EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62010TN0398
Case T-398/10: Action brought on 8 September 2010 — Fapricela — Indústria de Trefilaria v Commission.
Sprawa T-398/10: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2010 r. — Fapricela — Indústria de Trefilaria przeciwko Komisji
Sprawa T-398/10: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2010 r. — Fapricela — Indústria de Trefilaria przeciwko Komisji
Dz.U. C 301 z 6.11.2010, p. 52–52
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
6.11.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 301/52 |
Skarga wniesiona w dniu 8 września 2010 r. — Fapricela — Indústria de Trefilaria przeciwko Komisji
(Sprawa T-398/10)
()
2010/C 301/83
Język postępowania: portugalski
Strony
Strona skarżąca: Fapricela — Indústria de Trefilaria, S.A. (Ançã, Portugalia) (przedstawiciele: M. Gorjão-Henriques i S. Roux, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania strony skarżącej
— |
Stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie postępowania zgodnie z art. 101 TFUE i z art. 53 porozumienia EOG (Sprawa COMP/38.344 — Stal sprężająca) w zakresie dotyczącym skarżącej. |
— |
Znaczne obniżenie kwoty nałożonej grzywny. |
— |
Obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Decyzja zaskarżona przez stronę skarżącą w ramach niniejszego postępowania jest tożsama z decyzją stanowiącą przedmiot skargi w sprawie T-385/10 ArcelorMittal Wire France i in. przeciwko Komisji.
W swej skardze skarżąca podnosi, że:
i) |
zaskarżona decyzja zawiera braki w uzasadnieniu, które wpływają na prawo do obrony skarżącej i leżą u podstaw sprostowania tej decyzji. Skarżąca uważa w tym względzie, że sprostowanie jest nieskuteczne, uwzględniając że uznanie błędów dotyczących okoliczności faktycznych przez Komisję godzi w pełne wykonywanie prawa do obrony skarżącej i podważa przedmiot niniejszej skargi; z drugiej strony daje Komisji dodatkową możliwość wydania nowej decyzji zmieniającej przy uwzględnieniu argumentów dotyczących okoliczności faktycznych i prawnych przedstawionych przez przedsiębiorstwa uczestniczące w tej sprawie; |
ii) |
Komisja nie wykazała, że skarżąca wiedziała lub powinna logicznie wiedzieć o istnieniu nieiberyjskich karteli, a zatem nie można było przypisać skarżącej odpowiedzialności za jednolite i ciągłe naruszenie ukazane w zaskarżonej decyzji; Oraz tytułem żądania ewentualnego, że: |
iii) |
Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności i zasadę równego traktowania wymierzając, w sposób w jaki to uczyniła, grzywnę nałożoną na omawiane przedsiębiorstwo, a zatem należy zmniejszyć tę kwotę; |
iv) |
Komisja błędnie obliczyła czas trwania uczestnictwa skarżącej w naruszeniu nie uwzględniając okresu, w którym tymczasowo usunęła się ona z kartelu; |
v) |
Komisja popełniła błędy w ustaleniach faktycznych i naruszyła zasadę równego traktowania odmawiając uznania, że skarżąca nie była w stanie zapłacić grzywny. |