(2a)

Uproszczenie obowiązujących przepisów jest niezbędne do ich lepszego zrozumienia i przestrzegania przez operatorów, organy krajowe i zainteresowane strony. Należy przestrzegać procesu konsultacji z komitetami doradczymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 oraz należy zwrócić uwagę na zapewnienie pełnego przestrzegania wszystkich celów ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju.

(2b)

Uproszczenie obowiązujących przepisów dotyczących środków technicznych nie powinno prowadzić do osłabienia norm ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju.

(3)

Istnieje potrzeba stworzenia ram w celu uregulowania środków technicznych. Ramy te powinny zawierać przepisy ogólne obowiązujące na wszystkich wodach Unii oraz obejmować opracowanie środków technicznych uwzględniających regionalną specyfikę poszczególnych połowów za pośrednictwem procesu regionalizacji wprowadzonego przez WPRyb.

(3)

Istnieje potrzeba stworzenia ram w celu uregulowania środków technicznych. Ramy te powinny zawierać przepisy ogólne obowiązujące na wszystkich wodach Unii oraz obejmować opracowanie środków technicznych uwzględniających regionalną specyfikę poszczególnych połowów za pośrednictwem procesu regionalizacji wprowadzonego przez WPRyb. Proces ten powinien umożliwić skuteczne połączenie powszechnych zasad z uwarunkowaniami lokalnymi i występującymi na poszczególnych obszarach. Proces ten nie powinien jednak prowadzić do pewnej formy renacjonalizacji WPRyb oraz ważne jest, by komitety doradcze pozostały gwarantem regionalizacji w ramach podejścia unijnego, zgodnie z motywem 14 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(4)

Ramy te powinny regulować połowy i wyładunki zasobów ryb, a także użytkowanie narzędzi połowowych i wzajemne relacje między działalnością połowową i ekosystemami morskimi.

(4)

Ramy te powinny regulować połowy i wyładunki zasobów ryb, a także użytkowanie narzędzi połowowych i wzajemne relacje między działalnością połowową i ekosystemami morskimi, oraz powinny uwzględniać dynamikę społeczno-gospodarczą .

(6)

W stosownych przypadkach środki techniczne powinny mieć zastosowanie do połowów rekreacyjnych, które mogą mieć istotny wpływ na stada ryb i gatunki skorupiaków .

(6)

Połowy rekreacyjne mogą mieć istotny wpływ na środowisko morskie, stada ryb oraz inne gatunki, w związku z czym powinny podlegać środkom technicznym .

(6a)

Uznaje się, że wskaźnik przeżywalności uwolnionych ryb złowionych przez wędkarzy rekreacyjnych (połowy z haczykiem i wędką) jest wysoki, o ile dowody naukowe nie wykażą inaczej.

(6b)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku stosuje się do wszystkich połowów gatunków podlegających limitom połowowym. Jednakże jeżeli okazy tych gatunków są poławiane i natychmiast uwalniane w ramach rybołówstwa rekreacyjnego oraz jeżeli dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżywalności w odniesieniu do tych gatunków, co może mieć miejsce w przypadku ryb złowionych przez wędkarzy z wykorzystaniem sprzętu wędkarskiego, powinna istnieć możliwość wyłączenia takich połowów z obowiązku wyładunku dzięki zastosowaniu procedur określonych we wspomnianym rozporządzeniu, w szczególności dzięki przyjęciu środków w tym celu w ramach planów wieloletnich lub planów w zakresie odrzutów.

(7)

Środki techniczne powinny przyczyniać się do osiągnięcia celów WPRyb polegających na dokonywaniu połowów na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, ograniczaniu niezamierzonych połowów i eliminacji odrzutów oraz przyczynianiu się do osiągnięcia dobrego stanu środowiska, jak określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE  (18).

(7)

Środki techniczne powinny przyczyniać się do osiągnięcia celów WPRyb.

(7a)

Środki techniczne powinny być proporcjonalne do wyznaczonych celów. Przed ich przyjęciem należy wziąć pod uwagę ich możliwe skutki gospodarcze i społeczne.

(7b)

Egzekwowanie i wdrażanie środków technicznych, programów operacyjnych oraz, w razie potrzeby, udzielanie licencji, ustanawianie ograniczeń w zakresie budowy i użytkowania statków oraz określonego rodzaju narzędzi połowowych nie powinny wpływać negatywnie na dążenie do poprawy norm w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa na statkach prowadzących operacje połowowe i działalność połowową.

(7c)

Środki techniczne przyjęte na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być spójne ze strategicznym planem na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011–2020 przyjętym w ramach Konwencji ONZ o różnorodności biologicznej oraz powinny wspierać wdrażanie unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej do roku 2020, a zwłaszcza realizację celu dotyczącego zrównoważonego wykorzystywania zasobów rybołówstwa i powiązanych działań.

(8)

Środki techniczne powinny w szczególności zapewniać ochronę osobników młodocianych i skupisk tarłowych ryb poprzez wykorzystywanie selektywnych narzędzi i stosowanie środków zapobiegawczych. Środki techniczne powinny także ograniczyć do minimum i w miarę możliwości wyeliminować wpływ narzędzi połowowych na ekosystem morski, w szczególności na wrażliwe gatunki i siedliska. Powinny one również przyczyniać się do istnienia środków zarządzania do celów wywiązywania się ze zobowiązań na podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG (19), dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (20) oraz dyrektywy 2008/56/WE.

(8)

Środki techniczne powinny w szczególności przyczyniać się do zapewnienia ochrony osobników młodocianych i skupisk tarłowych ryb poprzez wykorzystywanie selektywnych narzędzi i stosowanie środków zapobiegawczych. Środki techniczne powinny także przyczyniać się do ograniczenia do minimum , a w miarę możliwości do wyeliminowania negatywnego wpływu stosowania narzędzi połowowych na ekosystem morski, w szczególności na wrażliwe gatunki i siedliska. Należy przyznawać zachęty, aby motywować do korzystania z narzędzi i praktyk o niewielkim oddziaływaniu na środowisko. Środki techniczne powinny również przyczyniać się do istnienia środków zarządzania do celów wywiązywania się ze zobowiązań na podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG (19), dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (20) oraz dyrektywy 2008/56/WE.

(8a)

Należy kompleksowo zająć się kwestią przypadkowych połowów wrażliwych gatunków w odniesieniu do wszystkich rodzajów połowów i narzędzi, zważywszy na ścisły poziom ochrony przyznany im na mocy dyrektyw 92/43/EWG, 2009/147/WE oraz 2008/56/WE, na ich wysoki poziom narażenia oraz na zobowiązanie do osiągnięcia dobrego stanu środowiska do 2020 r.

(9)

Aby dokonać oceny skuteczności środków technicznych, należy ustalić wartości docelowe dotyczące poziomów niezamierzonych połowów, poziomów przyłowów wrażliwych gatunków i zakresu negatywnego wpływu połowów na siedliska dna morskiego , które odpowiadają celom WPRyb, przepisom prawa unijnego w dziedzinie ochrony środowiska ( zwłaszcza dyrektywie Rady 92/43 i dyrektywie 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (21)) oraz najlepszym praktykom międzynarodowym .

(9)

Aby dokonać oceny skuteczności środków technicznych, należy ustalić wskaźniki skuteczności dotyczące ograniczenia połowów ryb poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony oraz ograniczenia przypadkowych połowów wrażliwych gatunków , a także ograniczenia zakresu negatywnego wpływu połowów na siedliska morskie , które to wskaźniki odpowiadałyby celom WPRyb oraz przepisom prawa unijnego w dziedzinie ochrony środowiska ( w szczególności dyrektywie Rady 92/43/ EWG, dyrektywie 2009/147/WE i dyrektywie 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (21)).

(9a)

Państwa członkowskie powinny w najszerszym możliwym zakresie wykorzystywać środki dostępne na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014  (1a) , aby wspierać rybaków we wdrażaniu środków technicznych i zapewniać uwzględnianie celów społeczno-gospodarczych WPRyb.

(11)

Należy zakazać stosowania niektórych destrukcyjnych narzędzi lub metod połowów, które wykorzystują materiały wybuchowe, trucizny, substancje oszałamiające, prąd elektryczny, młoty pneumatyczne lub inne urządzenia uderzające, narzędzi ciągnionych i chwytaków do zbierania korala czerwonego lub innego rodzaju korala i gatunków koralowatych oraz niektórych kusz z wyjątkiem szczególnego przypadku włoka wytwarzającego impulsy elektryczne, który może być używany pod pewnymi ścisłymi warunkami .

(11)

Należy zakazać stosowania niektórych destrukcyjnych narzędzi lub metod połowów, które wykorzystują materiały wybuchowe, trucizny, substancje oszałamiające, prąd elektryczny, młoty pneumatyczne lub inne urządzenia uderzające, narzędzi ciągnionych i chwytaków do zbierania korala czerwonego lub innego rodzaju korala i gatunków koralowatych oraz niektórych kusz. W związku z powyższym konieczne jest zapewnienie odpowiedniej wiedzy na temat oddziaływania innowacyjnych narzędzi połowowych, w tym skumulowanych skutków ich stosowania, zanim nastąpi szerokie upowszechnienie takich narzędzi. Dodatkowo należy wprowadzić system monitorowania, kontroli i oceny w celach egzekwowania prawa, prowadzenia badań i oceny. Ponadto obecnie obowiązujące licencje należy poddać ponownej ocenie naukowej, zanim uzyskają na stałe status „niepodlegające zakazowi”.

(11a)

Potrzebna jest szczegółowa i określona ilościowo wiedza na temat oddziaływania innowacyjnych narzędzi połowowych, obejmująca skumulowane skutki ich stosowania dla środowiska i gatunków morskich, zanim nastąpi upowszechnienie się tych narzędzi na skalę komercyjną. Należy wprowadzić skuteczny program ich monitorowania i oceny.

(15)

W przypadku rzadkich gatunków ryb, takich jak pewne gatunki rekinów i płaszczek , nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. W celu ochrony takich gatunków należy wprowadzić ogólny zakaz ich połowów.

(15)

W przypadku gatunków ryb, które są rzadkie lub których charakterystyka biologiczna szczególnie naraża je na nadmierną eksploatację , nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. W celu ochrony takich gatunków należy wprowadzić ogólny zakaz ich połowów.

(21)

W celu wsparcia sektora połowów we wdrażaniu obowiązku wyładunku państwa członkowskie powinny wprowadzić środki mające na celu ułatwienie składowania i zbytu gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony. Środki te powinny obejmować wsparcie inwestycji w zakresie budowy i przystosowania miejsc wyładunku i przystani lub wsparcie inwestycji w zakresie dodawania wartości produktom rybołówstwa.

(21)

W celu wsparcia sektora połowów we wdrażaniu obowiązku wyładunku i zapewnienia równych warunków działania przez jego pełne przestrzeganie państwa członkowskie powinny wprowadzić środki mające na celu ułatwienie przechowywania i zbytu gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony. Środki te powinny obejmować wsparcie inwestycji w zakresie budowy i przystosowania miejsc wyładunku i przystani lub wsparcie inwestycji w zakresie dodawania wartości produktom rybołówstwa.

(23)

W przypadkach gdy opinia naukowa wskazuje, że dochodzi do znacznych niezamierzonych połowów gatunków, które nie podlegają limitom połowowym, a zatem nie są objęte obowiązkiem wyładunku, państwa członkowskie powinny realizować projekty pilotażowe mające na celu przeanalizowanie sposobów ograniczenia tego rodzaju połowów oraz wprowadzenie odpowiednich środków technicznych, aby osiągnąć ten cel.

(23)

W przypadkach gdy opinia naukowa wskazuje, że dochodzi do znacznych niezamierzonych połowów gatunków, państwa członkowskie powinny realizować projekty pilotażowe mające na celu przeanalizowanie sposobów ograniczenia tego rodzaju połowów oraz wprowadzenie odpowiednich środków technicznych, aby osiągnąć ten cel.

(24)

Jeżeli na poziomie regionalnym nie obowiązują środki techniczne, należy stosować określone normy podstawowe. Te normy podstawowe powinny wynikać z istniejących środków technicznych, przy uwzględnieniu opinii STECF i zdania zainteresowanych stron. Powinny one obejmować podstawowe rozmiary oczek sieci ciągnionych i stawnych, minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami dostępu, środki ochrony przyrody służące zmniejszeniu przyłowów ssaków morskich i ptaków morskich na niektórych obszarach oraz wszelkie inne obowiązujące obecnie środki specyficzne dla danego regionu, które są nadal konieczne do zapewnienia, że cele ochrony są osiągane, do czasu gdy odpowiednie środki zostaną wprowadzone w ramach regionalizacji.

(24)

Jeżeli na poziomie regionalnym nie obowiązują środki techniczne, należy stosować określone normy podstawowe. Te normy podstawowe powinny wynikać z istniejących środków technicznych, przy uwzględnieniu opinii STECF i zdania zainteresowanych stron. Powinny one obejmować podstawowe rozmiary oczek sieci ciągnionych i stawnych, minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami dostępu, środki ochrony przyrody służące zminimalizowaniu oraz, w miarę możliwości, wyeliminowaniu przypadkowych połowów ssaków morskich i ptaków morskich na niektórych obszarach oraz wszelkie inne obowiązujące obecnie środki specyficzne dla danego regionu, które są nadal konieczne do zapewnienia, że cele ochrony są osiągane, do czasu gdy odpowiednie środki zostaną wprowadzone w ramach regionalizacji.

(25)

Państwa członkowskie mogą we współpracy z  zainteresowanymi stronami opracowywać wspólne zalecenia dotyczące właściwych środków technicznych, które odbiegają od norm podstawowych, zgodnie z procesem regionalizacji określonym w WPRyb.

(25)

Państwa członkowskie powinny, w ścisłej współpracy z  odpowiednimi komitetami doradczymi, opracowywać w oparciu o dostępne opinie naukowe wspólne zalecenia dotyczące właściwych środków technicznych, które odbiegają od norm podstawowych, aby dostosować te środki techniczne do regionalnej specyfiki rybołówstwa, zgodnie z procesem regionalizacji określonym w WPRyb , nawet w przypadku braku planu wieloletniego .

(26)

Takie środki techniczne ustanowione na poziomie regionalnym powinny być co najmniej równoważne normom podstawowym pod względem modeli eksploatacji i ochrony wrażliwych gatunków i siedlisk.

(26)

Należy stosować regionalizację, aby stworzyć środki dostosowane do określonych potrzeb, które uwzględniają specyfikę każdego obszaru połowowego, w tym chronią występujące na nim wrażliwe gatunki i siedliska. Takie środki techniczne ustanowione na poziomie regionalnym powinny być zrównoważone i zapewniać co najmniej takie same modele eksploatacji i  poziom ochrony wrażliwych gatunków i siedlisk , jakie przewidziano w normach podstawowych. Wszelkie regionalne środki techniczne należy przyjmować na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych.

(26a)

Decyzje podejmowane przez regionalne grupy państw członkowskich w ramach regionalizacji powinny spełniać te same normy nadzoru demokratycznego co decyzje podejmowane w danych państwach członkowskich.

(26b)

Regionalizacja powinna być wykorzystywana jako narzędzie służące zachęcaniu do uczestnictwa wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron, w tym organizacji pozarządowych, oraz nadawaniu uprawnień rybakom i wspieraniu ich uczestnictwa, aby mogli ściśle współpracować z państwami członkowskimi, komitetami doradczymi i naukowcami w celu tworzenia dostosowanych do potrzeb środków, które uwzględniają specyfikę każdego obszaru połowowego i chronią ich warunki środowiskowe.

(27a)

W przypadku gdy tylko jedno państwo członkowskie ma bezpośredni interes w zarządzaniu, wnioski dotyczące indywidualnych środków technicznych zmieniających istniejące środki ochronne mogą zostać przedstawione z zastrzeżeniem uprzedniej konsultacji z właściwymi komitetami doradczymi.

(28)

Przy opracowaniu wspólnych zaleceń służących wprowadzaniu w planach wieloletnich alternatywnych wielkości oczek sieci lub narzędzi dokonujących selekcji gatunkowej, regionalne grupy państw członkowskich powinny gwarantować uzyskiwanie dzięki takim narzędziom przynajmniej podobnej lub większej selektywności jak w przypadku narzędzi określonych w normach podstawowych.

(28)

Przy opracowaniu wspólnych zaleceń służących wprowadzaniu wielkości oczek sieci i narzędzi dokonujących selekcji gatunkowej alternatywnych w stosunku do rozmiarów podstawowych , regionalne grupy państw członkowskich powinny gwarantować uzyskiwanie dzięki takim narzędziom przynajmniej podobnej lub większej selektywności jak w przypadku narzędzi określonych w normach podstawowych.

(29)

Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń w celu zmiany lub ustanowienia w planach wieloletnich nowych obszarów zamkniętych lub objętych ograniczeniami dostępu, służących ochronie młodocianych osobników i skupisk tarłowych, regionalne grupy państw członkowskich powinny określić specyfikacje, zakres, czas trwania, ograniczenia dotyczące narzędzi połowowych oraz mechanizmy monitorowania i kontroli.

(29)

Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń w celu zmiany lub ustanowienia nowych obszarów zamkniętych lub objętych ograniczeniami dostępu, służących ochronie młodocianych osobników i skupisk tarłowych, regionalne grupy państw członkowskich powinny określić specyfikacje, zakres, czas trwania, ograniczenia dotyczące narzędzi połowowych oraz mechanizmy monitorowania i kontroli.

(30)

Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń w celu zmiany lub ustanowienia w planach wieloletnich minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony regionalne grupy państw członkowskich powinny zapewnić, że osiągnięcie celów WPRyb nie zostanie zagrożone oraz zagwarantować przestrzeganie ochrony młodocianych osobników gatunków morskich, przy jednoczesnym zapewnieniu , że na rynku nie dochodzi do zakłóceń i  że nie istnieje rynek dla ryb o rozmiarach mniejszych od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony.

(30)

Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń w celu zmiany lub ustanowienia minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony regionalne grupy państw członkowskich powinny przyczynić się do osiągnięcia celów WPRyb oraz zagwarantować pełne przestrzeganie ochrony młodocianych osobników gatunków morskich, przy jednoczesnym zadbaniu o to , by na rynku nie dochodziło do zakłóceń i  aby nie istniał rynek dla ryb o rozmiarach mniejszych od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony.

(31)

Wprowadzenie doraźnych zamknięć w połączeniu z przepisami o przenoszeniu się jako dodatkowego środka służącego ochronie osobników młodocianych lub skupisk tarłowych powinno być dozwolone w ramach wspólnych zaleceń jako jedna z możliwości. Warunki ustanawiania i znoszenia tych obszarów oraz mechanizmy kontroli i monitorowania należy określić w odpowiednich wspólnych zaleceniach.

(31)

Wprowadzenie doraźnych zamknięć w połączeniu z przepisami o przenoszeniu się jako dodatkowego środka służącego ochronie osobników młodocianych lub skupisk tarłowych lub gatunków wrażliwych powinno być dozwolone w ramach wspólnych zaleceń jako jedna z możliwości. Warunki ustanawiania i znoszenia tych obszarów , w tym ustanawiania wyjątków, w stosownych przypadkach, oraz mechanizmy kontroli i monitorowania należy określić w odpowiednich wspólnych zaleceniach.

(32)

Na podstawie naukowej oceny wpływu narzędzi innowacyjnych, należycie ocenionego przez STECF, stosowanie lub rozszerzone stosowanie nowatorskich narzędzi , takich jak włok wytwarzający impulsy elektryczne, mogłoby zostać uwzględnione jako jedna z możliwości we wspólnych zaleceniach regionalnych grup państw członkowskich. Stosowanie innowacyjnych narzędzi połowowych nie powinno być dozwolone, jeżeli ocena naukowa wskazuje, że ich stosowanie będzie prowadzić do negatywnego wpływu na wrażliwe siedliska i gatunki niebędące gatunkami docelowymi.

(32)

Na podstawie naukowej oceny wpływu narzędzi innowacyjnych, należycie ocenionego przez STECF, w tym potencjalnego negatywnego wpływu niektórych narzędzi, stosowanie lub rozszerzone stosowanie nowatorskich narzędzi mogłoby zostać uwzględnione jako jedna z możliwości we wspólnych zaleceniach regionalnych grup państw członkowskich. Stosowanie innowacyjnych narzędzi połowowych nie powinno być dozwolone, jeżeli ocena naukowa wskazuje, że ich stosowanie będzie prowadzić do bezpośredniego lub kumulacyjnego negatywnego wpływu na siedliska morskie, w szczególności na wrażliwe siedliska lub gatunki niebędące gatunkami docelowymi , lub jeżeli zagraża osiągnięciu dobrego stanu środowiska wód morskich .

(32a)

Grupy regionalne powinny opracować dodatkowe środki zmniejszające ryzyko oparte na rodzaju narzędzi, zasięgając rady naukowców oraz stosując najlepsze praktyki, aby ograniczyć, a jeśli to możliwe wyeliminować przyłowy ptaków i ssaków morskich, zgodnie z dyrektywą Rady 92/43/EWG oraz dyrektywą Rady 79/409/EWG  (1a) , a także z Porozumieniem o ochronie małych waleni Bałtyku i Morza Północnego z dnia 17 marca 1992 r. poprawkami (ASCOBANS).

(33)

W celu zminimalizowania przyłowów wrażliwych gatunków i wpływu narzędzi połowowych na wrażliwe siedliska regionalne grupy państw członkowskich powinny opracować dodatkowe środki łagodzące, aby ograniczyć wpływ połowów na wrażliwe gatunki i siedliska. Jeżeli dowody naukowe wykazują, że istnieje poważne zagrożenie dla stanu ochrony takich gatunków i siedlisk, wówczas państwa członkowskie powinny wprowadzić dodatkowe ograniczenia dotyczące budowy i użytkowania określonych narzędzi połowowych lub nawet całkowity zakaz ich stosowania w danym regionie. Takie przepisy mogłyby w szczególności być stosowane w odniesieniu do sieci dryfujących, które w niektórych obszarach doprowadziły do znacznych odłowów waleni i ptaków morskich.

(33)

W celu zminimalizowania oraz, w miarę możliwości, wyeliminowania przypadkowych połowów gatunków wrażliwych i wpływu narzędzi połowowych na wrażliwe siedliska regionalne grupy państw członkowskich powinny opracować dodatkowe środki łagodzące, aby ograniczyć wpływ połowów na wrażliwe gatunki i siedliska. Jeżeli dowody naukowe wykazują, że istnieje poważne zagrożenie dla stanu ochrony takich gatunków i siedlisk, wówczas państwa członkowskie powinny wprowadzić dodatkowe ograniczenia dotyczące budowy i użytkowania określonych narzędzi połowowych lub nawet całkowity zakaz ich stosowania w danym regionie , aby chronić środowisko morskie, lokalne stada ryb i lokalne społeczności rybackie . Takie przepisy mogłyby w szczególności być stosowane w odniesieniu do sieci dryfujących, które w niektórych obszarach doprowadziły do znacznych odłowów waleni i ptaków morskich.

(35)

Aby utrzymać istniejące szczegółowe zalecenia uzgodnione przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów prawnych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wykazów wrażliwych ekosystemów morskich, a także konkretnych środków technicznych dotyczących określonych środków służących ochronie molwy niebieskiej i karmazyna. Komisja powinna być również uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do włączenia do prawa unijnego przyszłych zmian środków przyjętych przez NEAFC, które stanowią przedmiot niektórych wyraźnie zdefiniowanych elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, a które stają się wiążące dla Unii zgodnie z postanowieniami konwencji NEAFC. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów,

(36)

Aby nie utrudniać badań naukowych, sztucznego zarybiania bądź przesiedlania, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do czynności, które mogą być konieczne do prowadzenia wyżej wymienionych działań.

(36)

Aby nie utrudniać badań naukowych, bezpośredniego zarybiania bądź przesiedlania, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do czynności, które mogą być konieczne do prowadzenia wyżej wymienionych działań.

(37)

Jeżeli najlepsze dostępne opinie naukowe wykazują, że konieczne jest natychmiastowe działanie w celu ochrony gatunków morskich, Komisja powinna móc, w należycie uzasadnionych przypadkach, przyjąć akty delegowane mające natychmiastowe zastosowanie, ustanawiające środki techniczne w celu zmniejszenia takich zagrożeń, w uzupełnieniu lub na zasadzie odstępstwa od niniejszego rozporządzenia lub środków technicznych ustalonych w inny sposób zgodnie z prawem Unii. Środki te powinny być w szczególności tak skonstruowane, aby móc sprostać nieoczekiwanym zmianom w modelu stada wskutek wysokiego lub niskiego poziomu rekrutacji młodocianych osobników do danego stada i zapewnić ochronę ryb w okresie tarła bądź skorupiaków, gdy stada są na bardzo niskim poziomie lub gdy stan stada jest zagrożony z powodu innych zmian w stanie ochrony stad ryb. Mogłyby one obejmować ograniczenia dotyczące stosowania narzędzi połowowych ciągnionych lub statycznych bądź działalności połowowej na określonych obszarach lub w określonych okresach.

(37)

Jeżeli najlepsze dostępne opinie naukowe wykazują, że konieczne jest natychmiastowe działanie w celu ochrony gatunków i siedlisk morskich, Komisja powinna móc, w należycie uzasadnionych przypadkach, przyjąć akty delegowane mające natychmiastowe zastosowanie, ustanawiające środki techniczne w celu zmniejszenia takich zagrożeń, w uzupełnieniu lub na zasadzie odstępstwa od niniejszego rozporządzenia lub środków technicznych ustalonych w inny sposób zgodnie z prawem Unii. Środki te powinny być w szczególności tak skonstruowane, aby móc sprostać nieoczekiwanym zmianom w modelu stada wskutek wysokiego lub niskiego poziomu rekrutacji młodocianych osobników do danego stada bądź przypadkowych połowów wrażliwych gatunków i  aby zapewnić ochronę ryb w okresie tarła bądź skorupiaków, gdy stada są na bardzo niskim poziomie lub gdy stan stada jest zagrożony z powodu innych zmian w stanie ochrony stad ryb lub wrażliwych gatunków, a także aby zaradzić pogarszaniu się stanu populacji i siedlisk gatunków wskutek połowów i by zapewnić wszelkie inne niezbędne środki ochrony środowiska . Takie środki mogłyby obejmować ograniczenia dotyczące stosowania narzędzi połowowych ciągnionych lub statycznych bądź działalności połowowej na określonych obszarach lub w określonych okresach.

(38)

Uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu należy przekazać Komisji w celu aktualizacji wykazu ryb i skorupiaków, których ukierunkowane połowy są zakazane, aktualizacji wykazu wrażliwych obszarów, na których należy ograniczyć połowy, przyjęcia środków technicznych jako część planów wieloletnich oraz przyjęcia środków technicznych jako część tymczasowych planów dotyczących odrzutów. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(38)

Uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu należy przekazać Komisji w celu zdefiniowania, z myślą o ustanowieniu wskaźników skuteczności środków technicznych w odniesieniu do połowów ryb poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, najważniejszych łowisk oraz poziomów takich połowów, które mają zastosowanie do tych najważniejszych łowisk, w celu aktualizacji wykazu ryb i skorupiaków, których ukierunkowane połowy są zakazane, w celu aktualizacji wykazu wrażliwych obszarów, na których należy ograniczyć połowy, w celu przyjęcia środków technicznych w ramach planów wieloletnich oraz , w razie konieczności, poza ramami planów wieloletnich, jak również w celu przyjęcia środków technicznych jako części tymczasowych planów dotyczących odrzutów. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów i w oparciu o ocenę STECF. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(40)

Do końca 2020 r. , a następnie co trzy lata, Komisja powinna składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania na temat wykonania niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie oraz zainteresowane komitety doradcze oraz po dokonaniu oceny przez STECF. W tym sprawozdaniu należy ocenić, w jakim stopniu środki techniczne, zarówno na szczeblu regionalnym, jak i unijnym, przyczyniły się do osiągnięcia celów i  wartości docelowych niniejszego rozporządzenia. Jeżeli w tym sprawozdaniu zostanie stwierdzone, że na poziomie regionalnym cele i wartości docelowe nie zostały osiągnięte , państwa członkowskie w tym regionie powinny przedłożyć plan działań naprawczych, które zapewnią osiągniecie tych celów i  wartości docelowych . Komisja powinna również zaproponować Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie tego sprawozdania wszelkie niezbędne zmiany niniejszego rozporządzenia.

(40)

Do dnia … [trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] , a następnie co trzy lata, Komisja powinna składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania na temat wykonania niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie oraz zainteresowane komitety doradcze oraz po dokonaniu oceny przez STECF. W tym sprawozdaniu należy ocenić, w jakim stopniu środki techniczne, zarówno na szczeblu regionalnym, jak i unijnym, przyczyniły się do osiągnięcia celów i  poziomów wskaźników skuteczności przewidzianych na mocy niniejszego rozporządzenia. Jeżeli w tym sprawozdaniu zostanie stwierdzone, że na poziomie regionalnym cele nie zostały osiągnięte lub że wskaźniki skuteczności utrzymują się na niedostatecznym poziomie , państwa członkowskie w tym regionie powinny przedłożyć plan działań naprawczych, które zapewnią osiągnięcie tych celów i  poprawę poziomów wskaźników skuteczności . Na podstawie tego sprawozdania Komisja powinna również zaproponować Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wszelkie niezbędne zmiany niniejszego rozporządzenia.

(42)

Należy odpowiednio zmienić rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 (29), (WE) nr 1098/2007 (30), (WE) nr 1224/2009 (31) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011  (32) i (UE) nr 1380/2013 (33).

(42)

Należy odpowiednio zmienić rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 (29), (WE) nr 1098/2007 (30), (WE) nr 1224/2009 (31) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (33).

(43)

W celu uzupełnienia lub zmiany istniejących szczegółowych przepisów transponujących zalecenia uzgodnione przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do środków technicznych w rozporządzeniu (UE) nr 1343/2011. Należy również przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do włączenia do prawa unijnego przyszłych zmian środków przyjętych przez GFCM, które stanowią przedmiot niektórych wyraźnie zdefiniowanych elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, a które stają się wiążące dla Unii zgodnie z postanowieniami porozumienia GFCM. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1343/2011. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów,

b)

wykorzystania narzędzi połowowych i wzajemnych relacji między działalnością połowową a ekosystemami morskimi .

b)

wykorzystania narzędzi połowowych.

ba)

interakcji między wspomnianymi narzędziami połowowymi a ekosystemami morskimi.

a)

zoptymalizować modele eksploatacji w celu ochrony młodocianych osobników i skupisk tarłowych gatunków morskich,

a)

zapewnić zrównoważone modele eksploatacji w celu ochrony młodocianych osobników i skupisk tarłowych gatunków morskich, a także zapewnić właściwe środki bezpieczeństwa;

b)

zagwarantować, aby przyłowy gatunków morskich wymienionych w dyrektywach 92/43/EWG i 2009/147/WE oraz innych wrażliwych gatunków , były ograniczone do minimum i w miarę możliwości eliminowane, tak by nie stanowiły zagrożenia dla stanu ochrony tych gatunków,

b)

zagwarantować, aby przypadkowe połowy wrażliwych gatunków morskich , w szczególności gatunków wymienionych w dyrektywach 92/43/EWG i 2009/147/WE , w wyniku prowadzonych połowów , były ograniczone do minimum i w miarę możliwości eliminowane,

c)

zapewnić, aby wpływ rybołówstwa na środowisko na siedliska morskie był ograniczony do minimum i w miarę możliwości eliminowany, tak by nie stanowił zagrożenia dla stanu ochrony tych siedlisk,

c)

zapewnić, w tym przy wykorzystaniu odpowiednich zachęt, aby negatywny wpływ rybołówstwa na środowisko na siedliska morskie był ograniczony do minimum i w miarę możliwości eliminowany,

d)

przyczyniać się do istnienia środków zarządzania rybołówstwem do celów wypełnienia zobowiązań wynikających z dyrektyw 92/43/EWG, 2009/147/WE, 2008/56/WE i 2000/60/WE.

d)

ustanowić środki zarządzania rybołówstwem do celów wypełnienia zobowiązań wynikających z dyrektyw 92/43/EWG, 2009/147/WE, 2008/56/WE i 2000/60/WE.

da)

zapewnić spełnienie warunków określonych we wskaźnikach 1, 3, 4 i 6 określonych w decyzji Komisji 2010/477/UE.

a)

zapewnienie , by połowy gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony nie przekraczały 5 % wielkości połowów zgodnie z art. 2 ust. 2 i art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013,

a)

zakres , w jakim połowy gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony są stopniowo obniżane do poziomów określonych dla najważniejszych łowisk;

b)

zapewnienie , by przyłowy ssaków morskich, gadów morskich, ptaków morskich i innych gatunków wykorzystywanych do celów innych niż handlowe nie przekraczały poziomów określonych w  przepisach prawa unijnego i porozumieniach międzynarodowych ,

b)

zakres , w jakim przypadkowe połowy ssaków morskich, gadów morskich, ptaków morskich i innych gatunków niewykorzystywanych do celów handlowych są stopniowo ograniczane i w  miarę możliwości eliminowane ,

c)

zapewnienie , by wpływ działalności połowowej na siedliska dna morskiego nie przekraczał poziomu niezbędnego do osiągnięcia dobrego stanu środowiska dla każdego typu siedlisk ocenionych w ramach dyrektywy 2008/56/WE w każdym regionie lub podregionie morskim, zarówno w odniesieniu do jakości siedlisk naturalnych jak i zasięgu obszarowego, w ramach którego należy osiągnąć wymagane poziomy.

c)

zakres , w jakim negatywny wpływ działalności połowowej na siedliska morskie, w tym wrażliwe siedliska dna morskiego , został zmniejszony i utrzymuje się poniżej poziomu niezbędnego do osiągnięcia dobrego stanu środowiska , w szczególności dla każdego typu siedlisk ocenionych w ramach dyrektywy 2008/56/WE w każdym regionie lub podregionie morskim, zarówno w odniesieniu do jakości siedlisk naturalnych, jak i zasięgu obszarowego, w ramach którego należy osiągnąć wymagane poziomy.

a)

najważniejszych łowisk, o których mowa w tej literze;

b)

poziomów obecnych połowów gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony dla każdego z tych najważniejszych łowisk, w oparciu o dostarczone przez państwa członkowskie dane dotyczące lat referencyjnych 2013–2015;

c)

konkretnych poziomów, do których należy ograniczyć połowy gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony dla każdego z najważniejszych łowisk, aby osiągnąć cel polegający na zapewnieniu zrównoważonych modeli eksploatacji oraz ochrony młodocianych osobników.

a)

„Morze Północne” oznacza rejony ICES (34) IIa, IIIa i IV;

a)

„Morze Północne” oznacza wody Unii w rejonach ICES (34) IIa, IIIa i IV;

c)

„wody północno-zachodnie” oznaczają podobszary ICES V (z wyjątkiem Va i nienależących do Unii wód podobszaru Vb) , VI oraz VII;

c)

„wody północno-zachodnie” oznaczają wody UE na podobszarach ICES V , VI oraz VII;

g)

„regiony najbardziej oddalone” oznaczają wody wokół regionów najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 akapit pierwszy Traktatu , podzielone na trzy baseny morskie: zachodni Atlantyk, wschodni Atlantyk i Ocean Indyjski ;

g)

„wody Unii Europejskiej na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku” oznaczają wody wokół Gwadelupy, Gujany Francuskiej , Martyniki, Majotty, Reunionu i Saint-Martin podlegające zwierzchnictwu lub jurysdykcji danego państwa członkowskiego ;

1)

„model eksploatacji” oznacza sposób rozłożenia presji połowowej w  stosunku do struktury wiekowej stada;

1)

„model eksploatacji” oznacza zakres, w jakim śmiertelność połowowa występuje w  poszczególnych elementach struktury wiekowej i wielkościowej stada;

2)

„selektywność” oznacza określenie ilościowe, za pomocą którego określa się prawdopodobieństwo złowienia ryb pewnej wielkości w sieć o pewnym rozmiarze oczek (lub na haki pewnej wielkości) ;

2)

„selektywność” oznacza prawdopodobieństwo złowienia niektórych gatunków ryb lub ryb o określonych rozmiarach przy użyciu narzędzi o określonych cechach ;

3)

4)

„ukierunkowane połowy” oznaczają połowy określonego gatunku lub kombinacji gatunków, gdy całkowite połowy tego gatunku/tych gatunków stanowią ponad 50 % wartości ekonomicznej połowów ;

4)

„ukierunkowane połowy” oznaczają nakład połowowy ukierunkowany na konkretne gatunki lub grupy gatunków, których dokładny skład różni się w zależności od łowisk i w odniesieniu do których ustalono na szczeblu regionalnym szczegółowe przepisy przewidujące minimalne specyfikacje techniczne dotyczące rozmiarów oczek i urządzeń selektywnych dla poszczególnych łowisk ;

5a)

5b)

7)

„wrażliwy gatunek” oznacza gatunek, na którego stan ochrony, w tym jego siedlisko, rozmieszczenie, liczebność i stan populacji, jest wywierany niekorzystny wpływ z powodu presji wynikającej z działalności człowieka, w tym działalności połowowej. Wrażliwe gatunki obejmują w szczególności gatunki wymienione w załącznikach II i IV do dyrektywy 92/43/EWG i gatunki objęte dyrektywą 2009/147/WE oraz gatunki, których ochrona jest niezbędna do osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE;

7)

„wrażliwy gatunek” oznacza gatunek, na którego stan ochrony, w tym jego siedlisko, rozmieszczenie, liczebność lub stan populacji, jest wywierany niekorzystny wpływ z powodu presji wynikającej z działalności człowieka, w tym działalności połowowej. Wrażliwe gatunki obejmują w szczególności gatunki wymienione w załącznikach II i IV do dyrektywy 92/43/EWG i gatunki objęte dyrektywą 2009/147/WE oraz gatunki, których ochrona jest niezbędna do osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE;

8)

„małe gatunki pelagiczne” oznaczają makrelę, śledzia atlantyckiego, ostroboka, sardelę europejską, sardynkę, błękitka, srebrzyka smukłego, szprota i kaprosza;

8)

„małe gatunki pelagiczne” oznaczają między innymi makrelę, śledzia atlantyckiego, ostroboka, sardelę europejską, sardynkę, błękitka, srebrzyka smukłego, szprota, kaprosza , bopsa, sardynelę hiszpańską i  sardynelę eba ;

9a)

10)

„komitety doradcze” oznaczają grupy zainteresowanych stron ustanowione w ramach WPRyb, aby wspierać wyważoną reprezentację wszystkich zainteresowanych stron i  przyczynić się do osiągnięcia celów WPRyb ;

10)

„komitety doradcze” oznaczają grupy zainteresowanych stron ustanowione w ramach art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, prowadzące działalność zgodnie z art. 44 i  45 wspomnianego rozporządzenia oraz załącznikiem III do niego ;

11)

„włok” oznacza narzędzie połowowe czynnie ciągnięte przez jeden statek rybacki lub większą liczbę takich statków i składające się z sieci w kształcie stożka lub ostrosłupa (część główna) zamkniętej z tyłu workiem włoka; „ciągnione narzędzie połowowe” oznacza wszelkie włoki , niewody duńskie oraz podobne narzędzia połowowe, których część główna ma kształt stożka lub ostrosłupa i jest zamknięta z tyłu workiem lub składa się z dwóch długich skrzydeł, części głównej oraz worka włoka , które są czynnie przemieszczane w wodzie ;

11)

„włok” oznacza narzędzie połowowe wyposażone w sieć czynnie ciągniętą przez jeden statek rybacki lub większą liczbę takich statków, zamkniętą z tyłu workiem włoka;

11a)

12)

„włok denny” oznacza włok zaprojektowany i uzbrojony do prowadzenia działalności na dnie morskim lub w jego pobliżu;

13)

„włok denny rozprzowy” oznacza włok denny ciągnięty jednocześnie przez dwie jednostki, po jednej z każdej strony włoka. Poziome otwarcie włoka jest utrzymywane dzięki odległości pomiędzy dwoma statkami, które ciągną narzędzie;

15)

„włok rozprzowy” oznacza narzędzie z włokiem otwartym poziomo przy użyciu stalowej lub drewnianej rury, wyposażone w belkę oraz tkaninę sieciową z łańcuchami dennymi , matami łańcuchowymi lub łańcuchami płoszącymi, czynnie ciągnięte po dnie ;

15)

„włok rozprzowy” oznacza narzędzie z włokiem otwartym poziomo przy użyciu rozprza , skrzydeł lub podobnych urządzeń ;

16)

„włok wytwarzający impulsy elektryczne” oznacza technikę połowową , która wykorzystuje pole elektryczne do połowu ryb. Włok wytwarzający impulsy elektryczne posiada szereg elektrod przymocowanych do narzędzia w kierunku ciągnienia, które emitują krótkie impulsy elektryczne ;

16)

„włok rozprzowy zelektryfikowany” oznacza włok , który wykorzystuje impulsy elektryczne do połowu żywych zasobów morza; ;

17a)

20)

„sieci stawne” oznaczają wszelkie rodzaje sieci skrzelowych, oplątujących lub drygawic, które są zakotwiczone do dna morskiego (sieci skrzelowe lub sieci denne) lub mogą dryfować z pływami (sieć dryfująca) , tak aby ryby do nich wpływały i zaplątywały się w sieć lub były chwytane w jej oczka;

20)

„sieci stawne” oznaczają wszelkie rodzaje sieci skrzelowych, oplątujących lub drygawic, które są zakotwiczone do dna morskiego (sieci skrzelowe lub sieci denne), tak aby ryby do nich wpływały i zaplątywały się w sieć lub były chwytane w jej oczka;

21)

„sieć dryfująca” oznacza sieć składającą się z jednej lub więcej ścian siatki zawieszonych wspólnie i równolegle na nadborze lub nadborach, utrzymywaną na powierzchni wody lub na pewnej głębokości za pomocą urządzeń pływających, dryfującą z prądem osobno lub wraz z łodzią, z którą sieć może być połączona. Sieć może być wyposażona w urządzenia, które mają ją stabilizować lub ograniczać jej dryfowanie , takie jak zakotwiczenie lub oparcie na dnie zamocowane z jednego końca sieci ;

21)

„sieć dryfująca” oznacza sieć utrzymywaną na powierzchni wody lub na pewnej głębokości za pomocą urządzeń pływających, dryfującą z prądem osobno lub wraz z łodzią, z którą sieć może być połączona. Sieć może być wyposażona w urządzenia, które mają ją stabilizować lub ograniczać jej dryfowanie;

22)

„sieć skrzelowa denna ” oznacza sieć składającą się z pojedynczego kawałka tkaniny sieciowej i utrzymywaną w wodzie w pozycji pionowej za pomocą pływaków i ciężarów . Żywe zasoby morskie są przy jej użyciu łowione poprzez chwytanie w oczka sieci; jest mocowana albo może być mocowana w dowolny sposób na dnie morskim ;

22)

„sieć skrzelowa” oznacza sieć stawną składającą się z pojedynczego kawałka tkaniny sieciowej i utrzymywaną w wodzie w pozycji pionowej za pomocą pływaków i ciężarów;

23)

„sieć oplątująca denna ” oznacza pojedynczy płat tkaniny sieciowej zamocowany w taki sposób, że tkanina ta jest podwieszona na linach, aby stworzyć większą powierzchnię luźnej sieci niż w przypadku sieci skrzelowej. Sieci oplątujące zwykle mają mniej luzu na nadborze i nie stoją przy połowach tak wysoko jak przeciętna sieć skrzelowa denna; są mocowane lub mogą być mocowane w dowolny sposób na dnie morskim ;

23)

„sieć oplątująca” oznacza sieć stawną złożoną z pojedynczego płata tkaniny sieciowej zamocowanego w taki sposób, że tkanina ta jest podwieszona na linach, aby stworzyć większą powierzchnię luźnej sieci niż w przypadku sieci skrzelowej;

24)

„drygawica denna ” oznacza sieć składającą się z dwóch lub więcej warstw materiału sieciowego z dwiema zewnętrznymi warstwami o dużym rozmiarze oczek i z warstwą o drobnych , małych oczkach umieszczoną między nimi; sieć jest przymocowana lub może być przymocowana do dna morskiego w dowolny sposób;

24)

„drygawica” oznacza sieć stawną składającą się z dwóch lub więcej warstw tkaniny sieciowej z dwiema zewnętrznymi warstwami o dużym rozmiarze oczek i z warstwą o drobnych oczkach umieszczoną między nimi;

26)

„takla” oznacza narzędzie połowowe składające się z głównej liny , czasami o  znacznej długości, do której w regularnych odstępach przymocowane są przepony z haczykami z przynętą lub bez niej . Lina główna jest umocowana poziomo na dnie lub blisko dna, pionowo lub może unosić się na powierzchni;

26)

„takla” oznacza narzędzie połowowe składające się z głównej liny o  zróżnicowanej długości, do której przymocowane są sznury dodatkowe (stągiewki) z haczykami rozmieszczone w odpowiednich odstępach w zależności od gatunku docelowego . Lina główna jest umocowana poziomo na dnie lub blisko dna, pionowo lub może unosić się na powierzchni;

(27)

„więcierze i kosze” oznaczają pułapki w postaci klatek lub koszy wykonanych z różnych materiałów, zaprojektowane do połowu skorupiaków lub ryb, umieszczane na dnie morskim pojedynczo lub w rzędach połączonych linkami (bojrepami) z bojami na powierzchni, które wskazują ich położenie, i posiadające jeden otwór lub wejście bądź większą ich liczbę;

(27)

„więcierze i kosze” oznaczają pułapki w postaci klatek lub koszy zaprojektowane do połowu skorupiaków , mięczaków lub ryb, umieszczane na dnie morskim lub nad nim zawieszane pojedynczo lub w rzędach połączonych linkami (bojrepami) z bojami na powierzchni, które wskazują ich położenie, i posiadające jeden otwór lub wejście bądź większą ich liczbę;

(28)

„węda ręczna” oznacza technikę połowową, w której pojedyncza lina połowowa jest trzymana w rękach. Do liny przymocowany jest jeden wabik lub haczyk z przynętą bądź większa liczba wabików lub haczyków;

(28)

„węda ręczna” oznacza pojedynczą linę połowową trzymaną w rękach, do której przymocowany jest jeden wabik lub haczyk z przynętą bądź większa liczba wabików lub haczyków;

(29)

„krzyż św. Andrzeja” oznacza chwytak, który dzięki działaniu podobnemu do pracy nożyczek umożliwia zbieranie małży lub korala czerwonego z dna morskiego;

(29)

„krzyż św. Andrzeja” oznacza chwytak, który dzięki możliwości działania podobnego do pracy nożyczek umożliwia zbieranie małży lub korala czerwonego z dna morskiego;

(30)

„worek włoka” oznacza najbardziej do tyłu wysuniętą część włoka, w kształcie walca, czyli o takim samym obwodzie na całej swojej długości, albo w kształcie zwężającym się; Składa się z jednej lub wielu ścian (części tkaniny sieciowej) o jednakowym rozmiarze oczka sieci, połączonych bocznie jedna z  drugą w osi włoka sznurem, do którego może być przyłączona lina wzmacniająca brzegi . Do celów regulacyjnych ostatnie 50 oczek sieci tworzy worek włoka;

(30)

„worek włoka” oznacza najbardziej do tyłu wysuniętą część włoka, w kształcie walca, czyli o takim samym obwodzie na całej swojej długości, albo w kształcie zwężającym się; składa się z jednej lub wielu płatów (części tkaniny sieciowej) połączonych bocznie jeden z  drugim . Do celów regulacyjnych ostatnie 50 oczek sieci tworzy worek włoka;

(31)

„rozmiar oczka sieci” oznacza rozmiar oczka każdego worka włoka narzędzia ciągnionego, mierzony zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 517/2008  (40) ;

(31)

„rozmiar oczka sieci” oznacza:

a)

w przypadku tkaniny węzłowej: najdłuższą odległość między dwoma przeciwległymi węzłami w tym samym oczku przy całkowitym rozciągnięciu;

b)

w przypadku tkaniny bezwęzłowej: odległość między dwoma przeciwległymi złączami wzdłuż najszerszej osi w tym samym oczku przy całkowitym rozciągnięciu;

(32)

„oczko kwadratowe” oznacza kształt oczka uzyskanego z  mocowania tkaniny sieciowej o  45o odchyleniu od kierunku N w taki sposób, aby boki biegły równolegle i pod kątem 90o w stosunku do osi włoka ;

(32)

„oczko kwadratowe” oznacza czworoboczne oczko składające się z  dwóch serii równoległych boków o  tej samej nominalnej długości, przy czym jedna seria jest równoległa do osi podłużnej sieci, a druga jest do niej prostopadła ;

(33)

„oczko romboidalne” oznacza zwykły romboidalny kształt oczek sieci w płacie tkaniny sieciowej ;

(33)

„oczko rombowe” oznacza cztery boki tej samej długości, przy czym przekątne oczka są do siebie prostopadłe i jedna przekątna jest równoległa do osi podłużnej sieci ;

(36)

(38)

„czas zanurzenia” oznacza okres od momentu pierwszego umieszczenia sieci w wodzie do momentu pełnego wybrania sieci na pokład statku rybackiego;

(38)

„czas zanurzenia” oznacza okres od momentu pierwszego umieszczenia narzędzia w wodzie do momentu pełnego wyciągnięcia go na pokład statku rybackiego;

(39)

„czujniki do monitorowania narzędzi” oznaczają zdalne czujniki elektroniczne, które można umieścić na włoku lub okrężnicy w celu monitorowania najważniejszych parametrów użytkowych, takich jak odległość między rozpornicami lub wielkość połowu;

(39)

„czujniki do monitorowania narzędzi” oznaczają zdalne czujniki elektroniczne, które przymocowano w celu monitorowania najważniejszych parametrów użytkowych, takich jak odległość między rozpornicami lub wielkość połowu;

(39a)

(40)

„dźwiękowe urządzenie odstraszające” oznacza zdalnie sterowane urządzenia zwracające uwagę gatunków takich jak ssaki morskie i ostrzegające je o obecności narzędzi połowowych za pomocą wydawania sygnałów dźwiękowych ;

(40)

„dźwiękowe urządzenie odstraszające” oznacza urządzenie wydające sygnały dźwiękowe po to, by zniechęcić gatunki takie jak ssaki morskie do zbliżania się do narzędzi połowowych;

(42)

„selekcja jakościowa” oznacza praktykę odrzutów tanich ryb objętych limitami połowowymi, mimo że mogły one zostać legalnie wyładowane, stosowaną w celu maksymalizacji całkowitej wartości ekonomicznej lub pieniężnej ryb przywiezionych do portu.

(42)

„selekcja jakościowa” oznacza praktykę odrzutów tanich ryb objętych limitami połowowymi, mimo że powinny one zostać legalnie wyładowane, stosowaną w celu maksymalizacji całkowitej wartości ekonomicznej lub pieniężnej ryb przywiezionych do portu;

(43a)

(45a)

b)

prądu elektrycznego z wyjątkiem użycia włoka wytwarzającego impulsy elektryczne określonego w art. 24 część E załącznika V;

b)

prądu elektrycznego;

g)

wszelkiego typu pocisków;

g)

wszelkiego typu pocisków , z wyjątkiem tych używanych do uboju tuńczyka umieszczonego w klatkach lub schwytanego w sieć pułapkową lub za pomocą harpunów ręcznych i kusz używanych do połowów rekreacyjnych bez wykorzystania akwalungu, od świtu do zmierzchu ;

—

tuńczyk biały (Thunnus alalunga),

a)

szczegółowe odstępstwa określone w załączniku V część C pkt 6, załączniku VI część C pkt 6 i 9 oraz załączniku VII część C pkt 4 stosuje się, jeżeli głębokość wskazana na mapie wynosi między 200 a 600 m;

b)

rozmieszczanie sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących i drygawic w każdym miejscu, gdzie głębokość wskazana na mapie wynosi powyżej 200 metrów, jest dozwolone na obszarze połowowym zdefiniowanym w art. 5 lit. e).

a)

zapewnienia ochrony młodocianych osobników gatunków morskich na podstawie art. 15 ust. 11 i 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

a)

zapewnienia ochrony młodocianych osobników gatunków morskich w taki sposób, by większość łowionych ryb osiągała wiek rozrodczy przed złowieniem, oraz na podstawie art. 15 ust. 11 i 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

aa)

zakazu sprzedaży młodocianych osobników gatunków morskich w celu spożycia przez ludzi, zgodnie z art. 2 ust. 5 lit. b) i art. 15 ust. 11 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

g)

w załączniku XI w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych .

g)

w załączniku XI w odniesieniu do wód Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku .

a)

służą osiągnięciu celów określonych w art. 3 rozporządzenia, szczególnie uwzględniając wskaźniki skuteczności określone w art. 4;

b)

odpowiadają zasadom dobrych rządów określonym w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

c)

stwarzają zachęty dla statków rybackich rozmieszczających selektywne narzędzia połowowe lub stosujących techniki połowowe, które wywierają ograniczony wpływ na środowisko, w tym poprzez przydział uprawnień do połowów oraz

d)

są co najmniej równoważne środkom, o których mowa w ust. 1 lub, w przypadku przepisów dotyczących rozmiarów oczek sieci, mającym zastosowanie przepisom z dnia … [dzień przed dniem wejścia w życie rozporządzenia] r. pod względem modeli eksploatacji i poziomu ochrony zapewnianego wrażliwym gatunkom i siedliskom.

a)

zmieniać lub uzupełniać środki określone w załącznikach V–XI;

b)

stanowić odstępstwo od środków ustanowionych w załącznikach V–XI w odniesieniu do określonego obszaru lub okresu, jeżeli można wykazać, że środki te nie przynoszą korzyści w zakresie ochrony na tym obszarze lub w tym okresie bądź że alternatywnymi środkami można osiągnąć te same cele.

a)

służą osiągnięciu celów i wartości docelowych określonych w art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia;

b)

odpowiadają zasadom dobrych rządów określonym w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; oraz

c)

stwarzają zachęty dla statków rybackich rozmieszczających selektywne narzędzia połowowe lub stosujących techniki połowowe, które wywierają ograniczony wpływ na środowisko poprzez przydział uprawnień do połowów.

1.

Przedkładając wspólne zalecenia zgodnie z art. 19 w celu zmiany lub ustanowienia minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony określonych w części A załączników V–X, państwa członkowskie przestrzegają celu zapewnienia ochrony młodocianych osobników gatunków morskich.

1.

Przedkładając wspólne zalecenia zgodnie z art. 18 w celu zmiany lub ustanowienia minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony określonych w części A załączników V–X, państwa członkowskie przestrzegają celu zapewnienia ochrony młodocianych osobników gatunków morskich. Wspólne zalecenia opierają się na najlepszych dostępnych dowodach naukowych i uwzględniają dane biologiczne, w szczególności rozmiar dojrzałych osobników danego gatunku. Wspólne zalecenia nie utrudniają kontroli i egzekwowania przepisów dotyczących wyładunku produktów rybołówstwa oraz ich wprowadzania do obrotu.

1a.

—

przedstawiać informacje na temat efektywności istniejących środków ochrony i stosowanego monitoringu;

da)

odstępstwa zatwierdzone na podstawie art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;