Sprawa C‑410/13

„Baltlanta” UAB

przeciwko

Lietuvos valstybė

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym

złożony przez Vilniaus apygardos administracinis teismas)

„Odesłanie prejudycjalne — Fundusze strukturalne — Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna — Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 — Artykuł 38 — Rozporządzenie (WE) nr 2792/1999 — Artykuł 19 — Rybołówstwo — Spór sądowy na szczeblu krajowym — Ciążący na państwie członkowskim obowiązek podjęcia środków niezbędnych w celu zapewnienia właściwego wykonania decyzji dotyczącej przyznania pomocy po zakończeniu postępowania sądowego”

Streszczenie – wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 września 2014 r.

1. Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna – Pomoc strukturalna – Finansowanie przez Unię – Rozporządzenie nr 1260/1999 – Obowiązek zapobiegania przez państwa członkowskie nieprawidłowościom, ich wykrywania i poprawiania – Pojęcie nieprawidłowości – Obowiązek poinformowania Komisji o stwierdzonych nieprawidłowościach

   [rozporządzenie Rady nr 1260/1999, art. 38 ust. 1 lit. e)]

2. Rybołówstwo – Wspólna polityka strukturalna – Pomoc finansowa Unii – Powiadamianie o programach pomocy finansowej – Zakres – Obowiązek ustanowienia systemu pomocy mającego na celu finansowanie projektu, który został w sposób nieuzasadniony pozbawiony możliwości skorzystania z pomocy finansowej – Wykluczenie

   (rozporządzenie Rady nr 2792/1999, zmienione rozporządzeniem nr 2369/2002, art. 19)

3. Akty instytucji – Wytyczne dotyczące zamknięcia pomocy finansowanej z funduszy strukturalnych – Skutek wiążący – Brak – Uwzględnienie przez sąd krajowy – Obowiązek – Zakres

   (rozporządzenie Rady nr 1260/1999)

4. Rybołówstwo – Wspólna polityka strukturalna – Pomoc finansowa Unii – Kontrola – Obowiązek władz państw członkowskich

   [rozporządzenia Rady: nr 2792/1999, art. 38 ust. 1 lit. e); nr 2792/1999, zmienione rozporządzeniem nr 2369/2002, art. 19]

1.  Pojęcie „nieprawidłowości”, o którym mowa w art. 38 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 1260/1999 ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych, należy interpretować jako odnoszące się do każdego naruszenia prawa Unii wynikającego z działania lub zaniechania, które mogłoby spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii. Uwzględniając wspomnianą definicję nieprawidłowości, omawiany przepis należy interpretować w ten sposób, że zobowiązuje on państwa członkowskie do zapobiegania wynikającym z działania lub zaniechania naruszeniom prawa Unii, które mogłoby spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii, do ich wykrywania i poprawiania, do informowania o takich nieprawidłowościach Komisji oraz do powiadamiania jej o postępie postępowań administracyjnych i sądowych dotyczących tych nieprawidłowości.

   (por. pkt 49, 50)

2.  Artykuł 19 rozporządzenia nr 2792/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady i uzgodnienia dotyczące pomocy strukturalnej Wspólnoty w sektorze rybołówstwa, zmienionego rozporządzeniem nr 2369/2002, nie zobowiązuje w żaden sposób danego państwa członkowskiego do ustanowienia systemu pomocy mającego na celu finansowanie projektu, który został w sposób nieuzasadniony pozbawiony możliwości skorzystania z pomocy finansowej.

   (por. pkt 63)

3.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 64, 65)

4.  Artykuł 38 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 1260/1999 ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych, art. 19 rozporządzenia nr 2792/99 ustanawiającego szczegółowe zasady i uzgodnienia dotyczące pomocy strukturalnej Wspólnoty w sektorze rybołówstwa, zmienionego rozporządzeniem nr 2369/2002 oraz sekcje 6 i 7 wytycznych dotyczących zamknięcia pomocy (2000–2006) finansowanej z funduszy strukturalnych, ustanowionych decyzją Komisji COM(2006) 3424 należy interpretować w ten sposób, że nie zobowiązują one danych organów władzy publicznej ani do informowania Komisji o istnieniu sporu sądowego dotyczącego decyzji administracyjnej odnoszącej się do kwalifikacji wniosku o pomoc finansową, ani do podjęcia środków niezbędnych w celu zarezerwowania funduszy na wspomnianą pomoc, której przyznania dotyczy to postępowanie, do chwili ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy tego przyznania pomocy. Niemniej jednak wspomniane przepisy prawa Unii nie mają wpływu na możliwość wystąpienia przeciwko państwu ze skargą o stwierdzenie odpowiedzialności odszkodowawczej wniesioną na podstawie zarzucanego mu naruszenia prawa krajowego.

   (por. pkt 69, 70; sentencja)