52005PC0181

[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 3.5.2005

COM(2005) 181 wersja ostateczna

2005/0090(CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENI E RADY

zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Sprawozdanie na temat stosowania przepisów nowego rozporządzenia finansowego

(przedłożony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Tło

Nowa wersja rozporządzenia finansowego (RF) zostala jednomyślnie przyjęta przez Radę w czerwcu 2002 r. przy znaczącym wkladzie Trybunalu Obrachunkowego i po pozytywnym zakończeniu procedury pojednawczej z Parlamentem Europejskim. W grudniu 2002 r., po zakończeniu intensywnych konsultacji ze wszystkimi instytucjami, Komisja przyjęla przepisy wykonawcze (PW) do nowej wersji RF. Obydwa mające zastosowanie do wszystkich instytucji rozporządzenia weszły w życie w dniu 1 stycznia 2003 r.

RF podlega przeglądowi w cyklu trzyletnim albo w dowolnym momencie w przypadku zaistnienia takiej konieczności.

W momencie przyjęcia nowego RF w 2002 r. Komisja zamieścila w protokole Rady oświadczenie, zgodnie z którym „zobowiązuje się sporządzić do dnia 1 stycznia 2006 r. sprawozdanie na temat stosowania postanowień nowego rozporządzenia finansowego i, w szczególności, na temat zniesienia scentralizowanych kontroli ex ante oraz, w razie konieczności, przedlożyć Radzie stosowne wnioski”. Sprawozdanie to jest załączone.

2. Główne cele dokonanego przez Komisję przeglądu

- Zwiększenie efektywności i przejrzystości funkcjonowania przepisów. W wielu przypadkach nie ma konieczności dokonywania zmian przepisów, jednak należy uściślić ich interpretację i zastosowanie.

- W odniesieniu do umów i dotacji: uproszczenie wymogów proceduralnych i dotyczących przedkładania dokumentów, zwlaszcza wymogów dotyczących umów i dotacji o niskiej wartości, oraz zapewnienie proporcjonalności wymogów do angażowanych środków i istniejącego ryzyka. Ten proces uproszczania rozpocząl się wraz z bieżącym „przyspieszonym” („fast track”) przeglądem przepisów wykonawczych; proces ten zakończy się wraz z dokonaniem przeglądu przepisów wykonawczych w powiązaniu ze zmianami w rozporządzeniu finansowych.

- W odniesieniu do dotacji: uproszczenie wymogów dotyczących uprzedniej weryfikacji oraz gwarancji finansowych i prawnych, tak aby wymogi te i obowiązki administracyjne, jakie one nakladają na beneficjentów, były proporcjonalne do danych kosztów i ryzyka.

- Uściślenie i optymalizacja przepisów dotyczących metod zarządzania środkami.

3. OGÓLNE PODEJśCIE PRZY DOKONYWANIU PRZEGLąDU

3.1. Zakres

Komisja uważa, że wymienione cele mogą zostać osiągnięte bez konieczności zmieniania podstawowych zasad, pojęć i struktury rozporządzenia finansowego, i żywi nadzieję, że pozostale instytucje podzielą ten pogląd. Stabilne przepisy stanowią podstawę należytego zarządzania finansami. Ponadto przepisy finansowe nakładają wymogi także na beneficjentów dotacji i umów. Zbyt częste lub niedostatecznie uzasadnione zmiany przepisów mogą negatywnie oddzialywać na wspomnianych beneficjentów, a także podważać autorytet Unii Europejskiej. Dlatego też proponowane zmiany będą mialy ograniczony zasięg.

3.2. Harmonogram

Celem jest osiągnięcie porozumienia w sprawie zmian w takim czasie, aby mogły one wejść w życie w dniu 1 stycznia 2007 r. W tym samym terminie wejdą w życie ramy finansowe na lata 2007-2013. Przepisy wykonawcze zostaną również zmodyfikowane i także muszą zostać przyjęte w wymienionym terminie. Pomiędzy przyjęciem nowych rozporządzeń a ich wejściem w życie musi upłynąć odpowiedni czas, aby organy i służby mogly przygotować się do wprowadzanych tym samym zmian.

4. METODY I KRYTERIA ZASTOSOWANE PRZEZ KOMISJę PRZY DOKONYWANIU PRZEGLąDU

Komisja dokonala oceny tego, które zmiany są absolutnie konieczne, kierując się ścislymi kryteriami. W lipcu 2004 r. jednostki finansowe slużb Komisji z wlasnej inicjatywy sporządzily specjalne sprawozdanie, w którym przedstawily ich trudności związane z obowiązującymi przepisami. Również inne instytucje przekazaly swoje sugestie. Celem Komisji jest przeprowadzenie stosownych konsultacji z „udzialowcami” polityki UE, których te przepisy będą dotyczyly.

Komisja kierowala się następującymi zasadami:

a) Zmiany legislacyjne powinny ograniczyć się do tych problemów, w przypadku których nie ma innych alternatywnych możliwości ich rozwiązania . Tam, gdzie jest to możliwe, należy skorzystać z innych rozwiązań , takich jak noty interpretacyjne lub środki administracyjne.

b) Zmiany, które mogłyby hamować reformy wewnętrzne lub osłabić jej zasadnicze elementy są niedopuszczalne.

c) Zmiany legislacyjne powinny być proponowane tylko w odniesieniu do przypadków, w których istnieją rzeczywiste trudności . Każda zaproponowana zmiana powinna:

- ułatwiać Komisji wypełnienie jej zapisanego w Traktacie zobowiązania do wykonania budżetu oraz realizację jej celów politycznych;

- usprawniać bądź zapewniać należyte zarządzanie finansami;

- zwiększać ochronę interesów finasowych UE przed nadużyciami i wszelkimi działaniami niezgodnymi z prawem;

- przyczyniać się do uzyskania pozytywnego poświadczenia wiarygodności.

5. poprawki uznane za niezbędne

5.1. Zasady budżetowe

a) Należy wzmocnić zasadę, zgodnie z którą postanowienia zawarte w innych dokumentach legislacyjnych dotyczących wykonania budżetu muszą być zgodne z rozporządzeniem finansowym (art. 2 RF).

b) Zasada rzetelności budżetowej (art. 5 RF) powinna zostać tak poszerzona, aby podkreślała, że istniejące zobowiązania prawne muszą mieć pokrycie w odpowiednim przydziale środków w budżecie.

c) Odnośnie do zasady jednolitości budżetowej przepisy dotyczące odsetek uzyskiwanych z prefinansowania powinny zostać uproszczone (art. 5 ust. 4 RF). Obecnie obowiązuje zasada, zgodnie z którą prefinansowanie i uzyskiwane z niego odsetki są własnością Wspólnoty, oraz że odsetki podlegają windykacji przynajmniej raz w roku. Obowiązujący zakres tego przepisu jest ograniczony do dotacji podlegających scentralizowanemu zarządzaniu przez służby Komisji (art. 3 RF). Utrudnia to w nieproporcjonalnym stopniu zarządzanie tymi programami, ponieważ do realizacji zleceń windykacji muszą być udostępnione wewnętrzne środki administracyjne. Dlatego proponuje się, aby kwoty odsetek rozliczać z płatnością salda końcowego na rzecz beneficjenta. Przy czym zachowana zostaje zasada, zgodnie z którą właścicielem prefinansowania jest Wspólnota, zaś uzyskiwane z niego odsetki należy ująć w budżecie. Ograniczenia zakresu zastosowania tej ogólnej zasady należy umieszczać w RF, nie zaś w PW.

d) W odniesieniu do zasady jednoroczności należy zwiększyć efektywność i przejrzystość, tak aby sprostać następującym wyzwaniom:

- Przeniesienie środków niezróżnicowanych powinno być wyjątkowo możliwe w przypadku wydatków na dopłaty bezpośrednie dla rolników.

- Zaciąganie zobowiązań finansowych z góry, począwszy od dnia 15 grudnia roku n-1, powinno być wyjątkowo dozowolone w odniesieniu do pomocy przeznaczanej na zarządzanie kryzysami oraz pomocy humanitarnej zgodnie z art. 110 RF.

- Ogarnicznenia dotyczące wartości progowej dla zaciagania zobowiązań z góry (począwszy od 15 listopada roku n-1) na pokrycie wydatków z tytułu zwykłej administracji Sekcji Gwarancji EFOGR (ze środków przewidzianych na rok budżetowy n) powinny zostać zniesione (art. 150 ust. 3 RF). W ramach nowego Europejskiego Funduszu Gwarancji Rolnej (COM(2004) 489) wnioski o dokonanie płatności będą wpływały w znaczącej mierze na początku roku budżetowego n.

- Środki niezróżnicowane na działania w zakresie weterynarii pobierane z obecnej Sekcji Gwarancji EFOGR powinny zostać zamienione na środki zróżnicowane, co bardziej odpowiada wielorocznemu charakterowi tych wydatków (art. 149 ust. RF).

e) W odniesieniu do zasady uniwersalności do listy dochodów przeznaczonych na określone cele należy dodać następujące dwie pozycje (art. 18):

- wkłady finansowe ad hoc Państw Członkowskich na rzecz programów w obszarze stosunków zewnętrznych;

- wpływy ze sprzedaży pojazdów, sprzętu, instalacji itp.

f) Obecnie Komisja musi uzyskać zgodę władzy budżetowej na przyjęcie wszelkich darowizn (art. 19 ust. 2). Aby uniknąć niepotrzebnych i uciążliwych procedur, wspomniany wymóg uzyskania zgody na przyjęcie darowizn należałoby ograniczyć do takich kwot darowizn, które pociągają za sobą znaczące obciążenia finansowe.

g) Jeśli chodzi o zasadę specyfikacji budżetu, należy uprościć przepisy dotyczące przesunięć środków oraz uściślić je w punktach, które okazały się być niejasne bądź kłopotliwe:

- „Procedura zgłoszeniowa” (art. 22 i 23): dotychczasowe przepisy nie stanowią wyraźnie, od kiedy zaczyna biec termin wyznaczony dla władzy budżetowej na podjęcie decyzji, tym samym niezbędne jest uzupełnienie tych przepisów.

- W celu zwiększenia efektywności Komisja powinna mieć prawo do niezależnego podejmowania decyzji o przesunięciach z rezerwy w przypadkach, gdy dla danego środka, przyjmowanego w momencie ustanawiania budżetu, nie istnieje jeszcze akt podstawowy, ale ma on zostać przyjęty na przestrzeni roku (art. 23 ust. 1 nowa kolejna litera d)).

- Należy dostosować przepisy dotyczące przesunięć środków administracyjnych do nowej struktury budżetowania zadaniowego (ABB).

5.2. Metody zarządzania (art. 53-57)

a) Należy znieść ograniczenie podziału zarządzania do Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej i Funduszy Strukturalnych celem uwzględnienia bieżącej praktyki opartej na obowiązujących rozporządzeniach, jak również wniosków dotyczących przyszłych aktów podstawowych, które będą obowiązywać po 2006 r.

b) W odniesieniu do wspólnego zarządzania z organizacjami międzynarodowymi należy uściślić definicję i wymogi oraz uzupełnić je zgodnie z potrzebami operacyjnymi.

c) Warunki i kryteria angażowania krajowych organów sektora publicznego ( „agencje krajowe”) powinny zostać uproszczone, aby ułatwić przekazywanie im zadań, zaś zakres tego przepisu obejmuje także międzynarodowe organy publiczne.

d) Szczególny przypadek doradców specjalnych/szefów misji wyznaczanych przez Radę do zarządzania określonymi środkami w obszarze wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa powinien zostać uwzględniony i zapisany jako szczególny przypadek scentralizowanego zarządzania pośredniego.

e) Należy zmodyfikować przepis zabraniający powierzania zadań wykonawczych względem budżetu organom sektora prywatnego, ponieważ doświadczenie pokazało, że warunki tego zakazu są zbyt rygorystyczne.

f) Ponadto, uwzględniając potrzebę ustanowienia wspólnych ram kontrolnych, uzupełnić należy także kontrole przeprowadzane przez Komisję w zakresie zdecentralizowanego lub pośredniego scentralizowanego zarządzania oraz, tam, gdzie jest to stosowne, również podziału zarządzania, zwłaszcza poprzez dodanie uregulowań dotyczących obowiązków Państw Członkowskich wynikających z podziału zarządzania.

5.3. Podmioty działające w sferze finansów

Należy zmienić uregulowania dotyczące stosunków pomiędzy audytorem wewnętrznym Komisji i agencjami (art. 185 RF). Agencje powinny posiadać swoje własne systemy audytu wewnętrznego podlegające zarządom tych agencji, natomiast audytor wewnętrzny Komisji składa sprawozdania dotyczące procedur i systemów Komisji do kolegium.

Należy uściślić przepisy dotyczące obowiedzialności Księgowego związanej z zatwierdzaniem sprawozdań finansowych na podstawie informacji finansowych dostarczonych mu przez intendentów.

5.4. Windykacja roszczeń (art. 72-73b)

Przepisy dotyczące windykacji roszczeń musza zostać uściślone oraz zaostrzone .

a) W celu ułatwienia wykonania windykacji należy wprowadzić zapis (do art. 72 RF), zgodnie z którym przyjęte zgodnie z postanowieniami Traktatu (art. 65 TWE) środki z zakresu współpracy sądowej w sprawach cywilnych mających skutki transgraniczne, mają zastosowanie również do roszczeń Wspólnoty.

b) Roszczenia Wspólnoty powinny być traktowane przez Państwa Czlonkowskie tak samo, jak krajowe roszczenia finansowe w ramach ich jurysdykcji, roszczenia te powinny także mieć te same przywileje .

c) Z doświaczeń służb Komisji wynika, iż inaczej niż ma to miejsce w przypadku organów krajowych w wielu krajowych jurysdykcjach, Wspólnoty nie obowiazuje termin przedawnienia, zgodnie z którym roszczenia finansowe wygasają po upływie określonego czasu. Ustanowienie tego rodzaju terminu przedawnienia odpowiada zasadom należytego zarządzania finansami i równego traktowania podmiotów gospodarczych. W rozporządzeniu Rady w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji jest już przewidziany pięcioletni termin przedawnienia w odniesieniu do grzywien i okresowych kar pieniężnych.

5.5. Zamówienia publiczne i umowy

Jednym z głównych – zrealizowanych – celów RF przyjętego w 2002 r. było dokonanie transpozycji unijnych dyrektywach w sprawach zamówień publicznych, tak aby zarówno instytucje Wspólnoty, jak i Państwa Członkowskie stosowały te same normy . W związku z przyjęciem w 2004 r. nowej wspólnotowej dyrektywy w sprawie zamówień publicznych niezbędne jest wprowadzenie następujących zmian do RF:

a) Wprowadzenie możliwości utajnienia procedury przetargowej.

b) Wprowadzenie rozróżnienia pomiędzy poważnymi powodami wykluczenia i innymi powodami powiązanymi z mniejszym poziomem ryzyka finansowego: W przypadku poważnych powodów wykluczenie powinno być obowiązkowe, zaś w przypadku pozostałych powodów ewentualną decyzję o wykluczeniu podejmować powinien organ zamawiający na podstawie dokonanej oceny ryzyka.

Doświadczenie pokazało, że niezbędne są następujące zmiany:

a) Wprowadzenie możliwości stworzenia wspólnej bazy danych zawierającej dane dotyczące tych kandydatów lub oferentów, w odniesieniu do których zastosowanie ma wykluczenie zgodnie z art. 93 i 94 RF.

b) Rozszerzenie zakresu stosowania uproszczonych zasad udzielania zamówień na udzielanie zamówień ekspertom zewnętrznym w dziedzinie dokonywania oceny i pomocy technicznej (art. 91, 97 RF).

c) Uściślenie spoczywającego na instytucjach obowiązku wstrzymania procedury przetargowej lub wykonania umowy w przypadku nadużyć finansowych itp.

5.6. Dotacje

Niezbędne jest uproszczenie przepisów; dotyczy to zwłaszcza wymogów w zakresie kontroli i gwarancji, które muszą zostać w większym stopniu powiązane z istniejącym w danym przypadku ryzykiem finansowym.

a) Zakres tytułu dotyczącego dotacji (tytuł VI częsci pierwszej RF) musi zostać uściślony (art. 108 RF), zwłaszcza w odniesieniu do finansowania powiązanego z działalnością pożyczkową oraz pakietami akcji lub udziałów .

b) W nawiązaniu do zamówień publicznych konieczne jest dodanie zasady proporcjonalności.

c) Zakres przepisu mówiącego o niedochodowym charakterze dotacji wymaga uściślenia, ponadto należy powiązać ten przepis PW z przepisami RF.

d) Niekiedy charakter działania, na które ma zostać przyznana dotacja, nie daje swobody wyboru przy selekcji beneficjentów. Kategoria ta powinna zatem zostać dodana do art. 110 RF.

e) Jedno i to samo działanie powinno powodować przyznanie tylko jednej dotacji budżetowej jednemu beneficjentowi. Jednak niektóre podstawowe akty zezwalają na łączenie finansowania wspólnotowego, ponieważ zakłada się, że - tak jak na przykład w przypadku funduszy strukturalnych - uzupełenie finansowania poprzez środki z innych programów (np. TEN) jest celowe. Ponadto należy także wyraźnie zaznaczyć, że finansowanie danych kosztów w żadnym wypadku nie może mieć miejsca dwukrotnie (art. 111 RF).

f) W przypadku dotacji na koszty operacyjne zasada, zgodnie z którą stosowna umowa nie może być podpisana później niż w ciągu czterech miesięcy po rozpoczęciu roku budżetowego beneficjenta, okazała się być mało elastyczna. Jako że przepisy w sprawie przyznawania dotacji z mocą wsteczną są restrykcyjne, bezpiecznie można byłoby określić wspomniany termin na sześć miesięcy (art. 112 RF).

g) Rozporządzenie finansowe powinno zezwalać nie tylko na „tradycyjny” sposób zwracania pro rata faktycznie poniesionych kosztów, ale także na płatności ryczałtowe (nowy art. 113a).

h) Skreślone powinny zostać niektóre ograniczenia odnośnie kwalifikowalności beneficjentów (art. 114 RF), tak aby dotacje mogły być przyznawane również osobom fizycznym oraz określonym rodzajom stowarzyszeń nieposiadającym osobowości prawnej .

i) Przepisy w sprawie wykluczenia z procedury przyznawania dotacji powinny dokonywać takiego samego rozróżnienia, o jakim jest mowa w odniesieniu do procedury przetargu (patrz wyżej sekcja 5.6 akapit 1 lit. b) pomiędzy poważnymi powodami wykluczenia i innymi powodami (art. 114 RF).

j) Należy wprowadzić wyraźny zapis uwzględiający przypadek, w którym w celu wykonania środka niezbędne jest udzielenie wsparcia finansowego osobom trzecim.

5.7. Rachunkowość

Dla tytułu VII części pierwszej (art. 121-138 RF) nie wnioskuje się o wprowadzenie żadnych zasadniczych zmian . Należy jedynie uściślić możliwość rozszerzenia zakresu konsolidacji zgodnie z zasadami rachunkowości WE.

5.8. Szczególne obszary polityki (część druga RF)

a) Tytuł I: rolnictwo. Niektóre zmianuy zostały już omówione powyżej w sekcji 5.1 (Zasady budżetowe). Ponadto:

- Należy dostosować terminologię w odniesieniu do istnienia nowego Europejskiego Funduszu Gwarancji Rolnej ( EFGR ).

- Zobowiązania tymczasowe mogą być zaciągane w teminie późniejszym niż zwykły termin dwóch miesięcy od otrzymania oświadczeń dotyczących wyadatków przesłanych przez Państwa Członkowskie w przypadkach, gdy można spodziewać się decyzji o przesunięciu środków.

- Art. 153 RF, traktujący o przesunięciach, zawiera pewne nieścisłości: powinno się tam znajdować odniesienie jedynie do procedury zgłoszeniowej przewidzianej w art. 23.

b) Tytuł II: fundusze strukturalne.

- Należy dostosować terminologię w tytule oraz w art. 155 ust. 1 i 3, przywołując jedynie fundusze strukturalne, fundusz spójności, fundusz rybołówstwa i fundusz rozwoju obszarów wiejskich.

- Nowe akty podstawowe przedłożone przez Komisję i odnoszące się do działań strukturalnych w okresie po roku 2006 przewidują zawieszenie przepisu w sprawie automatycznego umorzenia środków w przypadkach siły wyższej o poważnych skutkach dla realizacji wspomnianych działań. W związku z tym przepis dotyczący ponownego postawienia środków do dyspozycji nie jest już w tym przypadku potrzebny. Komisja uważa jednak za zasadne zachowanie klauzuli „oczywistego błędu” przypisanego jej samej (art. 157). Opisane zmiany przyczynią się do tego, że środki na pokrycie zobowiązań będą do dyspozycji w sposób ciągły, dzięki czemu nie ulegnie naruszeniu łączne programowanie środków na okres siedmioletni.

c) Tytuł III: Badania

W przypadku ramowych programów badań wyjątkowo powinno być możliwe - pod ściśle określonymi warunkami - ponowne postawienie do dyspozycji umorzonych środków. Dzięki temu możliwe będzie ponowne użycie tych umorzonych środków przeznaczonych na projekty, które w całości bądź częściowo nie zostały zrealizowane, dla celów alternatywnych projektów o zadowalającej jakości.

5.9. Urzędy

Międzyinstytucjonalne Urzędy Europejskie powinny uzyskać uprawnienia intendentów przez delegację w odniesieniu do srodków odpowiadających budżetom pozostałych instytucji.

5.10. Traktat Konstytucyjny

Niniejszy wniosek Komisji uwzględnia stan prawny w dniu przyjęcia wniosku. Po zakończeniu ratyfikacji traktatu konstytucyjnego przedłożone zostaną wszelkie niezbędne zmiany RF.

2005/0090 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENI E RADY

z dnia […]

zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 279,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 183,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego[3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002[4], zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”, ustanawia podstawy prawne reformy zarządzania finansami. W związku z tym należy zachować i wzmocnić zasadnicze elementy wspomnianego rozporządzenia. Ponadto rozporządzenie to ustanawia zasady budżetowe, które powinny być uwzględniane we wszystkich dokumentach legislacyjnych, zaś odstępstwa od nich powinny być ograniczone do niezbędnego minimum.

(2) Określone poprawki wynikają z doświadczeń w stosowaniu przepisów rozporządzenia. i są uzasadnione dążeniem do ułatwienia wykonania budżetu oraz zrealizowania podstawowych celów polityki, a także przystosowania niektórych wymogów proceduralnych i dotyczących dokumentów, aby zapewnić większą proporcjonalność wymogów do angażowanych środków i istniejącego ryzyka.

(3) Wszystkie poprawki muszą przyczyniać się do realizacji i osiągnięcia celów reform Komisji, powinny służyć usprawnieniu bądź zapewnieniu należytego zarządzania finansami oraz zwiększeniu ochrony interesów finansowych Wspólnoty przed nadużyciami i wszelkimi działaniami niezgodnymi z prawem, przyczyniając się tym samym do potwierdzenia wiarygodności i zgodności z prawem oraz prawidłowość operacji finansowych.

(4) Niektóre modyfikacje są niezbędne w celu uwzględnienia przepisów wykonawczych w zakresie dochodów i wydatków budżetu, zawartych w aktach prawnych, które mają zostać przyjęte na lata 2007-2013, i zapewnienia spójności pomiędzy tymi aktami a rozporządzeniem finansowym.

(5) Należy wzmocnić zasadę, zgodnie z którą inne akty prawne dotyczące wykonania budżetu muszą być zgodne z rozporządzeniem finansowym.

(6) W określonych punktach niezbędne jest zapewnienie większej efektywności i przejrzystości w odniesieniu do stosowania zasad budżetowych, tak aby w większym stopniu uwzględnione były potrzeby operacyjne.

(7) W zakresie zasady jednolitości budżetowej przepisy dotyczące odsetek uzyskiwanych z prefinansowania powinny zostać uproszczone. Wysiłek administracyjny niezbędny do windykacji tych odsetek jest nieproporcjonalnie duży w stosunku do realizowanego w ten sposób celu; dla zwiększenia efektywności windykacji odsetek należałoby wprowadzić rozliczanie odsetek z płatnością salda końcowego na rzecz beneficjenta.

(8) W odniesieniu do zasady jednoroczności należy zwiększyć jej elastyczność i przejrzystość, aby uwzględnić potrzeby funkcjonalne. Przeniesienie środków niezróżnicowanych powinno być wyjątkowo możliwe w przypadku wydatków na dopłaty bezpośrednie dla rolników w ramach Europejskiego Funduszu Gwarancji Rolnej (EFGR). Zaciąganie zobowiązań finansowych z góry powinno być wyjątkowo dozwolone w odniesieniu do pomocy przeznaczanej na zarządzanie kryzysami oraz pomocy humanitarnej, tak aby Komisja mogła podjąć odpowiednie działania na końcu roku budżetowego bądź w przypadku katastrofy międzynarodowej.

(9) Na mocy nowych przepisów dotyczących rolnictwa wnioski o dokonanie płatności będą wpływały od Państw Członkowskich w znaczącej mierze na początku roku budżetowego n. Dlatego ograniczenia dotyczące wartości progowej dla zaciągania zobowiązań z góry pod kątem EFGR (począwszy od 15 listopada roku n-1) na pokrycie wydatków z tytułu zwykłej administracji (ze środków przewidzianych na rok budżetowy n) powinny zostać zniesione dla ostatnio przyjętego budżetu rolnego. Treść przepisu dotyczącego wartości progowej dla zaciągania zobowiązań z góry na pokrycie wydatków administracyjnych powinna być zmieniona tak, aby zawierała odniesienie do środków ustalonych przez władzę budżetową.

(10) Sytuacja, w której działania w zakresie weterynarii finansowane są ze środków niezróżnicowanych pobieranych z EFGR, znacząco utrudnia realizację wspomnianych działań, zwłaszcza z powodu ograniczonych możliwości dokonywania przeniesień. Z tego powodu w odniesieniu do tego rodzaju wydatków należy umożliwić korzystanie ze środków zróżnicowanych, jako że bardziej odpowiada to wielorocznemu charakterowi tych wydatków.

(11) W odniesieniu do zasady uniwersalności do listy dochodów przeznaczonych na określone cele należy dodać dwie pozycje. Po pierwsze: należy umożliwić Państwom Członkowskim dokonywanie mających charakter dochodów przeznaczonych na określone cele wkładów finansowych ad hoc na rzecz zarządzanych przez Komisję programów w obszarze stosunków zewnętrznych. Po drugie: wpływy ze sprzedaży pojazdów, sprzętu, instalacji, materiałów, aparatury naukowej i technicznej, w związku z ich wymianą lub złomowaniem, należy uznawać za dochody przeznaczone na określone cele, aby zachęcić intendentów do uzyskiwania jak najkorzystniejszej ceny przy ich sprzedaży.

(12) W chwili obecnej Komisja musi uzyskać zgodę władzy budżetowej na przyjęcie wszelkich darowizn, takich jak np. dary i zapisy, których skutkiem jest obciążenie finansowe. Aby uniknąć zbędnych i uciążliwych procedur, obowiązek uzyskania zgody powinien być ograniczony jedynie do przypadków, w których przyjęcie darowizny pociągałoby za sobą znaczące obciążenia finansowe.

(13) W odniesieniu do zasady specyfikacji budżetu, należy uprościć przepisy dotyczące przesunięć środków oraz uściślić je w punktach, ponieważ przepisy te w praktyce okazały się być niejasne bądź kłopotliwe. Artykuł 22 rozporządzenia finansowego miał mieć zastosowanie do organów innych niż Komisja, ponieważ Komisję obowiązują jej własne uregulowania w tym zakresie. W związku z tym należy odpowiednio zmienić przepisy tego artykułu.

(14) W odniesieniu do „procedury zgłoszeniowej” Komisja oraz pozostałe instytucje zgłaszają swoje wnioski w sprawie przesunięcia środków władzy budżetowej, która w przypadku zastrzeżeń może skorzystać z normalnej procedury. W takich przypadkach władza budżetowa podejmuje decyzję w sprawie przesunięcia – zgodnie z przepisami – w normalnym terminie. Jednakże przepisy nie stanowią wyraźnie, od kiedy zaczyna biec termin wyznaczony dla władzy budżetowej na podjęcie decyzji, tym samym niezbędne jest ich uzupełnienie.

(15) Instytucje inne niż Komisja powinny mieć możliwość dokonywania przesunięć środków między rozdziałami w ramach jednego tytułu bez uprzedniego powiadamiania Komisji, co ma na celu ułatwienie im zarządzania budżetem.

(16) W celu zwiększenia efektywności Komisja powinna mieć prawo do niezależnego podejmowania decyzji o przesunięciach z rezerwy w przypadkach, gdy dla danego środka w momencie ustanawiania budżetu nie istnieje jeszcze akt podstawowy, w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego, który to akt zostaje nastepnie przyjęty na przestrzeni roku.

(17) Należy dostosować przepisy dotyczące dokonywanych przez Komisję przesunięć środków administracyjnych do nowej struktury budżetowania zadaniowego (ABB). Tym samym „procedura zgłoszeniowa” powinna obowiązywać tylko w odniesieniu do przesunięć między artykułami w ramach rozdziału dotyczącego wydatków administracyjnych w poszczególnych tytułach, które przekraczają 10% środków przyznanych na dany rok. O przesunięciach między artykułami różnych tytułów, z których finansowane mają być te same wspomniane wyżej wydatki, powinna w sposób niezależny decydować Komisja.

(18) Należy zmienić art. 26, 45 i 46 rozporządzenia finansowego w związku z likwidacją rezerwy dotyczącej kredytów Wspólnoty i gwarancji kredytowych dla państw trzecich oraz przyjęciem nowego mechanizmu rezerw dla Funduszu Gwarancyjnego na działania zewnętrzne.

(19) W odniesieniu do procedury budżetowej, wymóg ustanowiony w art. 29 rozporządzenia finansowego, zgodnie z którym budżet podlega opublikowaniu w terminie dwóch miesięcy od daty przyjęcia okazał się być nierealistyczny: termin trzech miesięcy byłby bardziej wykonalny. Do art. 33 należy wprowadzić pojęcie „opisu zadań” w celu uwzględnienia jednego z kluczowych elementów ABB. W odniesieniu do art. 46 przedstawiającego treść budżetu, harmonogramamy płatności nie powinny być znajdować się w budżecie, natomiast należy je włączyć do dokumentów roboczych załączonych do wstępnego projektu budżetu, ponieważ harmonogramy te nie są istotne dla procedury budżetowej.

(20) W odniesieniu do metod zarządzania, w art. 53 ust. 3 rozporządzenia finansowego należy znieść ograniczenie podziału zarządzania do Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOR) oraz funduszy strukturalnych, ponieważ w przyszłości w oparciu o tę zasadę będą zarządzane również inne programy. Należy sprecyzować ustanowione w art. 53 ust. 7 wymogi dotyczące wspólnego zarządzania. Określone w art. 54 kryteria angażowania krajowych instytucji sektora publicznego powinny zostać uproszczone, aby ułatwić przekazywanie im zadań, zaś zakres tego przepisu powinien obejmować także międzynarodowe organy publiczne. W art. 54 należy uściślić uregulowania odnośnie do szczególnego przypadku doradców specjalnych lub szefów misji wyznaczanych przez Radę do zarządzania określonymi środkami w obszarze wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

(21) Należy w sposób bardziej szczegółowy określić obowiązki Państw Członkowskich wynikające z podziału zarządzania, aby odzwierciedlić toczącą się między instytucjami debatę na temat procedury udzielania absolutorium oraz ustanowienia odpowiednich systemów kontroli, przy czym uwzględnić należy odnośne obowiązki Państw Członkowskich i Komisji. Uwzględniając potrzebę ustanowienia wspólnych ram kontrolnych, wzmocnić należy kontrole przeprowadzane przez Komisję w zakresie zdecentralizowanego lub pośredniego scentralizowanego zarządzania oraz, tam, gdzie jest to stosowne, również podziału zarządzania.

(22) W art. 57 rozporządzenia finansowego należy zmodyfikować przepis zabraniający powierzania zadań wykonawczych organom sektora prywatnego, ponieważ doświadczenie pokazało, że warunki tego zakazu są zbyt rygorystyczne. Komisja powinna uzyskać możliwość na przykład skorzystania z usług biura podrózy bądź firmy zajmującej się organizacją konferencji, aby móc zwrócić koszty uczestnikom konferencji, pod warunkiem, że dana jednostka sektora prywatnego nie korzysta z uprawnień uznaniowych.

(23) Intendent przez delegację w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości finansowych powinien być upoważniony do przekazania sprawy do zespołu do spraw nieprawidłowości finansowych.

(24) Należy uściślić przepisy dotyczące odpowiedzialności księgowego związanej z zatwierdzaniem sprawozdań finansowych na podstawie informacji finansowych dostarczonych mu przez intendentów.

(25) Należy sprecyzować przepisy dotyczące stosunków pomiędzy audytorem wewnętrznym Komisji i jednostkami utworzonymi przez Wspólnoty. Wspomniane jednostki powinny posiadać swoich własnych wewnętrznych audytorów, którzy będą podlegali zarządom tych jednostek, natomiast audytor wewnętrzny Komisji składa sprawozdania dotyczące procedur i systemów Komisji do kolegium. Audytor wewnętrzny Komisji powinien mieć obowiązek jedynie potwierdzenia, czy system audytu wewnętrznego w jednostkach jest zgodny z międzynarodowymi standardami, i w tego celu powinien być upoważniony do dokonywania oceny skuteczności ich systemów audytu.

(26) Przepisy dotyczące windykacji roszczeń musza zostać uściślone oraz zaostrzone, tak aby uwzględniały bieżące orzecznictwo i zapewniały lepszą ochronę interesów finansowych Wspólnot. W celu ułatwienia wykonania windykacji do art. 72 rozporządzenia finansowego należy wprowadzić zapis stanowiący, że przyjęte zgodnie z postanowieniami Traktatu WE środki z zakresu współpracy sądowej w sprawach cywilnych mających skutki transgraniczne, mają zastosowanie również do roszczeń Wspólnoty. W szczególności oznacza to, iż należności ustalone przez sąd jednego państwa byłyby uznawane przez sądy pozostałych państw w ramach uproszczonej procedury. Aby zwiększyć efektywność windykacji należy wprowadzić nowy artykuł 73a, na mocy którego Państwa Członkowskie miałyby obowiązek traktowania roszczeń Wspólnoty tak samo, jak krajowe roszczenia finansowe w ramach ich jurysdykcji.

(27) Należy ustanowić termin przedawnienia roszczeń. Inaczej niż ma to miejsce w przypadku Państw Członkowskich, Wspólnoty nie obowiazuje termin przedawnienia, zgodnie z którym roszczenia finansowe wygasają po upływie określonego czasu. Podobnie Wspólnota nie jest ograniczona terminem przedawnienia w przypadku dochodzenia swoich roszczeń od osób trzecich. Wprowadzenie do nowego art. 73 takiego terminu przedawnienia odpowiada zasadom należytego zarządzania finansami.

(28) W odniesieniu do przepisów dotyczących umów na zamówienia publiczne należy wprowadzić określone poprawki techniczne w celu zapewnienia pełnej zgodności terminologicznej rozporządzenia finansowrgo z dyrektywą 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi[5]. Na mocy przepisu wspomnianej dyrektywy Państwa Członkowskie mają prawo do utajnienia procedury przetargowej; takie prawo należy przyznać również instytucjom Wspolnoty, wprowadzając odpowiedni zapis do art. 91 rozporządzenia finansowego.

(29) Przepisy rozporządzenia finansowego dotyczące wykluczenia oferenta przez instytucje Wspólnoty są bardziej rygorystyczne niż odnośne uregulowania dyrektywy 2004/18/WE. Rozporządzenie finansowe nie dokonuje rozróżnienia między poważnymi powodami wykluczenia i innymi powodami. Dyrektywa 2004/18/WE natomiast dokonuje takiego rozróżnienia, i taka możliwość powinna zostać ustanowiona dla instytucji wspólnotowych. Art. 93 i 94 rozporządzenia finansowego powinny przewidywać, że wykluczenie jest obowiązkowe w najbardziej poważnych przypadkach, zaś w innych przypadkach ewentualną decyzję o wykluczeniu podejmować powinien organ zamawiający na podstawie dokonanej oceny ryzyka. Art. 114 rozporządzenia finansowego powinien przewidywać identyczne rozróżnienie w odniesieniu do dotacji. Należy odpowiednio zmienić przepisy dotyczące kar ustanowione w art. 96 tego rozporządzenia.

(30) Art. 93 rozporządzenia finansowego powinien przewidywać, że oferenci lub kandydaci biorący udział w procedurze przetargowej mają obowiązek dostarczenia zaświadczeń potwierdzających prawo własności albo prawo kierowania, kontroli i reprezentowania osoby prawnej, która przedkłada ofertę.

(31) Art. 95 rozporządzenia finansowego nakłada na wszystkie instytucje wymóg prowadzenia baz danych o kandydatach lub oferentach, którzy znajdują się w jednej z sytuacji, o których mowa w art. 93 i 94, jak również stanowi, że każda z instytucji ma dostęp do baz danych innych instytucji. Rozwiązaniem mniej kosztownym i zapewniającym w tym samym stopniu zgodność z powyższą zasadą byłoby zezwolenie małym instytucjom, które sporadycznie przeprowadzają procedurę przetargową, na posiadanie wspólnej bazy danych i w ten sposób wywiązywanie się ze wspomnianego obowiązku.

(32) Pracę Komisji ułatwiają ramowe programy badań, w odniesieniu do których ustanowiono określone uproszczone zasady udzielania zleceń ekspertom zewnętrznym w dziedzinie dokonywania oceny i pomocy technicznej. Art. 91 i 97 rozporządzenia finansowego powinny przewidywać podobne przepisy także dla wszystkich innych programów, w przypadku których istnieje wymóg takiej procedury.

(33) Spoczywający na instytucjach na mocy art. 103 rozporządzenia finansowego obowiązek wstrzymania procedury przetargowej lub wykonania umowy w przypadku nadużyć finansowych lub nieprawidłowości powinien zostać uściślony, tak aby był zrozumiały i nie nastręczał trudności w wypełnianiu go.

(34) W odniesieniu do dotacji należy uprościć odnośne przepisy. Wymogi dotyczące kontroli i gwarancji powinny być bardzie proporcjonalne do istniejącego w danym przypadku ryzyka finansowego. Niektóre istotne zmiany powinny zostać najpierw wprowadzone do rozporządzenia finansowego, aby następnie móc dokonać szczegółowych regulacji w ramach przepisów wykonawczych. W art. 108 rozporządzenia finansowego powinien zostać uściślony zakres dotacji, zwłaszcza w odniesieniu do finansowania w powiązaniu z działalnością pożyczkową oraz pakietami akcji lub udziałów. Należy dodatkowo wprowadzić zasadę proporcjonalności.

(35) Wskazane byłoby włączenie do rozporządzenia finansowego zawartej w przepisach wykonawczych zasady niedochodowego charakteru dotacji. Ponadto należy uściślić przepisy art. 109 rozporządzenia finansowego, tak aby nie było wątpliwości co do tego, że przyznawanie dotacji na określone działania ma na celu umożliwienie wzmocnienia potencjału finansowego bądź uzyskania dochodów.

(36) Sprawdził się przepis, zgodnie z którym przyznanie dotacji oparte jest na ogłoszeniu zaproszenia do składania ofert. Jednak z dotychczasowych doświadczeń wynika, że w pewnych sytuacjach charakter danego środka nie daje swobody wyboru przy selekcji beneficjentów, dlatego w art. 110 rozporządzenia finansowego należałoby uwzględnić możliwość zaistnienia takiej wyjątkowej sytuacji.

(37) Należy zmienić przepis, zgodnie z którym jedno działanie może spowodować przyznanie tylko jednej dotacji budżetowej jednemu beneficjentowi, ponieważ niektóre akty podstawowe zezwalają Wspólnocie na łączenie finansowania. W przyszłości łączenie finansowania być może będzie dozwolone w szerszym zakresie w celu zapewnienia efektywności wydatków. Tym niemniej art. 111 rozporządzenia finansowego powinien wyraźnie stanowić, że pochodzące z budżetu Wspólnoty finansowanie danych kosztów w żadnym wypadku nie może mieć miejsca dwukrotnie.

(38) W przypadku dotacji na koszty operacyjne zasada, zgodnie z którą stosowna umowa nie może być podpisana później niż w ciągu czterech miesięcy po rozpoczęciu roku budżetowego beneficjenta, okazała się być mało elastyczna, dlatego w art. 112 rozporządzenia finansowego bezpiecznie można byłoby określić ten termin na 6 miesięcy.

(39) Nowy art. 113a rozporządzenia finansowego powinien dopuszczać możliwość płatności ryczałtowych jako uzupełnienie „tradycyjnego” systemu zwracania faktycznie poniesionych kosztów.

(40) W art. 114 rozporządzenia finansowego powinny zostać skreślone niektóre ograniczenia odnośnie kwalifikowalności beneficjentów, tak aby dotacje mogły być przyznawane również osobom fizycznym oraz określonym rodzajom podmiotów nieposiadającym osobowości prawnej.

(41) Mimo że dotacje nadal będą udzielane na podstawie wcześniej ogłoszonych kryteriów wyboru i przyznawania dotacji, to jednak w praktyce nie ma konieczności, aby kryteria te były poddawane ocenie przez ten sam komitet, dlatego wymóg ten powinien zostać skreślony z art. 116 rozporządzenia finansowego.

(42) Obecny przepis art. 120 rozporządzenia finansowego dotyczący zasad, na jakich beneficjenci dotacji mogą udzielać zamówienia, jest niejasny, dlatego powinien zostać uproszczony. Oprócz tego należy wprowadzić wyraźny zapis uwzględniający przypadek, w którym w celu wykonania środka niezbędne jest udzielenie wsparcia finansowego osobom trzecim.

(43) W odniesieniu do przepisów dotyczących rachunkowości i sprawozdań art. 121 rozporządzenia finansowego powinien umożliwiać księgowemu Komisji określenia zgodnie z międzynarodowymi standardami, jakie jednostki poza tymi, które otrzymują wspólnotowe subwencje, mają obowiązek przedkładania skonsolidowanych sprawozdań.

(44) W związku z powołaniem EFGR, który od 2007 r. zastępuje EFOGR, należy zmienić odpowiednio terminologię w części drugiej tytuł I oraz w art. 148-151. W art. 151 rozporządzenia finansowego należy sprecyzować, że zobowiązania tymczasowe mogą być zaciągane w terminie późniejszym niż zwykły termin dwóch miesięcy od otrzymania przesłanych przez Państwa Członkowskie oświadczeń dotyczących wydatków w przypadkach, gdy można spodziewać się decyzji o przesunięciu środków. Art. 153, w którym jest mowa o przesunięciach, wymaga uściślenia.

(45) Należy zmienić terminologię w nazwie części drugiej tytuł II oraz w ten sam sposób w art. 155 ust. 1 i 3 rozporządzenia finansowego, tak aby znajdowały się tam odniesienia tylko do funduszy strukturalnych, fundusz spójności, fundusz rybołówstwa i fundusz rozwoju obszarów wiejskich. Należy skreślić odniesienia do środków przedakcesyjnych i strukturalnych (ISPA) i środków rolnych (SAPARD), ponieważ zgodnie z art. 164 zarządzanie nimi można powierzyć państwom trzecim w ramach zarządzania zdecentralizowanego, i również w przyszłości będą one realizowane w dużej mierze w ten sam sposób, jak to ma miejsce obecnie. W odniesieniu do ponownego postawienia do dyspozycji umorzonych środków, zgodnie z nowymi aktami podstawowymi odnoszącymi się do działań strukturalnych na lata 2007-2013, które zawierają uregulowania dotyczące przypadków działania „siły wyższej”, odnośny przepis w rozporządzeniu finansowym powinien przewidywać jedynie przypadki „oczywistego błędu” przypisanego Komisji.

(46) W art. 160 rozporządzenia finansowego należy dodać przepis dotyczący dochodów przyznanych na określony cel wygenerowanych w wyniku likwidacji Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali i postawienia tych środków do dyspozycji.

(47) Należy dopuścić ponowne użycie środków umorzonych w wyniku całkowitego bądź częściowego braku realizacji projektów, na które pierwotnie je przeznaczono. Jednak powinno to być możliwe tylko przy spełnieniu ściśle określonych warunków i wyłącznie na projekty z dziedziny badań, gdyż projekty te obarczone są większym ryzykiem finansowym niż projekty w innych dziedzinach.

(48) W odniesieniu do działań zewnętrznych należy uściślić, że procedury przyznawania dotacji, które obowiązują kraje trzecie przy zdecentralizowanym zarządzaniu, muszą zostać określone w zawieranych z tymi krajami umowach finansowych. Oznaczałoby to kodyfikację istniejącej praktyki.

(49) W odniesieniu do Urzędów Europejskich, należy umożliwić instytucjom przekazywanie dyrektorom międzyinstytucjonalnych Urzędów Europejskich uprawnienia intendenta do zarządzania środkami ujętymi w poszczególnych działach budżetu w celu ułatwienia zarządzania. W przypadku art. 171, 173 i 176 rozporządzenia finansowego zmiany powinny dotyczyć jedynie nieznacznym, niezmieniającym ich treści modyfikacjom w celu uściślenia kwestii subdelegacji przez dyrektorów Urzędów uprawnień intendenta.

(50) W związku z powyższym rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 powinno zostać odpowiednio zmienione.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1605/2002 wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 1 pierwszy akapit otrzymuje następujące brzmienie:

„Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady regulujące ustanawianie i wykonywanie budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, zwanego dalej „budżetem”, oraz prezentację i kontrolę sprawozdań.”

2. Art. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 2

Jakiekolwiek postanowienia dotyczące realizacji dochodów i wydatków budżetowych, zawarte w innym dokumencie prawotwórczym muszą być zgodne z zasadami budżetowymi wymienionymi w tytule II.”

3. Art. 5 ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„4. Z zastrzeżeniem art. 5a, 18 i 74, odsetki uzyskiwane ze środków będących własnością Wspólnot Europejskich są ujmowane w budżecie jako dochody różne.”

4. W części pierwszej tytuł II roz. 1 dodaje się art. 5a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 5a

1. Odsetki narosłe z tytułu kwot prefinansowania przypisywane są do danego programu bądź określonych działań i odejmowane od płatności salda kwot należnych beneficjentowi.

Rozporządzenie zawierające przepisy wykonawcze, zwane dalej „przepisami wykonawczymi”, określa wyjątkowe przypadki, w których właściwy intendent corocznie dokonuje windykacji odsetek poprzez wystawienie zlecenia windykacji. Odsetki te ujmowane są w budżecie jako dochody różne.

2. Odsetki nie są należne Wspólnotom Europejskim w przypadku:

a) prefinansowania niestanowiącego znaczącej kwoty zgodnie z przepisami wykonawczymi;

b) prefinansowania wypłacanego na mocy zamówienia publicznego rozumieniu art. 88;

c) prefinansowania na rzecz Państwa Członkowskiego;

d) prefinansowania wypłacanego w ramach pomocy przedaksesyjnej;

e) zaliczek wypłacanych członkom instytucji i personelowi zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich oraz warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, zwanych dalej „regulaminem pracowniczym”;

f) prefinansowania wypłacanego w ramach wspólnego zarządzania, jak określono w art. 53 ust. 1 lit. c).”

5. W art. 8 ust. 1 dodaje się zdanie w następującym brzmieniu:

„Kwoty wypłacone z góry traktuje się jako dochód następnego roku finansowego.”

6. W art. 12 dodaje się akapit w następującym brzmieniu:

„Jednakże we właściwie umotywowanych wyjątkowych przypadkach dopuszcza się zaciąganie zobowiązań finansowych z góry ze środków przewidzianych na następny rok finansowy, począwszy od dnia 15 grudnia każdego roku, do celów pomocy przeznaczanej na zarządzanie kryzysami oraz pomocy humanitarnej. Zobowiązania te nie mogą przekroczyć jednej czwartej całości środków ujętych w odpowiedniej pozycji budżetu przewidzianych w ostatnim przyjętym budżecie.”

7. W art. 16 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Jednakże do celów przepływu środków pieniężnych, o których mowa w art. 61, księgowy, w przypadku kont zaliczek administratorzy środków zaliczkowych oraz - dla potrzeb zarządzania i administracji służb zewnętrznych Komisji - właściwy intendent są upoważnieni do przeprowadzenia operacji w walutach krajowych, jak to określono w rozporządzeniu ustanawiającym zasady wykonania niniejszego rozporządzenia, zwanymi dalej „zasadami wykonawczymi”.”

8. W art. 18 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) Dodaje się lit. aa) w następującym brzmieniu:

„aa) wkłady finansowe Państw Członkowskich, innych państw donatorów bądź organizacji międzynarodowych na rzecz niektórych finansowanych przez Wspólnotę i zarządzanych w jej imieniu przez Komisję projektów lub programów pomocy zewnętrznej na podstawie właściwego aktu podstawowego,”

b) Dodaje się lit. ea) w następującym brzmieniu:

„ea) dochody ze sprzedaży pojazdów, sprzętu, instalacji, materiałów, aparatury naukowej i technicznej, w związku z ich wymianą lub złomowaniem;”.

9. W art. 19 ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje następujące brzmienie:

Akceptacja przysporzenia, która pociąga za sobą znaczące obciążenia finansowe, podlega uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego i Rady, które podejmą działanie w tej sprawie w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania wniosku Komisji.”

10. Art. 22 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 22

1. Każda instytucja inna niż Komisja może w ramach własnego działu budżetu dokonywać przesunięć środków:

a) z jednego do drugiego tytułu w granicach 10% środków przyznanych na rok finansowy w tej linii budżetowej, z której ma zostać dokonane przesunięcie;

b) z rozdziału do rozdziału bez ograniczeń.

2. Na trzy tygodnie przed dokonaniem przesunięć, o których mowa w ust. 1, instytucje powiadomią władzę budżetową oraz Komisję o swoich zamiarach. W przypadku należycie uzasadnionych powodów podniesionych w tym terminie przez którykolwiek dział władzy budżetowej stosuje się procedurę ustanowioną w art. 24. Władza budżetowa podejmuje decyzję w sprawie przesunięć środków w terminie określonym w art. 24, który uważa się za rozpoczęty w dniu, w którym władza budżetowa została poinformowana przez daną instytucję o planowanym przesunięciu.

3. Każda instytucja inna niż Komisja może proponować władzy budżetowej w ramach własnego działu budżetu dokonanie przesunięć z jednego tytułu do innego przekraczających limit 10% środków przyznanych na rok finansowy w tej linii budżetowej, z której dokonywane jest przesunięcie. Władza budżetowa odpowiednio powiadamia Komisję. Do przesunięć tych stosuje się procedurę ustanowioną w art. 24.

4. Każda instytucja inna niż Komisja może w ramach własnego działu budżetu dokonywać przesunięć środków między rozdziałami bez uprzedniego powiadamiania władzy budżetowej.”

11. W art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:

b) w odniesieniu do wydatków personalnych i operacyjnych, dokonywać przesunięć środków z jednego tytułu do drugiego wyłącznie między artykułami, z których finansowane są wydatki tego samego rodzaju”;

(ii) dodaje się lit. d) w następującym brzmieniu:

d) dokonywać przesunięć z tytułu „środki tymczasowe”, o którym jest mowa w art. 43, w przypadkach, gdy dla danego działania, przyjmowanego w momencie ustanawiania budżetu, nie istnieje jeszcze podstawowy akt prawny, ale ma on zostać przyjęty na przestrzeni roku.”

(iii) skreśla się akapit drugi.

b) Dodaje się ust. 1a w następującym brzmieniu:

„1a. Komisja powiadamia władzę budżetową w terminie trzech tygodni przed dokonaniem:

a) przesunięć między artykułami w ramach rozdziału odpowiadającego środkom administracyjnym tego samego tytułu przekraczających 10% środków przyznanych na rok finansowy w artykule, z którego dokonywane jest przesunięcie;

b) przesunięć, o których jest mowa w ust. 1.

W przypadku należycie uzasadnionych powodów podniesionych w tym terminie przez którykolwiek dział władzy budżetowej, stosuje się procedurę ustanowioną w art. 24. Władza budżetowa podejmuje decyzję w sprawie przesunięć środków w terminie określonym w art. 24, który uważa się za rozpoczęty w dniu, w którym władza budżetowa została poinformowana przez Komisję o planowanym przesunięciu.”

c) W ust. 2 wyrażenie „ustęp 1 lit. c)” zastępuje się wyrażeniem „ust. 1 i 1a”.

12. W art. 26 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Decyzje w sprawie przesunięcia środków mające umożliwić wykorzystanie rezerwy na pomoc w nagłych przypadkach są podejmowane przez władzę budżetową na wniosek Komisji. Dla każdej oddzielnej operacji należy przedłożyć osobny wniosek.”

13. W art. 29 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Przewodniczący Parlamentu Europejskiego nakazuje opublikowanie budżetu, jaki i budżetów korygujących, w takiej formie w jakiej są ostatecznie przyjęte, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Budżet podlega opublikowaniu w terminie trzech miesięcy następujących po dacie, gdy oświadczono, że został ostatecznie przyjęty.

Skonsolidowane roczne sprawozdania finansowe i sporządzane przez każdą instytucje sprawozdania z zarządzania budżetem i finansami publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .”

14. W art. 33 ust. 2 lit. d) otrzymuje następujące brzmienie:

d) opisy zadań zawierające informacje na temat osiągnięcia wszystkich wcześniej ustalonych celów dla różnych działań oraz nowych celów mierzonych przy pomocy wskaźników; wyniki oceny są konsultowane i określone jako dowód na podobny zakres proponowanej zmiany budżetowej.”

15. W art. 40 lit a) otrzymuje następujące brzmienie:

a) zestawienia dochodów i wydatków ogółem;”

16. W art. 43 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 akapit drugi wyrażenie „art. 24” zastępuje się wyrażeniem „art. 23 i 24”;

b) w ust. 2 wyrażenie „art. 24” zastępuje się wyrażeniem „art. 23 i 24”.

17. W art. 44 akapit drugi wyrażenie „art. 22, 23 i 25” zastępuje się wyrażeniem „art. 23 i 25”.

18. Artykuł 45 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 45

1. Dział Komisji budżetu obejmuje rezerwę na pomoc w nagłych przypadkach dla państw trzecich.

2. Rezerwa, o której jest mowa w ust. 1, wykorzystywana jest przed końcem roku finansowego poprzez przesunięcie środków zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 24 i 26.”

19. W art. 46 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) W pkt. 1. wprowadza się następujące zmiany:

(i) Zdanie wstępne otrzymuje następujące brzmienie:

„w zestawieniu dochodów i wydatków ogółem:”

(ii) skreśla się lit. f);

(iii) lit. g) otrzymuje następujące brzmienie:

g) odpowiednie uwagi na temat poszczególnych części zgodnie z art. 41 ust. 1”.

b) Pkt 2. otrzymuje następujące brzmienie:

„2. w dziale dotyczącym każdej instytucji dochody i wydatki ujmuje się w takiej samej strukturze, jaką opisano w pkt. 1.”

c) W pkt. 3. lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:

c) w odniesieniu do personelu naukowo-technicznego klasyfikacja może opierać się na grupach szczebli zgodnie z warunkami ustalonymi w poszczególnych budżetach. Plan zakładowy musi określać liczbę wysoko wykwalifikowanych pracowników technicznych lub naukowych, którym przyznaje się specjalne korzyści na podstawie postanowień szczególnych regulaminu pracowniczego;”

d) Pkt 5. otrzymuje następujące brzmienie:

„(5) pozycje budżetu po stronie dochodów i wydatków niezbędne do wykonania funduszu gwarancyjnego dla działań zewnętrznych.”

20. W art. 47 ust. 1 akapit drugi wyrażenie „szczebli A1, A2 i A3” zastępuje się wyrażeniem „szczebli AD 16, AD 15 i AD 14”.

21. Artykuł 52 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 52

1. Wszystkim podmiotom działającym w sferze finansów oraz wszystkim innym osobom zaangażowanym w wykonanie budżetu, audyt lub kontrolę zakazuje się podejmowania jakichkolwiek działań, które mogą spowodować powstanie konfliktu ich interesów z interesami Wspólnot. W przypadku zaistnienia takiej sytuacji dany podmiot musi zrezygnować z wykonania tych działań i przekazać sprawę do właściwego organu.

2. Konflikt interesów istnieje wówczas, gdy bezstronne i obiektywne pełnienie funkcji podmiotu lub innej osoby, określonych w ust. 1, jest zagrożone z uwagi na względy rodzinne, emocjonalne, sympatie polityczne lub krajowe, interes gospodarczy lub jakikolwiek inny interesy wspólne z beneficjentem.”

22. W art. 53 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ust. 3 i 4 otrzymują następujące brzmienie:

„3. W przypadku, gdy Komisja wykonuje budżet przy podziale zarządzania zadania wykonawcze przekazywane są Państwom Członkowskim. Taki podział zarządzania stosuje się zwłaszcza do działań, o których jest mowa w części drugiej tytuły I i II.

W przypadkach podziału zarządzania, dla zapewnienia wykorzystania środków zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami, Komisja podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu:

a) upewnienia się, że transakcje finansowane z budżetu Wspólnoty są rzeczywiście przeprowadzane i dokonywane w poprawny sposób;

b) zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz radzenia sobie z nimi;

c) odzyskania niewłaściwie wypłaconych, nieodpowiednio wykorzystanych lub straconych w wyniku nieprawidłowości lub zaniedbania środków.

Dla osiągnięcia powyższych celów Państwa Członkowskie przeprowadzają regularne kontrole i ustanawiają skuteczne systemy kontroli wewnętrznej. Jeśli jest to konieczne dla wykonania przepisów lit. b) i c), Państwa Członkowskie wnoszą o rozpatrzenie sprawy przez sąd.

4. W przypadku, gdy Komisja wykonuje budżet przy zarządzaniu zdecentralizowanym, zadania wykonawcze przekazywane są państwom trzecim, zgodnie z przepisami art. 56 oraz części drugiej tytuł IV.”

b) Skreśla się ust. 6;

c) Ust. 7 otrzymuje następujące brzmienie:

„7. Jeśli Komisja wykonuje budżet przy zarządzaniu wspólnym, niektóre zadania wykonawcze powierzane są organizacjom międzynarodowym, zgodnie z przepisami wykonawczymi, w następujących przypadkach:

a) gdy Komisja i organizacje międzynarodowe związane są długoterminową umową ramową regulującą finansowe i administracyjne zasady ich współpracy;

b) gdy Komisja i organizacja międzynarodowa pracują nad wspólnym projektem bądź programem;

c) gdy fundusze kilku donatorów tworzą wspólną pulę i nie są przeznaczone na poszczególne pozycje bądź kategorie wydatków, to znaczy przy działaniach wspólnych.

Organizacje te w swojej rachunkowości, kontroli ksiąg rachunkowych, procedurach weryfikacji i przetargowych stosują normy zapewniające gwarancje równoważne do przyjętych standardów międzynarodowych.

Indywidualna umowa podpisana z organizacją międzynarodową na przyznawanie pomocy finansowej zawiera szczegółowe przepisy dotyczące wykonania powierzonych tej organizacji międzynarodowej zadań.”

23. W art. 54 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 dodaje się akapit w następującym brzmieniu:

„Przekazanie zadań wykonawczych względem budżetu jest odpowiedzią na wymagania należytego zarządzania finansami i zapewnia zgodność z zasadą niedyskryminacji oraz widoczność działań wspólnotowych. Zadania wykonawcze powierzone w ten sposób nie staną się przyczyną konfliktu interesów.”

b) W ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:

c) krajowym lub międzynarodowym organom sektora publicznego lub organom podlegającym prawu prywatnemu, które wykonują zadania służby publicznej, zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe i stosują się do warunków przewidzianych w zasadach wykonawczych.”

(ii) dodaje się lit. d) w następującym brzmieniu:

d) osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym w znaczeniu art. 49.”

c) W ust. 3 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Jednostki takie podejmują właściwe środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, wnoszą o rozpatrzenie sprawy przez sąd w celu odzyskania niewłaściwie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków.”

24. Art. 55 i 56 otrzymują następujące brzmienie:

„Artykuł 55

1. Agencje wykonawcze są osobami prawnymi w myśl prawa wspólnotowego, stworzonymi na mocy decyzji wspólnotowej, którym mogą być przekazywane kompetencje w celu wykonania całości lub części programu lub projektu wspólnotowego w imieniu Komisji i zgodnie z jej obowiązkami zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003*.

2. Za realizację odpowiednich środków operacyjnych odpowiedzialny jest dyrektorowi agencji.

Artykuł 56

1. W przypadku, gdy Komisja wykonuje budżet zgodnie z zasadą scentralizowanego zarządzania pośredniego, przede wszystkim musi uzyskać dowody istnienia, adekwatności i prawidłowego działania systemów, procedur i uregulowań podmiotów, którym powierza zadania wykonawcze, zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami, tzn. dowody dotyczące:

a) przejrzystych procedur udzielania zamówień oraz dotacji, które są niedyskryminujące, wykluczają wszelkie konflikty interesów oraz są zgodne z przepisami odpowiednio tytułów V i VI;

b) skutecznego systemu kontroli wewnętrznej operacji zarządzania przewidującego skuteczne rozdzielenie obowiązków intendenta i księgowego lub ich odpowiedników;

c) ustaleń rachunkowych dotyczących tych operacji oraz procedur prezentacji ksiąg rachunkowych umożliwiających zapewnienie właściwego wykorzystania środków wspólnotowych oraz odzwierciedlenie rzeczywistych rozmiarów tego wykorzystania we wspólnotowych księgach rachunkowych;

d) niezależnej kontroli zewnętrznej oraz;

e) publicznego dostępu do informacji na poziomie przewidzianym w rozporządzeniach wspólnotowych.

2. Kryteria określone w ust. 1 stosuje się w przypadku zarządzania zdecentralizowanego, w całości bądź częściowo, w zależności od stopnia decentralizacji uzgodnionej pomiędzy Komisją a danym krajem trzecim.

Taki kraj trzeci zobowiązuje się do:

a) przestrzegania, z zastrzeżeniem pierwszego akapitu niniejszego ustępu, kryteriów określonych w ust. 1;

b) zapewnienia, aby kontrola, o której mowa w ust. 1 lit. d), była przeprowadzona przez krajową instytucję dla niezależnej zewnętrznej rewizji ksiąg;

c) przeprowadzania regularnych kontroli w celu zapewnienia właściwego wykonania działań, które mają być finansowane z budżetu;

d) podjęcia właściwych środków dla zapobieżenia nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, wniesienia o rozpatrzenie sprawy przez sąd w celu odzyskania niewłaściwie wypłaconych środków.

3. Komisja zapewnia nadzór, ocenę i kontrolę wykonania powierzonych zadań. Bierze pod uwagę równoważność systemów kontroli przy przeprowadzaniu kontroli z wykorzystaniem swoich własnych systemów kontroli.

_________________

* Dz.U. L 11 z 16.1.2003, str. 1.”

25. W art. 57 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Komisja nie może powierzyć środków realizacji funduszy budżetowych, wraz z płatnościami i windykacją należności, zewnętrznym jednostkom lub podmiotom sektora prywatnego, z wyjątkiem sytuacji określonych w art. 54 ust. 2 lit. c) lub w szczególnych przypadkach, gdy dane płatności mają być przekazane na rzecz beneficjentów wyznaczonych przez Komisję, na warunkach i w kwotach ustalonych przez Komisję, zaś jednostka bądź podmiot dokonujący płatności nie wykorzystuje uprawnień uznaniowych.”

26. W art. 59 wprowadza się następujące zmiany:

a) Dodaje się ust. 1a w następującym brzmieniu:

„1a Do celów niniejszego tytułu pojęcie „personel” odnosi się do osób, do których ma zastosowanie regulamin pracowniczy.”

b) Ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Uprawnienia intendenta podlegają delegacji lub subdelegacji tylko ‘personelowi’.”

27. W art. 60 ust. 7 zdanie pierwsze otrzymuje następujące brzmienie:

Intendent delegowany składa swojej instytucji sprawozdanie z wykonania swoich obowiązków w postaci rocznego sprawozdania z działalności wraz z informacjami dotyczącymi finansów i zarządzania oraz deklaracją wiarygodności poświadczającą, że informacje zawarte w jego sprawozdaniu są prawidłowe i rzetelne.”

28. W art. 61 wprowadza się następujące zmiany:

a) Dodaje się następujący ust. 2a:

„2a. Księgowy sporządza sprawozdania w oparciu o informacje, o których jest mowa w ust. 2. Do sprawozdań końcowych opracowanych w myśl art. 129 ust. 2 i 3 dołączane jest poświadczenie księgowego o sporządzeniu sprawozdań w zgodzie z tytułem VII oraz zasadami, przepisami i metodami rachunkowości określonymi w załączniku do sprawozdań finansowych.”

b) Ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszego rozporządzenia, jedynie księgowy jest upoważniony do zarządzania środkami pieniężnymi i ich odpowiednikami. Jest odpowiedzialny za ich bezpieczeństwo.”

29. W art. 62 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Księgowy może przy wykonywaniu swoich obowiązków przekazać niektóre zadania podwładnym będącym członkami personelu”.

30. Artykuł 63 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 63

1. W celu realizacji dochodów innych niż zasoby własne i wypłaty niewielkich kwot zgodnie z przepisami wykonawczymi można utworzyć konta zaliczkowe.

Jednak do celów środków pomocowych przeznaczonych na zarządzanie kryzysami oraz pomocy humanitarnej w znaczeniu art. 110 można utworzyć konta zaliczkowe dla większych płatności.

2. Zapisy na kontach zaliczkowych prowadzone są przez księgowego instytucji i odpowiadają za nie administratorzy środków zaliczkowych wyznaczeni przez księgowego instytucji.”

31. W art. 65 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Przepisy zawarte w niniejszym rozdziale nie naruszają odpowiedzialności karnej, którą mogą ponieść podmioty działające w sferze finansów, o których mowa w art. 64, zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym oraz z obowiązującymi przepisami w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot oraz zwalczania korupcji urzędników Wspólnot lub urzędników Państw Członkowskich.”

32. W art. 66 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje następujące brzmienie:

„Intendent podlega obowiązkowi zapłaty odszkodowania zgodnie z postanowieniami zawartymi w regulaminie pracowniczym, który stwierdza, że od członka personelu można żądać naprawienia, w całości lub części, szkody poniesionej przez Wspólnoty w wyniku poważnego uchybienia z jego strony w trakcie lub w związku z wykonywaniem swoich obowiązków, w szczególności, gdy intendent przy ustalaniu należności do windykacji, wystawianiu zlecenia windykacji, zaciąganiu zobowiązania lub podpisywaniu zlecenia płatniczego nie przestrzega niniejszego rozporządzenia finansowego oraz jego zasad wykonawczych.”

b) dodaje się ust. 2a w następującym brzmieniu:

„2a. Jeśli intendent delegowany jest zdania, że pojawiły się nieprawidłowości finansowe, może zwrócić się z tą sprawą do zespołu określonego w ust. 4.”

33. W art. 72 ust. 2 dodaje się akapit w następującym brzmieniu:

„Instytucja może także w zwykłym postępowaniu sądowym uzyskać od wlaściwego organu nakaz egzekucyjny. Do tego celu należności instytucji zrównywane są z należnościami zgodnie z prawem cywilnym i handlowym w znaczeniu instrumentów przyjętych w oparciu o art. 65 TWE.”

34. W art. 73 ust. 2 dodaje się akapit w następującym brzmieniu:

„Ponadto właściwy intendent może anulować lub skorygować ustaloną kwotę należną zgodnie z warunkami określonymi w zasadach wykonawczych.”

35. Dodaje się art. 73a i 73b w następującym brzmieniu:

„Artykuł 73a

Dla ochrony interesów finansowych Wspólnoty jej należności mają w Państwach Członkowskich taki sam status prawny, jak należności o charakterze fiskalnym organów publicznych Państw Członkowskich.

Artykuł 73b

Bez uszczerbku dla przepisów określonych uregulowań oraz zastosowania decyzji Rady w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot dla należności Wspólnoty od osób trzecich, jak również dla należności osób trzecich od Wspólnoty obowiązuje termin przedawnienia wynoszący pięć lat.

Dzień, począwszy od którego termin przedawnienia zaczyna biec, oraz warunki jego przerwania ustanawiają przepisy wykonawcze.”

36. W art. 75 ust. 2 wyrażenie „art. 49 ust. 2” zostaje zastąpione wyrażeniem „art. 49 ust. 2 lit. d).

37. W art. 77 ust. 3 akapit trzeci otrzymuje następujące brzmienie:

„Kwota zobowiązania budżetowego odpowiadającego zobowiązaniu prawnemu, w odniesieniu do którego nie dokonano płatności w rozumieniu art. 81 w ciągu trzech lat następujących po podpisaniu zobowiązania prawnego, zostaje umorzona.”

38. W art. 87 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Jeżeli audytor wewnętrzny jest członkiem personelu, przyjmuje odpowiedzialność określoną w regulaminie pracowniczym i zasadach wykonawczych.”

39. W art. 88 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Zamówienia publiczne są umowami o charakterze odpłatnym zawieranymi na piśmie przez jednego lub więcej podmiotów gospodarczych w rozumieniu art. 104 i 167, w celu uzyskania, po dokonaniu opłaty w całości lub w części z budżetu, ruchomości lub nieruchomości, realizacji robót lub świadczenia usług.”

b) Ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Nie uchybiając art. 93 i 96, niniejszy tytuł nie stosuje się do dotacji.”

40. W art. 90 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie

Ogłoszenia dotyczące przetargów publikowane są z wyprzedzeniem, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 91 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, oraz umów o świadczenie usług określonych w załączniku II B do dyrektywie 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady**.

______________

** z. U. L 134, 30.4.2004, str. 114.”

41. W art. 91 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Procedury przetargowe przyjmują następujące formy:

a) procedura nieograniczona;

b) procedura ograniczona;

c) konkursy;

d) procedura negocjowana;

e) dialog konkurencyjny.”

b) W ust. 2 skreśla się akapit drugi.

c) Dodaje się ust. 4 w następującym brzmieniu:

„4. Zasady wykonawcze definiują procedurę przetargową, o której jest mowa w ust. 1, mającą zastosowanie do umów o świadczenie usług. ujętych w załączniku II B dyrektywy 2004/18/WE oraz do umów utajnionych oraz zawierają zasady udzielania zleceń ekspertom zewnętrznym w dziedzinie dokonywania oceny i pomocy technicznej.”

42. Artykuł 93 i 94 otrzymują następujące brzmienie:

„Artykuł 93

1. Z zastrzeżeniem ust. 5, kandydaci lub oferenci są wykluczani z udziału w procedurze przetargowej, jeżeli:

a) stali się podmiotem wyroku wydanego prawomocnie (res judicata) w odniesieniu do nadużyć finansowych, korupcji, udziału w organizacji kryminalnej, prania pieniędzy lub jakiegokolwiek innego działania niezgodnego z prawem szkodzącego finansowym interesom Wspólnot;

b) według obecnych przepisów podlegają oni karze administracyjnej, o której jest mowa w art. 96.

2. Z zastrzeżeniem ust. 5 i w oparciu o analizę ryzyka, zamawiający może zdecydować o wykluczeniu z udziału w procedurze przetargowej kandydatów lub oferentów, którzy znajdują się w jednej z następujących sytuacji:

a) znajdują się w stanie upadłości lub likwidacji, ich sprawami zarządzają sądy, zawarli ugodę z wierzycielami, zawiesili prowadzenie działalności gospodarczej, podlegają postępowaniu sądowemu dotyczącemu tych spraw lub znajdują się w analogicznej sytuacji wynikającej z podobnej procedury przewidzianej w ustawodawstwie lub regulacjach krajowych;

b) zostali skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwo dotyczące etyki zawodowej;

c) byli winni poważnego wykroczenia zawodowego udowodnionego wszelkimi środkami, jakie zamawiający może uzasadnić;

d) nie wypełnili zobowiązań odnoszących się do opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne lub zapłacenia podatków zgodnie z przepisami prawa kraju, w którym mają siedzibę lub z przepisami prawa kraju zamawiającego lub kraju, w którym umowa ma być wykonywana.

3. Sytuacja wykluczenia ustalana jest z wyprzedzeniem i zawiadamia się o niej kandydatów i oferentów.

4. Kandydaci lub oferenci muszą zaświadczyć, że nie znajdują się w żadnej z sytuacji wymienionych w ust. 1 i, o ile ma to zastosowanie, że nie znajdują się w żadnej z sytuacji wymienionych w ust. 2.

Jeżeli kandydat lub oferent jest osobą prawną, na wniosek zamawiającego musi zostać przedłożona informacja o prawie własności lub o prawie do zarządzania, kontroli i reprezentowania osoby prawnej.

5. Zasady wykonawcze określają maksymalny okres, podczas którego sytuacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) stanowią podstawę do wykluczenia kandydata lub oferenta z uczestnictwa w procedurze przetargu.

Artykuł 94

Zamówienia mogą nie zostać udzielone kandydatom lub oferentom, którzy podczas procedury przetargowej:

a) podlegają konfliktowi interesów;

b) złożyli nieprawdziwe informacje wymagane przez zamawiającego jako warunek udziału w procedurze przetargowej lub też nie złożą tych informacji;

c) znajdują się w jednej z sytuacji wykluczających z procedury przetargowej;

d) popełniają zasadnicze błędy lub dopuszczają się nieprawidłowości bądź nadużyć finansowych.”

43. W art. 95 dodaje się ustęp w następującym brzmieniu:

„Ze względów oszczędnościowych dwie lub więcej instytucji mogą przyjąć uzgodnienie o wspólnym użytkowaniu bazy danych.”

44. Art. 96 otrzymuje następujące brzmienie:

„ Artykuł 96

1. Zamawiający może nałożyć kary administracyjne lub finansowe na:

a) kandydatów lub oferentów w przypadkach określonych w art. 94 lit. b) i d);

b) kandydatów lub oferentów, w przypadku których stwierdzono poważne naruszenia ich zobowiązań wynikających z udzielonego zlecenia lub umów w sprawie dotacji z budżetu.

We wszystkich przypadkach zamawiający musi jednak najpierw umożliwić osobie zainteresowanej przedstawienie jej uwag.

2. Kary określone w ust. 1 są proporcjonalne do wagi umowy oraz ciężaru uchybień, a mogą polegać na:

a) wykluczeniu danego kandydata lub oferenta lub danego wykonawcy z umów lub dotacji finansowanych z budżetu na okres co najwyżej pięciu lat;

b) wpłaceniu kar finansowych przez kandydata lub oferenta w przypadkach, o których mowa w akapicie 1 lit. a), oraz przez wykonawcę w przypadku określonym w akapicie 1 lit. b), w sytuacjach kiedy są one poważne i w granicach wartości danej umowy.”

45. W art. 97 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Zamówienia mogą być udzielane poprzez automatyczną procedurę udzielania zamówień lub przez procedurę przyjęcia oferty gospodarczo najbardziej korzystnej lub - w przypadku udzielania zleceń ekspertom zewnętrznym w dziedzinie dokonywania oceny i pomocy technicznej – na podstawie oceny potencjału kandydatów.”

46. W art. 98 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Zasady dotyczące przedkładania ofert lub wniosków gwarantują prawdziwą konkurencję oraz tajność treści ofert do momentu, aż wszystkie zostaną równocześnie otwarte.”

b) Ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„4. Wszystkie wnioski lub oferty uznane przez komisję otwierającą za spełniające ustanowione warunki podlegają ocenie na podstawie kryteriów oceny i przyznania zamówienia określonych w dokumentach odnoszących się do zaproszeń do składania ofert, która ma pozwolić na zaproponowanie zamawiającemu, komu powinno się udzielić zamówienia lub zanim przeprowadzona zostanie aukcja elektroniczna.”

47. Artykuł 103 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 103

W przypadku, gdy procedura udzielania zamówień jest unieważnione z uwagi na istotne błędy, nieprawidłowości lub nadużycia finansowe, instytucje zawieszają wykonanie umowy i mogą podjąć wszelkie niezbędne środki, włączając w to unieważnienie procedury.

Jeśli po udzieleniu zlecenia okaże się, że procedura przetargowa obarczona była istotnymi błędami lub zaistniały nieprawidłowości bądź nadużycia finansowe, albo to samo dotyczyć będzie realizacji umowy, instytucje postanawiają w zależności od tego, na jakim etapie znajduje się procedura, nie zawierać umowy lub zawiesić jej wykonanie.

W przypadku, gdy takie błędy, nieprawidłowości lub nadużycia finansowe powstały ze strony wykonawcy, instytucje, proporcjonalnie do wagi błędów, nieprawidłowości lub nadużyć finansowych, mogą dodatkowo odmówić dokonania płatności lub dokonać windykacji już zapłaconych kwot albo rozwiązać wszystkie umowy zawarte z takim wykonawcą.”

48. W art. 104 dodaje się zdanie w następującym brzmieniu:

Przekazują one, zgodnie z art. 59, kompetencje niezbędne do sprawowania funkcji zamawiającego.”

49. Artykuł 105 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 105

Z zastrzeżeniem części drugiej tytuł IV niniejszego rozporządzenia, dyrektywa 2004/18/WE określa wartości graniczne dla:

a) sposobu opublikowania, o którym mowa w art. 90;

b) wyboru procedur, o których mowa w art. 91 ust. 1;

c) odpowiednich terminów.”

50. W art. 108 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. W rozumieniu niniejszego tytułu dotacjami nie są:

a) wydatki na personel instytucji,

b) pożyczki, gwarancje pożyczkowe, zamówienia publiczne, o których mowa w art. 88, oraz makrofinansowe środki pomocowe i wsparcie budżetowe;

c) inwestycje w akcje lub udziały na zasadzie inwestora sektora prywatnego oraz pakiety akcji lub udziałów lub udziały w kapitale międzynarodowych instytucji finansowych takich jak Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju, czy Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI);

d) składki członkowskie na rzecz organizacji, których Wspólnoty są członkami;

e) wydatki realizowane w ramach zarządzania zdecentralizowanego lub wspólnego bądź podziału zarządzania w rozumieniu art. 53;

f) dokonane wypłaty na rzecz organów Komisji określonych w art. 54 i 55 niniejszego rozporządzenia, którym przekazano uprawnienia, oraz na rzecz innych organów wspólnotowych określonych w art. 185,

g) płatności związane z wydatkami na podróże i kosztami pobytu poniesione przez osoby zaproszone przez Komisję bądź którym Komisja udzieli zlecenia.”

b) Dodaje się ust. 3 w następującym brzmieniu:

„3. Traktowane jako identyczne z dotacjami oraz regulowane tam, gdzie jest to stosowne, przepisami niniejszego tytułu są:

a) korzyści finansowe wynikające z dotacji na spłatę oprocentowania na niektóre pożyczki;

b) inwestycje w akcje lub udziały bądź udziały w kapitale inne niż te, o których mowa w ust. 2 lit. c).”

51. Tytuł rozdziału 2 w części pierwszej tytuł VI otrzymuje następujące brzmienie:

„Zasady”

52. Art. 109 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 109

1. Przyznawanie dotacji podlega zasadom przejrzystości, proporcjonalności i równości traktowania.

Dotacje nie mogą się kumulować ani też zostać przyznane z mocą wsteczną, a ponadto muszą pociągać za sobą współfinansowanie.

2. Celem ani też skutkiem dotacji nie może być osiągnięcie korzyści.

3. Ust. 2 nie ma zastosowania do:

a) stypendiów naukowych, badawczych lub szkoleniowych wypłacanych osobom fizycznym;

b) nagród przyznanych w ramach konkursów;

c) środków mających na celu wzmocnienie potencjału finansowego beneficjenta lub uzyskanie przez niego dochodu;

d) dotacji o niskiej wartości, przyznawanych w jednej z form wymienionych w art. 113 ust. 1 lit. b) i c) albo stanowiących ich kombinację, zgodnie z przepisami wykonawczymi.”

53. W art. 110 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Ten program roboczy realizowany jest poprzez ogłaszanie zaproszeń do składania ofert, z wyjątkiem właściwie umotywowanych, wyjątkowych, nagłych przypadków lub jeżeli sytuacja beneficjenta nie pozostawia innego wyboru dla danego działania.”

54. Art. 111 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 111

Jedno działanie może spowodować przyznanie tylko jednej dotacji budżetowej jednemu beneficjentowi, chyba że odnośne akty podstawowe stanowią inaczej.

W ciągu roku finansowego można przyznać beneficjentowi tylko jedną dotację operacyjną z budżetu.

W żadnym przypadku nie może mieć miejsca finansowanie danych kosztów dwukrotnie.”

55. W art. 112 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„W takich przypadkach koszty kwalifikowane do finansowania nie mogą być poniesione przed dniem przedłożenia wniosku o przyznanie dotacji, z wyjątkiem właściwie umotywowanych, specjalnych przypadków określonych w akcie podstawowym lub wydatków niezbędnych do właściwej realizacji pomocy przeznaczonej na zarządzanie kryzysowe lub pomocy humanitarnej, jak określono w przepisach wykonawczych.”

b) Ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Nie można podpisać umowy w sprawie dotacji operacyjnej później niż w ciągu sześciu miesięcy po rozpoczęciu roku budżetowego beneficjenta. Koszty kwalifikowane do finansowania nie mogą zostać poniesione ani przed złożeniem wniosku o przyznanie dotacji, ani też przed rozpoczęciem roku finansowego beneficjenta.”

56. Dodaje się art. 113a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 113a

1. Dotacje mogą mieć następujące formy:

a) zwrot określonej części faktycznie poniesionych kosztów kwalifikowanych;

b) płatności ryczałtowe;

c) finansowanie poprzez stawki ryczałtowe;

d) kombinacja form dotacji wymienionych w lit. a), b) i c).

2. Dotacje przestrzegają pułapu środków wyrażonego w postaci wartości bezwzględnej. W każdym przypadku stosuje się art. 109 i 111.”

57. Art. 114 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 114

1. Wnioski o dotacje przedkładane są na piśmie.

2. Wnioski o dotacje kwalifikują się do rozpatrzenia, jeśli przedkładane są przez:

a) osoby prawne;

b) osoby fizyczne, jeśli uzasadnione jest to charakterem środka lub celem, jaki pragnie osiągnąć ubiegający się o dotację.

W wyjątkowych przypadkach wnioski o dotacje kwalifikują się do rozpatrzenia, jeśli przedkładane są przez podmioty z siedzibą we Wspólnocie, nieposiadające osobowości prawnej na podstawie właściwego prawa krajowego, pod warunkiem, że ich przedstawiciele są uprawnieni do podejmowania w ich imieniu zobowiązań prawnych oraz biorą na siebie odpowiedzialność finansową.

3. Nie można przyznać dotacji wnioskodawcom, którzy w czasie procedury przyznawania dotacji znajdowali się w jednej z sytuacji określonych w art. 93 ust. 1 i art. 94 lub – tam gdzie ma to zastosowanie – w jednej z sytuacji, o których mowa w art. 93 ust. 2.

Osoby ubiegające się o dotację muszą zaświadczyć, że nie znajdują się w żadnej z sytuacji, o których mowa w akapicie pierwszym.

4. Intendent może nakładać na wnioskodawców kary administracyjne i finansowe o charakterze skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym, zgodnie z art. 96.

Kary takie mogą zostać nałożone także na beneficjentów, którzy podczas realizacji umowy w sprawie dotacji złożą nieprawdziwe informacje wymagane przez intendenta bądź nie złożą tych informacji.”

58. Art. 116 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Wszystkie wnioski są oceniane na podstawie wcześniej ogłoszonych kryteriów wyboru i przyznawania dotacji, celem wyłonienia wniosków, które mogą podlegać finansowaniu.”

59. Art. 120 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 120

1. W przypadku, gdy wykonanie działania wymaga od beneficjenta udzielenia zamówienia, właściwe procedury określają przepisy wykonawcze.

2. W przypadku, gdy realizacja działania wymaga udzielenia wsparcia finansowego osobom trzecim, beneficjent dotacji wspólnotowej może udzielić takiego wsparcia, jeśli spełnione są następujące warunki:

a) uzyskanie wsparcia finansowego nie jest głównym celem działania;

b) warunki przyznania wsparcia są ściśle określone w umowie w sprawie dotacji pomiędzy beneficjentem i Komisją i nie pozostawiają miejsca na dowolność;

c) kwota jest niewielka.

3. Wszystkie umowy w sprawie przyznania dotacji wyraźnie stwierdzają, że Komisja i Trybunał Obrachunkowy wykonują swoje kompetencje kontrolne w odniesieniu do dokumentów i lokali, w stosunku do wszystkich wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymali fundusze wspólnotowe.”

60. W art. 121 wprowadza się następujące zmiany:

a) Lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:

„a) sprawozdania finansowe instytucji określone w art. 126, sprawozdania organów, o których mowa w art. 185 i innych organów, których sprawozdania muszą być skonsolidowane zgodnie z zasadami rachunkowości Wspólnoty;”

b) Lit. d) otrzymuje następujące brzmienie:

„d) zagregowane sprawozdania z wykonania budżetu, które przedstawiają informacje zawarte w sprawozdaniach, o których mowa w lit. c).”

61. W art. 122 wyrażenie „art. 185” zastępuje się wyrażeniem „art. 121”.

62. Art. 128 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 128

Księgowi pozostałych instytucji oraz organów, o których mowa w art. 121, przesyłają do księgowego Komisji oraz do Trybunału Obrachunkowego najpóźniej do dnia 1 marca następnego roku sprawozdania tymczasowe wraz ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami w ciągu roku. Księgowy Komisji dokonuje konsolidacji tych sprawozdań tymczasowych ze sprawozdaniami tymczasowymi Komisji i przesyła tymczasowe sprawozdanie Komisji łącznie ze skonsolidowanymi sprawozdaniami tymczasowymi do Trybunału Obrachunkowego najpóźniej do dnia 31 marca następnego roku.

Księgowi wszystkich instytucji oraz organów, o których mowa w art. 121, również przesyłają sprawozdania z zarządzania budżetem i finansami do Parlamentu Europejskiego, Rady i Trybunału Obrachunkowego w terminie określonym w akapicie drugim.

63. W art. 129 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 wyrażenie „art. 185” zastępuje się wyrażeniem „art. 121”.

b) Ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Instytucje inne niż Komisja i organy, o których mowa w art. 121, opracowują sprawozdania końcowe zgodnie z art. 61 i przesyłają je do księgowego Komisji oraz do Trybunału Obrachunkowego najpóźniej do dnia 1 lipca następnego roku, w celu sporządzenia końcowych sprawozdań skonsolidowanych.”

c) Dodaje się ust. 2 a w następującym brzmieniu:

„2a. Księgowy Komisji przygotowuje skonsolidowane sprawozdania końcowe na podstawie informacji dostarczonych mu przez pozostałe instytucje zgodnie z ust. 2. Do sprawozdań końcowych dołączane jest poświadczenie księgowego Komisji o sporządzeniu sprawozdań w zgodzie z tytułem VII oraz zasadami, przepisami i metodami rachunkowości określonymi w załączniku do sprawozdań finansowych.”

d) Ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Po zatwierdzeniu końcowych sprawozdań skonsolidowanych oraz swojego własnego sprawozdania końcowego, Komisja przesyła je do Parlamentu Europejskiego, Rady i Trybunału Obrachunkowego, przed dniem 31 lipca następnego roku finansowego.”

64. W art. 130 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Oprócz sprawozdań przewidzianych w art. 126 i 127 Komisja raz do roku składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące gwarancji budżetowych oraz związanego z nimi ryzyka.”

65. W art. 131 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 słowo „Komisja” zastępuje się słowami „księgowy Komisji”.

b) W ust. 2 słowo „Komisja” zastępuje się słowami „księgowy Komisji”.

66. W art. 133 ust. 1 wyrażenie „art. 185” zastępuje się wyrażeniem „art. 121”.

67. W art. 134 wyrażenie „art. 185” zastępuje się wyrażeniem „art. 121”.

68. W art. 138 ust. 1 wyrażenie „art. 185” zastępuje się wyrażeniem „art. 121”.

69. W części drugiej tytuł I nagłówek otrzymuje następujące brzmienie:

„TYTUŁ I EUROPEJSKI FUNDUSZ GWARANCJI ROLNEJ”

7 0. W art. 148 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Pierwszą i trzecią część niniejszego rozporządzenia stosuje się do wydatków poniesionych przez władze i organy określone w zasadach odnoszących się do Europejskiego Funduszu Gwarancji Rolnej (EFGR), a także do dochodów, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszego tytułu.”

71. W art. 149 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Dla każdego roku finansowego EFGR obejmuje środki niezróżnicowane z wyjątkiem wydatków związanych ze środkami, o których mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr [xxxx/xxxx]***, które pokrywane są ze środków zróżnicowanych.

____________________

”

b) Ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„3. Niezaangażowane środki odnoszące się do działań określonych w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr [xxxx/xxxx] mogą zostać przeniesione jedynie na następny rok finansowy.

Przeniesienie takie nie przekracza wysokości zmiany płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003****, dokonanej w ostatnim roku finansowym, do wysokości 3% pierwotnych środków, o których mowa w akapicie pierwszym.

Przesunięte środki zwracane sa wyłącznie do linii budżetowych, pokrywających działania, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr [xxxx/xxxx].

Przeniesienie takie może być wykorzystane jedynie do dokonania dodatkowej płatności na rzecz bezpośredniego beneficjenta, którego w ostatnim roku finansowym dotknęła zmiana płatności bezpośrednich zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Decyzja dotycząca przeniesienia środków podejmowana jest najpóźniej do dnia 15 lutego roku, na który dokonywane jest przeniesienie, przez Komisję, która powiadamia władzę budżetową.

_________________

**** Dz. U. L 270 z 21.10.2003, str. 1.”

72. W art. 150 ust. 2 i 3 otrzymują następujące brzmienie:

„2. Decyzje Komisji określające wysokość tych wypłat stanowią tymczasowe zobowiązania globalne, które nie mogą przekroczyć całości środków ujętych w EFGR.

3. Od dnia 15 listopada zobowiązania z tytułu zwykłej administracji EFGR mogą zostać zaciągnięte z góry ze środków przewidzianych na następny rok budżetowy. Jednakże zobowiązania te nie mogą przekroczyć odpowiednich środków przyznanych przez władzę budżetową w ostatnim przyjętym budżecie. Mogą one mieć zastosowanie jedynie do wydatków, odnośnie których przewidziano zasadę w istniejącym akcie podstawowym.”

73. W art. 151 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Wydatki dokonane przez władze i organy określone w zasadach odnoszących się do EFGR podlegają wykazaniu jako zobowiązania w poszczególnych rozdziałach, artykułach i pozycjach, w terminie dwóch miesięcy następujących po otrzymaniu oświadczeń przesłanych przez Państwa Członkowskie. Tego rodzaju zobowiązania można zaciągać po upłynięciu dwumiesięcznego terminu, jeśli niezbędne jest przesunięcie środków w przypadku danych linii budżetowych. Z wyjątkiem przypadków, gdy płatności nie zostały jeszcze dokonane przez Państwa Członkowskie lub gdy istnieje wątpliwość co do uprawnienia do otrzymania finansowania, kwoty te należy w tym samym terminie zaliczyć do płatności.”

74. Art. 152 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 152

W ramach rachunkowości budżetowej wydatki księguje się w danym roku budżetowym na podstawie spłat dokonywanych przez Komisję do Państw Członkowskich najpóźniej do dnia 31 grudnia danego roku, pod warunkiem, że zlecenie płatnicze dotrze do księgowego najpóźniej do dnia 31 stycznia następnego roku budżetowego.”

75. Art. 153 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. W przypadku, gdy Komisja może dokonać przesunięć środków na podstawie art. 23, podejmuje decyzję najpóźniej do dnia 31 stycznia następnego roku finansowego, natomiast w przypadku przesunięcia środków zgodnie z art. 23 ust. 1 lit. a) powiadamia władzę budżetową o swojej decyzji z trzytygodniowym wyprzedzeniem.”

76. Art. 154 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 154

1. Dochody przyznane na określony cel w ramach niniejszego tytułu przeznacza się zgodnie z pochodzeniem stosownie do art. 18 ust. 2.

2. Wynik decyzji w sprawie rozliczenia, o którym mowa w art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr xxxx/xxxx***** [w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej], księguje się w jednym artykule.

_____________________

”

77. Nagłówek tytułu II w części drugiej otrzymuje następujące brzmienie:

„Tytuł II FUNDUSZE STRUKTURALNE, FUNDUSZ SPÓJNOŚCI, FUNDUSZ RYBOŁÓSTWA I FUNDUSZ ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH”

78. W art. 155 wprowadza się następujące zmiany:

a) Ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1. Części pierwszą i trzecią niniejszego rozporządzenia stosuje się do wydatków poniesionych przez władze i organy, o których mowa w rozporządzeniach odnoszących się do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rybołówstwa (EFR), Europejskiego Funduszu Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFROW), zwanych dalej „Funduszami”, oraz do ich dochodów, z zastrzeżeniem odmiennych postanowień niniejszego tytułu.”

b) Skreśla się ust. 3.

79. W art. 157 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Umorzone środki mogą być ponownie postawione do dyspozycji w przypadku wyraźnego błędu przypisanego wyłącznie Komisji.”

80. Art. 158 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 158

Z wyjątkiem EFROWW, w odniesieniu do wydatków operacyjnych określonych w niniejszym tytule Komisja może dokonać przesunięć z jednego tytułu do drugiego, pod warunkiem, że dane środki przeznaczone są na ten sam cel w rozumieniu rozporządzeń dotyczących funduszy, o których mowa w art. 155, albo należą do tej samej kategorii wydatków w ramach:

a) inicjatyw wspólnotowych;

b) ‘pomocy technicznej i działań na rzecz innowacyjności’.”

81. W art. 160 dodaje się ust. 1a w następującym brzmieniu:

„1a. Środki odnoszace się do dochodów generowanych przez Fundusz Badawczy Węgla i Stali, ustanowiony na mocy Protokołu w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, traktuje się jako dochody przyznane na określony cel w rozumieniu art. 18. Środki na pokrycie zobowiązań wygenerowane przez te dochody zostają postawione do dyspozycji zaraz po oszacowaniu kwoty należnej, zaś środki na pokrycie płatności zaraz po otrzymaniu dochodu.”

82. Dodaje się art. 160a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 160a

1. Środki na pokrycie zobowiązań odpowiadające kwocie środków umorzonych w wyniku całkowitego bądź częściowego braku realizacji projektów w dziedzinie badań, na które były przeznaczone, mogą być wyjątkowo i w należycie uzasadnionych przypadkach ponownie postawione do dyspozycji w przypadku, gdy wykonanie pierwotnie zaplanowanego programu ma zasadnicze znaczenie, chyba że w budżecie na bieżący rok są jeszcze środki na ten cel.

2. Dla celów określonych w ust. 1 Komisja na początku każdego roku finansowego sprawdza wartość umorzonych środków i ocenia, opierając się na zapotrzebowaniu, czy istnieje potrzeba ponownego postawienia ich do dyspozycji.

Na podstawie dokonanej oceny Komisja może do dnia 15 lutego każdego roku finansowego przedłożyć władzy budżetowej stosowne wnioski, wyszczególniając dla każdej pozycji budżetowej powody ponownego postawienia środków do dyspozycji.

3. Władza budżetowa podejmuje decyzję dotyczącą wniosków Komisji w terminie sześciu tygodni. W przypadku niepodjęcia decyzji w tym terminie, wnioski uważa się za zatwierdzone.

Kwota środków, jaka zostaje ponownie postawiona do dyspozycji w roku n, nie może przekraczać 50 % całkowitej kwoty umorzonych środków w tej samej linii budżetowej w roku n-1.

4. Postawione ponownie do dyspozycji środki nie podlegają przesunięciom. Zobowiązania prawne powiązane ze środkami, które ponownie postawiono do dyspozycji, należy wykonać do dnia 31 grudnia roku n. Na koniec roku n niewykorzystany bilans środków, które zostały ponownie udostępnione, jest ostatecznie umarzany przez właściwego intendenta".

83. Skreśla się art. 164.

84. W art. 166 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

Umowy przewidziane w ust. 1 lit. a) i b) określają warunki, na jakich beneficjenci lub inni wykonawcy zarządzają pomocą zewnętrzną.”

85. W art. 167 ust. 1 lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:

„c) krajowe lub międzynarodowe organy sektora publicznego bądź osoby fizyczne lub prawne, które podpisały z Komisją umowę w sprawie dotacji na realizację działania zewnętrznego.”

86. W części drugiej tytuł IV nagłówek rozdziału 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„ROZDZIAŁ 4 DOTACJE”

87. Dodaje się art. 169a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 169a

Procedury przyznawania dotacji mające zastosowanie przy zdecentralizowanym zarządzaniu przez państwa trzecie-beneficjentów pomocy regulują umowy w sprawie finansowania, o których mowa w art. 166. Przepisy te oparte są na zasadach określonych w części pierwszej tytuł VI.”

88. W art. 171 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Niniejszy tytuł stosuje się do działalności Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), z wyjątkiem art. 174, 174a i art. 175 ust. 2.”

89. Art. 173 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 173

Komisja w odniesieniu do środków ujętych w załączniku każdego z urzędów europejskich przekazuje dyrektorowi danego urzędu europejskiego uprawnienia intendenta zgodnie z art. 59.”

90. W art. 174 ust. 1 zdanie drugie otrzymuje następujące brzmienie:

„Dyrektor biura przyjmuje kryteria, na których opiera się system rachunkowości, po ich uprzednim zatwierdzeniu przez Komitet Zarządzający.”

91. Dodaje się art. 174a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 174a

1. Każda instytucja może przekazać dyrektorowi międzyinstytucjonalnego biura europejskiego uprawnienia intendenta do zarządzania środkami ujętymi w swoim dziale budżetu oraz ustanowić ograniczenia i warunki dla takiego przekazywania uprawnień.

2. Audytor wewnętrzny Komisji wykonuje wszystkie uprawnienia określone w tytule IV rozdział 8 części pierwszej.”

92. W art. 175 wprowadza się następujące zmiany:

a) Skreśla się ust. 1.

b) Ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Jeżeli mandat urzędu europejskiego przewiduje dostawy dla stron trzecich w zamian za korzyści pieniężne, jego dyrektor, po uzyskaniu aprobaty Komitetu Zarządzającego, określa przepisy szczególne dotyczące sposobu dokonania tych dostaw oraz prowadzenia odpowiednich ksiąg rachunkowych.”

93. Skreśla się art. 176.

94. W art. 178 wprowadza się następujące zmiany:

a) W ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Zobowiązania te nie mogą jednakże przekroczyć jednej czwartej całości środków przyjętych przez władzę budżetową w odpowiedniej pozycji budżetu na bieżący rok finansowy.”

b) W ust. 2 dodaje się zdanie w następującym brzmieniu:

„W tym przypadku nie ma zastosowania obowiązek zwrotu określony w ust. 1.”

95. W artykule 185 ust. 3 i 4 otrzymują następujące brzmienie:

„3. Każdy organ, o którym mowa w ust. 1, ustanawia funkcję audytu wewnętrznego, która musi być wykonywana zgodnie z odpowiednimi normami międzynarodowymi. Audytor wewnętrzny Komisji poświadcza, że działanie funkcji audytu spełnia międzynarodowe standardy, i do tego celu może dokonywać oceny skuteczności ich systemów audytu.

4. Organy, o których mowa w art. 121, stosują zasady rachunkowości określone w art. 133, tak aby ich sprawozdania mogły zostać skonsolidowane ze sprawozdaniami Komisji.”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, […]

W imieniu Rady

Przewodniczący

[…]

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADYI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Sprawozdanie na temat stosowania przepisów nowego rozporządzenia finansowego

1. W oświadczeniu dotyczącym art. 85 rozporządzenia finansowego, Komisja zobowiązała się „sporządzić do dnia 1 stycznia 2006 r. sprawozdanie na temat stosowania przepisów nowego rozporządzenia finansowego, w szczególności na temat zniesienia scentralizowanych kontroli ex ante oraz w razie konieczności przedłożyć Radzie stosowne wnioski”.

PRAKTYCZNE DOśWIADCZENIE ADMINISTRACJI INSTYTUCJI W CODZIENNYM ZARZąDZANIU FINANSAMI

a) Sprawozdanie sieci jednostek finansowych Komisji

2. Sieć jednostek finansowych Komisji (RUF) sporządziła sprawozdanie na temat trudności w zarządzaniu, napotkanych po wprowadzeniu nowego rozporządzenia finansowego i szczegółowych zasad jego wykonania. Sprawozdanie to, opracowane przez zespół urzędników działu finansów Komisji i zawierające prawie 100 punktów istotnych dla codziennego zarządzania, dostarczyło Komisji cennych wewnętrznych informacji.

3. Umowy o niskiej wartości , tj. niższej niż 50 000 EUR, mogą w przypadku niektórych służb stanowić do 75 % wszystkich umów, co znacznie zmniejsza wartość, ale zwiększa ilość problemów związanych z zarządzaniem dla obu zainteresowanych stron - służb i podmiotów gospodarczych. RUF uważa, iż zasady wykonawcze w tej dziedzinie zostały niepotrzebnie ustalone bardzo sztywno i proponuje zmianę szeregu przepisów zawartych w zasadach wykonawczych w celu utworzenia specjalnych ram administracyjnych dla umów o niskiej wartości.

4. Jeśli chodzi o dotacje , RUF wymaga szczególnie utworzenia ram regulacyjnych dotyczących dotacji o niskiej wartości lub dotacji przeznaczonych dla małych beneficjentów bądź beneficjentów o szczególnym profilu. Liczne służby Komisji, zajmujące się programami, z których duża część dotyczy działań na małą skalę, chcą, aby przepisy dotyczące dotacji pozwalały, by wymogi prawne nakładane na beneficjentów i intendenta były adekwatne do wysokości dotacji oraz do wielkości i charakteru podmiotów będących beneficjentami.

5. Płatności finansowane z góry pozostają mieniem Wspólnot, chyba że akt podstawowy stanowi inaczej (art.3 ust.1 zasad wykonawczych). RUF proponuje interpretację, według której nowe akty podstawowe mogłyby pozwalać na odstępstwo od tej reguły i zamierza wprowadzić przepisy ustanawiające, iż odsetki przynoszone przez płatności finansowane z góry niższe od określonej kwoty nie mogą stać się przedmiotem ustalenia i windykacji.

6. Według RUF, rozporządzenie finansowe zawiera poważną lukę, powodująca trudności w zarządzaniu, problemy prawne i problemy w relacjach z beneficjentami funduszy wspólnotowych, polegającą na braku przepisów wspólnotowych dotyczących przedawnienia . RUF proponuje wprowadzenie ogólnych zasad dotyczących przedawnienia, które będą stosowane w odniesieniu do funduszy wspólnotowych w zakresie dochodów i wydatków.

7. RUF uważa, iż należy przeprowadzić weryfikację norm stosowanych do podjęcia decyzji o finansowaniu i konsolidację zasad wykonawczych, tak aby zagwarantować właściwą i stabilną przestrzeń zarządzania. W odniesieniu do metod wykonania budżetu , RUF wymaga ich uproszczenia, uaktualnienia ram prawnych i ułatwienia możliwości zwrócenia się do podmiotów należących do krajowego sektora publicznego bądź prywatnego, pełniących misję publiczną.

8. Bardziej szczegółowo, w odniesieniu do przekazania uprawnień do działań służących wykonaniu budżetu , RUF proponuje ustanowić, iż przy uwzględnieniu odpowiednich ram prawnych można powierzyć podmiotom podlegającym prawu prywatnemu odpowiedzialność za zapewnienie zwrotu kosztów podróży i pobytu uczestników seminariów lub różnego rodzaju imprez. Zarządzanie tego typu imprezami przez Komisję oznaczałoby, iż jej służby musiałyby bezpośrednio realizować wiele małych transakcji, nie mając do tego odpowiednich środków.

9. RUF chciałaby, aby przepisy i procedury stosowane poza siedzibą , dotyczące przedstawicielstw, delegacji czy też wydatków operacyjnych, zostały zweryfikowane i zatwierdzone.

b) Informacje zebrane od administracji innych instytucji i organów

10. W listopadzie 2004 r. skierowano prośbę do administracji innych instytucji europejskich o podzielenie się doświadczeniem i problemami napotkanymi podczas wdrażania rozporządzenia finansowego i zasad wykonawczych. Otrzymane informacje są niezależne od stanowiska, które dana instytucja może zająć.

11. Administracja Parlamentu Europejskiego informuje, iż przeprowadzenie całkowitej decentralizacji kontroli ex ante napotkało pewne trudności, z których główną jest brak wykwalifikowanego personelu. Oprócz tego, praca w nowym systemie nie osiągnęła jeszcze optymalnego rytmu w Parlamencie Europejskim i przeprowadzenie właściwego porównania z poprzednim systemem nie jest na razie możliwe. Administracja Parlamentu Europejskiego nie proponuje podważenia głównych założeń reformy i powrotu do systemu scentralizowanych kontroli ex-ante .

12. W odniesieniu do pozostałych przepisów nowego rozporządzenia, które stwarzały problemy dla służb, administracja Parlamentu Europejskiego uważa, iż większość z nich została już uwzględniona w procedurze dotyczącej zmiany zasad wykonawczych (tzw. „fast track”). Mimo to służby Parlamentu Europejskiego proponują zmienić art. 9 ust. 6 rozporządzenia finansowego w celu ograniczenia zakazu przesunięcia środków przeznaczonych na wydatki personalne wyłącznie do wynagrodzeń i dodatków dla pracowników, i uzupełnić listę dochodów przeznaczonych na określony cel o wpływy ze sprzedaży majątku ruchomego, w tym ze sprzedaży z tytułu wymiany. Administracja wyraża chęć zmiany art. 22 ust. 1-2 rozporządzenia finansowego w celu ułatwienia przesunięć między artykułami i między rozdziałami , przy jednoczesnym zachowaniu prawa władzy budżetowej do wyrażenia opinii na temat poważniejszych zmian. W odniesieniu do art. 47 ust. 1 rozporządzenia finansowego, administracja Parlamentu Europejskiego proponuje zmianę szczebli A1, A2, A3 na szczeble nowego statutu (A16, A15, A14, A13) i wprowadzenie wyjątku od zasady jedności podpisu, aby pozwolić administratorowi środków zaliczkowych na zawarcie zobowiązań prawnych w następstwie podpisania zobowiązania budżetowego przez właściwego intendenta. Służby Parlamentu Europejskiego proponują harmonizację różnych sprawozdań (art. 60 ust. 7 i art. 122) na poziomie międzynarodowym i ograniczenie powielania informacji.

13. Administracja Parlamentu Europejskiego zwraca uwagę, że dla wydatków wieloletnich rachunki nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu zaciągniętych zobowiązań prawnych i proponuje w związku z tym ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących wydatków wieloletnich związanych z budżetami administracyjnymi. Parlament Europejski proponuje ułatwienie organizacji przetargów wspólnych dla kilku instytucji poprzez wprowadzenie odstępstwa pozwalającego intendentowi na powierzenie zarządzania przetargiem przedstawicielowi innej instytucji, nawet w przypadkach dotyczących dotacji.

14. Służby Parlamentu Europejskiego proponują zastanowienie się nad odpowiednim użyciem języków w procedurach przetargowych , które mogłoby doprowadzić do opracowania przepisów pozwalających na przestrzeganie zasady równości języków przy jednoczesnym uniknięciu zwiększenia obciążeń administracyjnych w przypadkach, kiedy nie ma takiej konieczności. Proponują one również wprowadzenie uproszczonych przepisów dotyczących darowizn o niskiej wartości dla wszystkich instytucji poza Komisją, w wypadkach, gdy zastosowanie takich przepisów nie pociągałoby za sobą dodatkowych kosztów.

15. Administracja Parlamentu Europejskiego wskazuje na pewne problemy, które mogłyby zostać rozwiązane dzięki nowelizacji rozporządzenia finansowego. Chce ona rozciągnąć na Parlament Europejski przepisy dotyczące dotacji oraz, w odniesieniu do dotacji dla europejskich partii politycznych , proponuje wprowadzenie mechanizmu pozwalającego na ograniczone i kontrolowane przenoszenie części dotacji z jednego roku budżetowego na drugi (na przykład, jeśli duża impreza przewidziana na grudzień musi zostać przełożona na styczeń/ luty następnego roku). Według Parlamentu Europejskiego, rozwiązaniem w tym przypadku mogłoby być włączenie do końcowego rachunku rezerw z tytułu kosztów już poniesionych, ale dotyczących następnego roku budżetowego. Zmniejszyłoby to odpowiednio nadwyżkę środków własnych nad wydatkami, a w związku z tym ewentualną kwotę do zwrotu w wypadku osiągnięcia „zysku”.

16. Służby Parlamentu Europejskiego proponują włączenie do rozporządzenia finansowego możliwości uznania pewnych cech charakterystycznych grup politycznych, które stały się powodem ustanowienia odstępstw od określonych przepisów regulujących użycie środków przeznaczonych na wydatki dla grup politycznych, w szczególności odstępstw dotyczących przenoszenia środków oraz wyższych progów przy zamówieniach publicznych. Wreszcie, administracja proponuje złagodzenie ograniczeń związanych z zarządzaniem umowami o niskiej wartości dotyczącymi polityki informacyjnej w przedstawicielstwach Parlamentu Europejskiego.

17. Administracja Rady zwraca uwagę, że szczególnie dla umów o niskiej wartości spoza UE, dostawcy odmówili podania koniecznych danych bankowych przed zawarciem zobowiązania prawnego ( akta osoby trzeciej ). Rada proponuje ograniczyć ten obowiązek do umów o wyższej wartości, na przykład przekraczającej 3 500 EUR. W odniesieniu do art. 47 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego planu zakładowego , administracja Rady zwraca uwagę na konieczność używania nazw odpowiednich szczebli przewidzianych w nowym statucie (A*16, A*15, A*14).

18. W celu zapewnienia optymalnego zarządzania budżetem, administracja Rady uważa, iż należałoby ustalić podstawę dla zobowiązań zaciągniętych z góry z tytułu zwykłej administracji w wysokości jednej czwartej środków figurujących w każdej odpowiedniej pozycji budżetu na bieżący rok budżetowy, w granicach przewidzianych dla miesięcznego prowizorium, tj. jednej czwartej środków dopuszczonych dla danego rozdziału. Poza tym, administracja Rady proponuje uściślić, że ograniczenie do jednej czwartej bieżących środków (art. 13 i 178 ust. 1 rozporządzenia finansowego) nie stosuje się do art. 178 ust. 2 rozporządzenia finansowego , dotyczącego wydatków, które muszą zostać opłacone z góry zgodnie z przepisami prawa lub postanowieniami umowy, jak na przykład czynsz, i począwszy od dnia 1 grudnia mogą spowodować wykonanie płatności ze środków przewidzianych na następny rok budżetowy.

19. Administracja Trybunału Sprawiedliwości zwraca uwagę, jak trudnym okazało się zastosowanie rozporządzenia finansowego i jego zasad wykonawczych od dnia 1 stycznia 2003 r. Biorąc pod uwagę konsekwencje prawne i administracyjne, zmiany w organizacji, sposobie funkcjonowania służb i przydziale pracowników, jakie spowodowała tak duża reforma, nie powinna ona być wprowadzona w życie zaledwie sześć miesięcy po ustaleniu ogólnego zarysu i tydzień po określeniu zasad jej stosowania.

20. Sekretarz generalny Trybunału Obrachunkowego oświadcza, iż ze względu na to, że Trybunał jest niewielką instytucją, utworzono centralną jednostkę kontroli ex ante , podlegającą bezpośrednio intendentowi delegowanemu. Jednostka ta wspiera stopniowy proces wzmacniania kontroli ex ante w departamentach zarządzania. Rezultaty kontroli są monitorowane i są uwzględniane przy tworzeniu planów działań na rzecz poprawy kontroli wewnętrznej w departamentach zarządzania. Istnieje możliwość decentralizacji kontroli ex ante w przyszłości, ale zdaniem sekretarza generalnego Trybunału niewielki rozmiar instytucji przemawia przeciwko takiemu rozwiązaniu.

21. Administracja Trybunału Obrachunkowego oczekuje objaśnienia kilku przepisów: art. 22 rozporządzenia finansowego i art. 16 rozporządzenia wykonawczego (przesunięcie środków) oraz art. 178 rozporządzenia finansowego. Administracja uważa również, że należałoby sprecyzować rozumienie słowa „niezwłocznie” w art. 179 ust. 3 rozporządzenia finansowego, w odniesieniu do okresu czasu, w jakim należy powiadomić o zamiarze wydania opinii na temat projektów budowlanych. Doświadczenie wykazało, że progi określone w art. 129 rozporządzenia wykonawczego i dotyczące umów o niskiej wartości są za niskie, powodują konieczność zastosowania dodatkowych procedur administracyjnych, a nie przynoszą korzyści w zakresie kontroli wewnętrznej. „Jednostka umów” Trybunału przedłożyła szereg innych wniosków, a zwłaszcza, że zgodnie z art. 95 rozporządzenia finansowego Komisja powinna rejestrować umowy na prośbę instytucji, które nie posiadają własnej bazy danych z powodu niewielkiej ilości umów.

22. Sekretarze generalni Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów informują, iż Komitety przeprowadziły dużą operację decentralizacji procedury zatwierdzania, której powodzenie gwarantowały towarzyszące jej szkolenia i przygotowanie intendentów. Zwracają oni uwagę, że w niewielkich instytucjach znacznie wzrosła liczba pracowników oddelegowanych do działań kontrolnych, co stanowi duże obciążenie finansowe. Zdaniem Komitetów wprowadzenie nowego rozporządzenia finansowego nie zmieniło diametralnie poziomu kontroli ex ante operacji budżetowych w Komitetach, ale odnotowano, że kontrole te są dokładniejsze i zajmują więcej czasu podmiotom działającym w sferze finansów, co daje się odczuć na poziomie obciążeń zarządzania finansowego.

23. Komitet Ekonomiczno- Społeczny wątpi w przydatność wskaźników wydajności dla wydatków administracyjnych i proponuje ich zniesienie. Wskazuje on na trudności w pogodzeniu projektów budowlanych z zasadą jednoroczności budżetu i zwraca uwagę, iż obowiązki instytucji w zakresie sporządzania sprawozdań znacznie wzrosły. Komitet proponuje ich racjonalizację i oczekuje utworzenia wspólnej infrastruktury w postaci centralnej bazy danych (art. 95 rozporządzenia finansowego). Komitet Regionów podkreśla ogromne koszty administracyjne spowodowane wprowadzeniem standardów kontroli wewnętrznej przekraczającej możliwości małych instytucji, które ponoszą wyłącznie koszty administracyjne.

24. Europejski Inspektor Ochrony Danych przypomina, że jego biuro rozpoczęło działalność dopiero w 2004 r., nie miało więc problemów z przystosowaniem się do nowego systemu i nie jest jeszcze w stanie ocenić swojego doświadczenia z dystansu i wyciągnąć wniosków.

WNIOSKI

25. Nowe rozporządzenie finansowe położyło fundamenty prawne pod sprawne zarządzanie i system kontroli oparty na zasadzie decentralizacji. Podjęto niezbędne działania organizacyjne i osiągnięto porozumienie w zasadniczych kwestiach. Rezultaty wprowadzenia w życie wydają się satysfakcjonujące na obecnym etapie; proces ten może i powinien być nadal umacniany i ulepszany poprzez doświadczenie, jakie daje zainteresowanym stronom aktywne zaangażowanie. W tym procesie jest rzeczą niezbędną, aby w ważnym początkowym okresie wdrażania służby mogły działać w sposób pewny w stabilnej sytuacji prawnej. Pełne wdrożenie zmian w kulturze zarządzania i włączenie kontroli ryzyka do codziennego zarządzania wymaga czasu. Komisja poczyni dalsze wysiłki w tym kierunku w postaci opracowania wspólnej metodologii ryzyka.

26. Ogólna ocena wykazuje, że zniesienie scentralizowanych kontroli ex ante i ich zastąpienie szczegółowymi wymogami dla kontroli ex ante , przeprowadzanych przy zatwierdzaniu ukończonych projektów przed dokonaniem płatności, dało stanowisku intendenta szersze uprawnienia i większą odpowiedzialność. Roczna ocena zarządzania intendenta delegowanego dokonywana głównie na podstawie rocznych sprawozdań z działalności okazała się być czynnikiem zasadniczym dla zwiększenia zakresu jego odpowiedzialności.

27. Żadna z instytucji ani z administracji instytucji nie zaproponowała zmian dotyczących struktury i kluczowych elementów reformy zarządzania finansami, zawartej w rozporządzeniu finansowym. (Potrzebne są pewne objaśnienia dotyczące roli intendenta w dziedzinie odpowiedzialności systemowej i ogólnej za integralność rachunków bez naruszania zakresu odpowiedzialności intendentów).

Wykryte niedociągnięcia w zakresie kontroli wewnętrznej są związane z procesem wdrażania przepisów rozporządzenia finansowego i mogą być usunięte przy użyciu środków podjętych na poziomie instytucji. Nie wymagają one zmian w ramach prawnych, które są spójne i jednoznaczne. Komisja nie proponuje zatem żadnych zmian dotyczących obowiązków podmiotów działających w sferze finansów ani systemu kontroli wewnętrznej.

28. Uwagi administracji innych instytucji i RUF na temat potrzeby ponownego sformułowania wymogów nadzoru i kontroli będą wzięte pod uwagę w nowelizacji rozporządzenia finansowego i rozporządzenia wykonawczego.

Zmiany mają ułatwić Komisji obowiązek wykonania budżetu, osiągnąć cele polityki przy jednoczesnym zapewnieniu legalności wydatków i zminimalizować ryzyko powstawania nieprawidłowości. Procesowi temu musza towarzyszyć odpowiednie koszty administracyjne.

Uproszczenie zasad i procedur ma na celu zwiększenie wydajności operacji dotyczących transakcji finansowych przeprowadzanych poza główną siedzibą, tak aby ułatwić udzielanie pomocy zewnętrznej państwom trzecim.

29. Potrzeba uproszczenia dawała się odczuć szczególnie w odniesieniu do umów o niskiej wartości i dotacji. Pierwszym krokiem Komisji, w kontekście trwającego ograniczonego przeglądu rozporządzenia wykonawczego, rozpoczętego w celu transpozycji zharmonizowanej dyrektywy w sprawie zamówień, było rozwiązanie szczególnych problemów w dziedzinie zamówień publicznych i dotacji poprzez uproszczenie przepisów dotyczących umów o niskiej wartości i zastosowanie skali kosztów oraz stawek ryczałtowych dla dotacji. Ten akt może być postrzegany jako pierwszy krok podjęty w celu zaspokojenia potrzeb w zakresie zarządzania finansami. Przyszły przegląd rozporządzenia finansowego i rozporządzenia wykonawczego powinien zakończyć proces uproszczenia wymogów związanych z procedurami i dokumentami dla transakcji o niskiej wartości.

[1] Dz.U. C […] z […], str. […].

[2] Dz.U. C […] z […], str. […].

[3] Dz.U. C […] z […], str. […].

[4] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

[5] Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 114. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1874/2004 (Dz U. L 326, 29.10.2004, str. 17).