EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Mutual recognition of financial penalties, such as certain speeding fines
Wzajemne uznawanie kar o charakterze pieniężnym, takich jak mandaty za przekroczenie dozwolonej prędkości
Wzajemne uznawanie kar o charakterze pieniężnym, takich jak mandaty za przekroczenie dozwolonej prędkości
Wzajemne uznawanie kar o charakterze pieniężnym, takich jak mandaty za przekroczenie dozwolonej prędkości
Ułatwienie egzekwowania kar pieniężnych w sprawach o charakterze transgranicznym, bez znaczenia, w którym kraju UE zostały wymierzone, przyczynia się do równego traktowania obywateli UE.
AKT
Decyzja ramowa Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym
STRESZCZENIE
Ułatwienie egzekwowania kar pieniężnych w sprawach o charakterze transgranicznym, bez znaczenia, w którym kraju UE zostały wymierzone, przyczynia się do równego traktowania obywateli UE.
JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ DECYZJI RAMOWEJ?
Niniejsza decyzja ramowa wprowadza szczególne środki w ramach zasady wzajemnego uznawania, pozwalające organom sądowym lub administracyjnym na przekazywanie kar pieniężnych bezpośrednio do organu innego kraju UE i zapewniające, że zostaną one uznane i wykonane z pominięciem dalszych formalności.
KLUCZOWE ZAGADNIENIA
Decyzja ramowa obejmuje 39 przestępstw, za których popełnienie można wymierzyć karę pieniężną oraz względem których zniesiono wymóg weryfikacji podwójnej karalności (przestępstwa karalne zarówno w państwie wydającym, jak i wykonującym), są to np.:
Kary muszą zostać wymierzone przez organy sądowe lub administracyjne danego kraju UE i wynikać z prawomocnego orzeczenia, co oznacza, że wyczerpano już możliwość odwołania od orzeczenia.
Przekazując orzeczenie nakładające karę pieniężną, kraj nakładający karę musi przekazać zaświadczenie w języku kraju UE wykonującego orzeczenie.
Orzeczenie przekazywane jest odpowiednim organom kraju UE, w którym osoba fizyczna lub prawna (firma) posiada mienie lub uzyskuje dochody, zwykle zamieszkuje lub, w przypadku osoby prawnej, posiada zarejestrowaną siedzibę.
Kraj UE, do którego przekazano orzeczenie, może odmówić jego wykonania, jeżeli nie sporządzono zaświadczenia, jest ono niekompletne lub w sposób oczywisty jest niezgodne z treścią orzeczenia. Kraj UE może też odmówić wykonania orzeczenia w ograniczonej liczbie przypadków, w tym jeżeli:
Wykonanie orzeczenia podlega prawu państwa wykonującego. Państwo wykonujące może też:
Amnestia, ułaskawienie i rewizja orzeczenia mogą zostać udzielone zarówno przez państwo wykonujące, jak i państwo wydające.
Więcej informacji można znaleźć:
ODNIESIENIA
Akt |
Wejście w życie |
Termin transpozycji przez państwa członkowskie |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW |
22.3.2005 |
22.3.2007 |
Akt(-y) zmieniający(-e) |
Wejście w życie |
Termin transpozycji przez państwa członkowskie |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
Decyzja ramowa 2009/299/WSiSW |
28.3.2009 |
28.3.2011 |
Ostatnia aktualizacja: 19.06.2015