KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 22.2.2019

COM(2019) 105 final

2019/0055(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

UZASADNIENIE

1.PRZEDMIOT WNIOSKU

2.KONTEKST WNIOSKU

2.1.Umowa o partnerstwie strategicznym UE-Japonia

Umowa o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony, (zwana dalej „Umową”) ma na celu wzmocnienie partnerstwa między UE i jej państwami członkowskimi a Japonią oraz pogłębienie i zacieśnienie współpracy dwustronnej w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, odzwierciedlających wspólne wartości i zasady. Nastąpi to za pomocą środków takich jak pogłębienie dialogu na wysokim szczeblu. Umowa stworzy spójne, prawnie wiążące ramy stosunków UE z Japonią. Umowa została podpisana w Tokio w dniu 17 lipca 2018 r. i jest tymczasowo stosowana od dnia 1 lutego 2019 r.

2.2.Wspólny Komitet

Wspólny Komitet ustanowiono na mocy art. 42 Umowy. Jego głównym zadaniem jest koordynowanie ogólnego partnerstwa, które opiera się na Umowie, oraz zapewnienie właściwego funkcjonowania i skutecznego wykonania Umowy. Do pozostałych funkcji Wspólnego Komitetu należy: stanowienie forum do wyjaśniania wszelkich odpowiednich zmian w obszarach polityki, programach lub kompetencjach odnoszących się do Umowy; wyznaczanie dodatkowych obszarów współpracy, których nie wymieniono w Umowie, pod warunkiem że są one zgodne z celami Umowy; oraz dążenie do rozstrzygania sporów, które mogą wyniknąć z interpretacji Umowy, jej stosowania lub wykonania.

Wspólny Komitet ma wydawać zalecenia i przyjmować decyzje, w stosownych przypadkach, oraz ułatwiać szczególne aspekty współpracy na podstawie Umowy. Wspólny Komitet działa na zasadzie konsensusu i spotyka się raz do roku na przemian w Tokio i Brukseli. Wspólny Komitet ma przyjąć swój regulamin wewnętrzny.

2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu

Celem planowanego aktu jest przyjęcie, zgodnie z art. 42 ust. 5 Umowy, regulaminu regulującego funkcjonowanie Wspólnego Komitetu, aby umożliwić wykonanie Umowy.

3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii

Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii, powinno mieć na celu przyjęcie regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu. Stanowisko to powinno opierać się na projektach decyzji Wspólnego Komitetu.

4.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

W art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano przyjmowanie decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 1 .

4.1.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

Wspólny Komitet to organ ustanowiony na mocy Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony.

Akt, który Wspólny Komitet ma przyjąć, stanowi akt mający skutki prawne. Wynika to z faktu, że zgodnie z art. 42 ust. 2 lit. g) Umowy Wspólny Komitet przyjmuje decyzje, które są wiążące dla Stron Umowy.

Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych Umowy.

W związku tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

4.2.Materialna podstawa prawna

4.2.1.Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma być zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

4.2.2.Zastosowanie w niniejszym przypadku

Regulamin wewnętrzny dotyczy ogólnego funkcjonowania organu utworzonego na podstawie Umowy. W związku z tym obszar, w zakres którego wchodzi planowana decyzja, należy ustalić w świetle Umowy jako całości 2 .

Biorąc pod uwagę liczbę i charakter postanowień w Umowie dotyczących WPZiB główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do współpracy gospodarczej, finansowej i technicznej z państwami trzecimi. Jest tak pomimo faktu, że podpisanie Umowy opierało się na art. 37 TUE i art. 212 ust. 1 TFUE. Ocena uległa zmianie w świetle kolejnego orzeczenia Trybunału w sprawie C-244/17 Komisja przeciwko Radzie (Kazachstan). Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 212 ust. 1 TFUE.

4.3.Podsumowanie

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być zatem art. 212 ust. 1 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

2019/0055 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Umowa o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony 3 , (zwana dalej „Umową”) została podpisana w Tokio w dniu 17 lipca 2018 r. i jest tymczasowo stosowana od dnia 1 lutego 2019 r.

(2)W art. 42 ust. 1 Umowy ustanawia się Wspólny Komitet (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”) w celu koordynacji ogólnego partnerstwa utworzonego na podstawie Umowy.

(3)Art. 42 ust. 5 Umowy stanowi, że Wspólny Komitet ma przyjąć swój regulamin wewnętrzny.

(4)Regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu powinien zostać przyjęty w możliwie najkrótszym terminie, aby zapewnić skuteczne wykonanie Umowy.

(5)Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, ponieważ regulamin wewnętrzny określi zasady funkcjonowania Wspólnego Komitetu, który jest odpowiedzialny za zarządzanie Umową i zapewnienie jej prawidłowego wykonania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii podczas pierwszego posiedzenia Wspólnego Komitetu ustanowionego zgodnie z art. 42 Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu Wspólnego Komitetu polega na poparciu przyjęcia przez Wspólny komitet jego regulaminu wewnętrznego określonego w projekcie decyzji Wspólnego Komitetu załączonego do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

(1)    Wyrok w sprawie C-399/12, Niemcy przeciwko Radzie (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

(2)    Wyrok w sprawie C-244/17, Komisja przeciwko Radzie (Kazachstan), ECLI:EU:C:2018:662, pkt 40.

(3)    Dz.U. L 216 z 24.8.2018, s. 4.

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 22.2.2019

COM(2019) 105 final

ZAŁĄCZNIK

do

wniosku dotyczącego decyzji Rady

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

ZAŁĄCZNIK

DECYZJA NR 1/2019
WSPÓLNEGO KOMITETU USTANOWIONEGO
NA MOCY UMOWY O PARTNERSTWIE STRATEGICZNYM UE-JAPONIA

z dnia … r.

w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego

WSPÓLNY KOMITET,

uwzględniając Umowę o partnerstwie strategicznym UE-Japonia między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony 1 (zwaną dalej „Umową”), w szczególności jej art. 42,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Od dnia 1 lutego 2019 r. stosuje się części Umowy w oczekiwaniu na jej wejście w życie

(2)Aby zapewnić skuteczne stosowanie do czasu wejścia w życie Umowy, należy w możliwie najkrótszym terminie ustanowić Wspólny Komitet.

(3)Zgodnie z art. 42 ust. 5 Umowy Wspólny Komitet powinien zatem przyjąć swój regulamin wewnętrzny,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

1.Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu zawarty w załączniku.

2.Niniejsza decyzja wejdzie w życie z dniem jej przyjęcia.

Podpisano w …

Załącznik do decyzji nr 1/2019

Umowa o partnerstwie strategicznym
między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony,
a Japonią, z drugiej strony

Regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu

Artykuł 1

Zadania i skład

1.Wspólny Komitet realizuje zadania przewidziane w art. 42 Umowy o partnerstwie strategicznym UE-Japonia między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, zwanymi dalej „Stroną Unii”, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony („Umowa”).

2.Wspólny Komitet składa się z przedstawicieli Stron.

Artykuł 2

Przewodniczący

Wspólnemu Komitetowi przewodniczyć będą przedstawiciele Strony Unii, z jednej strony, i Japonii, z drugiej strony. Zwane dalej łącznie „Stronami” i pojedynczo „Stroną”.

Artykuł 3

Posiedzenia

1.Wspólny Komitet spotyka się raz do roku na przemian w Tokio i Brukseli, w dniu uzgodnionym w drodze konsensusu. Spotyka się również na żądanie jednej ze Stron w drodze konsensusu.

2.Posiedzenia Wspólnego Komitetu odbywają się zazwyczaj na szczeblu urzędników wyższego szczebla, o ile Strony nie postanowią inaczej.

Artykuł 4

Jawność posiedzeń

O ile Strony nie postanowią inaczej, posiedzenia Wspólnego Komitetu nie są jawne.

Artykuł 5

Sekretariaty

Przedstawiciel Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych oraz przedstawiciel Ministerstwa Spraw Zagranicznych Japonii wspólnie sprawują funkcję sekretarzy Wspólnego Komitetu. Wszelkie komunikaty skierowane do współprzewodniczących Wspólnego Komitetu oraz od nich wychodzące przekazywane są sekretarzom.

Artykuł 6

Uczestnicy

1.Przed każdym posiedzeniem przewodniczący są informowani za pośrednictwem sekretariatów o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.

2.W stosownych przypadkach oraz w drodze konsensusu na posiedzenia Wspólnego Komitetu mogą być zapraszani eksperci lub przedstawiciele właściwych podmiotów w charakterze obserwatorów lub w celu przedstawienia informacji na określony temat.

Artykuł 7

Porządek obrad

1.Współprzewodniczący sporządzają wstępny porządek obrad każdego posiedzenia.

2.Wstępny porządek obrad ustala się nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia.

3.Wspólny Komitet przyjmuje ostateczny porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Jeżeli Strony tak postanowią, w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku obrad.

4.Współprzewodniczący mogą zdecydować o skróceniu terminów, o których mowa w ust. 2, jeżeli zajdzie taka konieczność. 

Artykuł 8

Protokół

1.Sekretarze wspólnie sporządzają protokół z każdego posiedzenia w możliwie najkrótszym terminie, lecz nie później niż w terminie dwóch miesięcy od zakończenia danego posiedzenia, o ile nie postanowiono inaczej w drodze konsensusu. Projekt protokołu obejmuje zasadniczo ostateczny porządek obrad i podsumowanie dyskusji na poszczególne tematy zapisane w porządku obrad.

2.Strony pisemnie zatwierdzają projekty protokołów w możliwie najkrótszym terminie, lecz nie później niż w terminie dwóch miesięcy od zakończenia takiego posiedzenia, o ile nie postanowiono inaczej w drodze konsensusu. 

Artykuł 9

Decyzje i zalecenia

1.W ramach swoich funkcji i zadań przewidzianych w art. 42 Umowy Wspólny Komitet wydaje zalecenia i przyjmuje decyzje w stosownych przypadkach. Są one zatytułowane „zalecenie” lub „decyzja”, po czym następuje sygnatura, data ich przyjęcia oraz opis przedmiotu. Każde zalecenie lub decyzja określa datę jego lub jej wejścia w życie.

2.Wspólny Komitet wydaje zalecenia i przyjmuje decyzje w drodze konsensusu.

3.Wspólny Komitet może zdecydować o wydaniu zaleceń i przyjęciu decyzji w drodze procedury pisemnej przez wymianę not między współprzewodniczącymi Wspólnego Komitetu.

4.Zalecenia i decyzje Wspólnego Komitetu są przyjmowane na piśmie przez współprzewodniczących. 

5.Każda Strona może zadecydować o publikacji decyzji i zaleceń Wspólnego Komitetu za pomocą każdego właściwego środka przekazu. 

Artykuł 10

Wydatki

1.Każda ze Stron pokrywa wszelkie poniesione przez siebie wydatki wynikające z uczestnictwa w posiedzeniach Wspólnego Komitetu, związane z kosztami personelu, podróży i pobytu, a także opłatami pocztowymi i telekomunikacyjnymi.

2.Koszty związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi Strona pełniąca rolę gospodarza posiedzenia.

Artykuł 11 

Grupy robocze

1.Wspólny Komitet może podjąć decyzję w sprawie powołania grup roboczych, aby pomagały mu w wykonywaniu jego zadań.

2.Wspólny Komitet może zadecydować o rozwiązaniu dowolnej grupy roboczej, którą powołał, lub o określeniu lub zmianie zakresu uprawnień takiej grupy roboczej.

3.Po każdym swoim posiedzeniu grupy robocze składają sprawozdanie Wspólnemu Komitetowi.

Artykuł 12

Zmiany w regulaminie wewnętrznym

Strony mogą wprowadzać zmiany do regulaminu wewnętrznego zgodnie z art. 9.

(1)    Dz.U. L xxx z xx.xx.xxxx, s. x.