Use quotation marks to search for an "exact phrase". Append an asterisk (*) to a search term to find variations of it (transp*, 32019R*). Use a question mark (?) instead of a single character in your search term to find variations of it (ca?e finds case, cane, care).
Rozporządzenie znane jako rozporządzenie w sprawie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych określa warunki, na podstawie których organy publiczne mogą przyznać podmiotom świadczącym usługi rekompensatę lub wyłączne prawa do świadczenia usług użyteczności publicznej w zakresie transportu publicznego, które w przeciwnym przypadku nie byłyby opłacalne. Poprzez ustanowienie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych organy dążą do zapewnienia pasażerom dostępu do bezpiecznych, sprawnych, atrakcyjnych i charakteryzujących się wysoką jakością usług transportu pasażerskiego.
Na mocy tego rozporządzenia uchylone zostaje rozporządzenie (WE) nr 1191/69 oraz rozporządzenie (EWG) nr 1107/70. Rozporządzenie zostało ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2016/2338.
KLUCZOWE ZAGADNIENIA
Rozporządzenie w sprawie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych określa:
zobowiązanie organów do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w przypadku gdy
przyznają wyłączne prawa, które upoważniają podmiot świadczący usługi w zakresie transportu publicznego do świadczenia niektórych usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego na danej trasie, w danej sieci lub na danym obszarze z wyłączeniem innych takich podmiotów świadczących usługi lub
przyznają rekompensatę podmiotom świadczącym usługi w zakresie transportu publicznego na pokrycie kosztów poniesionych z tytułu świadczenia usług publicznych;
zasady dotyczące sposobu udzielania zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych;
zasady dotyczące sposobu obliczania wysokości rekompensaty.
Zakres
Rozporządzenie ma zastosowanie do autobusowego lub kolejowego transportu pasażerskiego. Państwa członkowskie mogą jednak stosować niniejsze rozporządzenie do publicznego pasażerskiego transportu wodnego śródlądowego oraz na krajowych wodach terytorialnych.
Umowy o świadczenie usług publicznych oraz zasady ogólne
Organ właściwy dla danego obszaru zawiera umowę o świadczenie usług publicznych przyznającą danemu podmiotowi wyłączne prawo lub rekompensatę w zamian za świadczenie usług w zakresie transportu publicznego.
Zobowiązania dotyczące stosowania taryf maksymalnych dla wszystkich lub niektórych kategorii pasażerów mogą zostać nałożone również na podstawie zasad ogólnych, które mają zastosowanie do wszystkich podmiotów w sposób niedyskryminacyjny.
Organ przyznaje rekompensatę, aby zrównoważyć wpływ zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych na koszty i przychody podmiotów.
Umowy o świadczenie usług publicznych (oraz zasady ogólne) określają:
zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, które mają zostać zrealizowane;
zasady obliczania rekompensaty oraz rodzaj i zakres wszelkich praw wyłącznych;
obowiązek unikania nadmiernych rekompensat;
zasady podziału kosztów związanych ze świadczeniem usług (koszty personelu, energia, infrastruktura, tabor kolejowy, konserwacja, itd.) powinny być podzielone;
zasady podziału dochodów ze sprzedaży biletów (czy może je zatrzymać podmiot świadczący usługi publiczne, czy mają być przekazywane właściwym organom lub dzielone pomiędzy obie strony).
Okres obowiązywania umów o świadczenie usług publicznychnie przekracza dziesięciu lat w przypadku usług autokarowych i autobusowych oraz piętnastu lat w przypadku transportu kolejowego i innych środków transportu szynowego.
Udzielanie zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych
Zasadniczo właściwe organy udzielają zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w oparciu o przejrzyste i niedyskryminacyjne procedury.
Zobowiązanie do udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów w oparciu o procedurę konkurencyjną nie ma jednak zastosowania do:
sytuacji, w której organ lokalny samodzielnie świadczy usługi w zakresie transportu publicznego lub przydziela je wewnętrznemu podmiotowi świadczącemu usługi w zakresie transportu (odrębny organ podlegający kontroli organu lokalnego, analogicznej do kontroli, jaką sprawują one nad własnymi służbami);
sytuacji, w której wartość przedmiotu umowy jest niewielka
średniej wartości rocznej szacowanej na mniej niż 1 mln EUR lub
wymiaru usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego wynoszącego mniej niż 300 000 kilometrów rocznie;
sytuacji, w której podjęto środki nadzwyczajne lub narzucono umowy w odpowiedzi na rzeczywiste lub potencjalne zakłócenia.
Umowy o świadczenie usług publicznych w sektorze kolejowym
W drodze rozporządzenia (UE) 2016/2338 zmieniono niniejsze rozporządzenie poprzez wprowadzenie zasady konkurencyjnego udzielania zamówień również w odniesieniu do umów o świadczenie usług publicznych w sektorze kolejowym, które poprzednio były z niego wyłączone. Aby umożliwić organom i podmiotom przyjęcie nowych zasad, zezwolono na długie okresy przejściowe.
Bezpośrednie udzielenie zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług kolejowych nadal jest możliwe w nadzwyczajnych i ściśle określonych okolicznościach, w szczególności w sytuacji gdy:
jest to uzasadnione strukturalnymi i geograficznymi cechami rynku i sieci (rozmiar, cechy dotyczące zapotrzebowania, złożoność sieci, izolacja techniczna i geograficzna, rodzaj usług); oraz
prowadziłoby to do poprawy jakości usług lub ich opłacalności lub do obu, w porównaniu z poprzednią umową;
wartość przedmiotu umowy jest niewielka
średnia wartość roczna szacowana jest na mniej niż 7,5 mln EUR lub
mniej niż 500 000 kilometrów.
Okres przejściowy
Bezwarunkowe, bezpośrednie udzielenie zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług kolejowych przestanie być możliwe z dniem
OD KIEDY ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia , z wyjątkiem art. 5 dotyczącego udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych, który ma zastosowanie od dnia
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1370/2007 z dnia dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz.U. L 315 z , s. 1–13)
Kolejne zmiany rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 zostały włączone do tekstu pierwotnego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
DOKUMENTY POWIĄZANE
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia w sprawie udzielania koncesji (Dziennik Urzędowy L 94 z , s. 1–64)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dziennik Urzędowy L 94 z , s. 65–242)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z , s. 243–374)
Komunikat Komisji w sprawie wytycznych interpretacyjnych w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego (Dz.U. L 92 z , s. 1–21)