(1)

W pismach zarejestrowanych przez Komisję dnia 12 lipca 2012 r. i dnia 4 października 2012 r. Królestwo Niderlandów zwróciło się z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE, w odniesieniu do podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku od wartości dodanej (VAT).

(2)

Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, pismem z dnia 17 października 2012 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Królestwo Niderlandów. Pismem z dnia 19 października 2012 r. Komisja zawiadomiła Królestwo Niderlandów, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

(3)

Artykuł 193 dyrektywy 2006/112/WE stanowi, że podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczenia usług obowiązany jest, co do zasady, do zapłaty VAT organom podatkowym. Celem odstępstwa, o które wystąpiło Królestwo Niderlandów, jest zobowiązanie w określonych okolicznościach odbiorcy dostawy niektórych towarów do zapłaty podatku VAT w odniesieniu do określonych towarów, w szczególności telefonów komórkowych, układów scalonych, konsoli do gier i komputerów osobistych do użytku przenośnego.

(4)

Według Królestwa Niderlandów szereg przedsiębiorców handlujących tymi towarami popełnia oszustwa, sprzedając towary bez uiszczania podatku VAT na rzecz organów podatkowych. Ich klienci, będący w posiadaniu ważnej faktury, są jednak uprawnieni do odliczenia VAT. W najbardziej poważnych przypadkach tego oszustwa towary są dostarczane wielokrotnie bez zapłaty podatku VAT (tzw. oszustwo karuzelowe). W tym kontekście niderlandzkie służby kontroli skarbowej zwróciły uwagę na przeniesienie zjawiska oszustw z telefonów komórkowych i układów scalonych na konsole do gier i komputery osobiste do użytku przenośnego.

(5)

Poprzez wskazanie w powyższych przypadkach osoby, której dostarczane są towary, jako osoby zobowiązanej do zapłaty VAT, odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE wyeliminowałoby możliwość dokonywania takiego rodzaju oszustw podatkowych.

(6)

W celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania odstępstwa i przeciwdziałania przeniesieniu praktyki uchylania się od opodatkowania do sprzedaży detalicznej lub na inne produkty Królestwo Niderlandów powinno wprowadzić odpowiednie obowiązki w zakresie kontroli i sprawozdawczości. Ponadto ustalenie minimalnej wysokości podstawy opodatkowania powinno zmniejszyć ryzyko przeniesienia oszustw do handlu detalicznego.

(7)

Upoważnienie powinno obowiązywać tylko przez bardzo krótki czas, ponieważ pozostają nierozstrzygnięte kwestie dotyczące w szczególności ewentualnego wpływu mechanizmu odwrotnego obciążenia na funkcjonowanie systemu VAT w państwach członkowskich, które go stosują, lub w innych państwach członkowskich. Termin zakończenia obowiązywania tego odstępstwa zbiega się z końcem obowiązywania podobnych odstępstw przyznanych w odniesieniu do telefonów komórkowych i układów scalonych, tak aby umożliwić opracowanie bardziej kompleksowej i lepiej zharmonizowanej polityki zwalczania nadużyć finansowych w przyszłości.

(8)

Odstępstwo nie będzie miało negatywnego wpływu na zasoby własne Unii z tytułu podatku VAT,

a)

telefony komórkowe, tj. urządzenia wyprodukowane lub przystosowane do użytku w połączeniu z licencjonowaną siecią oraz wykorzystujące określone częstotliwości, niezależnie od tego, czy mogą mieć one inne zastosowania;

b)

układy scalone, takie jak mikroprocesory i jednostki centralne, przed ich zainstalowaniem w wyrobach przeznaczonych dla użytkownika końcowego;

c)

konsole do gier, które ze względu na swoje cechy obiektywne i podstawowe funkcje są przeznaczone do gier wideo i innych gier komputerowych, niezależnie od tego, czy mogą mieć one inne zastosowania;

d)

laptopy i tablety.