This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62019TN0055
Case T-55/19: Action brought on 30 January 2019 — Cham Holding and Bena Properties v Council
Sprawa T-55/19: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2019 r. — Cham Holding i Bena Properties/Rada
Sprawa T-55/19: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2019 r. — Cham Holding i Bena Properties/Rada
Dz.U. C 139 z 15.4.2019, p. 60–60
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
|
15.4.2019 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 139/60 |
Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2019 r. — Cham Holding i Bena Properties/Rada
(Sprawa T-55/19)
(2019/C 139/62)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Cham Holding Co. SA (Damaszek, Syria) oraz Bena Properties Co. SA (Damaszek) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
|
— |
uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną; |
|
— |
w konsekwencji nakazanie Unii Europejskiej naprawienia szkody poniesionej przez skarżących w wysokości, jaką Sąd określi na podstawie zasady słuszności; |
|
— |
posiłkowo, nakazanie wyznaczenia eksperta w celu ustalenia całkowitego zakresu szkody poniesionej przez skarżących; |
|
— |
obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżący podnoszą zarzut główny i zarzut posiłkowy, dotyczące szkody, jaką mieli ponieść i za której wyrządzenie odpowiedzialność ma ponosić Rada Unii Europejskiej.
Zarzut główny dotyczy niezgodności z prawem spornych środków ograniczających, czyli decyzji Rady (WPZiB) 2018/778 z dnia 28 maja 2018 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii oraz wydanych następnie aktów wykonawczych do tej decyzji. Po pierwsze, zdaniem skarżących akty te naruszają obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 TFUE i w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a po drugie, naruszają prawo własności skarżących oraz prawo do poszanowania ich dobrego imienia. Według skarżących naruszenie to było bezpośrednią przyczyną wyrządzonej im znacznej krzywdy i szkody, polegających, odpowiednio, na naruszeniu ich dobrego imienia oraz na zerwaniu umów, utracie wyposażenia oraz utracie dochodów, w odniesieniu do których mają one prawo do zadośćuczynienia i odszkodowania.
Zarzut posiłkowy dotyczy natomiast istnienia systemu odpowiedzialności niezależnej od winy Unii Europejskiej.