Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej w Unii jest regulowane dyrektywą Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej 1 („dyrektywa w sprawie opodatkowania energii” lub „dyrektywa”).

Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy, oprócz przepisów określonych w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek poziomu opodatkowania na podstawie szczególnych względów politycznych.

Niderlandy zwróciły się o upoważnienie do stosowania przez okres sześciu lat obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej, dostarczanej do instalacji energii elektrycznej pobieranej z lądu, zasilającej statki zacumowane w portach, z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej. Celem niniejszego wniosku jest udzielenie tego upoważnienia w drodze odstępstwa obowiązującego, zgodnie z wnioskiem, do dnia 30 czerwca 2027 r.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r. władze niderlandzkie poinformowały Komisję o zamiarze zastosowania środka.

Niderlandy ubiegają się o upoważnienie do stosowania obniżonej stawki podatku w wysokości 0,50 EUR/MWh – równej minimalnej stawce opodatkowania energii elektrycznej dostarczanej do instalacji zasilających energią elektryczną wyłącznie lub prawie wyłącznie (w co najmniej 90 %) statki nienależące do prywatnej żeglugi niehandlowej. Aby zapewnić prawidłowe stosowanie obniżonej stawki, będzie ona mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy instalacja ma bezpośrednie podłączenie do sieci elektroenergetycznej.

Okres obowiązywania upoważnienia, którego dotyczy wniosek, miałby trwać od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 30 czerwca 2027 r., co mieści się w ramach maksymalnego okresu dozwolonego na mocy art. 19 dyrektywy w sprawie opodatkowania energii.

Obniżka ta ma stworzyć zachętę gospodarczą do zapewniania instalacji do zasilania energią elektryczną pobieraną z lądu i do wykorzystywania takiej energii, co przyczyni się do zrównoważonego rozwoju portów i zrównoważonej żeglugi oraz ograniczenia zanieczyszczenia powietrza w miastach portowych, polepszenia jakości lokalnego powietrza i ograniczenia hałasu, z korzyścią dla zdrowia mieszkańców.

Celem środka, który ma być stosowany przez Niderlandy, jest także zmniejszenie ogólnego wpływu transportu wodnego na środowisko.

Za pomocą wnioskowanego środka Niderlandy pragną zachęcić do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, która jest uważana za mniej szkodliwą alternatywę dla wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie statków zacumowanych w porcie. Jak wskazano we wniosku, obniżona stawka podatku, którą zostaną objęci beneficjenci, wyniesie 0,50 EUR/MWh. Jest to minimalna stawka opodatkowania energii elektrycznej określona w art. 10 ust. 1 i tabeli C w załączniku I do dyrektywy. Ze względu na degresywną strukturę opodatkowania energii elektrycznej względna korzyść będzie większa dla operatorów (i użytkowników) instalacji o stosunkowo niskim zużyciu energii.

Z drugiej strony zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy w sprawie opodatkowania energii państwa członkowskie muszą zwalniać z podatku produkty energetyczne wykorzystywane do produkcji energii elektrycznej na pokładzie statków zacumowanych w porcie i energię elektryczną produkowaną na pokładzie takich statków. Zwolnienie może być również stosowane w odniesieniu do produktów energetycznych wykorzystywanych do produkcji energii elektrycznej na pokładzie statków żeglujących na śródlądowych drogach wodnych i energii elektrycznej produkowanej na pokładzie takich statków zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. f) dyrektywy, którą transponowano do prawa niderlandzkiego.

Władze niderlandzkie wskazały, że obniżenie podatku ma zastosowanie do wszystkich statków, z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej, co oznacza, iż wszystkie statki żeglugi handlowej – niezależnie od ich wielkości lub bandery – mogą skorzystać z obniżenia podatku. W niektórych portach obowiązują zakazy korzystania z generatorów przez statki żeglugi śródlądowej.

Jak wskazano we wniosku, w sektorze żeglugi śródlądowej większość z około 12 500 krajowych i zagranicznych statków żeglugi śródlądowej korzysta z energii elektrycznej pobieranej z lądu, która jest dostępna w większości miejsc postojowych wzdłuż głównych korytarzy. Obecnie w sektorze morskim istnieje bardzo niewiele instalacji energii elektrycznej pobieranej z lądu, przy czym ich wykorzystanie przez większe statki morskie jest ograniczone do jednego statku typu ro-ro oraz do statków rybackich (trawlerów) w portach Scheveningen i Ijmuiden. Władze Niderlandów planują jednak zwiększyć dostępność energii elektrycznej pobieranej z lądu dla statków morskich.

Niderlandy zwróciły się o udzielenie upoważnienia na okres od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 30 czerwca 2027 r., w ramach maksymalnego okresu przewidzianego w art. 19 ust. 2 dyrektywy.

Poprzez obniżenie podatku Niderlandy pragną zachęcić odpowiednie podmioty do rozwoju i korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w celu zmniejszenia emisji gazów i hałasu wywoływanych przez spalanie paliwa na statkach zacumowanych w porcie, jak również emisji CO2. Zastosowanie obniżonej stawki podatku zwiększyłoby konkurencyjność energii elektrycznej pobieranej z lądu w stosunku do energii wytwarzanej w wyniku spalania magazynowanych na pokładzie statku paliw bunkrowych, która jest zwolniona z podatku.

Opodatkowanie energii elektrycznej jest uregulowane dyrektywą 2003/96/WE w sprawie opodatkowania energii, w szczególności jej art. 10. Art. 14 ust. 1 lit. c) przewiduje obowiązkowe zwolnienie od podatku w odniesieniu do produktów energetycznych do celów żeglugi oraz energii elektrycznej produkowanej na pokładzie statku. Art. 5, 15 i 17 przewidują możliwość zastosowania przez państwa członkowskie zróżnicowania podatkowego, w tym zwolnień i obniżek, w odniesieniu do niektórych zastosowań energii elektrycznej. Przepisy te jako takie nie przewidują jednak obniżenia opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu.

Przedmiotowy środek stanowi pomoc państwa i wchodzi w zakres prawodawstwa UE w tej dziedzinie, w szczególności rozporządzenia Komisji 651/2014/UE 2 .

Art. 19 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy stanowi:

„Oprócz przepisów przedstawionych w poprzednich artykułach, w szczególności w art. 5, 15 i 17, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek na podstawie szczególnych rozważań politycznych”.

Poprzez obniżkę przedmiotowego podatku władze niderlandzkie dążą do realizacji celu, jakim jest wspieranie mniej szkodliwego dla środowiska sposobu zaopatrzenia w energię elektryczną statków zacumowanych w portach i w ten sposób polepszenie jakości lokalnego powietrza i ograniczenie hałasu. Komisja zaleciła już korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu jako alternatywę dla wytwarzania energii elektrycznej na zacumowanych statkach i w ten sposób uznała zalety środowiskowe tego rozwiązania 3 . Beneficjenci byliby obciążani minimalną stawką opodatkowania energii elektrycznej w UE na podstawie dyrektywy w sprawie opodatkowania energii wynoszącą 0,50 EUR/MWh, co może przyczynić się do osiągnięcia określonych celów polityki.

Możliwość wprowadzenia korzystnego opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu może być zastosowana zgodnie z art. 19 dyrektywy, jako że jej celem jest umożliwienie państwom członkowskim wprowadzenia dalszych zwolnień lub obniżek na podstawie szczególnych względów politycznych.

Niderlandy zwróciły się z wnioskiem, aby środek miał zastosowanie przez maksymalny okres, jaki dopuszcza art. 19 ust. 2 dyrektywy, tj. przez 6 lat. Co do zasady okres stosowania odstępstwa powinien być wystarczająco długi, aby nie zniechęcać operatorów portów i dostawców energii elektrycznej do rozpoczynania i kontynuacji niezbędnych inwestycji w instalacje do zasilania energią elektryczną pobieraną z lądu. Okres ten zapewni maksymalną możliwą pewność prawa również armatorom statków, którzy muszą zaplanować swoje inwestycje w urządzenia pokładowe.

Przepisy dotyczące pomocy państwa

Przewidziana przez władze niderlandzkie obniżona stawka podatku w wysokości 0,50 EUR/MWh jest zgodna z minimalnym unijnym poziomem opodatkowania energii elektrycznej do zastosowań gospodarczych w rozumieniu art. 10 dyrektywy 2003/96/WE.

Środek ten wydaje się zatem być objęty art. 44 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych), który określa warunki, na jakich pomoc w formie obniżek podatków na ochronę środowiska na mocy dyrektywy 2003/96/WE może zostać wyłączona z obowiązku zgłoszenia pomocy państwa. Na obecnym etapie nie można jednak ustalić, czy spełnione są wszystkie warunki określone w tym rozporządzeniu, a wniosek dotyczący decyzji wykonawczej Rady nie przesądza o obowiązku państwa członkowskiego dotyczącym zapewnienia przestrzegania zasad pomocy państwa, w szczególności – w przypadku pomocy objętej wyłączeniem – zasad określonych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014.

Jak wskazano we wniosku, władze niderlandzkie powiadomią Komisję o środku w ciągu 20 dni roboczych od jego wejścia w życie.

Polityka ochrony środowiska i przeciwdziałania zmianie klimatu

Wnioskowany środek dotyczy głównie unijnej polityki ochrony środowiska i polityki przeciwdziałania zmianie klimatu. W zakresie, w jakim środek ten przyczyni się do ograniczenia spalania paliw bunkrowych na pokładzie statków zacumowanych w portach, umożliwi on osiągnięcie celu, jakim jest polepszenie jakości lokalnego powietrza i ograniczenie hałasu. W art. 13 dyrektywy 2008/50/WE w sprawie jakości powietrza 6 nałożono na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby poziom niektórych substancji zanieczyszczających powietrze nie przekraczał wartości dopuszczalnych i wartości docelowych oraz aby przestrzegano innych norm jakości powietrza określonych w dyrektywie. Na tej podstawie państwa członkowskie są zobowiązane do rozwiązania problemów, takich jak, w stosownych przypadkach, emisje ze statków zacumowanych w portach, i można przyjąć, że w portach, w których występują takie problemy, zachęca się do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w ramach ogólnej strategii na rzecz jakości powietrza. Do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu zachęcono również w dyrektywie (UE) 2016/802 7 regulującej zawartość siarki w paliwach okrętowych. Przyczyniłoby się to również do spełnienia wymogów w zakresie depozycji azotu zgodnie z dyrektywą 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. W tym kontekście władze niderlandzkie oczekują, że lokalne emisje zanieczyszczeń powietrza (NOx, SOx, PM10, PM2,5), pochodzące z wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie, można by ograniczyć w 95 % dzięki wykorzystaniu energii elektrycznej pobieranej z lądu.

Środek ten zachęciłby do korzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu w celu przyczynienia się do zrównoważonego rozwoju portów i zrównoważonej żeglugi. Jest to zgodne z ambicjami polityki UE. Wprowadzenie energii elektrycznej pobieranej z lądu w europejskich portach jest jednym z proponowanych środków służących osiągnięciu ambitnych celów określonych w Europejskim Zielonym Ładzie.

Środek ten doprowadzi również prawdopodobnie do zmniejszenia emisji CO2 w zakresie, w jakim wytworzenie energii elektrycznej pochodzącej z sieci lądowej wiąże się z niższymi emisjami dwutlenku węgla niż w przypadku energii elektrycznej wytwarzanej poprzez spalanie paliw bunkrowych na statkach, dzięki większej wydajności systemowej i wykorzystaniu innych rodzajów paliwa. W związku z tym władze niderlandzkie podkreśliły, że o ile faktyczne ograniczenie emisji CO2 zależy od jakości wykorzystywanej energii elektrycznej, w niderlandzkim koszyku energii elektrycznej szacowane ograniczenie wyniosłoby między 28 % a 67 %, w zależności od obciążenia generatora, a odsetek ten powinien w przyszłości wzrastać.

Polityka energetyczna

Środek jest zgodny z dyrektywą 2014/94/UE w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych 8 , która reguluje kwestię instalowania urządzeń do zasilania energią elektryczną z lądu w portach, w których jest na to zapotrzebowanie, a koszty tego rozwiązania nie są nieproporcjonalne do korzyści, w tym korzyści dla środowiska. Uznano to również za cel leżący we wspólnym interesie w związku z przyznaniem pomocy państwa na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE 9 .

W tym miejscu należy przypomnieć, że mniejsza konkurencyjność energii elektrycznej pobieranej z lądu wynika z faktu, że alternatywa dla niej, tj. energia elektryczna wytwarzana na pokładzie statku zacumowanego w porcie morskim, jest obecnie całkowicie zwolniona z podatku: z podatku zwolnione są nie tylko paliwa bunkrowe spalane w celu wytworzenia energii elektrycznej, co odpowiada normalnemu uregulowaniu zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/96/WE, ale również energia elektryczna produkowana na pokładzie statków (por. art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/96/WE). Chociaż to ostatnie zwolnienie można samo w sobie uznać za trudne do pogodzenia z celami Unii w zakresie ochrony środowiska, to odzwierciedla ono względy praktyczne. W rzeczywistości opodatkowanie energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku wymagałoby zadeklarowania przez właściciela statku – często mającego siedzibę w państwie trzecim – lub armatora statku ilości zużytej energii elektrycznej. Ponadto w deklaracji musiałoby być określone, jaka część energii elektrycznej została zużyta na wodach terytorialnych państwa członkowskiego, w którym należny jest podatek. Sporządzanie deklaracji w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego, którego wód terytorialnych dotyczy taka sytuacja, wiązałoby się ze znacznym obciążeniem administracyjnym dla właścicieli statków. Analogiczne rozważania dotyczą żeglugi śródlądowej i fakultatywnego opodatkowania zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. f) dyrektywy (wdrożonego przez Niderlandy). W tych okolicznościach uzasadnione jest niedyskryminowanie mniej zanieczyszczającej środowisko alternatywy, jaką jest energia elektryczna pobierana z lądu, poprzez upoważnienie Niderlandów do stosowania obniżonej stawki podatku.

Polityka transportowa

Środek ten jest zgodny z zaleceniem Komisji 2006/339/WE w sprawie wspierania pobierania energii elektrycznej z lądu przez statki zacumowane w portach Unii 10 i z komunikatem Komisji „Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE” 11 .

Rynek wewnętrzny i uczciwa konkurencja

Z punktu widzenia rynku wewnętrznego i uczciwej konkurencji wnioskowany środek jedynie ogranicza istniejące zakłócenia podatkowe między dwoma konkurencyjnymi źródłami energii elektrycznej dla zacumowanych statków, tj. energią elektryczną wytwarzaną na pokładzie statku i energią elektryczną pobieraną z lądu, spowodowane zwolnieniem z podatku od paliw bunkrowych.

Jeśli chodzi o konkurencję między armatorami, należy po pierwsze wspomnieć, że obecnie niewiele statków wykorzystuje energię elektryczną pobieraną z lądu na zasadach handlowych. Istotne zakłócenia konkurencji mogłyby zaistnieć tylko między statkami korzystającymi z wnioskowanego środka w wyniku przejścia na energię elektryczną pobieraną z lądu a innymi, które będą nadal korzystały z energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku. Chociaż dokładne prognozy kosztów zasadniczo zależą od zmian cen ropy naftowej, a zatem bardzo trudno je określić, ostatnie dostępne oceny wskazują, że ogólnie w większości przypadków nawet całkowite zwolnienie z podatku nie obniżyłoby kosztów operacyjnych energii elektrycznej pobieranej z lądu do poziomu poniżej kosztów energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie statku 12 , a zatem w żadnym razie nie przyczyniłoby się do znaczącego wzrostu konkurencyjności armatorów statków korzystających z energii elektrycznej pobieranej z lądu w stosunku do armatorów statków korzystających z energii elektrycznej wytwarzanej na pokładzie. W rozpatrywanym przypadku istotne zakłócenie omawianego rodzaju jest tym mniej prawdopodobne, że Niderlandy będą przestrzegać minimalnego poziomu opodatkowania energii elektrycznej do zastosowań gospodarczych, który jest określony w dyrektywie 2003/96/WE.

Ponadto, jak już wspomniano powyżej, operatorzy statków pobierających energię elektryczną z lądu, która podlega opodatkowaniu na minimalnym poziomie przewidzianym w dyrektywie 2003/96/WE, co do zasady nie uzyskują korzyści gospodarczej w stosunku do operatorów, którzy wytwarzają swoją własną energię elektryczną na pokładzie, ponieważ ta energia elektryczna jest zwolniona z opodatkowania. Obniżona stawka na energię elektryczną pobieraną z lądu zmniejszy różnicę w zakresie opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu i (mineralnych) produktów energetycznych wykorzystywanych do wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie.

Dostawcy energii elektrycznej są objęci podatkiem energetycznym i dopłatą do zrównoważonej energii (Opslag Duurzame Energie, ODE). W deklaracji podatku energetycznego stosują oni bezpośrednio stawkę obniżoną. Bezpośrednimi beneficjentami są operatorzy instalacji dostarczających energię elektryczną do statków zacumowanych w porcie. Oczekuje się, że operatorzy przeniosą całość lub część korzyści finansowych na użytkowników energii elektrycznej pobieranej z lądu, którzy są właścicielami statków śródlądowych i statków morskich. Obecni użytkownicy i ich przedstawiciele będą nalegać, aby władze portowe były zainteresowane uczynieniem energii elektrycznej pobieranej z lądu atrakcyjną finansowo dla użytkowników.

Ponadto dostęp do energii elektrycznej pobieranej z lądu będzie możliwy dla przedmiotowych statków niezależnie od ich bandery, dzięki czemu będzie można uniknąć bardziej korzystnego opodatkowania krajowych podmiotów gospodarczych w porównaniu z ich konkurentami z pozostałych państw członkowskich UE.

Jeśli chodzi o konkurencję między portami, można oczekiwać, że ewentualny wpływ na handel między państwami członkowskimi – który mógłby wyniknąć ze zmiany tras statków ze względu na możliwość skorzystania z energii elektrycznej pobieranej z lądu, na którą nałożona jest obniżona stawka podatku – będzie znikomy. W sytuacji gdy, jak stwierdzono powyżej, jest mało prawdopodobne, że mimo obniżki podatku korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu, przynajmniej w perspektywie krótkoterminowej, stanie się bardziej opłacalne niż wytwarzanie jej na pokładzie statku, jest również mało prawdopodobne, że ta obniżka podatku za energię elektryczną pobieraną z lądu w znacznym stopniu zakłóci konkurencję między portami, skłaniając statki do zmiany trasy w zależności od dostępności takiego rozwiązania. Władze niderlandzkie twierdzą, że wybór portów zależy raczej od miejsca przeznaczenia ładunku, a nie od niższych kosztów cumowania wynikających z obniżenia podatku za energię elektryczną pobieraną z lądu.

Okres, w którym, zgodnie z wnioskiem, ma obowiązywać upoważnienie do stosowania obniżonej stawki podatku, chyba że w aktualnych ramach i warunkach nastąpią istotne zmiany, sprawi, że nie jest prawdopodobne, by analiza przeprowadzona w poprzednich akapitach mogła ulec zmianie przed datą wygaśnięcia środka.

Art. 19 dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Dziedzina podatków pośrednich objęta art. 113 TFUE nie jest sama w sobie przedmiotem wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej w rozumieniu art. 3 TFUE.

Jednak zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE Radzie przyznano wyłączne kompetencje, w ramach prawa wtórnego, do upoważnienia państwa członkowskiego do wprowadzenia dodatkowych zwolnień lub obniżek w rozumieniu tego przepisu. Państwa członkowskie nie mogą zatem zastępować w tym zakresie Rady. W związku z tym zasada pomocniczości nie ma zastosowania do niniejszej decyzji wykonawczej. Ponieważ niniejszy akt nie stanowi projektu aktu ustawodawczego, nie należy go w każdym razie przekazywać parlamentom narodowym na mocy protokołu nr 2 do Traktatów w celu poddania analizie jego zgodności z zasadą pomocniczości.

Wniosek spełnia wymogi zasady proporcjonalności. Obniżka podatku nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia przedmiotowego celu.

Proponowany instrument to decyzja wykonawcza Rady. Art. 19 dyrektywy 2003/96/WE przewiduje jedynie środek tego typu.

Przedmiotowy środek nie wymaga oceny obowiązującego prawodawstwa.

Niniejszy wniosek opiera się na wniosku złożonym przez Niderlandy i dotyczy wyłącznie tego państwa członkowskiego.

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

Wniosek dotyczy upoważnienia dla jednego państwa członkowskiego wydawanego na wniosek tego państwa i nie wymaga przeprowadzenia oceny skutków.

Z informacji przedstawionych przez Niderlandy wynika, że środek będzie miał ograniczony wpływ na dochody podatkowe, a stawka podatku od energii elektrycznej pobieranej z lądu będzie nadal wyższa od minimalnego poziomu opodatkowania określonego w dyrektywie 2003/96/WE. Niderlandy spodziewają się, że środek będzie miał pozytywny wpływ na osiągnięcie celów środowiskowych, a w szczególności na poprawę jakości lokalnego powietrza oraz ograniczenie hałasu w miastach portowych.

Bardziej szczegółowo – zgodnie z oszacowaniem wydatków podatkowych związanych z tym środkiem – według władz niderlandzkich w najbliższych latach oczekuje się uszczuplenia w wysokości 1 mln EUR rocznie.

Jednocześnie korzyści dla środowiska mogą być znaczące. Władze niderlandzkie podkreśliły, że o ile faktyczne ograniczenie emisji CO2 zależy od jakości wykorzystywanej energii elektrycznej, szacowane ograniczenie wyniosłoby między 28 % a 67 %, w zależności od obciążenia generatora, a odsetek ten powinien w przyszłości wzrastać. Ponadto władze niderlandzkie oczekują, że lokalne emisje zanieczyszczeń powietrza pochodzące z wytwarzania energii elektrycznej na pokładzie można by ograniczyć o 95 %; możliwe byłoby również znaczne obniżenie poziomu hałasu, drgań i depozycji azotu.

Środek nie przewiduje uproszczenia. Jest on następstwem wniosku złożonego przez Niderlandy i dotyczy wyłącznie tego państwa członkowskiego.

Środek nie ma wpływu na prawa podstawowe.

Proponowany środek nie pociąga ze sobą obciążenia finansowego ani administracyjnego dla Unii. Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

Nie jest konieczny plan wdrożenia. Niniejszy wniosek dotyczy upoważnienia do zastosowania obniżki podatku przez jedno państwo członkowskie, wydawanego na wniosek tego państwa. Upoważnienie ma być ważne przez ograniczony okres do dnia 30 czerwca 2027 r. Mająca zastosowanie stawka podatkowa będzie równa minimalnemu poziomowi opodatkowania określonemu w dyrektywie w sprawie opodatkowania energii. Środek można poddać przeglądowi w przypadku wniosku o odnowienie środka po wygaśnięciu okresu jego obowiązywania.

Wniosek nie wymaga dokumentów wyjaśniających dotyczących transpozycji do prawa krajowego.

Art. 1 stanowi, że Niderlandy będą mogły stosować obniżoną stawkę podatku od energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w portach („energia elektryczna pobierana z lądu”), z wyjątkiem prywatnej żeglugi niehandlowej. Stawka podatkowa nie może być niższa niż minimalny poziom opodatkowania energii elektrycznej do zastosowań gospodarczych określony w dyrektywie, który wynosi 0,50 EUR za MWh. Nie będzie możliwe dostarczanie energii elektrycznej po obniżonej stawce dla prywatnej żeglugi niehandlowej, której definicja znajduje się w art. 14 ust. 1 lit. c) akapit drugi dyrektywy 2003/96/WE.

Art. 2 stanowi, że upoważnienie, którego dotyczy wniosek, zostało udzielone ze skutkiem od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 30 czerwca 2027 r., zgodnie z wnioskiem Niderlandów, w ramach maksymalnego okresu 6 lat, na który zezwala dyrektywa.