EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Climate action – binding annual greenhouse gas emission reductions (2021–2030)
Działania w dziedzinie klimatu – wiążące roczne redukcje emisji gazów cieplarnianych (2021–2030)
Działania w dziedzinie klimatu – wiążące roczne redukcje emisji gazów cieplarnianych (2021–2030)
Nie wszystkie państwa członkowskie dążą do tego samego celu na 2030 rok. Rozporządzenie rozkłada odpowiedzialność za redukcję emisji gazów cieplarnianych zgodnie z zasadami sprawiedliwości i racjonalności ekonomicznej.
Do 2030 roku państwa członkowskie muszą zmniejszyć swoje poziomy emisji gazów cieplarnianych z 2005 roku o wartość procentową określoną w kolumnie 2 załącznika I, która wynosi od 10% (Bułgaria) do 50% (Dania, Niemcy, Luksemburg, Finlandia i Szwecja).
Komisja Europejska jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych określających indywidualne roczne przydziały uprawnień do emisji państw członkowskich na lata 2021-2030, wyrażone w tonach ekwiwalentu CO2, zgodnie z trajektoriami liniowymi określonymi w rozporządzeniu. Biorąc pod uwagę fakt, że cele na 2030 rok i system ścieżek prowadzących do ich osiągnięcia zostały zmienione w 2023 roku, Komisja zmieni w 2023 roku decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2020/2126, aby zaktualizować liczbę uprawnień do emisji przypisanych państwom członkowskim w latach 2023-2030.
Przepisy o elastyczności zawarte w zmienionym rozporządzeniu umożliwiają państwom członkowskim:
Dziewięć państw członkowskich (wymienionych w załączniku II: Belgia, Dania, Irlandia, Luksemburg, Malta, Niderlandy, Austria, Finlandia i Szwecja) może anulować ograniczony odsetek swoich uprawnień w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji do łącznego maksymalnego poziomu 100 milionów ton ekwiwalentu CO2, aby zrekompensować zbyt wysokie emisje w sektorach podlegających rozporządzeniu ESR. Państwa członkowskie muszą powiadomić Komisję do dnia 31 grudnia 2023 roku, jeśli zamierzają skorzystać lub kontynuować korzystanie z ograniczonego umarzania uprawnień w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji.
Komisja przeprowadzi kontrole zgodności w 2027 roku ( dotyczące emisji w latach 2021-2025) i 2032 roku ( dotyczące emisji w latach 2026-2030). Jeśli kontrole te wykażą, że w danym roku, po wykorzystaniu wyżej wymienionych mechanizmów elastyczności, państwo członkowskie nie ma wystarczających przydziałów emisji, aby pokryć wszystkie swoje emisje gazów cieplarnianych, nadwyżka emisji zostanie pomnożona przez 1,08, a wynik zostanie dodany do emisji wygenerowanych w kolejnym roku.
Państwa członkowskie, które spełniają określone kryteria dotyczące produktu krajowego brutto i emisji gazów cieplarnianych, mogą otrzymać ograniczoną liczbę przydziałów z rezerwy bezpieczeństwa zawierającej do 105 milionów ton ekwiwalentu CO2, aby zrekompensować emisje, które mogą wytworzyć przekraczając swoje cele na 2030 rok.
Komisja:
Rozporządzenie (UE) 2018/842 zmienia również rozporządzenie (UE) nr 525/2013, które zostało następnie uchylone i zastąpione rozporządzeniem (UE) 2018/1999 – zob. streszczenie.
Rozporządzenie (UE) 2018/842 ma zastosowanie od 09 lipca 2018 r.
Rozporządzenie zmieniające (UE) 2023/857 ma zastosowanie od 16 maja 2023 r.
Rozporządzenie to jest kolejnym krokiem na drodze do realizacji wcześniejszego zobowiązania UE wynikającego z porozumienia paryskiego, dotyczącego redukcji emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 40% do 2030 roku w porównaniu z poziomami z 1990 roku.
Sektory objęte zakresem rozporządzenia obejmują niemal 60 % łącznych krajowych emisji w UE.
Więcej informacji:
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań na rzecz klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 26–42).
Kolejne zmiany rozporządzenia (UE) 2018/842 zostały włączone do tekstu pierwotnego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 („Europejskie prawo o klimacie”) (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 1–17).
Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/2126 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ustalenia rocznych limitów emisji państw członkowskich na lata 2021–2030 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 (Dz.U. L 426 z 17.12.2020, s. 58–64).
Zob. tekst skonsolidowany.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (EU) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 1–77).
Zob. tekst skonsolidowany.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 oraz decyzję nr 529/2013/UE (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 1–25).
Zob. tekst skonsolidowany.
Ostatnia aktualizacja: 11.12.2023