16.6.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 174/31

—

Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego CMS 10/038 nakładającej na skarżącego karę w postaci upomnienia, jak również decyzji organu powołującego nr R/393/11 potwierdzającej pierwszą decyzję;

—

stwierdzenie, że kara w postaci upomnienia, nałożona na skarżącego przez organ powołujący bez przedstawienia ważnych dowodów na rzekome zarzucane skarżącemu akty mobbingu i bez prawdziwego, niezależnego, bezstronnego i sprawiedliwego dochodzenia, które umożliwiłoby wykazanie rzeczywistego stanu faktycznego i prawdziwości rzekomych aktów mobbingu, których jakoby dopuścił się skarżący względem swego kolegi, jest uznaniowa i stanowi dyskryminację ze strony organu powołującego wobec skarżącego;

—

stwierdzenie, że podczas całej tej sprawy skarżący doznał poważnej krzywdy i ciężkiej szkody i że w związku z tym ma prawo uzyskać naprawienie tej krzywdy i szkody; krzywda i szkoda powinny być oszacowane według kryteriów pozostających do ustalenia przez Sąd;

—

stwierdzenie w szczególności, że podczas całej sprawy jak i podczas powiązanych z nią spraw wcześniejszych skarżący stał się ofiarą poważnych naruszeń podstawowych praw człowieka, które to prawa zostały potwierdzone w traktatach, Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz europejskiej konwencji praw człowieka i że w związku z tym ma prawo uzyskać naprawienie tych naruszeń, według oceny Sądu.