Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52006PC0222

Wniosek Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (wersja skodyfikowana)

/* COM/2006/0222 końcowy - COD 2006/0070 */

52006PC0222

Wniosek Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (wersja skodyfikowana) /* COM/2006/0222 końcowy - COD 2006/0070 */


[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 19.05.2006

KOM(2006) 222 wersja ostateczna

2006/0070(COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (wersja skodyfikowana)

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie dyrektywy Rady 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej[3]. Nowa dyrektywa zastąpi włączone do niej dyrektywy[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych dyrektyw, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.

5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, dyrektywy 84/450/EWG i aktu ją zmieniającego, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku II do skodyfikowanej dyrektywy.

ê 97/55/EC Art. 1 pkt. 1

2006/0070(COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

ê 84/450/EWG (dostosowany)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 95 Õ,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[6],

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

1. Dyrektywa Rady 84/450/EWG z 10 września 1984 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej[7] była kilkakrotnie znacząco zmieniana[8]. Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinna więc zostać skodyfikowana.

ê 84/450/EWG motyw 1 (dostosowany)

2. Przepisy prawne zakazujące reklamy wprowadzającej w błąd, obowiązujące w Państwach Członkowskich, różnią się w sposób znaczny. Odkąd reklama przekracza granice poszczególnych Państw Członkowskich, ma ona bezpośredni wpływ na Ö sprawne Õ funkcjonowanie rynku Ö wewnętrznego Õ.

ê 84/450/EWG motyw 2 (dostosowany)

3. Reklama wprowadzająca w błąd Ö i niedozwolona reklama porównawcza Õ mogą prowadzić do zakłócenia konkurencji na rynku Ö wewnętrznym Õ.

ê 84/450/EWG motyw 3 (dostosowany)

4. Reklama, niezależnie, czy prowadzi do zawarcia umowy, wpływa na interes ekonomiczny konsumentów Ö i przedsiębiorców Õ.

ê 84/450/EWG motyw 4 (dostosowany)

5. Różnice pomiędzy przepisami Państw Członkowskich dotyczącymi Ö reklamy wprowadzającej w błąd skierowanej do podmiotów gospodarczych Õ utrudniają realizację kampanii reklamowych poza granicami krajowymi i tym samym wpływają na swobodny przepływ towarów i świadczenie usług.

ê 97/55/WE motyw 2 (dostosowany)

6. Wprowadzenie rynku wewnętrznego Ö wiąże się ze zwiększeniem Õ różnorodności podaży. Fakt, że konsumenci Ö i przedsiębiorcy Õ mogą i muszą w najwyższym stopniu skorzystać na powstaniu rynku wewnętrznego, a także fakt, iż reklama jest bardzo ważnym środkiem otwierania realnych kanałów zbytu na całym obszarze Wspólnoty dla wszystkich towarów i usług, we wszystkich Państwach Członkowskich muszą istnieć takie same podstawowe przepisy regulujące formę i treść reklamy porównawczej i muszą istnieć zharmonizowane warunki wykorzystywania reklamy porównawczej. Spełniająca te warunki reklama porównawcza przyczyni się do obiektywnego wydobycia zalet poszczególnych porównywalnych produktów. Reklama porównawcza może w ten sposób stymulować konkurencję między dostawcami towarów i usług w interesie konsumentów.

ê 84/450/EWG motyw 7 (dostosowany)

7. W tym celu powinny zostać ustanowione minimalne i obiektywne kryteria dla określenia, czy Ö reklama skierowana do podmiotów gospodarczych Õ jest reklamą wprowadzającą w błąd.

ê 97/55/WE motyw 5 i 6 (dostosowany)

8. Reklama porównawcza, o ile porównuje ona cechy zasadnicze, istotne, weryfikowalne i reprezentatywne i jeśli nie wprowadza w błąd, może być w pełni uprawnionym środkiem informowania konsumentów na temat tego, co jest dla nich korzystne. Ö Konieczne jest zdefiniowanie ogólnego pojęcia reklamy porównawczej, obejmującego wszystkie formy reklamy porównawczej Õ.

ê 97/55/WE motyw 7

9. Należy zdefiniować warunki, po spełnieniu których reklama porównawcza - w aspekcie danego porównania - będzie dopuszczalna, tak by można było z zakresu reklamy porównawczej wyodrębnić te praktyki, które mogą prowadzić do zakłócenia zasad konkurencji, przynieść szkodę konkurentom oraz mieć negatywny wpływ na wybory dokonywane przez konsumentów. Warunki dozwolonej reklamy muszą obejmować obiektywne kryteria porównywania cech towarów i usług.

ê 97/55/WE motyw 10

10. Międzynarodowe konwencje w sprawie praw autorskich, jak również przepisy krajowe dotyczące odpowiedzialności umownej i pozaumownej mają zastosowanie w przypadku powoływania się na wyniki badań porównawczych zrealizowanych przez strony trzecie lub ich cytowania w reklamie porównawczej.

ê 97/55/WE motyw 11

11. Warunki stosowania reklamy porównawczej muszą być spełnione łącznie i respektowane w całej swej rozciągłości; zgodnie z Traktatem, do Państw Członkowskich należy określanie formy i metod wprowadzenia w życie tych warunków, o ile ta forma i metody nie zostały już określone w niniejszej dyrektywie.

ê 97/55/WE motyw 12

12. Warunki te powinny w szczególności uwzględniać przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych[9], w szczególności art. 13 tego rozporządzenia, jak również inne przepisy wspólnotowe w dziedzinie rolnictwa.

ê 97/55/WE motyw 13

13. Artykuł 5 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych[10] przyznaje posiadaczowi zarejestrowanego znaku towarowego wyłączne prawa, które obejmują w szczególności prawo zakazania osobie trzeciej używania w obrocie gospodarczym znaku identycznego bądź podobnego do danego znaku towarowego - w odniesieniu do identycznych towarów lub usług, a nawet, gdzie stosowne, w odniesieniu do innych towarów.

ê 97/55/WE motyw 14

14. Skuteczność reklamy porównawczej może jednakże wymagać identyfikacji towarów bądź usług konkurenta poprzez odniesienie się do jakiegoś znaku towarowego, którego ten konkurent jest właścicielem lub też do jego nazwy handlowej.

ê 97/55/WE motyw 15

15. Takiego rodzaju użycie znaku handlowego, nazwy handlowej lub innych wyróżniających oznaczeń innego podmiotu nie jest naruszeniem wyłącznego prawa, o ile jest dokonywane przy poszanowaniu warunków ustalonych przez niniejszą dyrektywę, a celem ich użycia jest tylko wprowadzenie rozróżnienia między nimi oraz, w konsekwencji, obiektywnego uwypuklenia różnic między nimi.

ê 84/450/EWG motyw 9 (dostosowany)

16. Osoby lub organizacje uważane na mocy prawa krajowego za mające uzasadniony interes w sprawie muszą mieć możliwość wszczynania postępowania przeciwko reklamie wprowadzającej w błąd Ö i niedozwolonej reklamie porównawczej Õ przed sądem lub przed organem administracji, który jest właściwy do rozstrzygania skarg albo wszczynania stosownego postępowania sądowego.

ê 84/450/EWG motyw 11 i 12 (dostosowany)

17. Sądy lub organy administracyjne muszą posiadać uprawnienia umożliwiające im zarządzenie lub doprowadzenie do wstrzymania reklamy wprowadzającej w błąd Ö i niedozwolonej reklamy porównawczej Õ. Ö W niektórych przypadkach może być pożądane zakazanie reklamy wprowadzającej w błąd i niedozwolonej reklamie porównawczej nawet przed jej rozpowszechnieniem. Jednakże nie oznacza to, że Państwa Członkowskie są zobowiązane do wprowadzenia przepisów przewidujących wcześniejsze systematyczne sprawdzanie reklam Õ.

ê 84/450/EWG motyw 16 (dostosowany)

18. Dobrowolna kontrola wykonywana przez branżowe organy samorządowe w celu wyeliminowania reklamy wprowadzającej w błąd Ö i niedozwolonej reklamy porównawczej Õ może spowodować uniknięcie odwołania się do procedur administracyjnych lub sądowych i dlatego powinna być popierana.

ê 97/55/WE motyw 17

19. Krajowe branżowe organy samorządowe mogą koordynować swoje działania za pośrednictwem stowarzyszeń bądź organizacji utworzonych na poziomie wspólnotowym i - między innymi - rozpatrywać skargi o charakterze transgranicznym.

ê 2005/29/EC motyw 21 (dostosowany)

20. Jakkolwiek to prawo krajowe wskazuje, na kim spoczywa ciężar dowodu, to jednak sądy i organy administracyjne powinny mieć możliwość żądania od przedsiębiorców przedstawienia dowodów na prawdziwość powoływanych przez nich faktów.

ê 97/55/WE motyw 23

21. Uregulowanie kwestii związanych z reklamą porównawczą - zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej dyrektywie - jest niezbędne dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego; w związku z tym istnieje konieczność podjęcia w tym zakresie działań na poziomie wspólnotowym; przyjęcie dyrektywy jest tutaj właściwym instrumentem, jako że dyrektywa ustanawia jednolite zasady ogólne, pozostawiając Państwom Członkowskim wybór odpowiedniej formy i metod osiągnięcia powyższych celów; jest to zgodne z zasadą pomocniczości.

ê

22. Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku I, część B.

ê 84/450/EWG

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ê 2005/29/EC art. 14 pkt 1

Artykuł 1

Celem niniejszej dyrektywy jest ochrona przedsiębiorców przed reklamą wprowadzającą w błąd i jej szkodliwymi konsekwencjami oraz określenie warunków, w których reklama porównawcza jest uważana za dozwoloną.

ê 84/450/EWG

Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy:

a) «reklama» oznacza przedstawienie w jakiejkolwiek formie w ramach działalności handlowej, gospodarczej, rzemieślniczej lub wykonywania wolnych zawodów, w celu wspierania zbytu towarów lub usług, w tym nieruchomości, praw i zobowiązań;

b) «reklama wprowadzająca w błąd» oznacza każdą reklamę, która w jakikolwiek sposób, w tym przez swoją formę, wprowadza lub może wprowadzić w błąd osoby, do których jest skierowana lub dociera, i która, z powodu swojej zwodniczej natury, może wpłynąć na ich postępowanie gospodarcze lub która, z tych powodów, szkodzi lub może szkodzić konkurentowi;

ê 97/55/WE art. 1 pkt 3

c) «reklama porównawcza» oznacza każdą reklamę, która wyraźnie lub przez domniemanie identyfikuje konkurenta albo towary lub usługi oferowane przez konkurenta;

ê 2005/29/WE art. 14 pkt 2 akapit pierwszy

d) «przedsiębiorca» oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która w ramach praktyk handlowych objętych niniejszą dyrektywą działa w celu związanym z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub wolnym zawodem, oraz każdą osobę działającą w imieniu lub na rzecz przedsiębiorcy;

ê 2005/29/WE art. 14 pkt 2 akapit drugi

e) «twórca kodeksu» oznacza każdy podmiot, w tym przedsiębiorcę lub grupę przedsiębiorców, odpowiedzialny za redagowanie kodeksu postępowania, wprowadzanie do niego zmian i/lub nadzór nad jego przestrzeganiem przez wszystkich, którzy zobowiązali się do jego przestrzegania.

ê 84/450/EWG

Artykuł 3

Przy określaniu, czy reklama jest wprowadzająca w błąd, należy wziąć pod uwagę wszystkie jej cechy, w szczególności zawarte w niej informacje dotyczące:

a) cech charakterystycznych towarów lub usług, takich jak ich dostępność, rodzaj, wykonanie, skład, sposób i data produkcji lub wykonania, przydatność do celu, zastosowanie, ilość, specyfikacja, pochodzenie geograficzne lub handlowe lub spodziewane rezultaty jego zastosowania oraz rezultaty i szczególne właściwości testów lub kontroli wykonanych na towarach lub usługach;

b) ceny lub sposobu obliczenia ceny i warunków dostawy towarów lub świadczenia usług;

c) rodzaju, właściwości i praw reklamującego, takich jak: jego tożsamość i majątek, jego kwalifikacje i prawa własności przemysłowej, handlowej lub prawa własności intelektualnej, a także jego nagrody i wyróżnienia.

ê 2005/29/EC art. 14 pkt 3

Artykuł 4

W aspekcie danego porównania reklama porównawcza jest dozwolona, o ile spełnione są następujące warunki:

a) nie wprowadza w błąd w rozumieniu art. 2 lit. b), art. 3 i art. 8 ust. 1 niniejszej dyrektywy lub w rozumieniu art. 6 i 7 dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego[11];

b) dokonuje porównania towarów lub usług realizujących te same potrzeby lub przeznaczonych do tego samego celu;

c) porównuje w sposób obiektywny jedną lub kilka istotnych, odpowiednich, możliwych do zweryfikowania i typowych cech tych towarów i usług, przy czym jedną z tych cech może być cena;

d) nie dyskredytuje ani nie przedstawia w złym świetle znaków towarowych, nazw handlowych, innych znaków rozpoznawczych, towarów, usług, działalności lub sytuacji konkurenta;

e) w przypadku produktów posiadających oznaczenie pochodzenia, odnosi się w każdym przypadku do produktów o tym samym oznaczeniu;

f) nie korzysta w sposób nieuczciwy z renomy znaku towarowego, nazwy handlowej lub innych znaków wyróżniających konkurenta lub oznaczenia pochodzenia konkurujących produktów;

g) nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji bądź repliki towaru lub usługi noszącej zastrzeżony znak towarowy lub zastrzeżoną nazwę handlową;

h) nie prowadzi do mylenia przez przedsiębiorców przedsiębiorcy reklamującego z jego konkurentem lub też mylenia znaków towarowych, nazw handlowych, innych znaków rozpoznawczych, towarów lub usług przedsiębiorcy reklamującego i jego konkurenta.

ê 84/450/EWG

Artykuł 5

ê 2005/29/EC art. 14 pkt 4 (dostosowany)

1. Państwa Członkowskie zapewniają w interesie przedsiębiorców i wolnej konkurencji odpowiednie i skuteczne środki dla zwalczania reklamy wprowadzającej w błąd Ö i Õ dla wykonania przepisów dotyczących reklamy porównawczej.

ê 2005/29/EC art. 14 pkt 4

Środki te obejmują przepisy prawne umożliwiające osobom lub organizacjom uznawanym na mocy prawa krajowego za mające uzasadniony interes w zakazaniu reklamy wprowadzającej w błąd lub w uregulowaniu reklamy porównawczej:

a) wszczęcie postępowania w odniesieniu do takiej reklamy;

lub

b) zaskarżenie takiej reklamy przed organem administracyjnym właściwym do rozpatrywania skarg lub do wszczynania właściwych postępowań sądowych.

2. Do każdego Państwa Członkowskiego należy decyzja, który ze środków określonych w ust. 1 akapit drugi ma być dostępny oraz czy należy umożliwić sądom lub organom administracyjnym żądanie wcześniejszego przeprowadzenia postępowania przed innymi istniejącymi organami powołanym do rozpatrywania skarg, w tym przed organami, o których mowa w art. 6.

Do każdego Państwa Członkowskiego należy decyzja:

a) czy środki te mogą być skierowane oddzielnie lub łącznie przeciwko kilku przedsiębiorcom działającym w tym samym sektorze gospodarczym;

oraz

b) czy środki te mogą być skierowane przeciwko twórcy kodeksu w przypadku, gdy dany kodeks zachęca do nieprzestrzegania przepisów prawnych.

ê 84/450/EWG (dostosowany)

3. Zgodnie z przepisami określonymi w ust. 1, Państwa Członkowskie przyznają sądom i organom administracyjnym uprawnienia umożliwiające im, w przypadkach, kiedy uznają takie środki za konieczne biorąc pod uwagę interesy wszystkich stron, w szczególności interes publiczny:

ê 97/55/WE art. 1 pkt 6 lit. a) (dostosowany)

a) nakazanie zaprzestania reklamy lub wszczęcie właściwego postępowania sądowego w celu nakazania zaprzestania reklamy wprowadzającej w błąd lub Ö niedozwolonej Õ reklamy porównawczej;

b) jeżeli reklama wprowadzająca w błąd lub Ö niedozwolona Õ reklama porównawcza nie została jeszcze rozpowszechniona, ale ma to wkrótce nastąpić, zakazanie rozpowszechniania reklamy lub wszczęcie właściwego postępowania w celu wydania zakazu takiego rozpowszechniania.

ê 84/450/EWG (dostosowany)

Ö Akapit pierwszy stosuje się nawet w przypadku Õ braku dowodów straty lub szkody, lub zamiaru albo zaniedbania ze strony reklamującego.

Państwa Członkowskie zapewniają podjęcie środków określonych w akapicie pierwszym w ramach przyspieszonej procedury Ö ze skutkiem tymczasowym lub ostatecznym, przy czym do każdego Państwa Członkowskiego należy decyzja, którą z tych dwóch możliwości wybrać. Õ

ê 97/55/WE art. 1 pkt 6 lit. b) (dostosowany)

4. Państwa Członkowskie mogą przyznać sądom lub organom administracyjnym uprawnienia umożliwiające im, w celu wyeliminowania trwałych skutków reklamy wprowadzającej w błąd lub Ö niedozwolonej Õ reklamy porównawczej, której zaprzestanie zostało nakazane w wyniku ostatecznej decyzji:

ê 84/450/EWG

a) wymaganie publikacji tej decyzji w całości lub w części i w takiej formie, którą uznają za właściwą;

b) wymaganie dodatkowo publikacji sprostowania.

5. Organy administracyjne określone w ust. 1 akapit drugi lit. b) muszą:

a) posiadać taki skład, aby nie wzbudzać wątpliwości co do ich bezstronności;

b) posiadać odpowiednie uprawnienia w trakcie orzekania w sprawie skargi, które pozwolą na skuteczne monitorowanie i zapewnienie przestrzegania ich decyzji;

c) zasadniczo uzasadniać swoje decyzje.

6. Jeżeli uprawnienia określone w ust. 3 i 4 są wykonywane wyłącznie przez organy administracyjne, decyzje powinny być uzasadnione we wszystkich wypadkach. Należy wówczas ustanowić procedury, według których niewłaściwe lub nieuzasadnione wykonywanie uprawnień przez organy administracyjne, albo niewłaściwa lub nieuzasadniona bezczynność w wykonywaniu powyższych uprawnień mogą być przedmiotem kontroli sądowej.

ê 97/55/WE Art. 1 pkt 7

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa nie wyklucza dobrowolnej kontroli, która może korzystać ze wsparcia Państw Członkowskich, reklamy wprowadzającej w błąd lub reklamy porównawczej, prowadzonej przez branżowe organy samorządowe lub kierowania spraw do takich organów przez osoby i organizacje określone w art. 5 ust. 1 akapit drugi, pod warunkiem, że postępowania przed takimi organami istnieją dodatkowo obok postępowań sądowych lub administracyjnych określonych w tym artykule.

ê 84/450/EWG

Artykuł 7

Państwa Członkowskie przyznają sądom lub organom administracyjnym uprawnienia umożliwiające im w postępowaniach cywilnych lub administracyjnych określonych w art. 5:

ê 97/55/WE art. 1 pkt 8

a) wymaganie, aby reklamujący dostarczył dowody dotyczące prawdziwości twierdzeń zawartych w reklamie, jeżeli biorąc pod uwagę uzasadniony interes reklamującego i innych uczestników postępowania wymaganie takie wydaje się właściwe z uwagi na okoliczności danej sprawy oraz, w przypadku reklamy porównawczej, żądanie, by reklamujący dostarczył dowody w krótkim terminie;

ê 84/450/EWG

b) uznanie zawartych w reklamie twierdzeń za nieprawdziwe, jeżeli dowody wymagane zgodnie z lit. a) nie zostaną przeprowadzone lub zostaną uznane za niewystarczające przez sąd lub organ administracyjny.

ê 97/55/EG Art. 1 pkt. 9

Art ykuł 8

ê 2005/29/EG Art. 14 pkt. 5

1. Niniejsza dyrektywa nie uniemożliwia Państwom Członkowskim utrzymania lub przyjęcia przepisów w celu zapewnienia szerszej ochrony konsumentów oraz przedsiębiorców, w zakresie reklamy wprowadzającej w błąd.

ê 97/55/WE art. 1 pkt 9

Akapit pierwszy nie ma zastosowania do reklamy porównawczej w zakresie danego porównania.

2. Przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się bez uszczerbku dla przepisów wspólnotowych odnoszących się do reklamy dotyczącej szczególnych produktów i/lub usług, lub stosowania ograniczeń bądź zakazów odnoszących się do określonych form reklamy.

3. Przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące reklamy porównawczej nie zobowiązują Państw Członkowskich, które – zgodnie z postanowieniami Traktatu – utrzymują bądź ustanawiają zakazy reklamowania niektórych towarów lub usług, niezależnie od tego, czy zakazy te byłyby nałożone bezpośrednio, czy też przez instytucję lub organizację odpowiedzialną w myśl przepisów danego Państwa Członkowskiego za regulacje w zakresie działalności handlowej, gospodarczej, rzemieślniczej czy wykonywania wolnych zawodów, do zezwolenia na stosowanie reklamy porównawczej w odniesieniu do tych towarów i usług. W przypadku, gdy zakazy te są ograniczone do określonych środków przekazu, dyrektywa stosuje się do środków przekazu, które nie są objęte tymi zakazami.

4. Żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie zabrania Państwom Członkowskim utrzymania bądź ustanowienia – zgodnie z postanowieniami Traktatu – zakazów lub ograniczeń w zakresie wykorzystywania porównań w reklamowaniu usług świadczonych w ramach wykonywania wolnych zawodów, niezależnie od tego, czy te zakazy lub ograniczenia byłyby ustanowione bezpośrednio, czy też przez instytucję bądź organizację odpowiedzialną na mocy przepisów danego Państwa Członkowskiego za regulowanie wykonywania wolnych zawodów.

ê 84/450/EWG (dostosowany)

Artykuł 9

Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty Ö podstawowych Õ przepisów prawa krajowego, które przyjmą w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

ê

Artykuł 10

Dyrektywa 84/450/EWG zmieniona dyrektywami wymienionymi w załączniku I część A traci moc, bez naruszenia zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku I część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 11

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu 12 grudnia 2007 roku.

ê 84/450/EWG

Artykuł 12

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

é

ZAŁĄCZNIK I

Część A

Uchylona dyrektywa i jej kolejne zmiany (określona w art. 10)

Dyrektywa Rady 84/450/EWG (Dz.U. L 250, 19.9.1984, str. 17) |

Dyrektywa 97/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 290, 23.10.1997, str. 18 |

Dyrektywa 2005/29/EC Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 149, 11.6.2005, str. 22) | tylko Art. 14 |

Część B

Lista terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania (określonych w art. 10)

Dyrektywa | Termin przeniesienia | Termin stosowania |

84/450/EWG | 1 października 1986 | _____ |

97/55/WE | 23 kwietnia 2000 | _____ |

2005/29/WE | 12 czerwca 2007 | 12 grudnia 2007 |

__________

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

Dyrektywa 84/450/EWG | Niniejsza dyrektywa |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

Artykuł 2 zdanie wstępne | Artykuł 2 zdanie wstępne |

Artykuł 2 punkt 1 | Artykuł 2 litera a) |

Artykuł 2 punkt 2 | Artykuł 2 litera b) |

Artykuł 2 punkt 2a | Artykuł 2 litera c) |

Artykuł 2 punkt 3 | Artykuł 2 litera d) |

Artykuł 2 punkt 4 | Artykuł 2 litera e) |

Artykuł 3 | Artykuł 3 |

Artykuł 3 litera a) punkt 1 | Artykuł 4 |

Artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy zdanie pierwsze | Artykuł 5 ustęp 1 akapit pierwszy |

Artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy zdanie drugie | Artykuł 5 ustęp 1 akapit drugi |

Artykuł 4 ustęp 1 akapit drugi | Artykuł 5 ustęp 2 akapit pierwszy |

Artykuł 4 ustęp 1 akapit trzeci | Artykuł 5 ustęp 2 akapit drugi |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy zdanie wstępne | Artykuł 5 ustęp 3 akapit pierwszy zdanie wstępne |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy tiret pierwsze | Artykuł 5 ustęp 3 akapit pierwszy litera a) |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy tiret drugie | Artykuł 5 ustęp 3 akapit pierwszy litera b) |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit pierwszy zdanie końcowe | Artykuł 5 ustęp 3 akapit drugi |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit drugi zdanie wstępne | Artykuł 5 ustęp 3 akapit trzeci |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit drugi tiret trzecie | Artykuł 5 ustęp 3 akapit trzeci |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit drugi tiret drugie | Artykuł 5 ustęp 3 akapit trzeci |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit drugi zdanie końcowe | Artykuł 5 ustęp 3 akapit trzeci |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit trzeci zdanie wstępne | Artykuł 5 ustęp 4 zdanie wstępne |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit trzeci tiret trzecie | Artykuł 5 ustęp 4 litera a) |

Artykuł 4 ustęp 2 akapit trzeci tiret drugie | Artykuł 5 ustęp 4 litera b) |

Artykuł 4 ustęp 3 akapit pierwszy | Artykuł 5 ustęp 5 |

Artykuł 4 ustęp 3 akapit drugi | Artykuł 5 ustęp 6 |

Artykuł 5 | Artykuł 6 |

Artykuł 6 | Artykuł 7 |

Artykuł 7 ustęp 1 | Artykuł 8 ustęp 1 akapit pierwszy |

Artykuł 7 ustęp 2 | Artykuł 8 ustęp 1 akapit drugi |

Artykuł 7 ustęp 3 | Artykuł 8 ustęp 2 |

Artykuł 7 ustęp 4 | Artykuł 8 ustęp 3 |

Artykuł 7 ustęp 5 | Artykuł 8 ustęp 4 |

Artykuł 8 akapit pierwszy | _____ |

Artykuł 8 akapit drugi | Artykuł 9 |

_____ | Artykuł 10 |

_____ | Artykuł 11 |

Artykuł 9 | Artykuł 12 |

_____ | załącznik I |

_____ | załącznik II |

__________

[1] KOM(1987) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowana zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, KOM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik I, część A do niniejszego wniosku.

[5] Dz.U. C z , str. .

[6] Dz.U. C z , str. .

[7] Dz.U L 250 z 19.9.1984, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U L 149 z 11.6.2005, str. 22).

[8] Zob. załącznik I część A.

[9] Dz.U. L 208 z 24.7.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) Nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

[10] Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją 92/10/EWG (Dz.U. L 6 z 11.1.1992, str. 35).

[11] Dz.U. L 149 z 11.6.2005, str. 22.

Top