Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32017D1792

Umowa pomiędzy UE i USA w sprawie ubezpieczeń i reasekuracji

Umowa pomiędzy UE i USA w sprawie ubezpieczeń i reasekuracji

STRESZCZENIE DOKUMENTÓW:

Umowa dwustronna pomiędzy UE a Stanami Zjednoczonymi w sprawie środków ostrożnościowych odnoszących się do ubezpieczeń i reasekuracji

Decyzja (UE) 2017/1792 – podpisanie, w imieniu UE, i tymczasowe stosowanie umowy dwustronnej pomiędzy UE a Stanami Zjednoczonymi w sprawie środków ostrożnościowych odnoszących się do ubezpieczeń i reasekuracji

Decyzja (UE) 2018/539 – zawarcie umowy dwustronnej pomiędzy UE a Stanami Zjednoczonymi w sprawie środków ostrożnościowych odnoszących się do ubezpieczeń i reasekuracji

JAKIE SĄ CELE UMOWY I DECYZJI?

  • Umowa ma na celu:
    • zwiększenie pewności regulacyjnej i zapewnienie równych warunków działania ubezpieczycielom i reasekuratorom1 prowadzącym działalność w UE i w Stanach Zjednoczonych;
    • poprawę ochrony ubezpieczających i innych konsumentów;
    • propagowanie współpracy i wymiany informacji poufnych między organami nadzoru po obu stronach Atlantyku.
  • Decyzja Rady (UE) 2017/1792 zawiera upoważnienie do podpisania umowy dwustronnej przez UE. W decyzji Rady (UE) 2018/539 zatwierdza się samą umowę.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

W umowie:

  • zniesiono wymogi dotyczące obecności na rynku lokalnym, wymogi dotyczące zabezpieczenia2 lub podobne wymogi nakładane na przedsiębiorstwo („reasekuratora przyjmującego ryzyko”), które nie ma siedziby na tym samym terytorium co pierwszy ubezpieczyciel („ubezpieczyciel cedujący ryzyko”);
  • przewidziano, że reasekurator przejmujący ryzyko może korzystać z równego traktowania wówczas, gdy spełnia określone warunki finansowe i dotyczące postępowania na rynku, takie jak
    • posiadanie przynajmniej 226 mln euro, jeżeli ubezpieczyciel cedujący ryzyko ma siedzibę w UE, lub posiadanie przynajmniej 250 mln USD, jeżeli ma on siedzibę w Stanach Zjednoczonych;
    • utrzymywanie określonego współczynnika wypłacalności;
    • przekazywanie dokumentów na wniosek organów państwa przyjmującego; oraz
    • terminowa spłata wszystkich roszczeń wynikających z umów ubezpieczenia;
  • określono procedurę stosowaną przez organ państwa przyjmującego, jeżeli zamierza on wprowadzić jakiekolwiek warunki, gdy uważa, że reasekurator przejmujący ryzyko nie spełnia już wszystkich wskazanych wymogów;
  • potwierdzono, że nadzór nad zakładem reasekuracji sprawują organy na terytorium, na którym siedzibę ma jednostka dominująca, przy czym organy państwa przyjmującego mogą odgrywać pewną rolę w określonych okolicznościach;
  • zachęcono organy nadzoru w UE i Stanach Zjednoczonych do wymiany informacji przy zachowaniu poufności – w załączniku określono, w jaki sposób należy dokonywać wymiany informacji;
  • ustanowiono wspólny komitet złożony z przedstawicieli UE i USA, który obraduje regularnie i nadzoruje wdrażanie umowy;
  • przewidziano, że każda ze stron może, po przeprowadzeniu konsultacji z drugą stroną, rozwiązać umowę, pod warunkiem że zastosowane zostaną określone procedury.

DATA WEJŚCIA W ŻYCIE

Umowa weszła w życie , przy czym jej tymczasowe stosowanie rozpoczęło się

KONTEKST

  • Zakłady ubezpieczeń często decydują się na reasekurację, aby obniżyć poziom ryzyka, zwłaszcza w obliczu ewentualnego zagrożenia katastrofami ekologicznymi lub innymi katastrofami dużych rozmiarów. Reasekurator, w zamian za przekazane składki, uczestniczy w spłacie roszczeń wynikających z umów zawartych z pierwszym ubezpieczycielem.
  • UE i Stany Zjednoczone są ważnymi partnerami handlowymi w obszarze usług reasekuracyjnych. Obowiązujące w Stanach Zjednoczonych stanowe przepisy w dziedzinie ubezpieczeń zobowiązywały jednak reasekuratorów spoza USA, z wyjątkiem tych mających siedzibę we Francji, w Niemczech, w Irlandii i w Zjednoczonym Królestwie, do dostarczenia zabezpieczenia pokrywającego 100% ryzyka, co stanowiło istotny czynnik odstraszający dla wielu przedsiębiorstw z UE.
  • Dokonana w dyrektywie Wypłacalność II (dyrektywie 2009/138/WE – zob. streszczenie) harmonizacja na szczeblu UE przepisów w dziedzinie ubezpieczeń otworzyła w 2015 r. możliwość rozpoczęcia negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi w obszarze ubezpieczeń i reasekuracji. Zakończyły się one w styczniu 2017 r.
  • Więcej informacji:

KLUCZOWE POJĘCIA

  1. Reasekurator: przedsiębiorstwo zapewniające ochronę finansową zakładom ubezpieczeń.
  2. Zabezpieczenie: aktywa takie jak gotówka lub akredytywa.

GŁÓWNE DOKUMENTY

Umowa dwustronna pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie środków ostrożnościowych odnoszących się do ubezpieczeń i reasekuracji (Dz.U. L 258 z , s. 4–21)

Decyzja Rady (UE) 2017/1792 z dnia w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy dwustronnej pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie środków ostrożnościowych odnoszących się do ubezpieczeń i reasekuracji (Dz.U. L 258 z , s. 1–2)

Kolejne zmiany decyzji (UE) 2017/1792 zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.

Decyzja Rady (UE) 2018/539 z dnia w sprawie zawarcia Umowy dwustronnej pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie środków ostrożnościowych odnoszących się do ubezpieczeń i reasekuracji (Dz.U. L 90 z , s. 36–37)

ostatnia aktualizacja

Góra