Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document C2005/082/40

Sprawa C-61/05: Skarga wniesiona dnia 10 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

Dz.U. C 82 z 2.4.2005, p. 19–19 (ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, NL, PL, PT, SK, SL, FI, SV)

2.4.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 82/19


Skarga wniesiona dnia 10 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-61/05)

(2005/C 82/40)

Język postępowania: portugalski

W dniu 10 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Pedra Andrade i Woutera Wilsa, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Portugalskiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

stwierdzenie, że ustanawiając na gruncie prawa portugalskiego prawo najmu dla producentów wideogramów, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 92/100/EWG (1), a w szczególności jej art. 2 ust. 1;

stwierdzenie, że stwarzając zamęt na gruncie prawa portugalskiego w odniesieniu do wskazania osób, które są zobowiązane do zapłaty wynagrodzenia należnego wykonawcom z tytułu cesji ich prawa najmu, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 92/100/EWG, a w szczególności jej art. 4 w związku z art. 2 ust. 5 i 7.

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja reprezentuje pogląd, iż państwo portugalskie uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy dyrektywy 92/100 dokonując niewłaściwej transpozycji art. 2 ust. 1 tej dyrektywy w zakresie, w jakim nie zapewnia ona wyłącznego prawa najmu dla producenta pierwszych zapisów filmu.

Ponadto zastosowanie w prawie portugalskim terminu „producent” spowodowało zamęt w związku z pytaniem, kto ma obowiązek zapłacić wykonawcom przysługujące im wynagrodzenie; tym samym dokonano niewłaściwej transpozycji dyrektywy, a w szczególności jej art. 2 ust. 5 i 7 w związku z art. 4.


(1)  Dz.U. L 346, str. 61.


Top