KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia19.2.2018
COM(2018) 74 final
ZAŁĄCZNIK
do
wniosku dotyczącego DECYZJI RADY
w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającej warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)
ZAŁĄCZNIK
Umowa o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określająca warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)
Unia Europejska (zwana dalej „Unią”),
z jednej strony,
oraz
Królestwo Marokańskie (zwane dalej „Marokiem”),
z drugiej strony,
(zwane dalej „Stronami”),
mając na uwadze, że Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony, który wszedł w życie w dniu 1 marca 2000 r., przewiduje współpracę naukową, techniczną i technologiczną;
mając na uwadze, że Umowa między Wspólnotą Europejską a Królestwem Marokańskim o współpracy naukowo-technicznej, która weszła w życie w dniu 14 marca 2015 r., ustanawia formalne ramy dla współpracy Stron w dziedzinie badań naukowych i technicznych;
mając na uwadze, że proces prowadzący do powstania partnerstwa PRIMA rozpoczął się podczas Eurośródziemnomorskiej konferencji na temat nauki, technologii i innowacji w Barcelonie w 2012 r., której uczestnicy uzgodnili, że uruchomią odnowione partnerstwo w dziedzinie badań naukowych i innowacji oparte na zasadach współodpowiedzialności, wspólnego interesu i obopólnych korzyści;
mając na uwadze, że Maroko odgrywa aktywną rolę w tym procesie i w piśmie z dnia 26 września 2014 r. formalnie wyraziło swoje zobowiązanie do wniesienia wkładu finansowego w PRIMA;
mając na uwadze, że w grudniu 2014 r. kilka państw członkowskich UE wraz z państwami spoza UE, w tym Marokiem, przedłożyło Komisji Europejskiej propozycję „wspólnego programu PRIMA”;
mając na uwadze, że decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich uregulowano warunki uczestnictwa państw członkowskich UE i państw stowarzyszonych w ramach programu „Horyzont 2020”, które są państwami uczestniczącymi tej inicjatywy, w szczególności ich zobowiązań finansowych i udziału w strukturach zarządzania;
mając na uwadze, że zgodnie z przepisami decyzji (UE) 2017/1324 Maroko ma stać się państwem uczestniczącym w PRIMA z zastrzeżeniem zawarcia z Unią umowy międzynarodowej o współpracy naukowo-technicznej, określającej warunki uczestnictwa Maroka w PRIMA;
mając na uwadze, że Maroko wyraziło chęć przystąpienia do PRIMA jako państwo uczestniczące na równi z państwami członkowskimi UE i państwami stowarzyszonymi w ramach programu „Horyzont 2020”, uczestniczącymi w PRIMA;
mając na uwadze, że do uregulowania praw i obowiązków Maroka jako państwa uczestniczącego w inicjatywie PRIMA potrzebna jest umowa międzynarodowa między Unią a Marokiem,
UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Cel
Celem niniejszej umowy jest określenie warunków dotyczących udziału Maroka w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA).
Artykuł 2
Warunki udziału Maroka w PRIMA
Warunkami udziału Maroka w PRIMA są warunki określone w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich. Strony wypełniają zobowiązania ustanowione w tej decyzji oraz wprowadzają stosowne środki, w szczególności poprzez świadczenie wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapewnienia stosowania przepisów jej art. 10 ust. 2 oraz art. 11 ust. 3 i 4. Strony dokonują szczegółowych ustaleń dotyczących pomocy, gdyż ustalenia te mają zasadnicze znaczenie dla ich współpracy w ramach niniejszej umowy.
Artykuł 3
Terytorialny zakres stosowania
Terytorialnym zakresem stosowania niniejszej Umowy jest terytorialny zakres stosowania określony w Układzie eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony.
Artykuł 4
Podpisanie i tymczasowe stosowanie
Umowę stosuje się tymczasowo począwszy od daty jej podpisania.
Artykuł 5
Wejście w życie i okres obowiązywania
1. Strony zatwierdzają niniejszą umowę zgodnie ze swoimi procedurami.
2. Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu, w którym obie Strony powiadomiły się wzajemnie na piśmie kanałami dyplomatycznymi o zakończeniu procedur, o których mowa w ust. 1.
3. Umowa pozostaje w mocy dopóty, dopóki obowiązują przepisy decyzji (UE) 2017/1324, chyba że zostanie wypowiedziana przez którąkolwiek ze Stron zgodnie z art. 6.
Artykuł 6
Wypowiedzenie
1. Każda ze Stron może rozwiązać niniejszą umowę w dowolnym czasie za pomocą pisemnego zawiadomienia drugiej Strony o zamiarze jej rozwiązania.
Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od daty otrzymania pisemnego zawiadomienia przez adresata.
2. Projekty i działania będące w trakcie realizacji w momencie rozwiązania niniejszej umowy będą kontynuowane do ich ukończenia na warunkach określonych w niniejszej umowie.
3. Strony określają za obopólną zgodą inne skutki rozwiązania umowy.
Artykuł 7
Rozstrzyganie sporów
W odniesieniu do wszelkich sporów związanych z wykonywaniem lub interpretacją niniejszej umowy ma zastosowanie procedura rozstrzygania sporów określona w art. 86 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony.
****
Niniejszą umowę sporządza się w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.