(1)

W celu zapewnienia skutecznych i spójnych krajowych środków polityki makroostrożnościowej istotne jest uzupełnienie uznawania wymaganego na podstawie prawa Unii dobrowolną wzajemnością.

(2)

Zasady dotyczące dobrowolnej wzajemności w odniesieniu do środków polityki makroostrożnościowej określone w zaleceniu Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2015/2 (4) mają zapewniać, aby wszelkie środki polityki makroostrożnościowej oparte na ekspozycji aktywowane w jednym państwie członkowskim były odwzajemniane w pozostałych państwach członkowskich.

(3)

W dniu 10 marca 2022 r. (5) Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (BaFin), działając jako wyznaczony organ niemiecki do celów art. 133 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE, powiadomił Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) o swoim zamiarze uruchomienia sektorowego bufora ryzyka systemowego (sSyRB) w wysokości 2 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji, zarówno detalicznych, jak i niedetalicznych, wobec osób fizycznych oraz wszystkich ekspozycji wobec osób prawnych, które są zarówno zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się w Niemczech, jak i w odniesieniu do których uznaje się, że zabezpieczenie to zmniejsza wymogi nadzorcze w zakresie funduszy własnych, mającego zastosowanie od dnia 1 lutego 2023 r, zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE. BaFin przedłożył ERRS także wniosek o zapewnienie wzajemności w odniesieniu do sSyRB na podstawie art. 134 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE.

(4)

W dniu 27 lipca 2022 r. ERRS przyjęła zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2022/4 (6) mające na celu ujęcie sSyRB aktywowanego przez BaFin w wykazie środków polityki makroostrożnościowej, których odwzajemnienie zaleca się na podstawie zalecenia ERRS/2015/2.

(5)

W dniu 31 marca 2025 r. (7) BaFin, działając jako wyznaczony organ do celów art. 133 dyrektywy 2013/36/UE, powiadomił ERRS, że dokonał ponownej kalibracji sSyRB, zmieniając poziom istniejącego sSyRB na 1 % dla wszystkich ekspozycji, zarówno detalicznych, jak i niedetalicznych, wobec osób fizycznych oraz wszystkich ekspozycji wobec osób prawnych, które są zarówno zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się w Niemczech, jak i w odniesieniu do których uznaje się, że zabezpieczenie to zmniejsza wymogi nadzorcze w zakresie funduszy własnych. BaFin zwrócił się również do ERRS z wnioskiem o zalecenie wzajemności w odniesieniu do środka polityki makroostrożnościowej, o którym mowa powyżej, na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej, zgodnie z art. 134 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE.

(6)

Wzajemność w odniesieniu do makroostrożnościowych wymogów kapitałowych aktywowanych przez organy innych państw członkowskich, na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej, niezależnie od tego, czy dane ekspozycje są posiadane przez jednostki zależne, oddziały, czy wynikają z bezpośredniego udzielania kredytów transgranicznych, ogranicza przenoszenie działalności i arbitraż regulacyjny, przeciwdziała ryzyku systemowemu, a tym samym wspiera ogólną skuteczność polityki makroostrożnościowej poprzez zapewnienie, aby zwiększone ryzyko było uwzględniane nie tylko w państwie członkowskim, które wprowadziło dany SyRB, ale również w innych państwach członkowskich, w których grupy bankowe są narażone na to zwiększone ryzyko. Uznawanie powinno zatem również mieć na celu zapewnienie wystarczającej odporności grup bankowych narażonych na to ryzyko systemowe. W związku z tym makroostrożnościowe wymogi kapitałowe wynikające z decyzji o uznawaniu środków polityki makroostrożnościowej innych państw członkowskich powinny być zasadniczo stosowane na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej.

(7)

W celu uznawania niemieckiego wskaźnika sSyRB zgodnie z wnioskiem BaFin odpowiednie właściwe lub wyznaczone organy innego państwa członkowskiego mogą ustanowić wskaźnik SyRB zgodnie z art. 133 ust. 4 oraz art. 134 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.

(8)

Zgodnie z art. 134 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE uznawanie zmiany niemieckiego wskaźnika sSyRB, której dotyczyło powiadomienie, przez inne państwa członkowskie miałoby zastosowanie do zlokalizowanych w Niemczech ekspozycji instytucji działających na podstawie zezwolenia wydanego w odwzajemniających państwach członkowskich.

(9)

Zgodnie z art. 133 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE wskaźnik SyRB może być stosowany na zasadzie indywidualnej, subskonsolidowanej lub skonsolidowanej. W związku z tym uznawanie wskaźnika SyRB ustanowionego przez inne państwo członkowskie wiąże się z możliwością zastosowania wskaźnika SyRB do wszystkich ekspozycji na zasadzie skonsolidowanej (w tym ekspozycji posiadanych za pośrednictwem jednostek zależnych zlokalizowanych w innym państwie członkowskim).

(10)

Odstępstwo od ogólnego podejścia polegającego na stosowaniu uznanego niemieckiego środka polityki makroostrożnościowej na zasadzie indywidualnej, subskonsolidowanej i skonsolidowanej może być uzasadnione w niektórych przypadkach, na przykład gdy odwzajemniające organy uznają, że te ryzyka systemowe są już odpowiednio ograniczane przez istniejące wymogi stosowane w państwie członkowskim, w którym dany środek jest uznawany.

(11)

W zaleceniu ERRS/2015/2, zmienionym zaleceniem ERRS/2017/4 (8), zaleca się, aby odpowiedni organ aktywujący środek polityki makroostrożnościowej, przedkładając ERRS wniosek o wzajemność, zaproponował próg istotności, poniżej którego ekspozycję pojedynczego dostawcy usług finansowych na zidentyfikowane ryzyko makroostrożnościowe w jurysdykcji, w której środek polityki makroostrożnościowej jest stosowany przez organ aktywujący, można uznać za nieistotną. ERRS może zalecić inny próg, jeśli uzna to za konieczne.

(12)

W następstwie otrzymanego w dniu 31 marca 2025 r. niemieckiego wniosku o odwzajemnienie środka przez pozostałe państwa członkowskie oraz w celu zapobieżenia urzeczywistnieniu się negatywnych skutków transgranicznych w postaci przenoszenia działalności i arbitrażu regulacyjnego, które mogłyby wynikać z wdrożenia środka polityki makroostrożnościowej, który będzie miał zastosowanie w Niemczech, Rada Generalna ERRS postanowiła utrzymać środek, którego dotyczyło powiadomienie z dnia 31 marca 2022 r., zmieniony w następstwie powiadomienia BaFin z dnia 18 lipca 2025 r., w wykazie środków polityki makroostrożnościowej, w odniesieniu do których zaleca się zapewnienie wzajemności na podstawie zalecenia ERRS/2015/2, oraz zalecić wzajemność wspomnianego wyżej środka na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej zgodnie z wnioskiem o wzajemność otrzymanym od BaFin. Rada Generalna ERRS postanowiła również w dalszym ciągu zalecać właściwy dla instytucji próg istotności w wysokości 10 mld EUR. Odpowiednie organy odwzajemniające ten środek mogą zwolnić instytucje z wymogu w zakresie bufora ryzyka systemowego, pod warunkiem że odnośne ekspozycje nie przekraczają 10 mld EUR. Zgodnie z zaleceniem dotyczącym zapewnienia wzajemności na zasadzie skonsolidowanej, subskonsolidowanej i indywidualnej, ocena istotności powinna być również przeprowadzana na każdym z tych poziomów. W przypadku oceny na poziomie skonsolidowanym i subskonsolidowanym w odniesieniu do mającego zastosowanie progu istotności należy mierzyć całkowite ekspozycje (w tym ekspozycje wynikające z oddziałów, bezpośrednich kredytów transgranicznych i jednostek zależnych).

(13)

Zalecenie ERRS/2015/2 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,