Sprawa C-206/11

Georg Köck

przeciwko

Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof)

„Ochrona konsumentów — Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym — Uregulowanie państwa członkowskiego przewidujące uprzednie zezwolenie dla zapowiedzi wyprzedaży”

Streszczenie – Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 stycznia 2013 r.

1. Zbliżanie ustawodawstw – Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów – Dyrektywa 2005/29 – Zakres stosowania – Uregulowanie krajowe przewidujące uprzednie zezwolenie dla zapowiedzi wyprzedaży – Uregulowania mające na celu ochronę konsumentów – Zaliczenie

   (dyrektywa 2005/29 Parlamentu Europejskiego i Rady, motyw 8, art. 1, 2, d))

2. Zbliżanie ustawodawstw – Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów – Dyrektywa 2005/29 – Uregulowanie krajowe zakazujące praktyki handlowej z tego tylko względu, że nie zostało w jej przedmiocie wydane uprzednie zezwolenie, bez dokonania oceny nieuczciwego charakteru owej praktyki – Niedopuszczalność

   (dyrektywa 2005/29 Parlamentu Europejskiego i Rady)

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 25–33)

2.  Dyrektywa 2005/29 dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym powinna być interpretowana w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie nakazaniu przez sąd krajowy zaprzestania praktyki handlowej nieobjętej załącznikiem I do tej dyrektywy z tego tylko względu, że nie zostało w jej przedmiocie wydane uprzednie zezwolenie przez właściwy organ administracji, bez dokonania przez ów sąd oceny nieuczciwego charakteru owej praktyki na podstawie kryteriów ustanowionych w art. 5–9 wspomnianej dyrektywy.

   Nie budzi wątpliwości fakt, że uregulowanie krajowe ustanawiające kontrolę uprzednią i zapobiegawczą nieuczciwych praktyk handlowych jest do pogodzenia z wymogami dyrektywy 2005/29, jednakże uregulowanie to nie może zakazywać takiej praktyki handlowej wyłącznie z tego względu, że na wskazaną praktykę nie zostało wydane uprzednie zezwolenie właściwego organu administracji. W istocie takie uregulowanie po pierwsze, wykluczałoby kontrolę owych praktyk handlowych i po drugie, wprowadzając kontrolę dopiero po wydaniu zakazu przewidzianego w związku z brakiem poszanowania obowiązku uzyskania uprzedniego zezwolenia, uregulowanie to pozbawiałoby praktykę – ze względu na jej naturę i w szczególności w związku z istotnym dla niej czynnikiem czasu –jakiegokolwiek gospodarczego sensu dla przedsiębiorcy. Takie uregulowanie prowadziłoby do ustanowienia ogólnego zakazu praktyk handlowych stosowanych w ramach regulacji szczególnej, podczas gdy nawet nie dokonano oceny ich ewentualnego nieuczciwego charakteru wedle kryteriów wskazanych w art. 5–9 dyrektywy.

   (por. pkt 45–50; sentencja)

Sprawa C-206/11

Georg Köck

przeciwko

Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof)

„Ochrona konsumentów — Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym — Uregulowanie państwa członkowskiego przewidujące uprzednie zezwolenie dla zapowiedzi wyprzedaży”

Streszczenie – Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 stycznia 2013 r.

1. Zbliżanie ustawodawstw — Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów — Dyrektywa 2005/29 — Zakres stosowania — Uregulowanie krajowe przewidujące uprzednie zezwolenie dla zapowiedzi wyprzedaży — Uregulowania mające na celu ochronę konsumentów — Zaliczenie

   (dyrektywa 2005/29 Parlamentu Europejskiego i Rady, motyw 8, art. 1, 2, d))

2. Zbliżanie ustawodawstw — Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów — Dyrektywa 2005/29 — Uregulowanie krajowe zakazujące praktyki handlowej z tego tylko względu, że nie zostało w jej przedmiocie wydane uprzednie zezwolenie, bez dokonania oceny nieuczciwego charakteru owej praktyki — Niedopuszczalność

   (dyrektywa 2005/29 Parlamentu Europejskiego i Rady)

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 25–33)

2.  Dyrektywa 2005/29 dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym powinna być interpretowana w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie nakazaniu przez sąd krajowy zaprzestania praktyki handlowej nieobjętej załącznikiem I do tej dyrektywy z tego tylko względu, że nie zostało w jej przedmiocie wydane uprzednie zezwolenie przez właściwy organ administracji, bez dokonania przez ów sąd oceny nieuczciwego charakteru owej praktyki na podstawie kryteriów ustanowionych w art. 5–9 wspomnianej dyrektywy.

   Nie budzi wątpliwości fakt, że uregulowanie krajowe ustanawiające kontrolę uprzednią i zapobiegawczą nieuczciwych praktyk handlowych jest do pogodzenia z wymogami dyrektywy 2005/29, jednakże uregulowanie to nie może zakazywać takiej praktyki handlowej wyłącznie z tego względu, że na wskazaną praktykę nie zostało wydane uprzednie zezwolenie właściwego organu administracji. W istocie takie uregulowanie po pierwsze, wykluczałoby kontrolę owych praktyk handlowych i po drugie, wprowadzając kontrolę dopiero po wydaniu zakazu przewidzianego w związku z brakiem poszanowania obowiązku uzyskania uprzedniego zezwolenia, uregulowanie to pozbawiałoby praktykę – ze względu na jej naturę i w szczególności w związku z istotnym dla niej czynnikiem czasu –jakiegokolwiek gospodarczego sensu dla przedsiębiorcy. Takie uregulowanie prowadziłoby do ustanowienia ogólnego zakazu praktyk handlowych stosowanych w ramach regulacji szczególnej, podczas gdy nawet nie dokonano oceny ich ewentualnego nieuczciwego charakteru wedle kryteriów wskazanych w art. 5–9 dyrektywy.

   (por. pkt 45–50; sentencja)