52008PC0472

Bruksela, dnia 17.7.2008

KOM(2008) 472 wersja ostateczna

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 954/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących między innymi z Rosji

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Kontekst wniosku |

Podstawa i cele wniosku Niniejszy wniosek dotyczy stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) Nr 2117/2005 r. z dnia 21 grudnia 2005 r. („rozporządzenie podstawowe”) w postępowaniu dotyczącym przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Rosji. |

Kontekst ogólny Niniejszy wniosek zostaje przedstawiony w kontekście wykonania rozporządzenia podstawowego i jest wynikiem dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z wymogami merytorycznymi i proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu podstawowym. |

Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Środki obowiązujące w odniesieniu do przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Rosji zostały wprowadzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 954/2006. |

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Nie dotyczy. |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Strony zainteresowane postępowaniem miały już możliwość obrony swoich interesów podczas dochodzenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych. |

Ocena skutków Niniejszy wniosek wynika z wykonania rozporządzenia podstawowego. Rozporządzenie podstawowe nie przewiduje ogólnej oceny skutków, ale zawiera wyczerpujący wykaz wymogów, które muszą zostać ocenione. |

Aspekty prawne wniosku |

Krótki opis proponowanych działań W dniu 22 czerwca 2007 r. Komisja wszczęła z własnej inicjatywy częściowy przegląd okresowy, którego zakres ograniczono do zbadania poziomu dumpingu w odniesieniu do jednego z producentów eksportujących niektóre rury i przewody bez szwu z żelaza lub stali pochodzące z Rosji. W dochodzeniu wykazano, że ustalony margines dumpingu zmniejszył się. W związku z tym cło antydumpingowe nałożone na wywóz tych towarów powinno zostać odpowiednio obniżone. Występuje się zatem do Rady o przyjęcie załączonego wniosku dotyczącego rozporządzenia, który powinien zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej najpóźniej do dnia 11 sierpnia 2008 r. |

Podstawa prawna Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. |

Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Wspólnoty. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania. |

Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów: |

Formę działania opisano w wyżej wspomnianym rozporządzeniu podstawowym; wyklucza ona podejmowanie decyzji na poziomie krajowym. |

Wskazówki dotyczące zminimalizowania obciążenia finansowego i administracyjnego Wspólnoty, rządów krajowych, władz regionalnych i lokalnych, podmiotów gospodarczych i obywateli oraz uczynienia go proporcjonalnym do celów wniosku, nie mają zastosowania. |

Wybór instrumentów |

Proponowane instrumenty: rozporządzenie. |

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: inne instrumenty byłyby niewłaściwe, ponieważ rozporządzenie podstawowe nie przewiduje innych możliwości. |

Wpływ na budżet |

Wniosek nie ma wpływu na budżet Wspólnoty. |

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 954/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących między innymi z Rosji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej[1] („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 i art. 11 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 954/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali („SPT”) pochodzących między innymi z Rosji,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A. POSTĘPOWANIE

1. Obowiązujące środki

(1) W następstwie dochodzenia („pierwotne dochodzenie”) Rada, rozporządzeniem (WE) nr 954/2006[2], nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali („SPT”) pochodzących między innymi z Rosji.

2. Specjalne monitorowanie

(2) Po wejściu w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 oraz po powiadomieniu Komitetu Doradczego Komisja ze szczególną uwagą monitorowała rozwój przywozu SPT z wszystkich krajów, do których odnoszą się środki. Monitorowanie to pozwoliło stwierdzić, że wielkość wywozu prowadzonego przez rosyjską grupę producentów eksportujących TMK Group (Volzhsky Pipe Plant, OJSC Taganrog Metallurgical Works, OJSC Sinara Pipe Plant i OJSC Seversky Pipe Plant) (zwanego dalej „TMK”, „przedsiębiorstwem” lub „grupą”) do Wspólnoty w ciągu pierwszych sześciu miesięcy po nałożeniu środków znacząco się obniżyła. W wyniku monitorowania uznano również, że stawkę cła nałożonego w stosunku do TMK należy poddać ponownej analizie. Informacje dotyczące kosztów i cen dostarczone przez TMK w kwestionariuszu kontrolnym wskazują bowiem, że margines dumpingu grupy jest niższy niż przyjęte obecnie 35,8 %.

3. Wszczęcie przeglądu okresowego

(3) Komisja wszczęła z własnej inicjatywy częściowy przegląd okresowy wyżej wymienionego rozporządzenia w odniesieniu do TMK na podstawie dowodów dostarczonych przez tego eksportera. Przedsiębiorstwo twierdziło, że okoliczności dotyczące dumpingu, na podstawie których ustanowiono obowiązujące obecnie środki, uległy zmianie i że zmiana ta ma charakter trwały. Należy przypomnieć, że przedsiębiorstwo TMK nie w pełni współpracowało podczas pierwotnego dochodzenia, dlatego też margines dumpingu został ustalony na podstawie dostępnych faktów, tj. na podstawie wartości normalnej dla innej grupy producentów z Rosji, która współpracowała podczas dochodzenia oraz danych przekazanych przez Eurostat. Według TMK brak współpracy podczas pierwotnego dochodzenia wynikał przede wszystkim ze znaczących przekształceń wewnątrz grupy, które rozpoczęły już w jego trakcie. Ze względu na te wyjątkowe okoliczności, które miały wpływ zarówno na ład korporacyjny grupy, jak i na metody księgowania i prowadzenia audytów, TMK nie było w stanie podczas pierwotnego dochodzenia dostarczyć odpowiednich dowodów dotyczących stosowanych cen i ponoszonych kosztów. Według przedstawicieli przedsiębiorstwa zmiany, jakie zaszły w organizacji przedsiębiorstwa od pierwotnego dochodzenia, doprowadziły do uproszczenia struktury organizacyjnej, poprawienia ładu korporacyjnego oraz zastosowania do księgowości grupy metody IFRS, dzięki czemu przedsiębiorstwo może podjąć współpracę. Przedsiębiorstwo przedstawiło ponadto dowody prima facie na to, iż porównanie wartości normalnej opartej na cenach krajowych lub kosztach własnych z cenami eksportowymi do Wspólnoty prowadziłoby do zmniejszenia dumpingu znacznie poniżej poziomu aktualnie obowiązującego środka. W związku z tym, zdaniem TMK, dalsze nakładanie środka na obowiązującym obecnie poziomie, opartym na wcześniej określonym poziomie dumpingu, nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

(4) Po konsultacji z Komitetem Doradczym i stwierdzeniu, iż istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, Komisja z własnej inicjatywy zdecydowała o wszczęciu zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania poziomu dumpingu w zakresie, w jakim dotyczy on eksportujących producentów będących członkami grupy TMK. W dniu 22 czerwca 2007 r. Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie o wszczęciu postępowania[3] i wszczęła postępowanie.

(5) Komisja oficjalnie powiadomiła TMK oraz jego przedsiębiorstwa powiązane, jak również przedstawicieli kraju wywozu, o wszczęciu przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swoich opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie.

(6) Komisja przesłała również TMK oraz jego przedsiębiorstwom powiązanym kwestionariusze i otrzymała odpowiedzi w stosownie wyznaczonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje, jakie uznała za niezbędne dla celów określenia dumpingu, oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących przedsiębiorstw:

- OJSC Volzhsky Pipe Plant, Rosja

- OJSC Taganrog Metallurgical Works, Rosja

- OJSC Sinara Pipe Plant, Rosja

- OJSC Seversky Pipe Plant, Rosja

- CJSC Trade House TMK, Rosja

- TMK Europe GmbH, Niemcy

- TMK Global AG, Szwajcaria

- TMK Italia s.r.l., Włochy

4. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

(7) Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 31 marca 2007 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).

B. DOCHODZENIE PRZEGLĄDOWE

1. Produkt objęty postępowaniem

(8) Produktem podlegającym bieżącemu przeglądowi jest ten sam produkt, który objęty był pierwotnym dochodzeniem – są to niektóre rury i przewody bez szwu, z żelaza lub stali, o okrągłym przekroju poprzecznym, o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm, w których wartość ekwiwalentu węgla (Carbon Equivalent Value – CEV) nie przekracza 0,86 zgodnie ze wzorem oraz analizą chemiczną Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (International Institute of Welding, IIW)[4], pochodzące z Rosji („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodami ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 i ex 7304 59 93[5].

2. Produkt podobny

(9) Produkt produkowany i sprzedawany na rynku rosyjskim i ten wywożony do Wspólnoty posiadają takie same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne oraz takie same zastosowanie, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

C. WYNIKI DOCHODZENIA

1. Wartość normalna

(10) Sprzedaż na rynku krajowym dokonywana jest poprzez powiązane przedsiębiorstwo CJSC Trade House TMK, które następnie odsprzedaje produkt objęty postępowaniem niezależnym klientom w Rosji.

(11) Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do czterech współpracujących producentów eksportujących należących do grupy zbadano najpierw, czy sprzedaż krajowa produktu podobnego niezależnym klientom była reprezentatywna, tj. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży równała się lub też przekraczała 5 % całkowitej wielkości odpowiadającej jej sprzedaży eksportowej do Wspólnoty. Ustalono, że całkowita wielkość sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym była reprezentatywna. W następnej kolejności Komisja ustaliła typy produktu podobnego sprzedawanego na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z typami produktu sprzedawanymi z przeznaczeniem na wywóz do Wspólnoty.

(12) Ustalono, w odniesieniu do każdego typu produktu sprzedawanego przez producentów eksportujących na ich rynku krajowym i bezpośrednio porównywalnego z typem produktu objętego postępowaniem sprzedawanego z przeznaczeniem na wywóz do Wspólnoty, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna do celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową określonego typu produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego typu w OD stanowiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży porównywalnego typu produktu objętego postępowaniem sprzedawanego z przeznaczeniem na wywóz do Wspólnoty.

(13) Następnie zbadano, czy sprzedaż krajowa reprezentatywnej ilości każdego typu produktu objętego postępowaniem mogła być uważana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, poprzez ustalenie proporcji sprzedaży rozpatrywanego typu produktu z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym.

(14) W przypadkach gdy wielkość sprzedaży odpowiedniego typu produktu sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży dla tego typu produktu, a średnia ważona ceny tego typu była równa lub wyższa od kosztów produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cen sprzedaży krajowej ogółem, zrealizowanej w OD, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem, czy nie. W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego typu, lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż koszty produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla danego typu, pod warunkiem że sprzedaż ta stanowiła przynajmniej 10 % lub więcej całkowitej wielkości sprzedaży tego typu. W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem jakiegokolwiek typu produktu stanowiła mniej niż 10 % całkowitej wielkości sprzedaży uznano, że dany typ produktu sprzedany został w ilościach niewystarczających, aby cenę krajową potraktować jako właściwą podstawę do ustalenia wartości normalnej.

(15) W każdym przypadku, gdy ceny krajowe określonego typu produktu sprzedawanego przez producenta eksportującego nie mogły być zastosowane w celu ustalenia wartości normalnej, konieczne było zastosowanie innej metody. W tym zakresie Komisja wykorzystała konstruowaną wartość normalną. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, konstruowanie wartości normalnej następowało poprzez dodanie do kosztów wytworzenia wywożonych typów, dostosowanych w razie potrzeby, rozsądnej wartości procentowej na wydatki związane ze sprzedażą, wydatki ogólne i administracyjne („SG&A”) oraz odpowiedniej marży zysku. Zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, wartość procentowa SG&A i marży zysku została oparta na średniej SG&A i marży zysku w zwykłym obrocie handlowym produktem podobnym.

(16) W odniesieniu do zawartych w kosztach produkcji kosztów energii, a w szczególności kosztów gazu, zbadano, czy ceny gazu zapłacone przez producentów eksportujących w wiarygodny sposób odzwierciedlały koszty produkcji i dystrybucji gazu.

(17) Ustalono, że krajowa cena gazu zapłacona przez producentów eksportujących wynosiła około jednej czwartej ceny eksportowej rosyjskiego gazu ziemnego. W związku z tym wszystkie dostępne dane wskazują, że krajowe ceny gazu w Rosji są cenami regulowanymi i znajdują się na znacznie niższym poziomie niż ceny rynkowe płacone na nieregulowanych rynkach gazu ziemnego. Dlatego też, ponieważ koszty gazu nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w dokumentacji księgowej producentów eksportujących zgodnie z art. 2 ust. 5, konieczne było ich odpowiednie dostosowanie. Z powodu braku wystarczająco reprezentatywnych, niezniekształconych cen gazu odnoszących się do rosyjskiego rynku uznano, że dostosowanie należy przeprowadzić na podstawie informacji dotyczących innych reprezentatywnych rynków, zgodnie z art. 2 ust. 5. Cena dostosowana ustalona została na postawie średniej ceny gazu rosyjskiego sprzedawanego na wywóz na granicy niemiecko-czeskiej („Waidhaus”), dostosowanej do lokalnych kosztów dystrybucji. Waidhaus, jako główny punkt sprzedaży gazu rosyjskiego do UE – największego rynku zbytu gazu rosyjskiego, na którym ceny w sposób uzasadniony odzwierciedlają koszty, może być uznany za rynek reprezentatywny w rozumieniu art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(18) W przypadku typów produktów, których wartość normalna została skonstruowana, jak opisano powyżej, wartość ta była konstruowana na podstawie kosztów produkcji eksportowanych typów produktu z właściwym uwzględnieniem kosztów gazu.

2. Cena eksportowa

(19) Cała sprzedaż eksportowa TMK dokonywana jest poprzez przedsiębiorstwa powiązane znajdujące się na terytorium Wspólnoty lub w Szwajcarii. Dlatego też cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie cen odsprzedaży faktycznie zapłaconych lub należnych od pierwszego niezależnego kupca we Wspólnocie podczas ODP, z właściwym uwzględnieniem kosztów poniesionych od momentu przywozu towaru do chwili jego odsprzedaży i marży zysku.

(20) W odniesieniu do cen eksportowych stosowanych wobec klientów we Wspólnocie przez powiązane przedsiębiorstwo w Szwajcarii, TMK Globar AG, TMK twierdziło, że odliczenie od ceny eksportowej marży zysku, SG&A oraz prowizji lub opłat agencyjnych byłoby nieuzasadnione, ponieważ TMK Global występuje jako w pełni zintegrowany dział ds. sprzedaży eksportowej poza Wspólnotą. Zgodnie z TMK tego rodzaju odliczenia są uzasadnione wyłącznie w przypadku przedsiębiorstw znajdujących się na terytorium Wspólnoty i stanowiących część sieci importowej grupy, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego.

(21) Argument został ten przyjęty, ponieważ stwierdzono, że po zmianach organizacyjnych w obrębie grupy TMK Global przekształcono w dział ds. eksportu, odpowiedzialny za wywóz poza Wspólnotę oraz sprzedaż eksportową do Wspólnoty, pomimo faktu, że zarówno przed, jak i podczas ODP zanotowano znaczący spadek sprzedaży w obu tych kategoriach. TMK Global istotnie funkcjonuje jako główny punkt sprzedaży, co stanowi ułatwienie w procesie dokonywania zakupów i prowadzenia dokumentacji dla biur obsługi klientów znajdujących się bezpośrednio na najważniejszych rynkach, tj. TMK North America (Ameryka Północna) oraz TMK Middle-East (Bliski Wschód). Zakres działania TMK Global jako działu ds. eksportu zajmującego się sprzedażą eksportową do swych najistotniejszych rynków, jak i do Wspólnoty, obejmuje również zadania, takie jak rachunkowość zarządcza oraz wdrażanie norm dotyczących śledzenia towarów. Wcześniej zadania te były realizowane przez lokalne działy ds. eksportu poszczególnych zakładów produkcyjnych, teraz jednak wypełniane są przez TMK Global, co zapewnia centralizację oraz spójność.

3. Porównanie

(22) Porównanie ważonej wartości normalnej i ważonej ceny eksportowej zostało przeprowadzone na podstawie ceny ex-works i na takim samym poziomie handlu. W celu zapewnienia rzetelnego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice w czynnikach, które, jak wykazano, miały wpływ na ceny i na porównywalność cen. Na tej podstawie w odpowiednich i uzasadnionych przypadkach dokonano dostosowania dotyczącego różnicy we właściwościach fizycznych, kosztach transportu, ubezpieczenia, przeładunku, kosztów kredytu oraz w należnościach celnych.

4. Margines dumpingu

(23) Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartości normalnej danego typu porównano ze średnią ważoną ceny eksportowej odpowiadającego typu produktu objętego postępowaniem. To porównanie wykazało istnienie dumpingu.

(24) Margines dumpingu dla TMK, wyrażony jako odsetek ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, wyniósł 27,2 %.

D. TRWAŁY CHARAKTER ZMIANY OKOLICZNOŚCI

(25) Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności można w sposób uzasadniony uznać za trwałą.

(26) W związku z tym należy przypomnieć, że TMK nie współpracowało w sposób należyty podczas pierwotnego dochodzenia. Dlatego też jego margines dumpingu, który stanowi podstawę dla obecnie stosowanej stawki cła wynoszącej 35,8 %, obliczono na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W zakresie dostępnych faktów Komisja wykorzystała wartość normalną ustaloną dla innej współpracującej rosyjskiej grupy producentów i dane przekazane przez Eurostat.

(27) Brak współpracy podczas pierwotnego dochodzenia, który doprowadził do wykorzystania dostępnych faktów, wynikał ze znaczących przekształceń wewnątrz grupy, które rozpoczęły już w trakcie tego dochodzenia. Ze względu na te wyjątkowe okoliczności, które miały wpływ zarówno na ład korporacyjny, jak i na metody księgowania i prowadzenia audytów, TMK nie było w stanie podczas pierwotnego dochodzenia dostarczyć odpowiednich dowodów dotyczących stosowanych cen i ponoszonych kosztów.

(28) W ramach obecnego dochodzenia TMK w pełni współpracowało. W odróżnieniu od pierwotnego dochodzenia, kiedy grupa była wciąż w trakcie reorganizacji, dane dostarczone w ramach obecnego dochodzenia za pośrednictwem kwestionariusza rzeczywiście mogły zostać zweryfikowane w zadowalający sposób. Dlatego właśnie, ponieważ grupa dostarczyła wiarygodne dane dotyczące normalnej wartości oraz ceny eksportowej, margines dumpingu mógł zostać obliczony na podstawie danych własnych przedsiębiorstwa.

(29) Dowody otrzymane podczas dochodzenia wskazują na to, że zmiany w strukturze korporacyjnej i metodach księgowania TMK, które umożliwiły grupie podjęcie współpracy w ramach obecnego dochodzenia, należy uznać za trwałe, ponieważ odnoszą się do długoterminowej struktury grupy.

(30) Uważa się zatem, że okoliczności, na podstawie których obecny przegląd został wszczęty, w przewidywalnej przyszłości najprawdopodobniej nie ulegną zmianom mogącym wywrzeć wpływ na ustalenia poczynione w ramach obecnego przeglądu. Należy zatem uznać te zmiany za trwałe.

E. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

(31) W świetle wyników dochodzenia uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego, jaka ma zastosowanie do przywozu objętego postępowaniem produktu TMK na 27,2 %. Zmienioną stawkę cła antydumpingowego należy ustanowić na poziomie wykazanego marginesu dumpingu, ponieważ jest on niższy od marginesu szkody określonego w ramach pierwotnego dochodzenia.

(32) Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierza się zalecić zmianę rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006; umożliwiono im także przedstawienie swych uwag.

F. ZOBOWIĄZANIA

(33) Po ujawnieniu zasadniczych faktów i ustaleń, na podstawie których zamierzano zalecić zmianę stawki ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do przywozu produktu objętego postępowaniem przez TMK, grupa złożyła zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Zobowiązanie złożone przez TMK nie wpłynęło na pierwotny wniosek Komisji, zgodnie z którym produkt objęty postępowaniem nie jest produktem odpowiednim do ustalania zobowiązań, jak określono w motywach (248)–(250) rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006. Komisja uważa bowiem, że to zobowiązanie TMK nie rozwiązuje technicznych trudności związanych z produktem objętym postępowaniem, jak określono w motywie (248) wyżej wymienionego rozporządzenia w stopniu pozwalającym na wykonanie złożonego zobowiązania cenowego.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 954/2006 wprowadza się zmiany poprzez dodanie poniższych informacji:

Kraj | Przedsiębiorstwo | Cło anty-dumpingowe | Dodatkowy kod TARIC |

Rosja | OJSC Volzhsky Pipe Plant, OJSC Taganrog Metallurgical Works, OJSC Sinara Pipe Plant oraz OJSC Seversky Pipe Plant | 27,2 % | A859 |

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący […]

[1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, s. 17).

[2] Dz.U. L 175 z 29.6.2006, s. 4.

[3] Dz.U. C 138 z 22.6.2007, s. 37.

[4] CEV określa się zgodnie ze sprawozdaniem technicznym, 1967, IIW dok. IX-535-67, opublikowanym przez Międzynarodowy Instytut Spawalnictwa (IIW).

[5] Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 286 z 31.10.2007, s. 1). Zakres produktów jest określany przez połączenie opisu produktu w art. 1 ust. 1 rozporządzenia rady (WE) nr 954/2006 (Dz.U. L 175, 29.6.2006, s. 4) z opisem produktu odpowiadającym kodom CN.