WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (druga izba)

z dnia 30 czerwca 2015 r.

Z

przeciwko

Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej

„Służba publiczna — Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny — Zwłoka w sporządzeniu sprawozdania z oceny — Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga o odszkodowanie lub zadośćuczynienie”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której Z żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności swojego sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2008 r., a także decyzji oddalającej zażalenie złożone na to sprawozdanie z oceny, a po drugie, zasądzenia od Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zadośćuczynienia za poniesioną krzywdę.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. Z pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Ocena – Rozbieżności dzielące urzędnika i jego przełożonego – Brak wpływu na zdolność oceny przez niego osiągnięć zainteresowanego

   (regulamin pracowniczy, art. 11a, 43)

2. Urzędnicy – Prawa i obowiązki – Wolność wypowiedzi – Ujawnienie faktów mogących wzbudzać podejrzenia co do istnienia nielegalnej działalności lub poważnego uchybienia – Ochrona urzędnika, który powiadomił o takich faktach – Zakres

   (regulamin pracowniczy, art. 22a ust. 3)

3. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Sporządzenie – Dialog pomiędzy oceniającym a ocenianym – Konieczność bezpośredniego kontaktu

   (regulamin pracowniczy, art. 43)

4. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Obowiązek niezależności sędziów Unii – Zakres – Pełnienie obowiązków z zakresu wewnętrznej administracji instytucji – Dopuszczalność

   (art. 257 akapit czwarty TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 4 akapit pierwszy)

1.  Choć nie można wykluczyć, że dzielące urzędnika i jego przełożonego rozbieżności mogą powodować u przełożonego pewne rozdrażnienie, taka możliwość nie oznacza sama w sobie, że nie jest on już w stanie obiektywnie ocenić osiągnięć zainteresowanego. Ponadto nawet fakt wniesienia przez pracownika skargi na mobbing ze strony urzędnika, który ma oceniać jego wyniki pracy, nie prowadzi sam w sobie, poza wszelkimi innymi okolicznościami, do podważenia niezależności osoby, na którą złożono tę skargę.

   (zob. pkt 71, 77)

   Odesłanie

   Sąd Pierwszej Instancji, wyrok Combescot/Komisja, T-249/04, EU:T:2007:261, pkt 71 i przytoczone tam orzecznictwo

   Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: Bogusz/Frontex, F-5/12, EU:F:2013:75, pkt 76; BY/EASA, F-81/11, EU:F:2013:82, pkt 72

2.  Zgodnie z art. 22a ust. 3 regulaminu pracowniczego urzędnik, który zawiadomi swoich przełożonych o faktach mogących wzbudzić podejrzenie co do nielegalnej działalności, o których dowiedział się w trakcie wykonywania obowiązków służbowych lub w związku z ich wykonywaniem, nie ponosi żadnych negatywnych skutków ze strony instytucji, pod warunkiem że działał w dobrej wierze. Przepis ten nie zapewnia jednak danemu pracownikowi ochrony przed jakimikolwiek decyzjami mogącymi wywierać niekorzystne dla niego skutki, a jedynie przed decyzjami związanymi ze złożonymi przez niego doniesieniami.

   (zob. pkt 74)

   Odesłanie

   Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok Menghi/ENISA, F-2/09, EU:F:2010:12, pkt 139

3.  Bezpośredni kontakt między ocenianym i oceniającym może służyć nawiązaniu szczerego i głębszego dialogu, umożliwiającemu zainteresowanym dokładne oszacowanie charakteru, przyczyn i zakresu dzielących ich ewentualnie rozbieżności, a także lepsze wzajemne zrozumienie, tym bardziej zaś w sytuacji, gdy trzeba zaradzić bardzo nabrzmiałej między nimi osobistej sytuacji.

   (zob. pkt 93)

   Odesłanie

   Sąd Pierwszej Instancji, wyroki: Ferrer de Moncada/Komisja, T-16/03, EU:T:2004:283, pkt 45; Lo Giudice/Komisja, T-27/05, EU:T:2007:321, pkt 49

4.  Artykuł 4 akapit pierwszy statutu Trybunału ma na celu zapewnienie niezawisłości sędziów, w trakcie sprawowania przez nich urzędu i po zakończeniu tego sprawowania, w szczególności względem państw członkowskich lub innych instytucji Unii. Nie można z niego jednak wywodzić niemożności pełnienia obowiązków z zakresu wewnętrznej administracji instytucji. Sprawowanie takich obowiązków przez sędziów nie narusza bowiem ich niezależności i pozwala zapewnić autonomię administracyjną instytucji.

   Wreszcie, rozstrzygając w sporze zawisłym przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jego członkowie działają w charakterze sędziego i z pełną niezawisłością w sprawowaniu swojego urzędu, zagwarantowaną zarówno przez traktaty, w szczególności art. 257 akapit czwarty TFUE, jak i statut Trybunału.

   (zob. pkt 120, 122)

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (druga izba)

z dnia 30 czerwca 2015 r.

Z

przeciwko

Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej

„Służba publiczna — Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny — Zwłoka w sporządzeniu sprawozdania z oceny — Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga o odszkodowanie lub zadośćuczynienie”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której Z żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności swojego sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2008 r., a także decyzji oddalającej zażalenie złożone na to sprawozdanie z oceny, a po drugie, zasądzenia od Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zadośćuczynienia za poniesioną krzywdę.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. Z pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Ocena – Rozbieżności dzielące urzędnika i jego przełożonego – Brak wpływu na zdolność oceny przez niego osiągnięć zainteresowanego

   (regulamin pracowniczy, art. 11a, 43)

2. Urzędnicy – Prawa i obowiązki – Wolność wypowiedzi – Ujawnienie faktów mogących wzbudzać podejrzenia co do istnienia nielegalnej działalności lub poważnego uchybienia – Ochrona urzędnika, który powiadomił o takich faktach – Zakres

   (regulamin pracowniczy, art. 22a ust. 3)

3. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Sporządzenie – Dialog pomiędzy oceniającym a ocenianym – Konieczność bezpośredniego kontaktu

   (regulamin pracowniczy, art. 43)

4. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Obowiązek niezależności sędziów Unii – Zakres – Pełnienie obowiązków z zakresu wewnętrznej administracji instytucji – Dopuszczalność

   (art. 257 akapit czwarty TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 4 akapit pierwszy)

1.  Choć nie można wykluczyć, że dzielące urzędnika i jego przełożonego rozbieżności mogą powodować u przełożonego pewne rozdrażnienie, taka możliwość nie oznacza sama w sobie, że nie jest on już w stanie obiektywnie ocenić osiągnięć zainteresowanego. Ponadto nawet fakt wniesienia przez pracownika skargi na mobbing ze strony urzędnika, który ma oceniać jego wyniki pracy, nie prowadzi sam w sobie, poza wszelkimi innymi okolicznościami, do podważenia niezależności osoby, na którą złożono tę skargę.

   (zob. pkt 71, 77)

   Odesłanie

   Sąd Pierwszej Instancji, wyrok Combescot/Komisja, T-249/04, EU:T:2007:261, pkt 71 i przytoczone tam orzecznictwo

   Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: Bogusz/Frontex, F-5/12, EU:F:2013:75, pkt 76; BY/EASA, F-81/11, EU:F:2013:82, pkt 72

2.  Zgodnie z art. 22a ust. 3 regulaminu pracowniczego urzędnik, który zawiadomi swoich przełożonych o faktach mogących wzbudzić podejrzenie co do nielegalnej działalności, o których dowiedział się w trakcie wykonywania obowiązków służbowych lub w związku z ich wykonywaniem, nie ponosi żadnych negatywnych skutków ze strony instytucji, pod warunkiem że działał w dobrej wierze. Przepis ten nie zapewnia jednak danemu pracownikowi ochrony przed jakimikolwiek decyzjami mogącymi wywierać niekorzystne dla niego skutki, a jedynie przed decyzjami związanymi ze złożonymi przez niego doniesieniami.

   (zob. pkt 74)

   Odesłanie

   Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok Menghi/ENISA, F-2/09, EU:F:2010:12, pkt 139

3.  Bezpośredni kontakt między ocenianym i oceniającym może służyć nawiązaniu szczerego i głębszego dialogu, umożliwiającemu zainteresowanym dokładne oszacowanie charakteru, przyczyn i zakresu dzielących ich ewentualnie rozbieżności, a także lepsze wzajemne zrozumienie, tym bardziej zaś w sytuacji, gdy trzeba zaradzić bardzo nabrzmiałej między nimi osobistej sytuacji.

   (zob. pkt 93)

   Odesłanie

   Sąd Pierwszej Instancji, wyroki: Ferrer de Moncada/Komisja, T-16/03, EU:T:2004:283, pkt 45; Lo Giudice/Komisja, T-27/05, EU:T:2007:321, pkt 49

4.  Artykuł 4 akapit pierwszy statutu Trybunału ma na celu zapewnienie niezawisłości sędziów, w trakcie sprawowania przez nich urzędu i po zakończeniu tego sprawowania, w szczególności względem państw członkowskich lub innych instytucji Unii. Nie można z niego jednak wywodzić niemożności pełnienia obowiązków z zakresu wewnętrznej administracji instytucji. Sprawowanie takich obowiązków przez sędziów nie narusza bowiem ich niezależności i pozwala zapewnić autonomię administracyjną instytucji.

   Wreszcie, rozstrzygając w sporze zawisłym przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jego członkowie działają w charakterze sędziego i z pełną niezawisłością w sprawowaniu swojego urzędu, zagwarantowaną zarówno przez traktaty, w szczególności art. 257 akapit czwarty TFUE, jak i statut Trybunału.

   (zob. pkt 120, 122)