52009PC0151

[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 2.4.2009

KOM(2009) 151 wersja ostateczna

2009/0051 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające system kontroli i egzekwowania przepisów na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku

UZASADNIENIE

1) KONTEKST WNIOSKU

- Podstawa i cele wniosku

Celem niniejszego wniosku jest aktualizacja przepisów wspólnotowych, które stanowią transpozycję systemu kontroli i egzekwowania przepisów przyjętego przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC).

- Kontekst ogólny

Celem Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, której jedną z umawiających się stron jest Wspólnota Europejska, jest zagwarantowanie długoterminowej ochrony i optymalnego wykorzystania zasobów rybnych północno-wschodniego Atlantyku, co przyniesie trwałe korzyści środowiskowe i społeczne.

Aby zagwarantować stosowanie postanowień tej konwencji i zaleceń przyjętych przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), możliwe jest przyjęcie środków dotyczących kontroli i egzekwowania przepisów obejmujących przedmiotowe łowiska. System kontroli i egzekwowania przepisów dotyczy wszystkich statków wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej na zasobach rybnych na obszarach określonych w konwencji.

Na swej 25. rocznej sesji w 2006 r. NEAFC przyjęła nowy system mający na celu kontrolę i wykonywanie jej zaleceń. Główną zmianą jest połączenie poprzedniego systemu z programem mającym na celu zachęcanie do przestrzegania zaleceń NEAFC przez statki krajów niebędących umawiającymi się stronami. Kolejną zmianą jest wprowadzenie nowego systemu kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, który w praktyce uniemożliwia wyładunek w europejskich portach mrożonych ryb, których połów nie został potwierdzony jako zgodny z prawem przez państwo bandery obcego statku. System wprowadza nowe środki kontroli statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (połowy NNN). Nowe środki kontroli przeprowadzanej przez państwo portu zostały ostatnio zmienione zaleceniem przyjętym przez NEAFC na 26. rocznej sesji.

Zalecenia te weszły w życie w maju 2007 r., lutym 2008 r. i styczniu 2009 r. Są one dla umawiających się stron wiążące zgodnie z postanowieniami konwencji NEAFC. Wspólnota, będąc jedną z umawiających się stron, powinna je zatem stosować.

Zalecenia te przyjęto przy pełnym poparciu Wspólnoty w ramach NEAFC. Wprowadzenie zaleceń do prawa wspólnotowego za pomocą proponowanego rozporządzenia leży zatem w interesie Wspólnoty.

Środki niezbędne do wykonania niniejszego proponowanego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.

- Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Pierwszy system przyjęty przez NEAFC w 1998 r. wdrożono na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2791/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego określone środki kontrolne obowiązujące na obszarze objętym Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku. Rozporządzenie to należy więc uchylić w celu wdrożenia zaktualizowanego programu przyjętego przez NEAFC w 2006 r.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1085/2000 z dnia 15 maja 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania środków kontroli na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku również należy uchylić.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (rozporządzenie w sprawie połowów NNN) wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty zobowiązano statki wspólnotowe do posiadania upoważnienia do połowów w celu prowadzenia działalności połowowej poza wodami terytorialnymi Wspólnoty.

Niektóre przepisy przyjęte przez NEAFC zostały również wprowadzone do prawa wspólnotowego poprzez coroczne rozporządzenie w sprawie całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) i kwot, ustalające wielkości dopuszczalne połowów i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe. Z uwagi na fakt, iż środki te są stałe, powinny stanowić część proponowanego rozporządzenia.

- Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Niniejszy wniosek, wpisując się w ogólne ramy zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych, jest zgodny z celami wspólnej polityki rybołówstwa i przyczynia się do zrównoważonego rozwoju.

2) KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

- Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

Nie dotyczy.

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób ich uwzględnienia

Nie dotyczy.

- Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

- Ocena skutków

Nie dotyczy.

3) ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

- Krótki opis proponowanych działań

Transpozycja do prawa wspólnotowego systemu kontroli i egzekwowania przepisów przyjętego przez NEAFC.

- Podstawa prawna

Artykuł 37 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

- Zasada pomocniczości

Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

- Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:

Zalecenia zostały przyjęte przez regionalną organizację ds. rybołówstwa. Wspólnota Europejska, będąc jedną z umawiających się stron, transponuje je do prawa wspólnotowego. W celu zachowania jasności i przejrzystości włącza się je do rozporządzenia Rady, aby mogły być lepiej stosowane przez państwa członkowskie i rybaków.

- Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: rozporządzenie.

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów.

Zalecenia przyjmowane przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem są transponowane do rozporządzeń Rady.

4) WPłYW NA BUDżET

Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty.

5) INFORMACJE DODATKOWE

- Uproszczenie

Niniejszy wniosek zakłada uproszczenie procedur administracyjnych dla organów publicznych (UE lub krajowych).

Wniosek przewiduje ustanowienie przez Komisję organu, który zapewni centralizację procedur dotyczących składania sprawozdań Sekretarzowi NEAFC przez państwa członkowskie.

- Uchylenie istniejącego prawodawstwa

Przyjęcie wniosku spowoduje uchylenie obowiązujących przepisów prawnych.

2009/0051 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające system kontroli i egzekwowania przepisów na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, zwana dalej „konwencją NEAFC”, została zatwierdzona decyzją 81/608/EWG[3] i weszła w życie z dniem 17 marca 1982 r.

2. Konwencja NEAFC stanowi właściwe ramy dla wielostronnej współpracy w zakresie racjonalnej ochrony i gospodarowania zasobami rybnymi na obszarze określonym przez konwencję.

3. Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku na sesji rocznej w dniu 15 listopada 2006 r. przyjęła zalecenie ustanawiające system kontroli i egzekwowania przepisów (zwany dalej „systemem”) obowiązujący statki rybackie działające na obszarach znajdujących się poza granicami krajowej jurysdykcji umawiających się stron na obszarze objętym konwencją. System zmieniono kilkoma zaleceniami na rocznych sesjach w listopadzie 2007 r. i 2008 r.

4. Na mocy art. 12 i 15 konwencji NEAFC zalecenia te weszły w życie odpowiednio z dniem 1 maja 2007 r., 9 lutego 2008 r. oraz 6 i 8 stycznia 2009 r.

5. System przewiduje środki kontrolne obowiązujące statki rybackie pływające pod banderą umawiających się stron, które działają na obszarze NEAFC, oraz uregulowania w zakresie inspekcji na morzu obejmujące procedury inspekcji i nadzoru, a także procedury stosowane w przypadku naruszenia przepisów, które muszą być wdrożone przez umawiające się strony.

6. System przewiduje wprowadzenie nowego systemu kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, który w praktyce uniemożliwi wyładunek i przeładunek w europejskich portach mrożonych ryb, których połów nie został potwierdzony jako zgodny z prawem przez państwo bandery statków rybackich pływających pod banderą innej umawiającej się strony.

7. Niektóre przepisy przyjęte przez NEAFC zostały wprowadzone do prawa wspólnotowego poprzez coroczne rozporządzenia dotyczące całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) i kwot, ostatnio poprzez rozporządzenie Rady (WE) nr 43/2009 ustalające uprawnienia do połowów na 2009 rok i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe[4]. Ze względu na jasność prawną przepisy tego rodzaju, które nie mają tymczasowego charakteru, należy przenieść do nowego rozporządzenia.

8. System zawiera również przepisy wspierające przestrzeganie środków ochrony i egzekwowania przepisów przez statki krajów niebędących umawiającymi się stronami, tak aby zapewnić pełne przestrzeganie środków ochrony i zarządzania przyjętych przez NEAFC. NEAFC zaleciła, aby ponownie umieścić pewną liczbę statków w wykazie statków, które – jak potwierdzono – dokonywały nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów. Należy zapewnić wprowadzenie tych zaleceń do wspólnotowego porządku prawnego.

9. Artykuł 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa[5] stanowi, że każde państwo członkowskie zapewnia właściwe monitorowanie działalności swoich statków poza wodami terytorialnymi Wspólnoty, a w przypadkach gdy istnieje taki wymóg na mocy prawa wspólnotowego, zapewnia inspekcje i nadzór w celu zapewnienia przestrzegania zasad wspólnotowych mających zastosowanie na tych wodach; należy zatem ustanowić przepis, zgodnie z którym państwa członkowskie, których statki rybackie posiadają zezwolenie na połowy w obszarze podlegającym regulacji NEAFC, wyznaczają inspektorów działających w ramach systemu, odpowiedzialnych za monitorowanie i nadzór, oraz przeznaczają na inspekcję odpowiednie środki.

10. W celu zapewnienia monitorowania działań połowowych na obszarze objętym konwencją NEAFC, konieczne jest, aby państwa członkowskie współpracowały zarówno między sobą, jak i z Komisją oraz z organem wyznaczonym przez nią do wdrożenia systemu.

11. Do obowiązków państw członkowskich należy dopilnowanie, by ich inspektorzy przestrzegali procedur inspekcji ustanowionych przez NEAFC.

12. Należy ustanowić procedurę przyjęcia szczegółowych przepisów dotyczących wdrożenia systemu.

13. Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[6]. Aby zapewnić wdrożenie w terminie określonym w konwencji NEAFC dodatkowych środków dotyczących kontroli i egzekwowania przepisów przyjętych przez NEAFC i obowiązujących Wspólnotę, możliwe jest przyjęcie zmian przy użyciu tej samej procedury.

14. Z uwagi na fakt, iż na mocy niniejszego rozporządzenia ustanowione zostaną nowe przepisy dotyczące kontroli i egzekwowania przepisów na obszarze objętym konwencją NEAFC, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 2791/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiające określone środki kontrolne obowiązujące na obszarze objętym Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Postanowienia ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa ogólne zasady i warunki dotyczące wdrożenia przez Wspólnotę systemu kontroli i egzekwowania przepisów (zwanego dalej „systemem”) przyjętego przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku.

Artykuł 2

Zakres zastosowania

O ile nie określono inaczej, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich statków wspólnotowych wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej na zasobach rybnych na obszarze regulowanym Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

15. „konwencja” oznacza zmienioną Konwencję o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku;

16. „obszar objęty konwencją” oznacza wody obszaru objętego konwencją, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 1 konwencji;

17. „obszar podlegający regulacji” oznacza wody obszaru objętego konwencją, które w zakresie rybołówstwa nie podlegają jurysdykcji umawiających się stron konwencji;

18. „umawiające się strony” oznaczają umawiające się strony konwencji;

19. „NEAFC” oznacza Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku;

20. „działalność połowowa” oznacza połowy, w tym wspólne operacje połowowe, przetwórstwo ryb, przeładunek lub wyładunek ryb lub produktów rybnych oraz wszelkie inne działania handlowe związane z połowami lub przygotowaniami do nich;

21. „zasoby rybne” są to zasoby, o których mowa w art. 1 ust. 2 konwencji;

22. „regulowane zasoby” są to zasoby rybne, które podlegają zaleceniom na mocy konwencji i które są wymienione w załączniku;

23. „statek rybacki” oznacza każdy statek wykorzystywany lub przeznaczony do eksploatacji zasobów rybnych w celach handlowych, w tym statki- przetwórnie i statki uczestniczące w przeładunkach;

24. „statek kraju niebędącego umawiającą się stroną” oznacza każdy statek, który nie pływa pod banderą jednej z umawiających się stron NEAFC, w tym statki w stosunku do których istnieją uzasadnione podejrzenia, że nie posiadają przynależności;

25. „wspólna operacja połowowa” oznacza wszelkie czynności prowadzone wspólnie przez dwa statki lub więcej, podczas których połów jest przenoszony z narzędzi połowowych jednego statku rybackiego do drugiego;

26. „przeładunek” oznacza przeniesienie, ponad burtą, dowolnej ilości zasobów rybnych lub produktów rybnych przechowywanych na statku, z jednego statku rybackiego na drugi;

27. „port” oznacza każde miejsce wykorzystywane do wyładunku lub miejsce w pobliżu brzegu wyznaczone przez umawiającą się stronę do przeładunku zasobów rybnych;

28. „ośrodek monitorowania rybołówstwa” (ang. Fisheries Monitoring Centre , FCM) oznacza centrum operacyjne utworzone przez państwo członkowskie, posiadające zdolności techniczne do zdalnego monitorowania statków rybackich, gromadzenia, przechowywania, zatwierdzania i krzyżowego kontrolowania danych otrzymywanych z różnych systemów łączności oraz, w stosownych przypadkach, do udostępniania informacji służbom inspekcyjnym państwa bandery lub państwa nadbrzeżnego.

Artykuł 4

Punkty kontaktowe

1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ, który służy jako punkt kontaktowy do celów przyjmowania sprawozdań z działalności w zakresie nadzoru i inspekcji zgodnie z art. 12, 19, 20 i 27 oraz do celów przyjmowania zawiadomień i wydawania zezwoleń zgodnie z art. 24 i 25.

2. Punkty kontaktowe do celów przyjmowania zawiadomień i wydawania zezwoleń zgodnie z art. 24 i 25 są dostępne 24 godziny na dobę.

3. Państwa członkowskie przesyłają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi oraz Sekretarzowi NEAFC numer telefonu, e-mail oraz numer faksu wyznaczonego punktu kontaktowego.

4. Wszelkie późniejsze zmiany w informacjach dotyczących punktów kontaktowych, o których mowa w ust. 1 i 3, są zgłaszane Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi oraz Sekretarzowi NEAFC co najmniej piętnaście dni przed wejściem w życie danej zmiany.

5 Format przekazu informacji, o których mowa w ust. 1 i 3, uzgadnia się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

ROZDZIAŁ II

Środki monitorowania

Artykuł 5

Udział Wspólnoty

29. Państwa członkowskie przesyłają Komisji, w formie danych komputerowych, wykaz wszystkich statków pływających pod ich banderą i zarejestrowanych we Wspólnocie, które posiadają zezwolenie na połowy na obszarze podlegającym regulacji, w szczególności statków posiadających zezwolenie na bezpośrednie połowy jednego lub więcej regulowanych zasobów, wraz ze wszystkimi zmianami do tego wykazu. Informacje te przesyła się nie później niż 15 grudnia każdego roku lub co najmniej 5 dni przed wpłynięciem statku na obszar podlegający regulacji. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje Sekretarzowi NEAFC.

30. Format przekazu wykazu, o którym mowa w ust. 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 6

Oznaczanie narzędzi

31. Państwa członkowskie zapewniają oznaczenie narzędzi wykorzystywanych przez ich statki rybackie na obszarze podlegającym regulacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 356/2005[7].

32. Państwa członkowskie mają prawo usunięcia i zniszczenia narzędzi umocowanych na stałe, łącznie z rybami znajdującymi się w tych narzędziach, w przypadku gdy nie są one oznaczone zgodnie z ust. 1 lub gdy są one z jakichkolwiek innych względów niezgodne z zaleceniami przyjętymi przez NEAFC.

Artykuł 7

Odzyskiwanie utraconych narzędzi

33. Na pokładzie wspólnotowych statków rybackich dokonujących połowów przy użyciu narzędzi umocowanych na stałe znajduje się sprzęt do odzyskiwania utraconych narzędzi.

34. Statek, który utracił narzędzia umocowane na stałe, próbuje je jak najszybciej odzyskać.

35. Jeśli odzyskanie utraconych narzędzi nie jest możliwe, w ciągu 24 godzin od utraty kapitan statku przekazuje właściwemu organowi w państwie bandery następujące informacje:

36. nazwę i sygnał wywoławczy statku;

37. rodzaj utraconych narzędzi;

38. godzinę utraty narzędzi;

39. miejsce utraty narzędzi;

40. ewentualne próby odzyskania narzędzi podjęte przez statek.

41. Właściwy organ bezzwłocznie przesyła informacje przekazane zgodnie z ust. 3 Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który natychmiast przekazuje je Sekretarzowi NEAFC.

42. Państwa członkowskie regularnie podejmują próby odzyskania utraconych narzędzi, które należą do statków pływających pod ich banderą. Jeśli odzyskane zostają narzędzia, których utrata nie została zgłoszona przez kapitana, państwo członkowskie, które odzyskało narzędzia, może obciążyć kosztami kapitana statku, który utracił narzędzia.

Artykuł 8

Zapis połowów i nakładu połowowego

43. Oprócz informacji określonych w art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, kapitanowie wspólnotowych statków rybackich prowadzą oprawiony dziennik połowowy z ponumerowanym stronami i wpisują do niego następujące informacje:

44. każde wpłynięcie na obszar podlegający regulacji i każde jego opuszczenie;

45. codziennie lub dla każdego zaciągu szacowaną wielkość łącznych połowów zatrzymanych na pokładzie od ostatniego wpłynięcia na obszar podlegający regulacji;

46. codziennie lub dla każdego zaciągu ilość odrzuconych ryb.

47. Do obowiązków kapitanów wspólnotowych statków rybackich, które prowadzą działalność połowową na regulowanych zasobach i które przetwarzają lub zamrażają połowy, należy:

48. zapisywanie całkowitej produkcji w podziale na gatunki i na rodzaje produktów w dzienniku produkcyjnym, oraz

49. przechowywanie w ładowni całego przetworzonego połowu w sposób umożliwiający lokalizację każdego gatunku na podstawie planu sztauerskiego prowadzonego na pokładzie statku rybackiego.

50. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mają prawo zniesienia obowiązku prowadzenia dziennika połowowego w odniesieniu do statku prowadzącego działalność przeładunkową, który dokonuje załadunku na pokład. Statki korzystające z tego odstępstwa określają w planie sztauerskim, gdzie w ładowni znajdują się zamrożone ryby, o których mowa w art. 14 ust. 1, i zapisują w dzienniku produkcyjnym następujące informacje:

51. datę i godzinę transmisji raportu, o którym mowa w art. 9, według uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC);

52. w przypadku transmisji drogą radiową, nazwę radiostacji, za pomocą której raport jest przesyłany;

53. datę i godzinę (UTC) czynności przeładunkowych;

54. lokalizację (długość i szerokość geograficzną) czynności przeładunkowych;

55. ilość każdego gatunku, jaką załadowano na pokład;

56. nazwę i międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku rybackiego, którego połów został rozładowany.

57. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 9

Zgłaszanie połowów regulowanych zasobów

58. Kapitanowie wspólnotowych statków rybackich, które prowadzą działalność połowową na regulowanych zasobach, drogą elektroniczną przekazują swojemu ośrodkowi monitorowania rybołówstwa raporty połowowe. Dane te udostępniane są na wniosek Komisji. Raporty zawierają następujące informacje:

59. raporty dotyczące ilości przechowywanych na pokładzie w momencie wpłynięcia na obszar podlegający regulacji. Raporty te są przekazywane nie wcześniej niż 12 godzin i nie później niż 2 godziny przed każdorazowym wpłynięciem na obszar podlegający regulacji;

60. raporty dotyczące połowów tygodniowych. Raporty te są przekazywane po raz pierwszy nie później niż na koniec siódmego dnia następującego po wpłynięciu statku na obszar podlegający regulacji lub, gdy rejsy połowowe trwają dłużej niż siedem dni, najpóźniej w poniedziałek w południe dla połowów, które miały miejsce na obszarze podlegającym regulacji podczas poprzedniego tygodnia kończącego się o północy w niedzielę. Raport ten zawiera liczbę dni połowowych od rozpoczęcia połowu lub od ostatniego raportu połowowego;

61. raporty dotyczące połowów na pokładzie w momencie opuszczenia obszaru podlegającego regulacji. Raporty te są przekazywane nie wcześniej niż 8 godzin i nie później niż 2 godziny przed każdorazowym opuszczeniem obszaru podlegającego regulacji. Obejmują one, w stosownych przypadkach, liczbę dni połowowych i połowy złowione na obszarze podlegającym regulacji od rozpoczęcia połowu lub od ostatniego raportu połowowego;

62. raporty dotyczące ilości załadowanych lub wyładowanych w odniesieniu do każdego przeładunku ryb oraz dotyczące połowów wziętych na pokład w trakcie wspólnych operacji połowowych przeprowadzonych w okresie, kiedy statek przebywał na obszarze podlegającym regulacji. Raporty te są przekazywane nie później niż 24 godziny po zakończeniu przeładunku lub wspólnej operacji połowowej.

63. Każde państwo członkowskie zaraz po otrzymaniu raportów połowowych przekazuje je drogą elektroniczną Sekretarzowi NEAFC.

64. Państwa członkowskie zapisują dane zawarte w raportach połowowych w bazie danych, o której mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93.

65. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu, w szczególności format i ustalenia dotyczące przekazywania danych, określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 10

Składanie całościowych sprawozdań dotyczących połowów i nakładu połowowego

66. Do piętnastego dnia każdego miesiąca państwa członkowskie informują Komisję drogą elektroniczną o ilościach zasobów złowionych przez statki pływające pod ich banderą na obszarze podlegającym regulacji, które zostały wyładowane lub przeładowane podczas poprzedniego miesiąca.

67. Nie naruszając przepisów art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, również do piętnastego dnia każdego miesiąca państwa członkowskie informują Komisję drogą elektroniczną o ilościach regulowanych zasobów złowionych na wodach terytorialnych Wspólnoty objętych konwencją przez statki pływające pod ich banderą, które to zasoby zostały wyładowane lub przeładowane podczas poprzedniego miesiąca.

68. Wykaz zasobów, które należy zgłosić zgodnie z ust. 1, oraz format przekazu danych zgodnie z ust. 1 i 2 przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

69. Komisja zbiera dane, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich i przekazuje je Sekretarzowi NEAFC w ciągu 30 dni od końca miesiąca kalendarzowego, w którym dokonano wyładunku lub przeładunku połowów.

Artykuł 11

System monitorowania statków

Państwa członkowskie zapewniają automatyczne przekazywanie Sekretarzowi NEAFC drogą elektroniczną informacji uzyskanych przez system monitorowania statków (ang. Vessel Monitoring System , VMS), dotyczących statków rybackich pływających pod ich banderą, które dokonują połowów na obszarze podlegającym regulacji, w formacie i przy zachowaniu ustaleń przyjętych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 12

Przekazywanie informacji

70. Państwa członkowskie bezzwłocznie przekazują raporty i informacje, o których mowa w art. 9 i 11. Jednakże w przypadku awarii technicznej raporty i informacje przekazuje się Sekretarzowi NEAFC w ciągu 24 godzin od ich otrzymania. Państwa członkowskie dopilnowują, by wszystkie przekazywane przez nie raporty i wiadomości były kolejno ponumerowane.

71. Państwa członkowskie dopilnowują, by raporty i informacje przekazywane Sekretarzowi NEAFC były zgodne z formatami i protokołami wymiany danych określonymi zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 13

Przeładunek i wspólne operacje połowowe

72. Wspólnotowe statki rybackie podejmują działania przeładunkowe na obszarze podlegającym regulacji tylko wtedy, kiedy otrzymają wcześniejszą zgodę od właściwych organów państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają.

73. Wspólnotowe statki rybackie mogą podejmować działania przeładunkowe lub wspólne operacje połowowe tylko ze statkami pływającymi pod banderą strony umawiającej się lub ze statkami kraju niebędącego stroną umawiającą się, któremu NEAFC przyznała status kraju współpracującego niebędącego stroną umawiającą się.

74. Wspólnotowe statki rybackie prowadzące działania przeładunkowe, które dokonują załadunku na pokład, nie prowadzą podczas tego samego rejsu innej działalności połowowej, w tym wspólnych operacji połowowych, za wyjątkiem przetwórstwa ryb i wyładunków.

Artykuł 14

Oddzielne sztauowanie

75. Wspólnotowe statki rybackie, które przewożą na pokładzie zamrożone zasoby rybne złowione na obszarze objętym konwencją przez więcej niż jeden statek rybacki, mogą sztauować ryby pochodzące z każdego z tych statków w wielu częściach ładowni, ale muszą je wyraźnie je oddzielić – na przykład za pomocą plastiku, sklejki lub tkaniny sieciowej – od ryb złowionych przez inne statki.

76. Wszelkie połowy dokonane na obszarze objętym konwencją powinny być oddzielone przy sztauowaniu od wszystkich połowów dokonanych poza tym obszarem.

Artykuł 15

Etykietowanie mrożonych ryb

Po zamrożeniu wszystkie ryby złowione na obszarze objętym konwencją są wyraźnie oznaczane czytelną etykietą lub pieczęcią. Na etykiecie lub pieczęci, którą umieszcza się na każdej skrzyni lub bloku mrożonych ryb podczas sztauowania, podaje się gatunek, datę produkcji, podobszar ICES i rejon, na którym dokonano połowu, oraz nazwę statku, który dokonał połowu.

ROZDZIAŁ III

Inspekcje na morzu

Artykuł 16

Inspektorzy NEAFC

77. Państwa członkowskie, których statki rybackie posiadają zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze podlegającym regulacji, wyznaczają inspektorów działających w ramach systemu, którzy przeprowadzają działania nadzorcze i inspekcje.

78. Państwa członkowskie wydają każdemu inspektorowi specjalny dokument tożsamości. Formę tego dokumentu określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

79. Każdy inspektor nosi przy sobie specjalny dokument tożsamości i przedstawia go przy wchodzeniu na pokład statku rybackiego.

Artykuł 17

Zasady ogólne dotyczące inspekcji i nadzoru

80. Komisja lub wyznaczony przez nią organ koordynuje w imieniu Wspólnoty działalność w zakresie nadzoru i inspekcji i opracowuje co roku, wspólnie z zainteresowanymi państwami członkowskimi, wspólny plan rozmieszczenia dotyczący uczestnictwa Wspólnoty w systemie w kolejnym roku.

Jeżeli w jakimkolwiek momencie więcej niż 10 wspólnotowych statków rybackich prowadzi działalność połowową, której przedmiotem są regulowane zasoby na obszarze podlegającym regulacji, Komisja lub wyznaczony przez nią organ dopilnowuje, by na obszarze tym obecny był w tym czasie statek inspekcyjny z państwa członkowskiego lub by zawarte zostało porozumienie z inną umawiającą się stroną, które gwarantuje obecność statku inspekcyjnego.

81. Komisja lub wyznaczony przez nią organ określa liczbę inspekcji w oparciu o wielkość floty Wspólnoty, przy uwzględnieniu czasu spędzonego przez statki rybackie Wspólnoty na obszarze podlegającym regulacji.

82. Komisja lub wyznaczony przez nią organ dąży – poprzez równomierne rozłożenie inspekcji – do zapewnienia równego traktowania wszystkich umawiających się stron, których statki prowadzą działalność na obszarze podlegającym regulacji.

83. Państwa członkowskie dopilnowują, by kontrole przeprowadzane przez ich inspektorów były przeprowadzane w sposób niedyskryminacyjny i zgodny z systemem.

84. Państwa członkowskie podejmują kroki w celu zapewnienia inspektorom NEAFC z kraju będącego inną umawiającą się stroną możliwości przeprowadzania inspekcji na pokładach statków rybackich pływających pod ich banderą.

85. Inspektorzy unikają stosowania siły, chyba że jest to konieczne w stopniu niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa inspektorów. Podczas dokonywania inspekcji na pokładzie statków rybackich inspektorzy nie mają przy sobie broni palnej.

86. Inspektorzy unikają powodowania zakłóceń lub utrudnień dla statku rybackiego, jego działalności oraz połowu zachowanego na pokładzie, chyba że jest to konieczne w stopniu niezbędnym do wykonania ich mandatów.

Artykuł 18

Środki inspekcji

87. Państwa członkowskie udostępniają swoim inspektorom odpowiednie środki w celu umożliwienia im wypełniania zadań w zakresie nadzoru i inspekcji. W tym celu przeznaczają one na potrzeby systemu statki i samoloty inspekcyjne.

88. Do dnia 1 stycznia każdego roku Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła Sekretarzowi NEAC szczegółowe informacje na temat planu, nazwiska inspektorów NEAFC oraz nazwy specjalnych statków inspekcyjnych, a także rodzaje samolotów wraz ich danymi identyfikacyjnymi (numer rejestracyjny, nazwa, radiowy sygnał wywoławczy), które państwa członkowskie przeznaczają w danym roku na potrzeby systemu. Informacje te uzyskuje się z wykazu, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1042/2006. Państwa członkowskie przesyłają informacje dotyczące zmian w wykazie Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który przesyła je następnie Sekretarzowi NEAFC i innym państwom członkowskim na miesiąc przed ich wejściem w życie.

89. Każdy statek przeznaczony na potrzeby systemu i przewożący inspektorów NEAFC, a także wszystkie używane przez niego łodzie służące do wchodzenia na pokład, nadają specjalny sygnał inspekcji NEAFC, który oznacza, że zgodnie z systemem, przebywający na pokładzie inspektorzy mają prawo do przeprowadzenia inspekcji. Samoloty przeznaczone na potrzeby systemu w wyraźny sposób nadają międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy. Formę specjalnego sygnału określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

90. Komisja lub wyznaczony przez nią organ prowadzi rejestr dat i godzin rozpoczęcia i zakończenia zadań wykonanych w ramach systemu przez przeznaczone do tego celu wspólnotowe statki i samoloty inspekcyjne, w formie określonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje te informacje Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 19

Procedura nadzoru

91. Nadzór polega na obserwowaniu statków rybackich przez inspektorów NEAFC ze statku lub samolotu przeznaczonego na potrzeby systemu. Inspektorzy NEAFC bezzwłocznie przekazują drogą elektroniczną kopię każdego sprawozdania z obserwacji danego statku – w formie określonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2 – państwu bandery danego statku, Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi oraz Sekretarzowi NEAFC. Na wniosek państwa bandery danego statku przekazuje się temu państwu papierową wersję każdego sprawozdania z obserwacji i wszystkie zdjęcia.

92. Inspektorzy dokumentują działalność obserwacyjną w sprawozdaniu z nadzoru w formie określonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 20

Procedura inspekcji

93. Inspektorzy nie wchodzą na pokład bez wcześniejszego powiadomienia statku rybackiego drogą radiową lub bez wysłania statkowi rybackiemu odpowiedniego sygnału przy użyciu międzynarodowego kodu sygnałowego, zawierającego dane identyfikacyjne statku inspekcyjnego, bez względu na to, czy potwierdzono odbiór powiadomienia, czy nie.

94. Inspektorzy są upoważnieni do kontroli wszystkich odpowiednich obszarów, pokładów i pomieszczeń statków rybackich, połowów (przetworzonych lub nie), sieci i innych narzędzi, sprzętu oraz wszelkich innych istotnych dokumentów, które uważają za niezbędne do zweryfikowania zgodności działań ze środkami ustanowionymi przez NEAFC; są także upoważnieni do zadawania pytań kapitanowi statku lub wyznaczonej przez niego osobie.

95. Statek, na który mają wejść inspektorzy, nie musi się zatrzymywać ani wykonywać manewrów, jeśli jest w trakcie łowienia, zarzucania narzędzi połowowych lub ich wybierania. Inspektorzy mogą zażądać przerwania lub opóźnienia zarzucania narzędzi połowowych do momentu wejścia przez nich na pokład statku rybackiego, ale w żadnym przypadku nie może to nastąpić później niż 30 minut od otrzymania sygnału, o którym mowa w ust. 1.

96. Kapitanowie statków inspekcyjnych manewrują w bezpiecznej odległości od statków rybackich zgodnie z zasadami dobrej praktyki morskiej.

97. Inspektorzy mogą nakazać statkowi rybackiemu opóźnienie wejścia na obszar podlegający regulacji lub opuszczenia go o okres wynoszący maksymalnie 6 godzin od przekazania przez statek rybacki raportów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a) i c).

98. Inspekcja nie przekracza 4 godzin lub trwa do momentu wciągnięcia sieci i przeprowadzenia inspekcji sieci i połowu, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów inspektorzy mogą pozostać na pokładzie przez okres niezbędny do zakończenia stosowania środków określonych w art. 29 ust. 1 lit. b).

99. W wyjątkowych okolicznościach związanych z wielkością statku rybackiego i ilością ryb przechowywanych na pokładzie, czas trwania inspekcji może przekroczyć okresy określone w ust. 6. W takiej sytuacji inspektorzy w żadnym wypadku nie pozostają na pokładzie statku rybackiego dłużej niż jest to konieczne do zakończenia inspekcji. Powody przekroczenia maksymalnego czasu trwania inspekcji określonego w ust. 6 odnotowuje się w sprawozdaniu z inspekcji, o którym mowa w ust. 9.

100. Na pokład statku rybackiego innej umawiającej się strony nie wchodzi więcej niż dwóch inspektorów wyznaczonych przez państwa członkowskie. Podczas przeprowadzania inspekcji inspektorzy mogą zwrócić się do kapitana o niezbędną pomoc. Inspektorzy nie utrudniają kapitanowi kontaktu z organami państwa bandery podczas wchodzenia na pokład i podczas inspekcji.

101. Każdą inspekcję dokumentuje się za pomocą sprawozdania z inspekcji w formacie określonym zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2. Kapitan może wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji, które musi zostać podpisane przez inspektorów po zakończeniu inspekcji. Kapitan statku rybackiego otrzymuje kopię sprawozdania z inspekcji. Kopię każdego sprawozdania z inspekcji przekazuje się bezzwłocznie Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi. Komisja lub wyznaczony przez nią organ natychmiast przekazuje ją państwu bandery statku objętego inspekcją oraz Sekretarzowi NEAFC. Na wniosek państwa bandery statku objętego inspekcją przekazuje mu się oryginał lub potwierdzoną kopię każdego sprawozdania z inspekcji.

Artykuł 21

Obowiązki kapitana statku podczas procedury inspekcji

Kapitan statku rybackiego:

102. ułatwia szybkie i bezpieczne wchodzenie na pokład i schodzenie z pokładu z zachowaniem ustaleń przyjętych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2;

103. współpracuje i pomaga w kontroli statku rybackiego przeprowadzanej zgodnie z procedurami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu i nie utrudnia inspektorom wykonywania zadań, nie zastrasza ich ani nie ingeruje w ich działalność, zapewniając im przy tym bezpieczeństwo;

104. zezwala inspektorom na kontakt z organami państwa bandery i państwa dokonującego inspekcji;

105. zapewnia dostęp do wszystkich obszarów, pokładów i pomieszczeń na statku rybackim, połowów (przetworzonych lub nie), sieci lub innych narzędzi, sprzętu oraz do wszelkich stosownych informacji lub dokumentów, które inspektor uzna za niezbędne zgodnie z art. 20 ust. 2;

106. dostarcza kopie dokumentów na wniosek inspektora; oraz

107. zapewnia inspektorom odpowiednie udogodnienia, w tym, w stosownych przypadkach, żywność i zakwaterowanie w sytuacji gdy pozostają oni na pokładzie statku zgodnie z art. 32 ust. 3.

ROZDZIAŁ IV

Kontrola statków rybackich pływających pod banderą innej umawiającej się strony przeprowadzana przez państwo portu

Artykuł 22

Zakres zastosowania

Nie naruszając przepisów rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (rozporządzenie w sprawie połowów NNN), przepisy ustanowione w niniejszym rozdziale stosuje się do wyładunków i przeładunków w portach państw członkowskich mrożonych zasobów rybnych złowionych na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony.

Artykuł 23

Wyznaczone porty

Państwa członkowskie wyznaczają porty lub miejsca w pobliżu brzegu, gdzie zezwala się na operacje wyładunku lub przeładunku produktów rybnych, o których mowa w art. 22, a także na świadczenie usług portowych, oraz przekazują informacje na ten temat Komisji. Komisja powiadamia Sekretarza NEAFC o tych miejscach i o wszelkich zmianach w wykazie wyznaczonych portów co najmniej piętnaście dni przed wejściem zmiany w życie.

Wyładunek i przeładunek mrożonych ryb złowionych na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony dozwolony jest tylko w wyznaczonych portach.

Artykuł 24

Wcześniejsze zawiadomienie o wejściu do portu

108. W drodze odstępstwa od art. 28e ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 kapitanowie wszystkich statków rybackich, na których znajdują się ryby, o których mowa w art. 22 niniejszego rozporządzenia, zamierzający wpłynąć do portu w celu dokonania wyładunku lub przeładunku, lub ich przedstawiciel, zawiadamiają właściwe organy państwa członkowskiego, z którego portu zamierzają skorzystać, co najmniej trzy dni robocze przed przewidywaną godziną przybycia do portu.

Państwo członkowskie może jednak ustanowić inny okres wcześniejszego zawiadomienia, uwzględniając zwłaszcza odległość między łowiskami a jego portami. W takim przypadku państwo członkowskie bezzwłocznie powiadamia Komisję lub wyznaczony przez nią organ oraz Sekretarza NEAFC.

109. Kapitanowie lub ich przedstawiciel mogą anulować wcześniejsze zawiadomienie poprzez powiadomienie właściwych organów portu, z którego zamierzają skorzystać, w terminie nie później niż 24 godziny przed zgłoszonym przewidywanym czasem przybycia.

Państwo członkowskie może jednak ustanowić inny okres wcześniejszego zawiadomienia o anulowaniu. W takim przypadku państwo członkowskie bezzwłocznie powiadamia Komisję lub wyznaczony przez nią organ oraz Sekretarza NEAFC. Do zawiadomienia dołącza się kopię pierwszego zawiadomienia z naniesioną na środku adnotacją „CANCELLED”.

110. W przypadku gdy statek prowadził operacje przeładunku, właściwe organy państwa członkowskiego portu bezzwłocznie przekazują kopię zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, państwu bandery statku rybackiego oraz państwu (państwom) bandery statków przekazujących. Kopię zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, przekazuje się również Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który bezzwłocznie przesyła ją Sekretarzowi NEAFC.

111. Państwo członkowskie portu zabrania wstępu do swych portów statkom, które nie złożyły wymaganego wcześniejszego zawiadomienia o wejściu do portu.

112. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu, w szczególności format i ustalenia dotyczące zawiadomienia, określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 25

Zezwolenie na wyładunek lub przeładunek

113. Państwo bandery statku rybackiego zamierzającego dokonać wyładunku lub przeładunku bądź, w przypadku gdy statek prowadził operacje przeładunku poza wodami terytorialnymi Wspólnoty, państwo lub państwa bandery statków przekazujących, poprzez zwrot kopii wcześniejszego zawiadomienia, o którym mowa w art. 24, potwierdzają, że:

114. statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały wystarczającą kwotę w odniesieniu do zadeklarowanych gatunków;

115. ilości ryb na pokładzie zostały odpowiednio zgłoszone i uwzględnione przy obliczeniu wszelkich ograniczeń połowowych lub ograniczeń nakładu, które mogą mieć zastosowanie;

116. statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały upoważnienie do połowów w zadeklarowanych obszarach;

117. obecność statków w zadeklarowanym obszarze połowów zweryfikowano zgodnie z danymi VMS.

118. Operacje wyładunku lub przeładunku można rozpocząć wyłącznie po wydaniu zezwolenia przez właściwe organy państwa członkowskiego portu. Zezwolenie takie wydaje się wyłącznie po otrzymaniu od państwa bandery potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1.

119. W drodze odstępstwa od ust. 2 właściwe organy państwa członkowskiego portu mogą zezwolić na całość lub część wyładunku w przypadku braku potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1, lecz w takich przypadkach przechowują odnośne ryby pod swoją kontrolą. Ryby te zostają zwrócone w celu sprzedaży, przekazania lub transportu wyłącznie po otrzymaniu potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1. Jeżeli w ciągu 14 dni od wyładunku nie otrzymano potwierdzenia, właściwe organy państwa członkowskiego portu mogą skonfiskować i zbyć ryby zgodnie z przepisami krajowymi.

120. Właściwe organy państwa członkowskiego portu bezzwłocznie informują kapitana o decyzji dotyczącej wydania lub niewydania zezwolenia na wyładunek lub przeładunek i powiadamiają o tym Komisję lub wyznaczony przez nią organ, który przekazuje decyzję Sekretarzowi NEAFC.

121. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 26

Inspekcje w portach

122. Państwa członkowskie przeprowadzają inspekcje co najmniej 15 % wyładunków lub przeładunków dokonanych w ich portach w każdym roku sprawozdawczym.

123. Inspekcje obejmują monitorowanie całego rozładunku lub przeładunku oraz kontrolę krzyżową ilości podanych we wcześniejszym zawiadomieniu o wyładunku w podziale na gatunki oraz ilości wyładowanych lub przeładowanych w podziale na gatunki. Kiedy wyładunek lub przeładunek jest zakończony, inspektor weryfikuje i odnotowuje – w podziale na gatunki – ilości ryb, które zostały na pokładzie.

124. Inspektorzy krajowi podejmują wszelkie możliwe starania w celu uniknięcia niepotrzebnego opóźnienia statku i gwarantują minimalny stopień ingerencji i utrudnień na statku, a także dbają o to, by nie nastąpiło pogorszenie jakości ryb.

125. Państwo członkowskie portu może zaprosić inspektorów innych umawiających się stron, by wraz z jego inspektorami wzięli udział, w charakterze obserwatorów, w inspekcji operacji wyładunku lub przeładunku zasobów rybnych złowionych przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony.

Artykuł 27

Sprawozdania z inspekcji

126. Każdą inspekcję dokumentuje się za pomocą sprawozdania z inspekcji w formie określonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

127. Kapitan może wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji, które musi zostać podpisane przez inspektora i kapitana po zakończeniu inspekcji. Kapitan statku rybackiego otrzymuje kopię sprawozdania z inspekcji.

128. Kopia każdego sprawozdania z inspekcji jest bezzwłocznie przekazywana państwu bandery statku objętego inspekcją i państwu lub państwom bandery statków przekazujących, jeśli statek prowadził operacje przeładunku, oraz Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, a także Sekretarzowi NEAFC. Na wniosek państwa bandery statku objętego inspekcją przekazuje mu się oryginał lub potwierdzoną kopię każdego sprawozdania z inspekcji.

ROZDZIAŁ V

Naruszenia

Artykuł 28

Zakres zastosowania

Nie naruszając przepisów rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 przepisy ustanowione w niniejszym rozdziale stosuje się do wspólnotowych statków rybackich i do statków rybackich pływających pod banderą innej umawiającej się strony wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej na zasobach rybnych na obszarze podlegającym regulacji.

Artykuł 29

Postępowanie w przypadku naruszenia przepisów

129. W przypadku gdy inspektorzy uznają, że istnieją wyraźne podstawy do stwierdzenia, że statek rybacki prowadził jakiekolwiek działania sprzeczne ze środkami przyjętymi przez NEAFC, podejmują oni następujące działania:

130. odnotowują naruszenie w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 19 ust. 2, art. 20 ust. 8 lub art. 27;

131. podejmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa i trwałości dowodów. Jeśli inspektor uważa, że narzędzie połowowe zostało użyte z naruszeniem stosownych środków, może on mocno przytwierdzić do jego dowolnej części znak identyfikacyjny;

132. natychmiast próbują skontaktować się z inspektorem lub wyznaczonymi organami państwa bandery statku rybackiego poddanego inspekcji;

133. bezzwłocznie przekazują sprawozdanie z inspekcji Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi.

134. Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję przekazuje na piśmie szczegółowe informacje na temat naruszenia wyznaczonym organom państwa bandery statku poddanego inspekcji oraz Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, kiedy jest to możliwe, w dniu roboczym następującym po rozpoczęciu inspekcji.

135. Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję bezzwłocznie przesyła oryginał sprawozdania z działalności nadzorczej lub sprawozdania z inspekcji wraz z wszelkimi dokumentami uzupełniającymi właściwym organom państwa bandery statku rybackiego poddanego inspekcji, a kopię Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który przekazuje ją Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 30

Dalsze postępowanie w przypadku naruszenia przepisów

1. W przypadku gdy państwo członkowskie jest powiadomione przez inną umawiającą się stronę lub inne państwo członkowskie o naruszeniu popełnionym przez statek rybacki pływający pod jego banderą, podejmuje ono bezzwłocznie działania zgodne z jego prawem krajowym w celu odbioru i zbadania dowodów naruszenia oraz przeprowadza dodatkowe dochodzenie konieczne do podjęcia dalszego postępowania związanego z naruszeniem, oraz, kiedy jest to możliwe, dokonuje kontroli odnośnego statku.

2. Państwa członkowskie wyznaczają odpowiednie organy odpowiedzialne za odbiór dowodów naruszenia i przekazują Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi ich adres oraz powiadamiają go o wszelkich zmianach dotyczących tych informacji. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje następnie te informacje Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 31

Poważne naruszenia

Do celów niniejszego rozporządzenia za poważne uznaje się następujące naruszenia:

136. prowadzenie połowów bez ważnego zezwolenia wydanego przez państwo bandery;

137. prowadzenie połowów bez kwoty lub po jej wykorzystaniu;

138. wykorzystywanie zakazanych narzędzi połowowych;

139. poważne błędy przy rejestracji połowów;

140. wielokrotne naruszenie przepisów art. 9 i 11;

141. wyładunek lub przeładunek w porcie, który nie został wyznaczony zgodnie z przepisami art. 23;

142. naruszenie przepisów art. 24;

143. wyładunek lub przeładunek bez zezwolenia od państwa portu, o którym mowa w art. 25;

144. uniemożliwianie inspektorowi wykonywania obowiązków;

145. ukierunkowane połowy zasobów, które podlegają moratorium lub których poławianie jest zakazane;

146. fałszowanie lub ukrywanie oznaczeń, nazwy lub rejestracji statku rybackiego;

147. ukrywanie dowodów dotyczących dochodzenia, manipulowanie nimi lub usuwanie ich;

148. wielokrotne naruszenia, które stanowią poważne zlekceważenie środków ochronnych i środków zarządzania;

149. prowadzenie operacji przeładunku lub wspólnych operacji połowowych ze statkami kraju niebędącego stroną umawiającą się, któremu NEAFC nie przyznała statusu kraju współpracującego niebędącego stroną umawiającą się.

150. dostarczanie zapasów, paliwa lub innych usług statkom figurującym w wykazach, o których mowa w art. 44.

Artykuł 32

Dalsze postępowanie w przypadku poważnych naruszeń

151. W przypadku gdy inspektor NEAFC uzna, że istnieją wyraźne powody, by stwierdzić, że statek rybacki popełnił poważne naruszenie zgodnie z art. 31, bezzwłocznie powiadamia on o tym naruszeniu Komisję lub wyznaczony przez nią organ, właściwe organy państwa bandery statku rybackiego poddanego inspekcji oraz państwo lub państwa bandery statków przekazujących, jeśli statek poddany inspekcji prowadził operacje przeładunku, zgodnie z art. 29 ust. 3, oraz przekazuje kopię tego powiadomienia Sekretarzowi NEAFC.

152. W celu ochrony dowodów inspektor podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa i trwałości dowodów, ograniczając przy tym do minimum ingerencję w działania danego statku i związane z nią niedogodności.

153. Inspektor może pozostawać na pokładzie statku rybackiego przez okres niezbędny do tego, aby przekazać należycie upoważnionemu inspektorowi, o którym mowa w art. 33, informacje dotyczące naruszenia, lub do momentu otrzymania odpowiedzi z państwa bandery z prośbą, by opuścił on statek rybacki.

Artykuł 33

Dalsze postępowanie w przypadku poważnych naruszeń popełnionych przez wspólnotowy statek rybacki

154. Państwa członkowskie bandery bezzwłocznie odpowiadają na zawiadomienie, o którym mowa w art. 32 ust 1, oraz w ciągu 72 godzin zapewniają inspekcję odnośnego statku rybackiego, którą przeprowadza inspektor należycie upoważniony w odniesieniu do popełnionego naruszenia. Należycie uprawniony inspektor wchodzi na pokład odnośnego statku rybackiego i bada dowody dotyczące podejrzewanego naruszenia, stwierdzonego przez inspektora NEAFC, oraz jak najszybciej przekazuje wyniki badania właściwym organom w państwie członkowskim bandery i Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi.

155. Jeśli dowody uzasadniają podjęcie takiego działania, po otrzymaniu wyników państwo członkowskie bandery zwraca się do statku rybackiego, aby w trybie natychmiastowym, a najpóźniej w ciągu 24 godzin, wpłynął do portu wyznaczonego przez to państwo członkowskie bandery i poddał się dokładnej inspekcji pod nadzorem tego państwa.

156. Państwo członkowskie bandery może zezwolić państwu przeprowadzającemu inspekcję na bezzwłoczne wprowadzenie statku rybackiego do portu wyznaczonego przez państwo członkowskie bandery.

157. Jeśli statek rybacki nie jest wezwany do portu, państwa członkowskie bandery muszą bezzwłocznie przedstawić Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi oraz państwu przeprowadzającemu inspekcję stosowne uzasadnienie. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje to uzasadnienie Sekretarzowi NEAFC.

158. Jeśli statek rybacki wezwano do portu w celu przeprowadzenia szczegółowej kontroli zgodnie ust. 2 lub 3, inspektor NEAFC z innej umawiającej się strony może, za zgodą państwa członkowskiego bandery statku rybackiego, wejść na pokład tego statku rybackiego i pozostać na nim w czasie, gdy statek płynie do portu, oraz może być obecny w przy inspekcji statku rybackiego w porcie.

159. Państwa członkowskie bandery bezzwłocznie informują Komisję lub wyznaczony przez nią organ o wynikach dokładnej inspekcji i o środkach, które przyjęto w wyniku danego naruszenia.

160. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 34

Sprawozdawczość i dalsze postępowanie w przypadku naruszeń

161. Do dnia 15 lutego każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi sprawozdanie na temat stanu zaawansowania postępowań dotyczących naruszeń środków NEAFC popełnionych w ubiegłym roku kalendarzowym. Naruszenia uwzględnia się w każdym kolejnym sprawozdaniu do czasu zakończenia postępowania zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje sprawozdania Sekretarzowi NEAFC do dnia 1 marca.

162. Sprawozdanie wymagane na mocy ust. 1 zawiera informacje na temat bieżącego stanu zaawansowania postępowań, zwłaszcza dotyczące tego, czy sprawa jest w toku, czy toczy się w związku z nią postępowanie odwoławcze lub czy nadal prowadzone są w związku z nią czynności wyjaśniające. Sprawozdanie zawiera informacje na temat konkretnych nałożonych sankcji, dotyczące zwłaszcza wysokości grzywien, wartości skonfiskowanych ryb lub narzędzi i wszelkich ostrzeżeń pisemnych oraz zawiera wyjaśnienie w przypadku, kiedy nie podjęto żadnych działań.

Artykuł 35

Postępowanie dotyczące sprawozdań z inspekcji

163. Państwa członkowskie uznają sprawozdania inspektorów innych państw członkowskich lub innych umawiających się stron w ramach systemu i podejmują w związku z nimi działania na takiej samej zasadzie, jak w przypadku sprawozdań złożonych przez ich własnych inspektorów.

164. Państwa członkowskie współpracują między sobą oraz z odpowiednimi umawiającymi się stronami w celu ułatwienia postępowań sądowych lub innych postępowań wynikających ze sprawozdania przedłożonego przez inspektora w ramach systemu.

Artykuł 36

Sprawozdania dotyczące działań w zakresie inspekcji i nadzoru

165. Do dnia 15 lutego każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi sprawozdanie obejmujące ubiegły rok kalendarzowy i zawierające informacje na temat:

166. liczby inspekcji, jakie przeprowadziły one zgodnie z art. 19, 20 i 26, określając liczbę inspekcji na statkach każdej umawiającej się strony oraz, w przypadku gdy popełniono naruszenie, datę i miejsce inspekcji odnośnego statku oraz charakter naruszenia;

167. liczbę godzin spędzonych w powietrzu i liczbę dni spędzonych na morzu przez jednostki patrolowe NEAFC, liczbę obserwacji, zarówno statków stron umawiających się, jak i statków stron nieumawiających się, oraz wykaz poszczególnych statków, w odniesieniu do których przygotowano sprawozdanie w zakresie nadzoru.

168. Na podstawie sprawozdań państw członkowskich Komisja lub wyznaczony przez nią organ sporządza sprawozdanie wspólnotowe. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła sprawozdanie wspólnotowe Sekretarzowi NEAFC do dnia 1 marca każdego roku.

ROZDZIAŁ VI

Środki służące wspieraniu przestrzegania przepisów przez statki rybackie krajów niebędących umawiającymi się stronami

Artykuł 37

Zakres zastosowania

1. Niniejszy rozdział stosuje się do statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami, wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej na zasobach rybnych na obszarze objętym konwencją.

2. Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, rozporządzenia (WE) nr 1093/94 oraz rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

Artykuł 38

Przypadki zauważenia i identyfikacji statków krajów niebędących stronami umawiającymi się

169. Państwa członkowskie bezzwłocznie przekazują Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi wszelkie informacje dotyczące statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które zauważono lub w inny sposób zidentyfikowano w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją. Komisja lub wyznaczony przez nią organ bezzwłocznie informuje Sekretarza NEAFC i wszystkie państwa członkowskie o każdym otrzymanym sprawozdaniu z obserwacji.

170. Państwo członkowskie, które zauważyło statek kraju niebędącego stroną umawiającą się, bezzwłocznie podejmuje próbę poinformowania tego statku, iż został on zauważony lub w inny sposób zidentyfikowany w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją, oraz że o ile NEAFC nie nadała jego państwu bandery statusu kraju współpracującego niebędącego stroną umawiającą się, zakłada się, że narusza on zalecenia NEAFC w zakresie ochrony ustanowione w ramach konwencji.

171. W przypadku statku kraju niebędącego stroną umawiającą się, który został zauważony lub w inny sposób zidentyfikowany w trakcie prowadzenia działań przeładunkowych, założenie, że podważono skuteczność środków ochrony i egzekwowania przepisów, dotyczy wszystkich innych statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, co do których stwierdzono, że uczestniczyły w tych działaniach razem z tym statkiem.

Artykuł 39

Inspekcje na morzu

172. Inspektorzy NEAFC zwracają się o pozwolenie na wejście na pokład i inspekcję statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które strona umawiająca się zauważyła lub w inny sposób zidentyfikowała w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją. Jeśli statek zezwoli na wejście na pokład, inspekcję dokumentuje się poprzez sporządzenie sprawozdania z inspekcji, o którym mowa w art. 20 ust. 9.

173. Inspektorzy NEAFC bezzwłocznie przekazują kopię sprawozdania z inspekcji Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, Sekretarzowi NEAFC oraz kapitanowi statku kraju niebędącego umawiającą się stroną. Jeśli dowody uzasadniają podjęcie takiego działania, państwo członkowskie może podjąć stosowne kroki zgodnie z prawem międzynarodowym. Zachęca się państwa członkowskie do przeanalizowania stosowności korzystania ze środków krajowych do celów sprawowania jurysdykcji nad takimi statkami.

174. Jeśli kapitan nie zgadza się na wejście na pokład i inspekcję jego statku lub jeśli nie wypełnił któregokolwiek z zobowiązań określonych w art. 21 ust. 1–4, zakłada się, że statek prowadził działania NNN. Inspektor NEAFC bezzwłocznie informuje o tym Komisję lub wyznaczony przez nią organ, który natychmiast przekazuję tę informację Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 40

Wejście do portu

175. Kapitan statku kraju niebędącego umawiającą się stroną może wpłynąć wyłącznie do portu wyznaczonego zgodnie z art. 23. Kapitan zamierzający wpłynąć do portu państwa członkowskiego zawiadamia właściwe organy państwa członkowskiego portu zgodnie z przepisami art. 24. Państwo członkowskie portu bezzwłocznie przekazuje tę informację państwu bandery statku oraz Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który następnie przekazuje ją Sekretarzowi NEAFC.

176. Państwo członkowskie portu zabrania wstępu do swych portów statkom, które nie złożyły wymaganego wcześniejszego zawiadomienia o wejściu do portu, o którym mowa w art. 24.

Artykuł 41

Inspekcje w porcie

177. Państwa członkowskie zapewniają inspekcję wszystkich statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które wpływają do ich portów. Statek nie może wyładowywać ani przeładowywać żadnych ryb do czasu zakończenia tej inspekcji. Każdą inspekcję dokumentuje się za pomocą sprawozdania z inspekcji, zgodnie z przepisami art. 27. Jeśli kapitan statku nie wypełnił któregokolwiek z zobowiązań określonych w art. 21 ust. 1–4, zakłada się, że statek prowadził działania NNN.

178. Informacje dotyczące wyników wszystkich inspekcji statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, przeprowadzonych w portach państw członkowskich, oraz dotyczące wszelkich podjętych w związku z nimi działań przekazuje się w trybie natychmiastowym Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który przekazuje je Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 42

Wyładunek, przeładunek i wspólne operacje połowowe

179. Wyładunek lub przeładunek można rozpocząć wyłącznie po otrzymaniu zezwolenia od właściwych organów państwa portu.

180. W portach lub na wodach terytorialnych państw członkowskich zabrania się wyładunku lub przeładunku wszystkich produktów rybnych ze statku kraju niebędącego stroną umawiającą się, który poddano inspekcji na mocy art. 41, jeśli w wyniku tej inspekcji stwierdzono, że na pokładzie statku znajdują się gatunki objęte zaleceniami ustanowionymi w ramach konwencji, chyba że kapitan statku przedstawi właściwym organom przekonujące dowody, że połowu odnośnych ryb dokonano poza obszarem podlegającym regulacji lub zgodnie ze wszystkimi stosownymi zaleceniami ustanowionymi w ramach konwencji.

181. Statek nie otrzymuje zezwolenia na wyładunek lub udział w działaniach przeładunkowych jeśli państwo bandery statku bądź, w przypadku gdy statek prowadził działania przeładunkowe, państwo lub państwa bandery statków przekazujących, nie przedstawi potwierdzenia, o którym mowa w art. 25.

182. Ponadto zabrania się wyładunku i przeładunku, jeśli kapitan statku nie wypełnił któregokolwiek z zobowiązań określonych w art. 21 ust. 1–4.

Artykuł 43

Sprawozdania z działalności krajów niebędących umawiającymi się stronami

183. Do dnia 15 lutego każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi sprawozdanie obejmujące ubiegły rok kalendarzowy i zawierające następujące informacje:

184. liczbę inspekcji statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które państwa członkowskie przeprowadziły na morzu lub w swoich portach, nazwy i bandery statków, które poddano inspekcji, daty przeprowadzenia inspekcji oraz, w stosownych przypadkach, porty, w których je przeprowadzono , a także wyniki tych inspekcji; oraz

185. w przypadkach, kiedy ryby zostały wyładowane lub przeładowane po przeprowadzeniu inspekcji w ramach systemu, sprawozdanie zawiera również dowody przedstawione zgodnie z art. 42.

186. Oprócz sprawozdania z nadzoru i informacji dotyczących inspekcji, państwa członkowskie mogą w dowolnym momencie przedstawić Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi wszelkie dodatkowe informacje mogące mieć znaczenie dla identyfikacji statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które prawdopodobnie prowadzą połowy NNN na obszarze objętym konwencją.

187. W oparciu o te informacje Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła Sekretarzowi NEAFC do dnia 1 marca każdego roku całościowe sprawozdanie na temat działalności krajów niebędących umawiającymi się stronami.

Artykuł 44

Statki dokonujące nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowów

Państwa członkowskie dopilnowują, by statki umieszczone w tymczasowym wykazie statków dokonujących połowów NNN, sporządzonym przez NEAFC (wykaz „A”):

188. były poddawane inspekcjom zgodnie z przepisami art. 41 przy wejściu do portów tych państw;

189. nie otrzymywały pozwoleń na wyładunek lub rozładunek w portach tych państw lub na wodach pod ich jurysdykcją;

190. nie otrzymywały pomocy od statków rybackich, statków pomocniczych, statków zaopatrujących inne statki w paliwo, statków-baz i statków towarowych pływających pod banderą tych państw, ani nie otrzymywały pozwoleń na udział w operacjach przeładunkowych lub wspólnych operacjach połowowych razem z takimi statkami;

191. nie otrzymywały zapasów, paliwa lub innych usług.

Rozdział VII

Przepisy końcowe

Artykuł 45

Poufność

Oprócz zobowiązań ustanowionych w art. 37 rozporządzenia (EWG) nr 2847/1993, państwa członkowskie i Komisja przestrzegają zasad poufności, przyjętych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 46

Wykonanie

Środki konieczne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 47 ust. 2.

Artykuł 47

192. Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Rybołówstwa i Akwakultury (zwany dalej „komitetem”).

193. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE. Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, wynosi jeden miesiąc.

194. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 48

Procedura wprowadzania zmian

Aby zapewnić transpozycję do prawa wspólnotowego środków kontroli i egzekwowania przepisów NEAFC, które stają się obowiązujące dla Wspólnoty, przepisy niniejszego rozporządzenia mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Załącznik może zostać zmieniony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 47 ust. 2.

Artykuł 49

Uchylenie

Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 2791/1999 oraz rozdział VIII, załącznik IX oraz załącznik XV do rozporządzenia (WE) nr 43/2009.

Artykuł 50

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w […] dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK Regulowane zasoby

A) Gatunki pelagiczne i oceaniczne

Stado (nazwa zwyczajowa) | Kod FAO | Nazwa naukowa | Podobszary i rejony ICES |

Karmazyn | REB | Sebastes mentella | V, XII, XIV |

Śledź atlantycki | HER | Clupea harengus | I, II |

Błękitek | WHB | Micromesistius poutassou | IIa, IVa, Vb, VI, VII, XII, XIV |

Makrela | MAC | Scomber scombrus | IIa, IV, V, VI, VII, XII |

Plamiak | HAD | Melanogrammus aeglefinus | VIb |

B) Gatunki głębinowe

Stado (nazwa zwyczajowa) | Kod FAO | Nazwa naukowa | Podobszary ICES |

Alepocefal | ALC | Alepocehalus bairdii | I do XIV |

Brak polskiej nazwy | PHO | Alepocephalus rostratus | I do XIV |

Antymora | ANT | Antimora rostrata | I do XIV |

Pałasz czarny | BSF | Aphanopus carbo | I do XIV |

Brak polskiej nazwy | API | Apristuris spp | I do XIV |

Argentyna wielka | ARG | Argentina silus | I do XIV |

Beryksy | ALF | Beryx spp. | I do XIV |

Brosma | USK | Brosme brosme | I do XIV |

Kewaczo | GUP | Centrophorus granulosus | I do XIV |

Koleń czerwony | GUQ | Centrophorus squamosus | I do XIV |

Rekinek czarny | CFB | Centroscyllium fabricii | I do XIV |

Koleń iberyjski | CYO | Centroscymnus coelolepis | I do XIV |

Koleń długonosy | CYP | Centroscymnus crepidater | I do XIV |

Brak polskiej nazwy | KEF | Chaceon (Geryon) affinis | I do XIV |

Przeraza | CMO | Chimaera monstrosa | I do XIV |

Chlamida | HXC | Chlamydoselachus anguineus | I do XIV |

Konger | COE | Conger conger | I do XIV |

Buławik czarny | RNG | Coryphaenoides rupestris | I do XIV |

Liksa | SCK | Dalatias licha | I do XIV |

Koleń kolcobrody | DCA | Deania calceus | I do XIV |

Gonustel | EPI | Epigonus telescopus | I do XIV |

Koleń długopłetwy | SHL | Etmopterus princeps | I do XIV |

Kolczak czarny | SHL | Etmopterus spinax | I do XIV |

Piłogon | SHO | Galeus melastomus | I do XIV |

Stado (nazwa zwyczajowa) | Kod FAO | Nazwa naukowa | Podobszary ICES |

Brak polskiej nazwy | GAM | Galeus murinus | I do XIV |

Sebdak | BRF | Helicolenus dactylopterus | I do XIV |

Sześciopar | SBL | Hexanchus griseus | I do XIV |

Gardłosz atlantycki | ORY | Hoplostethus atlanticus | I do XIV |

Gardłosz | HPR | Hoplostethus mediterraneus | I do XIV |

Brak polskiej nazwy | CYH | Hydrolagus mirabilis | I do XIV |

Pałasz ogoniasty | SFS | Lepidopus caudatus | I do XIV |

Węgorzyca | ELP | Lycodes esmarkii | I do XIV |

Buławik siwy | RHG | Marcrourus berglax | I do XIV |

Molwa niebieska | BLI | Molva dypterigia | I do XIV |

Molwa | LIN | Molva molva | I do XIV |

Mora atlantycka | RIB | Mora moro | I do XIV |

Kolcoskór | OXN | Oxynotus paradoxus | I do XIV |

Morlesz bogar | SBR | Pagellus bogaraveo | I do XIV |

Widlaki | GFB | Phycis spp. | I do XIV |

Wrakoń | WRF | Polyprion americanus | I do XIV |

Raja listnik | RJY | Raja fyllae | I do XIV |

Raja polarna | RJG | Raja hyperborea | I do XIV |

Raja czarnobrzucha | JAD | Raja nidarosiensus | I do XIV |

Halibut niebieski | GHL | Rheinhardtius hippoglossoides | I do XIV |

Brak polskiej nazwy | RCT | Rhinochimaera atlantica | I do XIV |

Brak polskiej nazwy | SYR | Scymnodon ringens | I do XIV |

Karmazyn | SFV | Sebastes viviparus | I do XIV |

Rekin polarny | GSK | Somniosus microcephalus | I do XIV |

Brak polskiej nazwy | TJX | Trachyscorpia cristulata | I do XIV |

[1] Dz.U. C […] z […], s. […].

[2] Dz.U. C […] z […], s. […].

[3] Dz.U. L 227 z 12.8.1981, s. 21.

[4] Dz.U. L 22 z 26.1.2009. s. 1.

[5] Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.

[6] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

[7] Dz.U L 56 z 2.3.2005, s. 8.