Keywords
Summary

Keywords

Skarga o stwierdzenie nieważności – Przedmiot – Stwierdzenie nieważności w części

(art. 230 WE; rozporządzenie Rady nr 1954/2003, art. 3, 4 i 6)

Summary

Stwierdzenie częściowej nieważności aktu wspólnotowego jest możliwe tylko pod warunkiem, że przepisy, których stwierdzenia nieważności domaga się strona, mogą zostać oddzielone od pozostałych przepisów tego aktu. Wymóg, by przepisy mogły zostać oddzielone od pozostałej części aktu, nie jest spełniony, jeżeli skutkiem stwierdzenia nieważności aktu byłaby jego zmiana co do istoty. Kwestia, czy stwierdzenia częściowej nieważności zaskarżonego aktu zmienia go co do istoty, stanowi kryterium obiektywne, a nie subiektywne związane z wolą polityczną organu, który wydał sporny akt.

Należy zatem uważać za niedopuszczalną skargę państwa członkowskiego, której celem jest stwierdzenie nieważności art. 3, 4 i 6 rozdziału II rozporządzenia nr 1954/2003 w sprawie zarządzania nakładem połowowym, odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty.

W istocie przepisy te, stanowiąc sedno rzeczonego rozporządzenia, określają zasadnicze elementy zarządzania nakładem połowowym, podczas gdy inne przepisy tego rozdziału II mają charakter techniczny, a ich zastosowanie jest związane z tymi artykułami, których stwierdzenia nieważności domaga się strona. Rozdział III ustanawia system kontroli zarządzania nakładem połowowym, tracąc tym samym sens, jeśli zaskarżone przepisy przestają obowiązywać.

(por. pkt 12–14, 16, 19, 21)