Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. – Gabarel

(sprawa C‑555/15) ( 1 )

„Odesłanie prejudycjalne — Podatek od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Zwolnienia — Świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych — Fizjoterapia — Osteopatia”

Harmonizacja ustawodawstw podatkowych — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Zwolnienia — Zwolnienie świadczenia opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych — Uprawnienie dyskrecjonalne państw członkowskich do definiowania zawodów paramedycznych i świadczeń opieki medycznej objętych tymi zawodami — Granice — Wykluczenie terapii właściwych osteopatii dokonywanych przez fizjoterapeutę — Ocena przez sądy krajowe — Kryteria [dyrektywa Rady 2006/112, art. 132 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 25–47; sentencja)

Sentencja

Artykuł 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że fizjoterapeuta, który w ramach swojej działalności zawodowej w zakresie ochrony zdrowia stosuje bez rozróżnienia lub w sposób komplementarny terapie właściwe albo dla fizjoterapii, albo dla osteopatii, powinien być zwolniony z podatku od wartości dodanej nie tylko z tytułu stosowania tych pierwszych terapii, ale również z tytułu stosowania tych drugich terapii, jeżeli wyłączenie tych ostatnich z ram wykonywania zawodów paramedycznych do celów zwolnienia z podatku od wartości dodanej wykracza poza granice uprawnień dyskrecjonalnych przyznanych państwom członkowskim na mocy tego przepisu.

( 1 ) Dz.U. C 16 z 18.1.2006.