Sprawa C‑414/17

AREX CZ a.s.

przeciwko

Odvolací finanční ředitelství

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud)

Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 2 ust. 1 lit. b) ppkt (i) oraz (iii) – Artykuł 3 ust. 1 – Wewnątrzwspólnotowe nabycia wyrobów podlegających akcyzie – Artykuł 138 ust. 1 i art. 220 ust. 2 lit. b) – Dostawy wewnątrzwspólnotowe – Łańcuch transakcji z pojedynczym transportem – Przypisanie transportu – Transport z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy – Wpływ na zakwalifikowanie nabycia wewnątrzwspólnotowego

Streszczenie – wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 grudnia 2018 r.

1. Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Przepisy przejściowe dotyczące opodatkowania handlu między państwami członkowskimi – Dostawa wewnątrzwspólnotowa – Odpłatne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium państwa członkowskiego – Wyroby podlegające podatkowi akcyzowemu wymagalnemu w państwie członkowskim przeznaczenia – Artykuł 2 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) dyrektywy 2006/112 – Zakres stosowania – Nabycia dokonane przez podatnika, która ma inne nabycia nieobjęte podatkiem na mocy art. 3 ust. 1 dyrektywy 2006/112 – Włączenie

   [dyrektywa Rady 2006/112, art. 2 ust. 1 lit. b) ppkt (iii)]

2. Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Przepisy przejściowe dotyczące opodatkowania handlu między państwami członkowskimi – Dostawa wewnątrzwspólnotowa – Odpłatne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium państwa członkowskiego – Pojęcie – Transport, którego nie można przypisać do nabycia dokonanego przez podmiot zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego w państwie członkowskim przeznaczenia – Wyłączenie

   [dyrektywa Rady 2006/112, art. 2 ust. 1 lit. b) ppkt (iii)]

3. Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Przepisy przejściowe dotyczące opodatkowania handlu między państwami członkowskimi – Dostawa wewnątrzwspólnotowa – Odpłatne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium państwa członkowskiego – Ustalenie nabycia, które powinno być przedmiotem przypisania transportu – Wyroby przewożone z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy – Brak rozstrzygającego charakteru

   [dyrektywa Rady 2006/112, art. 2 ust. 1 lit. b) ppkt (i)]

1.  Artykuł 2 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że znajduje on zastosowanie do wewnątrzwspólnotowych nabyć wyrobów podlegających akcyzie, na podstawie których podatek akcyzowy jest wymagalny na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia, dokonanych przez podatnika, którego inne nabycia nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej zgodnie z art. 3 ust. 1 tej dyrektywy.

   (zob. pkt 56; pkt 1 sentencji)

2.  Artykuł 2 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że w obecności łańcucha kolejnych transakcji nabycia skutkujących tylko jednym transportem wewnątrzwspólnotowym wyrobów podlegających akcyzie w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy nabycia przez podmiot zobowiązany do zapłaty tego podatku w państwie członkowskim przeznaczenia nie można zakwalifikować jako nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej zgodnie z tym przepisem, jeżeli tego transportu nie można przypisać do tego nabycia.

   W tym względzie z przedstawionego w pkt 41 niniejszego wyroku brzmienia art. 2 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) dyrektywy VAT wynika, że na podstawie tego przepisu opodatkowanie VAT wewnątrzwspólnotowych nabyć wyrobów podlegających akcyzie w państwie członkowskim przeznaczenia jest uzależnione od trzech kumulatywnych przesłanek.

   Przepis ten zakłada, po pierwsze, że transakcja stanowi nabycie wewnątrzwspólnotowe w rozumieniu art. 20 dyrektywy VAT, po drugie, że transakcja ta dotyczy towarów objętych podatkiem akcyzowym, na których podstawie podatek ten jest wymagalny na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia, a po trzecie, że owa transakcja została dokonana przez podatnika lub osobę prawną niebędącą podatnikiem, w przypadku których inne nabycia nie podlegają opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 3 ust. 1 tej dyrektywy.

   Jedynie nabycie spełniające wszystkie te przesłanki może zostać zakwalifikowane jako nabycie wewnątrzwspólnotowe.

   Jeśli zatem wiele transakcji nabycia zrealizowanych odpłatnie skutkuje pojedynczą wewnątrzwspólnotową wysyłką lub pojedynczym wewnątrzwspólnotowym transportem tych towarów, to owa wysyłka lub transport mogą zostać przypisane tylko jednej z tych transakcji nabycia, która – jako jedyna – będzie opodatkowana VAT w państwie członkowskim przeznaczenia jako nabycie wewnątrzwspólnotowe, o ile spełnione są pozostałe przesłanki przewidziane w art. 2 ust. 1 dyrektywy VAT (zob. analogicznie wyrok z dnia 6 kwietnia 2006 r., EMAG Handel Eder, C‑245/04, EU:C:2006:232, pkt 45).

   (zob. pkt 59, 60, 62, 63, 68; pkt 2 sentencji)

3.  Artykuł 2 ust. 1 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że w obecności łańcucha kolejnych transakcji nabycia dotyczących tych samych wyrobów podlegających akcyzie i skutkujących tylko jednym transportem wewnątrzwspólnotowym tych wyrobów w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy okoliczność, że wyroby te są transportowane w ramach tej procedury, nie stanowi okoliczności decydującej dla ustalenia, do jakiego nabycia należy przypisać transport w celu jego opodatkowania podatkiem od wartości dodanej na mocy tego przepisu.

   (zob. pkt 79; pkt 3 sentencji)