo | 22 | 22 |

Inne(2) | 6 | 6 |

UE | 215 | 215 |

TAC | 215 | 215 |

(1) Należy przestrzegać minimalnego rozmiaru ryb, który wynosi 35 cm (długość całkowita). Jednak 15 % wyładowanych ryb może mieć minimalny rozmiar do wyładunku wynoszący co najmniej 30 cm (długość całkowita). (2) Wyłącznie przyłowy. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty. |

Gatunek: | Morlesz bogar Pagellus bogaraveo | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszaru IX (SBR/09-) |

Rok | 2011(1) | 2012(1) |

Hiszpania | 614 | 614 |

Portugalia | 166 | 166 |

UE | 780 | 780 |

TAC | 780 | 780 |

(1) Należy przestrzegać minimalnego rozmiaru ryb, który wynosi 35 cm (długość całkowita). Jednak 15 % wyładowanych ryb może mieć minimalny rozmiar do wyładunku wynoszący co najmniej 30 cm (długość całkowita). |

Gatunek: | Morlesz bogar Pagellus bogaraveo | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszaru X (SBR/10-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Hiszpania | 10 | 10 |

Portugalia | 1 116 | 1 116 |

Zjednoczone Królestwo | 10 | 10 |

UE | 1 136 | 1 136 |

TAC | 1 136 | 1 136 |

Gatunek: | Widlaki Phycis blennoides | Obszar: | Wody WE i wody międzynarodowe obszarów I, II, III oraz IV (GFB/1234-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Niemcy | 8 | 6 |

Francja | 8 | 6 |

Zjednoczone Królestwo | 11 | 11 |

UE | 27 | 23 |

TAC | 27 | 23 |

Gatunek: | Widlaki Phycis blennoides | Obszar: | Wody WE i wody międzynarodowe obszarów V, VI oraz VII (GFB/567-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Niemcy | 10 | 10 |

Irlandia | 260 | 260 |

Hiszpania | 588 | 588 |

Francja | 356 | 356 |

Zjednoczone Królestwo | 814 | 814 |

UE | 2 028 | 2 028 |

TAC | 2 028 | 2 028 |

Gatunek: | Widlaki Phycis blennoides | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII oraz IX (GFB/89-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Hiszpania | 242 | 242 |

Francja | 15 | 15 |

Portugalia | 10 | 10 |

UE | 267 | 267 |

TAC | 267 | 267 |

Gatunek: | Widlaki Phycis blennoides | Obszar: | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów X oraz XII (GFB/1012-) |

Rok | 2011 | 2012 |

Francja | 7 | 6 |

Portugalia | 32 | 28 |

Zjednoczone Królestwo | 7 | 6 |

UE | 46 | 40 |

TAC | 46 | 40 |

[1] Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 1.

[2] Dz.U. L 351 z 28.12.2002, s. 6.

[3] Dz.U. C […] z […], s. […].

[4] Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

[5] Dz.U. L 351 z 28.12.2002, s. 6.

[6] Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3.

Top