1)

Czy art. 5, art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 15 dyrektywy 2008/115 (2) w związku z art. 6, art. 19 ust. 2 i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że w ramach kontroli spełnienia wynikających z prawa Unii przesłanek zgodności z prawem zastosowania środka detencyjnego wobec obywatela państwa trzeciego organ sądowy jest zobowiązany do upewnienia się, w razie potrzeby z urzędu, że zasada non-refoulement nie stoi na przeszkodzie wykonaniu wydanej wcześniej decyzji nakazującej powrót, w celu wykonania której obywatel państwa trzeciego został umieszczony w ośrodku detencyjnym?

2)

Czy art. 5, art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 15 dyrektywy 2008/115 w związku z art. 6, 7, art. 24 ust. 2 i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że w ramach kontroli spełnienia wynikających z prawa Unii przesłanek zgodności z prawem zastosowania środka detencyjnego wobec obywatela państwa trzeciego organ sądowy jest zobowiązany do upewnienia się, w razie potrzeby z urzędu, że interesy, o których mowa w art. 5 dyrektywy 2008/115, nie stoją na przeszkodzie wykonaniu wydanej wcześniej decyzji nakazującej powrót, w celu wykonania której obywatel państwa trzeciego został umieszczony w ośrodku detencyjnym?