Sprawy połączone C‑419/12 i C‑420/12

Crono Service scarl i in. oraz Anitrav – Associazione Nazionale Imprese Trasporto Viaggiatori

przeciwko

Roma Capitale iRegione Lazio

(wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunale amministrativo regionale per il Lazio)

„Odesłanie prejudycjalne — Artykuły 49 TFUE, 101 TFUE i 102 TFUE — Usługi najmu pojazdów z kierowcą — Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym — Właściwość Trybunału — Przesłanki dopuszczalności”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 lutego 2014 r.

1. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Ustalenie istotnych przepisów prawa Unii – Przeformułowanie pytań

   (art. 267 TFUE)

2. Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Konieczność dostarczenia Trybunałowi wystarczających wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego i prawnego – Zakres obowiązku w dziedzinie konkurencji – Niewystarczające wyjaśnienie tego kontekstu – Niedopuszczalność

   (art. 267 TFUE)

3. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Pytanie zadane w odniesieniu do sporu zamykającego się w obrębie jednego państwa członkowskiego – Usługi najmu pojazdów z kierowcą – Działalność nieobjęta zakresem stosowania przepisów przyjętych w celu liberalizacji usług transportu – Brak właściwości Trybunału

   (art. 49 TFUE, 58 TFUE, art. 91 ust. 1 TFUE)

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 27–30)

2.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 31–33, 44; sentencja)

3.  Artykuł 49 TFUE nie może mieć zastosowania do sytuacji, które nie mają żadnego łącznika z jakąkolwiek sytuacją uregulowaną przez prawo Unii i których wszystkie elementy o zasadniczym znaczeniu zamykają się w obrębie jednego państwa członkowskiego. W istocie, gdy postępowanie ma charakter lokalny, a okoliczności faktyczne zamykają się w obrębie jednego państwa członkowskiego, nie można domniemywać transgranicznych skutków omawianych uregulowań. Niewątpliwie nawet w sytuacji o charakterze wyłącznie wewnętrznym, odpowiedź na pytania dotyczące podstawowych swobód przewidzianych w prawie Unii może być użyteczna dla sądu odsyłającego, szczególnie w przypadku, gdy prawo krajowe nakazuje, aby obywatel tego państwa mógł korzystać z takich samych praw jak prawa, które na podstawie prawa Unii przysługują obywatelowi innego państwa członkowskiego znajdującemu się w identycznej sytuacji.

   Sytuacja zaś, w której skarżący posiadający zezwolenie na świadczenie najmu z kierowcą wydane przez inne gminy, wydają się zmierzać do uzyskania prawa wjazdu – na warunkach innych niż warunki, które są obecnie do nich stosowane, nie w celu wykonywania tej działalności w sposób trwały i nieprzerwany z tego terenu, lecz wykonywania jej w sposób bardziej okazjonalny i z innych obszarów, znajduje swe źródło nie w swobodzie przedsiębiorczości, ale prima facie w swobodzie świadczenia usług. Jednakże na podstawie art. 58 TFUE, w dziedzinie transportu swoboda świadczenia usług regulowana jest nie przez art. 56 TFUE, lecz część trzecią tytuł VI traktatu FUE, która dotyczy wspólnej polityki transportu. Ponadto zasadniczo usługi najmu z kierowcą nie są objęte zakresem stosowania, przyjętych na podstawie art. 91 ust. 1 TFUE przepisów przyjętych w celu liberalizacji usług transportu. W związku z powyższym ewentualna wykładnia art. 49 TFUE nie miałaby żadnego związku z rzeczywistością lub przedmiotem sporu.

   (por. pkt 36–44; sentencja)

Sprawy połączone C‑419/12 i C‑420/12

Crono Service scarl i in. oraz Anitrav – Associazione Nazionale Imprese Trasporto Viaggiatori

przeciwko

Roma Capitale iRegione Lazio

(wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunale amministrativo regionale per il Lazio)

„Odesłanie prejudycjalne — Artykuły 49 TFUE, 101 TFUE i 102 TFUE — Usługi najmu pojazdów z kierowcą — Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym — Właściwość Trybunału — Przesłanki dopuszczalności”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 lutego 2014 r.

1. Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Ustalenie istotnych przepisów prawa Unii — Przeformułowanie pytań

   (art. 267 TFUE)

2. Pytania prejudycjalne — Dopuszczalność — Konieczność dostarczenia Trybunałowi wystarczających wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego i prawnego — Zakres obowiązku w dziedzinie konkurencji — Niewystarczające wyjaśnienie tego kontekstu — Niedopuszczalność

   (art. 267 TFUE)

3. Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Pytanie zadane w odniesieniu do sporu zamykającego się w obrębie jednego państwa członkowskiego — Usługi najmu pojazdów z kierowcą — Działalność nieobjęta zakresem stosowania przepisów przyjętych w celu liberalizacji usług transportu — Brak właściwości Trybunału

   (art. 49 TFUE, 58 TFUE, art. 91 ust. 1 TFUE)

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 27–30)

2.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 31–33, 44; sentencja)

3.  Artykuł 49 TFUE nie może mieć zastosowania do sytuacji, które nie mają żadnego łącznika z jakąkolwiek sytuacją uregulowaną przez prawo Unii i których wszystkie elementy o zasadniczym znaczeniu zamykają się w obrębie jednego państwa członkowskiego. W istocie, gdy postępowanie ma charakter lokalny, a okoliczności faktyczne zamykają się w obrębie jednego państwa członkowskiego, nie można domniemywać transgranicznych skutków omawianych uregulowań. Niewątpliwie nawet w sytuacji o charakterze wyłącznie wewnętrznym, odpowiedź na pytania dotyczące podstawowych swobód przewidzianych w prawie Unii może być użyteczna dla sądu odsyłającego, szczególnie w przypadku, gdy prawo krajowe nakazuje, aby obywatel tego państwa mógł korzystać z takich samych praw jak prawa, które na podstawie prawa Unii przysługują obywatelowi innego państwa członkowskiego znajdującemu się w identycznej sytuacji.

   Sytuacja zaś, w której skarżący posiadający zezwolenie na świadczenie najmu z kierowcą wydane przez inne gminy, wydają się zmierzać do uzyskania prawa wjazdu – na warunkach innych niż warunki, które są obecnie do nich stosowane, nie w celu wykonywania tej działalności w sposób trwały i nieprzerwany z tego terenu, lecz wykonywania jej w sposób bardziej okazjonalny i z innych obszarów, znajduje swe źródło nie w swobodzie przedsiębiorczości, ale prima facie w swobodzie świadczenia usług. Jednakże na podstawie art. 58 TFUE, w dziedzinie transportu swoboda świadczenia usług regulowana jest nie przez art. 56 TFUE, lecz część trzecią tytuł VI traktatu FUE, która dotyczy wspólnej polityki transportu. Ponadto zasadniczo usługi najmu z kierowcą nie są objęte zakresem stosowania, przyjętych na podstawie art. 91 ust. 1 TFUE przepisów przyjętych w celu liberalizacji usług transportu. W związku z powyższym ewentualna wykładnia art. 49 TFUE nie miałaby żadnego związku z rzeczywistością lub przedmiotem sporu.

   (por. pkt 36–44; sentencja)