This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 22012A0426(01)
Monetary Agreement between the European Union and the Republic of San Marino
Układ monetarny między Unią Europejską a Republiką San Marino
Układ monetarny między Unią Europejską a Republiką San Marino
Dz.U. C 121 z 26.4.2012, pp. 5–17
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
In force: This act has been changed. Current consolidated version:
24/03/2026
|
26.4.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 121/5 |
UKŁAD MONETARNY
między Unią Europejską a Republiką San Marino
2012/C 121/02
UNIA EUROPEJSKA
oraz
REPUBLIKA SAN MARINO,
mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 (1) z dnia 3 maja 1998 r. w dniu 1 stycznia 1999 r. euro zastąpiło walutę każdego państwa członkowskiego uczestniczącego w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej, w tym Włoch. |
|
(2) |
Przed wprowadzeniem euro Włochy i Republika San Marino zawierały umowy dwustronne dotyczące kwestii walutowych, w tym w dniu 21 grudnia 1991 r. zawarły Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino. |
|
(3) |
W deklaracji nr 6 załączonej do Aktu końcowego Traktatu o Unii Europejskiej stwierdzono, że Wspólnota podejmuje się ułatwiać renegocjacje istniejących ustaleń z Republiką San Marino, jakie mogą okazać się konieczne w wyniku wprowadzenia wspólnej waluty. |
|
(4) |
Republika Włoska zawarła w dniu 29 listopada 2000 r., w imieniu Wspólnoty Europejskiej, układ monetarny z Republiką San Marino (2). |
|
(5) |
Zgodnie ze wspomnianym układem monetarnym Republika San Marino stosuje euro jako walutę urzędową, a banknotom i monetom euro przyznaje status prawnego środka płatniczego. Republika San Marino powinna zagwarantować, że przepisy Unii Europejskiej (UE) dotyczące banknotów i monet denominowanych w euro, w tym przepisy dotyczące ochrony euro przed fałszowaniem, mają zastosowanie na jej terytorium. Republika San Marino zobowiązuje się podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zwalczania fałszowania oraz w celu współpracy z Komisją Europejską, Europejskim Bankiem Centralnym (EBC) i Europolem. Do czasu podpisania umowy o współpracy między Europolem a Republiką San Marino Republika San Marino będzie współpracować z Europolem za pośrednictwem organów włoskich właściwych w tej dziedzinie. |
|
(6) |
Republika San Marino powinna uwzględniać w szczególności zalecenia Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF), zwłaszcza wezwania FATF skierowane do swoich członków i członków organów regionalnych prowadzących działalność analogiczną do FATF do zastosowania niezbędnych środków zaradczych przeciwko wskazanym państwom wysokiego ryzyka. Republika San Marino, która jest reprezentowana w Komitecie Ekspertów ds. Oceny Środków Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu, uwzględnia należycie zalecenia, które zostały lub zostaną w przyszłości zawarte w sprawozdaniach z wzajemnej oceny zgodności dotyczących Republiki San Marino, aby poprawić swoje działania odpowiadające na zagrożenia związane z praniem pieniędzy. |
|
(7) |
Niniejszy układ monetarny nie zobowiązuje w żaden sposób EBC ani krajowych banków centralnych do włączenia instrumentów finansowych Republiki San Marino do wykazu(-ów) aktywów kwalifikujących się do operacji w ramach polityki pieniężnej prowadzonej przez Europejski System Banków Centralnych. |
|
(8) |
Republika San Marino posiada sektor bankowy, który zamierza działać w ściślejszym powiązaniu z sektorem bankowym strefy euro. W celu zapewnienia równych warunków prowadzenia działalności należy zatem stopniowo wprowadzać wymogi stosowania w Republice San Marino odpowiedniego prawodawstwa unijnego w zakresie bankowości i finansów, prawodawstwa dotyczącego przeciwdziałania praniu pieniędzy, przeciwdziałania oszustwom i podrabianiu bezgotówkowych środków płatniczych, a także wymogi sprawozdawczości statystycznej. |
|
(9) |
Należy powołać wspólny komitet, w którego skład wejdą przedstawiciele Republiki San Marino, Republiki Włoskiej, Komisji i EBC i którego zadaniem będzie analiza stosowania postanowień niniejszego układu, podejmowanie decyzji w sprawie rocznego pułapu emisji monet oraz ocena zastosowanych przez Republikę San Marino środków mających na celu wdrożenie odpowiednich przepisów UE. |
|
(10) |
Organem wymiaru sprawiedliwości właściwym do rozstrzygania sporów, które mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszego układu, powinien być Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, |
UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Republika San Marino jest uprawniona do stosowania euro jako waluty urzędowej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1103/97 z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących wprowadzenia euro (3) oraz rozporządzeniem (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro. Republika San Marino przyznaje banknotom i monetom euro status prawnego środka płatniczego.
Artykuł 2
Republice San Marino nie wolno emitować żadnych banknotów, monet ani substytutów pieniądza, chyba że warunki takiej emisji zostały uzgodnione z Unią Europejską. Warunki dotyczące emisji monet euro od daty wejścia w życie niniejszego układu są określone w poniższych artykułach.
Artykuł 3
Roczny pułap (w ujęciu wartościowym) emisji monet euro przez Republikę San Marino oblicza wspólny komitet ustanowiony niniejszym układem jako sumę:
|
— |
części stałej, której wstępna kwota na pierwszy rok po wejściu w życie niniejszego układu wynosi 2 600 000 EUR. Wspólny komitet może dokonywać corocznej aktualizacji części stałej w celu uwzględnienia inflacji – na podstawie zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych we Włoszech – za okres ostatnich 12 miesięcy, dla których dane są dostępne w momencie dokonywania obliczeń, oraz ewentualnych znaczących zmian mających wpływ na rynek kolekcjonerskich monet euro; |
|
— |
części zmiennej, odpowiadającej średniej emisji monet przez Republikę Włoską w przeliczeniu na jednego mieszkańca w okresie ostatnich 12 miesięcy, dla których dane są dostępne w momencie dokonywania obliczeń, pomnożonej przez liczbę mieszkańców Republiki San Marino. |
Artykuł 4
1. Monety euro emitowane przez Republikę San Marino i monety euro emitowane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, które przyjęły euro, są identyczne pod względem wartości nominalnej, statusu prawnego środka płatniczego, parametrów technicznych, wzornictwa wspólnej strony i wspólnych elementów wzorniczych strony narodowej.
2. Republika San Marino z wyprzedzeniem powiadamia Komisję Europejską o swoich projektach narodowych stron monet euro, a Komisja sprawdza ich zgodność z przepisami UE.
Artykuł 5
1. Monety euro emitowane przez Republikę San Marino są bite w Instituto Poligrafico e Zecca dello Stato w Republice Włoskiej.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1, monety Republiki San Marino może – za zgodą wspólnego komitetu – bić inna niż wymieniona w ust. 1 unijna mennica wytwarzająca monety euro.
3. Co najmniej 70 % obiegowych monet euro wprowadza się do obiegu według ich wartości nominalnej w roku następującym po wejściu w życie niniejszego układu. Po upływie trzech lat odsetek ten musi wzrosnąć do 80 %. Od tego momentu wspólny komitet będzie regularnie dokonywać przeglądu adekwatności powyższego udziału procentowego.
4. Republika San Marino może emitować kolekcjonerskie monety euro. Są one uwzględniane w rocznym pułapie, o którym mowa w art. 3. Republika San Marino emituje kolekcjonerskie monety euro zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej dotyczącymi kolekcjonerskich monet euro, które wymagają m.in. stosowania parametrów technicznych, wzornictwa i nominałów umożliwiających odróżnienie kolekcjonerskich monet euro od monet obiegowych.
Artykuł 6
1. Do celów zatwierdzenia przez Europejski Bank Centralny całkowitego wolumenu emisji Republiki Włoskiej zgodnie z art. 128 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wolumen emisji monet euro Republiki San Marino dodawany jest do wolumenu emisji monet przez Włochy.
2. Najpóźniej dnia 1 września każdego roku Republika San Marino powiadamia Komisję Europejską i Republikę Włoską o wielkości emisji i wartości nominalnej monet euro, które zamierza wyemitować w następnym roku. Republika San Marino informuje również Komisję Europejską o planowanych warunkach emisji tych monet, a w szczególności o udziale procentowym monet kolekcjonerskich oraz o szczegółowych zasadach wprowadzania do obiegu monet obiegowych.
3. Po podpisaniu niniejszego układu Republika San Marino przekazuje wymienione w ust. 2 informacje w odniesieniu do roku następującego po dacie wejścia w życie niniejszego układu.
Artykuł 7
1. Niniejszy układ pozostaje bez uszczerbku dla prawa Republiki San Marino do kontynuowania emisji złotych monet denominowanych w scudi.
2. Emitowane przez Republikę San Marino monety kolekcjonerskie i złote monety denominowane w scudi nie mają statusu prawnego środka płatniczego w Unii Europejskiej.
Artykuł 8
1. Republika San Marino zobowiązuje się do zastosowania wszelkich odpowiednich środków, bądź to w postaci transpozycji bezpośredniej, bądź też ewentualnie w postaci równoważnych w skutkach działań, w celu wdrożenia aktów prawnych i przepisów UE wymienionych w załączniku do niniejszego układu, dotyczących:
|
a) |
banknotów i monet euro; |
|
b) |
prawodawstwa w dziedzinie bankowości i finansów, w szczególności w zakresie działalności odpowiednich instytucji i nadzoru nad nimi; |
|
c) |
przeciwdziałania praniu pieniędzy, przeciwdziałania oszustwom oraz fałszowaniu gotówkowych i bezgotówkowych środków płatniczych, przepisów dotyczących medali i żetonów oraz wymogów sprawozdawczości statystycznej. W zakresie prawodawstwa dotyczącego gromadzenia danych statystycznych uzgadnia się z Europejskim Bankiem Centralnym szczegółowe zasady dotyczące jego wdrażania i dostosowań technicznych (w tym niezbędnych odstępstw uwzględniających szczególny status Republiki San Marino) najpóźniej w terminie 18 miesięcy przed wymaganym rozpoczęciem sprawozdawczości statystycznej; |
|
d) |
środków niezbędnych do stosowania euro jako jednej waluty, przyjętych na mocy art. 133 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
2. Republika San Marino wdraża akty prawne i przepisy, o których mowa w ust. 1, w terminach określonych w załączniku, których bieg rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszego układu.
3. Pułap, o którym mowa w art. 3:
|
a) |
jest automatycznie i tymczasowo zmniejszany o 1/3 w przypadku niedotrzymania terminu określonego w załączniku, do czasu wdrożenia odpowiednich unijnych aktów prawnych lub przepisów; |
|
b) |
może zostać czasowo zmniejszony o 1/2 decyzją Rady, stanowiącej kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji i po wysłuchaniu przedstawicieli Republiki San Marino, w przypadku gdy Republika San Marino nie stosuje się przez ponad dwa lata do jednego lub więcej unijnych aktów prawnych lub przepisów wymienionych w załączniku, które wdrożyła w uzgodnionym terminie. |
Normalna wysokość pułapu jest przywracana w drodze tej samej procedury po przyjęciu przez Republikę San Marino właściwych środków usuwających naruszenia, które były powodem tymczasowego zmniejszenia pułapu
4. Republika San Marino może zwrócić się do podmiotów wchodzących w skład delegacji Unii Europejskiej o pomoc techniczną celem ułatwienia wdrożenia odpowiedniego prawodawstwa unijnego.
5. Załącznik jest zmieniany przez Komisję raz w roku lub w razie potrzeby częściej, w celu uwzględnienia odpowiednich nowych aktów prawnych i przepisów UE, które mają zastosowanie, oraz zmian w obowiązujących aktach. Wspólny komitet decyduje następnie o odpowiednich i rozsądnych terminach wdrożenia przez Republikę San Marino nowych aktów prawnych i przepisów dodanych do załącznika.
6. W wyjątkowych okolicznościach wspólny komitet może zmienić obowiązujący termin wdrożenia określony w załączniku.
7. Zaktualizowany załącznik jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 9
Instytucje kredytowe i, w stosownych przypadkach, inne instytucje finansowe uprawnione do prowadzenia działalności na terytorium Republiki San Marino mogą mieć dostęp do międzybankowych systemów płatności i rozrachunków oraz do systemów rozrachunku papierów wartościowych w strefie euro na warunkach określonych przez włoski bank centralny w porozumieniu z Europejskim Bankiem Centralnym.
Artykuł 10
1. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wyłączne kompetencje do rozstrzygania wszelkich sporów między stronami, które mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszego układu i które nie mogły zostać rozstrzygnięte przez wspólny komitet.
2. Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję Europejską i działająca na podstawie zalecenia delegacji UE we wspólnym komitecie, lub Republika San Marino mogą wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości, jeżeli uznają, że druga strona uchybiła zobowiązaniu wynikającemu z niniejszego układu. Wyrok Trybunału jest wiążący dla obu stron, które podejmują wszelkie środki niezbędne do zastosowania się do wyroku w terminie określonym przez Trybunał w tymże wyroku.
Artykuł 11
1. Ustanawia się wspólny komitet. W jego skład wchodzą przedstawiciele Republiki San Marino i Unii Europejskiej. Wspólny komitet przyjmuje swój regulamin jednomyślnie. W skład delegacji Unii Europejskiej wchodzą przedstawiciele Komisji Europejskiej i Republiki Włoskiej oraz przedstawiciele Europejskiego Banku Centralnego.
2. Posiedzenia wspólnego komitetu odbywają się co najmniej raz w roku. Funkcja przewodniczącego jest pełniona przez okres jednego roku, naprzemiennie, przez przedstawiciela Unii Europejskiej i przedstawiciela Republiki San Marino. Wspólny komitet podejmuje decyzje jednogłośnie.
3. Wspólny komitet służy wymianie poglądów i informacji, a także przyjmuje decyzje, o których mowa w art. 3, 5 i 8. Wspólny komitet bada środki podjęte przez Republikę San Marino i dąży do rozwiązania ewentualnych sporów wynikających z wdrażania niniejszego układu.
4. Unia Europejska pełni funkcję przewodniczącego wspólnego komitetu jako pierwsza po wejściu w życie niniejszego układu, zgodnie z art. 13.
Artykuł 12
Każda ze stron może wypowiedzieć niniejszy układ z zachowaniem rocznego okresu wypowiedzenia.
Artykuł 13
Niniejszy układ wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu obowiązujących je procedur ratyfikacji, zawarcia lub przyjęcia zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do każdej ze stron.
Artykuł 14
Układ monetarny z dnia 29 listopada 2000 r. traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego układu. Odniesienia do układu z dnia 29 listopada 2000 r. rozumiane są jako odniesienia do niniejszego układu.
Sporządzono w Brukseli w dniu 27 marca 2012 r. w dwóch oryginalnych egzemplarzach w jężyku angielskim.
W imieniu Unii Europejskiej
Olli REHN
Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej odpowiedzialny za sprawy gospodarcze i walutowe oraz euro
W imieniu Republiki San Marino
Antonella MULARONI
Minister Spraw Zagranicznych
(1) Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 1.
(2) Dz.U. C 209 z 27.7.2001, s. 1.
(3) Dz.U. L 162 z 19.6.1997, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
|
PRZEPISY WYMAGAJĄCE WDROŻENIA |
TERMIN WDROŻENIA (MAJĄCY ZASTOSOWANIE OD MOMENTU WEJŚCIA W ŻYCIE UKŁADU) |
||||||||||||||||||||
|
Przeciwdziałanie praniu pieniędzy |
|||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15) zmieniona:
uzupełniona:
|
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Decyzja Rady 2000/642/WSiSW z dnia 17 października 2000 r. dotycząca uzgodnień w sprawie współpracy pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego państw członkowskich w odniesieniu do wymiany informacji (Dz.U. L 271 z 24.10.2000, s. 4) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Przeciwdziałanie oszustwom i fałszowaniu pieniędzy |
|||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 181 z 4.7.2001, s. 6) zmienione: rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 1) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Decyzja Rady 2003/861/WE z dnia 8 grudnia 2003 r. dotycząca analizy technicznej i współpracy w odniesieniu do fałszywych monet euro (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 44) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1) zmienione: rozporządzeniem Rady (WE) nr 46/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 5) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Decyzja ramowa Rady 2000/383/WSiSW z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie związane z wprowadzeniem euro (Dz.U. L 140 z 14.6.2000, s. 1) zmieniona: decyzją ramową Rady 2001/888/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. zmieniającą decyzję ramową 2000/383/WSiSW w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie związane z wprowadzeniem euro (Dz.U. L 329 z 14.12.2001, s. 3) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Decyzja Rady 2001/887/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 329 z 14.12.2001, s. 1) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Przepisy dotyczące banknotów i monet euro |
|||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 6) zmienione: rozporządzeniem Rady (WE) nr 423/1999 z dnia 22 lutego 1999 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 975/98 w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 52 z 27.2.1999, s. 2) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Konkluzje Rady z dnia 10 maja 1999 r. w sprawie systemu zarządzania jakością w odniesieniu do monet euro |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Konkluzje Rady z dnia 23 listopada 1998 r. oraz z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie monet kolekcjonerskich |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Zalecenie Komisji 2009/23/WE z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących stron narodowych i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (C(2008) 8625) (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Komunikat Komisji 2001/C 318/03 z dnia 22 października 2001 r. w sprawie ochrony prawem autorskim wzoru wspólnej strony monet euro (C(2001) 600 wersja ostateczna) (Dz.U. C 318 z 13.11.2001, s. 3) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1210/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu (Dz.U. L 339 z 22.12.2010, s. 1) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2003/5 z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie egzekwowania środków przeciwdziałających niedozwolonej reprodukcji banknotów euro oraz w sprawie wymiany i wycofywania z obiegu banknotów euro (Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 20) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2003/4 z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro (Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 16) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4–7) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2010/14 z dnia 16 września 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności i jakości obiegowej oraz powtórnego wprowadzania do obiegu banknotów euro (Dz.U. L 267 z 9.10.2010, s. 1) |
1 rok |
||||||||||||||||||||
|
Prawodawstwo w dziedzinie bankowości i finansów |
|||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzająca środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 26–58) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzające środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 1–25) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 1997/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. w sprawie transgranicznych przelewów bankowych (Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 25–30) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (wersja przeredagowana) (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 201) zmieniona:
|
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (wersja przekształcona) (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1) zmieniona:
|
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7) |
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniająca dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylająca dyrektywę 97/5/WE (Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1) Sprostowanie do dyrektywy 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniającej dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylającej dyrektywę 97/5/WE (Dz.U. L 319 z 5.12.2007) (Dz.U. L 187 z 18.7.2009, s. 5) zmienione: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/111/WE z dnia 16 września 2009 r. zmieniającą dyrektywy 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2007/64/WE w odniesieniu do banków powiązanych z centralnymi instytucjami, niektórych pozycji funduszy własnych, dużych ekspozycji, uzgodnień w zakresie nadzoru oraz zarządzania w sytuacji kryzysowej (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 97) |
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1) Sprostowanie do dyrektywy Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 60 z 3.3.1987, s. 17) zmienione:
|
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (Dz.U. L 135 z 31.5.1994, s. 5) zmieniona:
|
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych (Dz.U. L 125 z 5.5.2001, s. 15) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa Rady 89/117/EWG z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie obowiązków w zakresie publikacji odnoszących się do rocznych sprawozdań finansowych oddziałów, utworzonych w państwie członkowskim, instytucji kredytowych i instytucji finansowych mających swoją siedzibę poza tym państwem członkowskim (Dz.U. L 44 z 16.2.1989, s. 40) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1) zmieniona:
|
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1) Sprostowanie do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 45 z 16.2.2005, s. 18) zmienione:
uzupełnione:
|
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001 (Dz.U. L 266 z 9.10.2009, s. 11) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43) zmieniona: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych (Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Zalecenie Komisji 97/489/WE z dnia 30 lipca 1997 r. dotyczące transakcji realizowanych przy użyciu elektronicznych instrumentów płatniczych, a w szczególności związku między emitentem a posiadaczem (Dz.U. L 208 z 2.8.1997, s. 52) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów (Dz.U. L 84 z 26.3.1997, s. 22) |
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45) zmieniona:
|
6 lat |
||||||||||||||||||||
|
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120) |
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12) |
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84) |
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1) |
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Rady (UE) nr 1096/2010 z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań w zakresie funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 162) |
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Prawodawstwo w dziedzinie gromadzenia informacji statystycznych (art. 6 ust. 1 mandatu) |
|||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 25/2009 z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych (wersja przekształcona) (EBC/2008/32) (Dz.U. L 15 z 20.1.2009, s. 14) zmienione: rozporządzeniem (UE) nr 883/2011 z dnia 25 sierpnia 2011 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 25/2009 w sprawie bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych (wersja przekształcona) (EBC/2008/32) (Dz.U. L 228 z 3.9.2011, s. 13) |
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Rozporządzenie (WE) nr 63/2002 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie statystyki dotyczącej stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe w odniesieniu do depozytów i pożyczek dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw (EBC/2001/18) (Dz.U. L 10 z 12.1.2002, s. 24) zmienione:
|
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2007/9 z dnia 1 sierpnia 2007 r. w sprawie statystyki pieniężnej oraz instytucji i rynków finansowych (przeredagowane) (Dz.U. L 341 z 27.12.2007, s. 1) Sprostowanie do wytycznych Europejskiego Banku Centralnego EBC/2007/9 z dnia 1 sierpnia 2007 r. w sprawie statystyki pieniężnej oraz instytucji i rynków finansowych (przeredagowanych) (Dz.U. L 84 z 26.3.2008, s. 393) zmienione:
|
4 lata |
||||||||||||||||||||
|
Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2002/7 z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie wymagań w zakresie sprawozdawczości statystycznej Europejskiego Banku Centralnego w dziedzinie kwartalnych sprawozdań finansowych (Dz.U. L 334 z 11.12.2002, s. 24) zmienione:
|
4 lata |
||||||||||||||||||||