Sprawa C‑4/13

Agentur für Arbeit Krefeld – Familienkasse

przeciwko

Susanne Fassbender-Firman

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof)

„Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Świadczenia rodzinne — Unormowania mające zastosowanie w razie kumulacji praw do świadczeń rodzinnych”

Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 listopada 2014 r.

Zabezpieczenie społeczne – Pracownicy migrujący – Świadczenia rodzinne – Normy Unii dotyczące zapobiegania zbiegu praw – Zawieszenie prawa do świadczeń w państwie członkowskim zatrudnienia – Świadczenia należne na podstawie ustawodawstwo państwa miejsca zamieszkania członków rodziny – Możliwość przewidzenia przez państwo członkowskie zatrudnienia zawieszenia prawa do świadczeń rodzinnych w razie niezłożenia wniosku o przyznanie świadczeń rodzinnych w państwie członkowskim zamieszkania – Dopuszczalność – Uprawnienia dyskrecjonalne dotyczące tego zawieszenia przysługujące właściwej instytucji państwa członkowskiego zatrudnienia – Brak

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 76 ust. 1, 2)

Artykuł 76 ust. 2 rozporządzenia nr 1408/71 należy interpretować w ten sposób, iż przepis ten pozwala na to, aby w ustawodawstwie państwa członkowskiego zatrudnienia obowiązywało uregulowanie nakazujące właściwej instytucji zawieszenie prawa do świadczeń rodzinnych w razie niezłożenia wniosku o takie świadczenie w państwie członkowskim zamieszkania. W takich okolicznościach, jeżeli w państwie członkowskim zatrudnienia obowiązuje uregulowanie przewidujące zawieszenie prawa do świadczeń rodzinnych, właściwa instytucja ma obowiązek to prawo zawiesić, zgodnie z tym art. 76 ust. 2 rozporządzenia nr 1408/71, o ile spełnione są przesłanki zastosowania tego przepisu określone w jego ustawodawstwie, nie posiadając w tym zakresie uprawnień dyskrecjonalnych.

Wymogi bezpieczeństwa prawnego i przejrzystości nakazują bowiem, aby pracownicy migrujący oraz członkowie ich rodzin mieli jasną i precyzyjnie określoną sytuację prawną, pozwalającą im poznać nie tylko pełnię ich uprawnień, lecz również, w stosownym wypadku, ich ograniczenia.

(por. pkt 44, 49; sentencja)

Sprawa C‑4/13

Agentur für Arbeit Krefeld – Familienkasse

przeciwko

Susanne Fassbender-Firman

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof)

„Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Świadczenia rodzinne — Unormowania mające zastosowanie w razie kumulacji praw do świadczeń rodzinnych”

Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 listopada 2014 r.

Zabezpieczenie społeczne — Pracownicy migrujący — Świadczenia rodzinne — Normy Unii dotyczące zapobiegania zbiegu praw — Zawieszenie prawa do świadczeń w państwie członkowskim zatrudnienia — Świadczenia należne na podstawie ustawodawstwo państwa miejsca zamieszkania członków rodziny — Możliwość przewidzenia przez państwo członkowskie zatrudnienia zawieszenia prawa do świadczeń rodzinnych w razie niezłożenia wniosku o przyznanie świadczeń rodzinnych w państwie członkowskim zamieszkania — Dopuszczalność — Uprawnienia dyskrecjonalne dotyczące tego zawieszenia przysługujące właściwej instytucji państwa członkowskiego zatrudnienia — Brak

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 76 ust. 1, 2)

Artykuł 76 ust. 2 rozporządzenia nr 1408/71 należy interpretować w ten sposób, iż przepis ten pozwala na to, aby w ustawodawstwie państwa członkowskiego zatrudnienia obowiązywało uregulowanie nakazujące właściwej instytucji zawieszenie prawa do świadczeń rodzinnych w razie niezłożenia wniosku o takie świadczenie w państwie członkowskim zamieszkania. W takich okolicznościach, jeżeli w państwie członkowskim zatrudnienia obowiązuje uregulowanie przewidujące zawieszenie prawa do świadczeń rodzinnych, właściwa instytucja ma obowiązek to prawo zawiesić, zgodnie z tym art. 76 ust. 2 rozporządzenia nr 1408/71, o ile spełnione są przesłanki zastosowania tego przepisu określone w jego ustawodawstwie, nie posiadając w tym zakresie uprawnień dyskrecjonalnych.

Wymogi bezpieczeństwa prawnego i przejrzystości nakazują bowiem, aby pracownicy migrujący oraz członkowie ich rodzin mieli jasną i precyzyjnie określoną sytuację prawną, pozwalającą im poznać nie tylko pełnię ich uprawnień, lecz również, w stosownym wypadku, ich ograniczenia.

(por. pkt 44, 49; sentencja)