Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52017PC0799

Zalecenie DECYZJA RADY upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Turcji

COM/2017/0799 final

Bruksela, dnia 20.12.2017

COM(2017) 799 final

Zalecenie

DECYZJA RADY

upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Turcji


UZASADNIENIE

1.KONTEKST ZALECENIA

W zglobalizowanym świecie, w którym poważna przestępczość i terroryzm mają coraz bardziej międzynarodowy i złożony charakter, organy ścigania powinny być w pełni przygotowane do współpracy z partnerami zewnętrznymi, aby móc zapewnić bezpieczeństwo swoich obywateli. Europol powinien więc mieć możliwość wymiany danych osobowych z organami ścigania państw trzecich w zakresie niezbędnym do realizacji swoich zadań.

Od czasu wejścia w życie rozporządzenia 2016/794 w dniu 1 maja 2017 r. 1 i zgodnie z Traktatem Komisja jest odpowiedzialna, w imieniu Unii, za prowadzenie rokowań dotyczących umów międzynarodowych z państwami trzecimi w zakresie wymiany danych osobowych z Europolem. O ile jest to konieczne do wykonania jego zadań, Europol może nawiązywać i utrzymywać współpracę z partnerami zewnętrznymi zgodnie z ustaleniami roboczymi i administracyjnymi, które same w sobie nie mogą stanowić podstawy prawnej do wymiany danych osobowych.

Biorą pod uwagę strategię polityczną przedstawioną w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa 2 , konkluzje Rady 3 i globalną strategię 4 , potrzeby operacyjne organów ścigania na terytorium UE oraz potencjalne korzyści płynące ze ściślejszej współpracy w tym obszarze, Komisja uważa za konieczne rozpoczęcie w perspektywie krótkoterminowej rokowań z ośmioma państwami, jak określono w Jedenastym sprawozdaniu z postępu prac nad stworzeniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa 5 .

Komisja dokonała oceny państw priorytetowych, uwzględniając potrzeby operacyjne Europolu. W strategii Europolu na lata 2016–2020 region Morza Śródziemnego określa się jako priorytet dla wzmocnionych partnerstw 6 . W strategii zewnętrznej Europolu na lata 2017–2020 podkreślono również potrzebę ściślejszej współpracy między Europolem a państwami Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej (MENA) ze względu na obecne zagrożenia terrorystyczne i wyzwania związane z migracją 7 .

Niniejsze zalecenie dotyczy w szczególności rokowań z Turcją, chociaż współpracę z którymkolwiek z państw należy postrzegać w kontekście całego regionu. Obecna niestabilna sytuacja w regionie, a zwłaszcza sytuacja w Syrii i Iraku, stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa UE w długim okresie i wymaga podjęcia pilnych działań. Odnosi się to zarówno do skutecznej walki z terroryzmem i powiązaną z nim przestępczością zorganizowaną 8 , jak i istniejących wyzwań związanych z migracją, takich jak zjawisko ułatwiania nielegalnej migracji i handel ludźmi. Turcja wykazała również zainteresowanie współpracą z unijnymi organami ścigania w zakresie przeciwdziałania terroryzmowi, a zwłaszcza w ramach wspólnych szkoleń organizowanych przez CEPOL. Współpraca z lokalnymi organami ścigania ma zasadnicze znaczenie dla sprostania tym wyzwaniom.

Bieżąca współpraca Europolu i Turcji jest oparta na zawartym w 2004 r. porozumieniu o współpracy strategicznej 9 . Porozumienie to ułatwia współpracę w zakresie wymiany strategicznych i technicznych informacji będących przedmiotem wspólnego zainteresowania 10 , doświadczeń w egzekwowaniu prawa, wymiany materiałów dotyczących prawodawstwa, podręczników, literatury technicznej i innych materiałów z zakresu egzekwowania prawa oraz szkoleń. We wspólnym planie działania UE–Turcja z listopada 2015 r. uzgodniono dalsze zacieśnianie współpracy z Europolem poprzez oddelegowanie oficera łącznikowego z Turcji. W dniu 21 marca 2016 r. Europol i Turcja podpisały umowę o oddelegowaniu umożliwiającą zintensyfikowanie współpracy. W rezultacie tej umowy w maju 2016 r. do Europolu został oddelegowany oficer łącznikowy będący przedstawicielem tureckiej policji, co przyniosło pewne pozytywne konsekwencje i poskutkowało nawiązaniem kontaktów. Umowy tego rodzaju nie upoważniają jednak do wymiany danych dotyczących zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych 11 .

Kontekst polityczny

Turcja jest dla Unii Europejskiej niezwykle ważnym partnerem. Od 1964 r. Turcja jest powiązana z UE poprzez układ o stowarzyszeniu, dzięki czemu zwiększyła się współpraca z Turcją. W grudniu 1999 r. Rada Europejska przyznała Turcji status państwa kandydującego, a w październiku 2005 r. rozpoczęto negocjacje w sprawie przystąpienia. Pogłębienie współpracy z Europolem jest istotne w kontekście spełnienia wszystkich pozostałych zobowiązań w ramach planu działania dotyczącego liberalizacji reżimu wizowego 12 . Na szczycie UE–Turcja w dniu 29 listopada 2015 r. ustalono, że dialog polityczny zostanie rozszerzony i zintensyfikowany we wszystkich dziedzinach, w tym w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, migracji i zwalczania terroryzmu.

Turcja i UE ponownie podkreśliły swoje zobowiązanie do reagowania na zagrożenia ze strony Daiszu i zagranicznych bojowników terrorystycznych oraz zagrożenia, jakie stwarzała i stwarza PKK, którą UE uznała za organizację terrorystyczną. Podczas dialogu UE–Turcja dotyczącego zwalczania terroryzmu w czerwcu 2016 r. obie strony wyraziły zgodę na zwiększenie współpracy w zakresie wymiany informacji, egzekwowania prawa i współpracy sądowej, w tym w odniesieniu do deportacji związanych z terroryzmem i finansowania terroryzmu. Zainteresowanie zacieśnieniem współpracy w zakresie wymiany informacji powtórzono w listopadzie 2017 r. podczas dialogu UE–Turcja dotyczącego zwalczania terroryzmu; zaplanowano też seminarium wysokiego szczebla na temat współpracy w zwalczaniu terroryzmu i handlu bronią, które odbędzie się w Europolu.

Turcja i UE potwierdziły również swoje zaangażowanie, aby wspólnie posunąć naprzód międzynarodowe działania takimi jak Światowe Forum na rzecz Zwalczania Terroryzmu, światowa koalicja przeciwko ISIL/Daiszowi i Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF)  13 .

Współpraca w dziedzinie migracji została zintensyfikowana w oparciu o wspólny plan działania uruchomiony podczas szczytu UE–Turcja w dniu 29 listopada 2015 r. oraz w oparciu o oświadczenie UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r., aby zakończyć nielegalną migrację z Turcji do UE przy zapewnieniu pełnej zgodności z unijnymi i międzynarodowymi normami. Oświadczenie UE–Turcja przynosi wymierne rezultaty, pomimo niesprzyjających okoliczności. Liczba niedozwolonych przekroczeń granicy i ofiar śmiertelnych od momentu rozpoczęcia obowiązywania postanowień oświadczenia cały czas znacząco spada.

Potrzeby operacyjne

Biorąc pod uwagę informacje przedstawione w ocenie zagrożenia poważną i zorganizowaną przestępczością (SOCTA)w 2017 r. 14 i w sprawozdaniu dotyczącym sytuacji i tendencji w dziedzinie terroryzmu w UE w 2017 r. 15 , powyższe argumenty, a także, między innymi, wewnętrzną wiedzę specjalistyczną Europolu, współpraca z Turcją jest niezbędna zwłaszcza w celu zwalczania następujących zjawisk przestępczych:

Terroryzm: niedawne ataki terrorystyczne pokazują, przed jakimi zagrożeniami terrorystycznymi stoją zarówna Turcja, jak i UE. Islamski terroryzm, w szczególności Daisz, ale także Al-Kaida, stanowi wspólne zagrożenie. Dla europejskich zagranicznych bojowników terrorystycznych Turcja jest głównym węzłem tranzytowym w podróży do Syrii i Iraku i podczas powrotu z tych państw. Turcja i UE powtórzyły swoje zobowiązanie do zatrzymania tego przepływu bojowników. Tureckie organy poczyniły znaczące postępy w tym obszarze, ale podkreślają, jak istotne jest wcześniejsze otrzymywanie danych podejrzanych podróżnych. Niedawne wydarzenia dowodzą również, że niewystarczająca, spóźniona lub nieskoordynowana wymiana informacji mogłaby umożliwić podróżnym, którzy zostali aresztowani, niezauważony powrót do Europy.

Ponadto ocenia się, że PKK stanowi niewielkie zagrożenie dla Europy, jednak UE uznała, że zagrożenie z jej strony dla Turcji jest bardzo wysokie. UE uznała PKK za organizację terrorystyczną.

Wymiana informacji operacyjnych będzie wspierać wspólne działania na rzecz zwalczenia tego zagrożenia terrorystycznego, w tym poprzez rozwiązanie kwestii pozyskiwania funduszy, działalności propagandowej i rekrutacyjnej w UE.

Przemyt migrantów: przemytnicy migrantów wykorzystują terytorium Turcji do przemytu do Europy migrantów z Azji, Afryki i Bliskiego Wschodu. Nielegalni migranci dostają się do Turcji przez wschodnie granice lądowe tego kraju z Iranem, Irakiem i Syrią oraz przez granice powietrzne, zwłaszcza korzystając z przesiadki na lotnisku w Stambule. Stambuł sam w sobie jest węzłem tranzytowym dla nielegalnych migrantów, zanim udadzą się oni w kierunku granic lądowych z Bułgarią lub Grecją lub w kierunku wybrzeża Morza Egejskiego.

Od czasu uzgodnienia oświadczenia UE–Turcja w dniu 18 marca 2016 r. liczba niedozwolonych przekroczeń granicy utrzymuje się na znacząco niższym poziomie. Zorganizowane sieci przemytnicze nadal jednak prowadzą swoją działalność, pomimo patrolowania przez władze tureckie obszarów nadbrzeżnych, lądowych i terenów lotnisk oraz systematycznego zatrzymywania nielegalnych migrantów. Sposoby działania ciągle się zmieniają, wykorzystywane są coraz to nowe szlaki.

Tureckie służby poczyniły ogromne postępy w likwidowaniu grup przestępczych i podejmowały skuteczne działania w przypadku statków, z których mieli korzystać przemytnicy, dzięki informacjom przekazanym przez państwa członkowskie UE. Istnieje jednak wyraźna potrzeba dalszego zwiększania zdolności w zakresie prowadzenia dochodzeń i ścigania przestępstw oraz rozwijania współpracy operacyjnej z państwami członkowskimi UE.

Pomimo usprawnień w budowaniu ram, które mają posłużyć rozwiązaniu problemu handlu ludźmi, presja migracyjna powiększyła skalę wyzwań istniejących w tym obszarze.

Nielegalny obrót środkami odurzającymi: od długiego czasu Turcja jest i pozostaje istotnym państwem tranzytu w nielegalnym obrocie środkami odurzającymi. Nielegalny handel heroiną, opium i kokainą odbywa się zasadniczo przez Turcję na rynki europejskie, natomiast metaamfetamina i stymulanty z grupy amfetamin są przemycane na rynki na Bliskim Wschodzie i w Azji Południowo-Wschodniej. W Turcji nadal konfiskuje się duże ilości opiatów i haszyszu.

Nielegalny handel bronią palną: wskaźniki przestępczości i przemyt broni z Syrii stanowią potencjalne zagrożenie dla UE. Stwarza to zagrożenie dla bezpieczeństwa w perspektywie zarówno krótko-, jak i długoterminowej. Współpraca z Turcją ma zatem priorytetowe znaczenie ze strategicznego punktu widzenia, aby spowolnić przepływ nielegalnej broni palnej do sąsiadów, a także zapobiegać nielegalnemu handlowi w UE.

Przeciwdziałanie finansowaniu terroryzmu / pranie pieniędzy: Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy podkreślała w 2014 r. potencjalne korzyści ze współpracy w przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu dzięki wykorzystaniu konkretnych instrumentów Europolu, a także znaczących postępów osiągniętych na tym polu przez Turcję.

Turcja to ważne centrum finansowe w regionie, zwłaszcza dla Azji Środkowej i Kaukazu, Bliskiego Wschodu i Wschodniej Europy. Szybki wzrost gospodarczy w Turcji w ciągu ostatnich 15 lat w połączeniu z jej relacjami handlowymi oraz geograficzną bliskością względem niestabilnych, ogarniętych konfliktem obszarów, takich jak Irak, Syria i Krym, powoduje, że Turcja staje się podatna na zagrożenie prania pieniędzy.

Towary podrobione: Turcja jest głównym źródłem pochodzenia i punktem przeładunkowym towarów podrobionych, zwłaszcza przeznaczonych do UE.

Inne istotne źródła finansowania przestępczości zorganizowanej obejmują przestępstwa dotyczące akcyzy i wewnątrzwspólnotowe oszustwa typu „znikający podmiot gospodarczy” oraz przestępstwa przeciwko środowisku.

2.ELEMENTY PRAWNE ZALECENIA

W rozporządzeniu (UE) 2016/794 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) określono ramy prawne dla Europolu, w szczególności jego cele, zadania, zakres kompetencji, zabezpieczenia w zakresie ochrony danych i sposoby współpracy z partnerami zewnętrznymi.

Niniejsze zalecenie jest zgodne z przepisami rozporządzenia w sprawie Europolu.

Celem niniejszego zalecenia jest uzyskanie od Rady upoważnienia do prowadzenia przez Komisję rokowań w imieniu UE w sprawie przyszłej umowy. Podstawę prawną upoważnienia do rozpoczęcia rokowań stanowi dla Rady art. 218 ust. 3 i 4 TFUE.

Zgodnie z art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja zostaje wyznaczona jako unijny negocjator umowy między Unią Europejską a Turcją dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europolem) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Turcji.

Zalecenie

DECYZJA RADY

upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Turcji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 218 ust. 3 i 4,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 16 zostało przyjęte w dniu 11 maja 2016 r. i ma zastosowanie od dnia 1 maja 2017 r.

(2)W rozporządzeniu tym, w szczególności w jego art. 25, określono zasady dotyczące przekazywania danych osobowych przez Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym. Europol może przekazywać dane osobowe organowi państwa trzeciego na podstawie umowy międzynarodowej zawartej między Unią a danym państwem trzecim zgodnie z art. 218 TFUE, zakładającej odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych.

(3)Należy podjąć rokowania w celu zawarcia takiej umowy pomiędzy Unią Europejską a Turcją.

(4)Umowa ta powinna respektować prawa podstawowe i przestrzegać zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, uznanego w art. 7 Karty, prawa do ochrony danych osobowych, uznanego w art. 8 Karty, oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, uznanego w art. 47 Karty. Umowa powinna być stosowana zgodnie z tymi prawami i zasadami,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Komisję do prowadzenia, w imieniu Unii, rokowań w sprawie umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Turcji.

Artykuł 2

Wytyczne negocjacyjne przedstawiono w załączniku.

Artykuł 3

Rokowania prowadzone są w konsultacji z [nazwa komitetu specjalnego do uzupełnienia przez Radę].

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

   W imieniu Rady

   Przewodniczący

(1)    Rozporządzenie (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r., Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.
(2)    COM(2015) 185 final.
(3)    Dokument Rady 10384/17 z dnia 19 czerwca 2017 r.
(4)    Wspólna wizja, wspólne działanie: Silniejsza Europa. Globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej http://europa.eu/globalstrategy/en
(5)    COM(2017) 608 final.
(6)    Strategia Europolu na lata 2016–2020, przyjęta przez zarząd Europolu w dniu 1 grudnia 2015 r. https://www.europol.europa.eu/publications-documents/europol-strategy-2016-2020
(7)    Strategia zewnętrzna Europolu na lata 2017–2020, przyjęta przez zarząd Europolu w dniu 13 grudnia 2016 r., EDOC#865852v3.
(8)    Według Europolu przestępczość zorganizowana w regionie obejmuje nielegalny handel bronią palną, nielegalny obrót środkami odurzającymi, przestępstwa finansowe, w tym pranie pieniędzy, i cyberprzestępczość.
(9)    Umowa o współpracy pomiędzy Europolem a Republiką Turcji, 28 lipca 2004 r. https://www.europol.europa.eu/sites/default/files/documents/agreement_on_cooperation_between_the_european_police_office_and_the_republic_of_turkey.pdf
(10)    Turcja wnosi regularny wkład w sprawozdanie Europolu dotyczące sytuacji i tendencji w dziedzinie terroryzmu w UE.
(11)

   Turcja może wysyłać dane, ale nie może ich otrzymywać. Przekazywanie danych pośrednio przez Interpol jest kanałem użytecznym, ale nie stanowi najbardziej skutecznego ani najszybszego rozwiązania w przypadkach wymagających natychmiastowej reakcji.

(12)    W dniu 16 grudnia 2013 r. Unia Europejska podjęła z Turcją rozmowy na temat liberalizacji reżimu wizowego. Rozmowy te opierają się na planie działania określającym wymogi, jakim sprostać musi Turcja, by znaleźć się w wykazie państw objętych ruchem bezwizowym. W siódmym sprawozdaniu z postępu prac we wdrażaniu oświadczenia UE–Turcja, przedstawionym przez Komisję we wrześniu 2017 r., stwierdzono, że Turcja nadal nie spełnia siedmiu z 72 punktów odniesienia.
(13)    Komunikat prasowy na temat dialogu UE–Turcja dotyczącego zwalczania terroryzmu, 8 czerwca 2016 r., https://eeas.europa.eu/headquarters/headquarters-homepage_en/5018/Turkey- EU%20Counter%20Terrorism%20Dialogue
(14)     https://www.europol.europa.eu/socta/2017/  
(15)     https://www.europol.europa.eu/sites/default/files/documents/tesat2017.pdf  
(16)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53).
Top

Bruksela, dnia20.12.2017

COM(2017) 799 final

ZAŁĄCZNIK

do

zalecenia w sprawie DECYZJI RADY

upoważniającej do podjęcia rokowań w sprawie umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Turcji


ZAŁĄCZNIK

Wytyczne negocjacyjne do umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Turcji

W trakcie rokowań Komisja powinna dążyć do osiągnięcia celów przedstawionych szczegółowo poniżej.

1)Celem umowy ma być ustanowienie podstawy prawnej dla przekazywania danych osobowych między Europolem a właściwymi organami w Turcji, odpowiednio, aby wesprzeć i wzmocnić działania podejmowane przez właściwe organy tego państwa i państw członkowskich oraz wesprzeć i zacieśnić ich współpracę w zapobieganiu poważnej przestępczości transgranicznej i terroryzmowi i w zwalczaniu ich, przy jednoczesnym zapewnieniu stosownych zabezpieczeń w zakresie ochrony prywatności, danych osobowych i podstawowych praw i wolności osób fizycznych.

2)Z myślą o zagwarantowaniu przestrzegania zasady celowości współpraca na mocy umowy powinna odnosić się jedynie do przestępstw i przestępstw powiązanych wchodzących w zakres kompetencji Europolu zgodnie z art. 3 rozporządzenia 2016/794 (łącznie „przestępstwa”). W szczególności współpraca powinna mieć na celu walkę z terroryzmem i zapobieganie radykalizacji, przeciwdziałanie przestępczości zorganizowanej, zwłaszcza nielegalnemu handlowi bronią palną, nielegalnemu obrotowi środkami odurzającymi, przemytowi migrantów i handlowi towarami podrobionymi, oraz zwalczanie cyberprzestępczości.

3)Umowa powinna określać w sposób jasny i precyzyjny niezbędne zabezpieczenia i mechanizmy kontrolne w odniesieniu do ochrony danych osobowych, poszanowania podstawowych praw i wolności osób fizycznych, niezależnie od ich przynależności państwowej i miejsca zamieszkania, w przypadku wymiany danych osobowych między Europolem a właściwymi organami w Turcji.

W szczególności:

a)Należy w sposób jasny i precyzyjny określić cele przetwarzania danych osobowych przez strony w ramach umowy. Cele te nie mogą wykraczać poza działanie, które jest konieczne w poszczególnych przypadkach, aby zapobiegać terroryzmowi i przestępstwom, o których mowa w umowie, i je zwalczać.

b)Dane osobowe przekazywane przez Europol zgodnie z umową powinny być przetwarzane w sposób rzetelny, na uzasadnionej podstawie i wyłącznie do celów, do których zostały przekazane. Umowa powinna przewidywać możliwość wskazania przez Europol, w momencie przekazywania danych, wszelkich ograniczeń dotyczących dostępu lub wykorzystywania, w tym w zakresie przekazywania, usuwania lub niszczenia tych danych. Dane osobowe muszą być adekwatne, właściwe i ograniczone do tego, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu. Dane te powinny być dokładne i aktualne. Nie mogą być przetrzymywane przez okres dłuższy niż jest to konieczne do celów, dla których zostały one przekazane.

c)Przekazywanie przez Europol danych osobowych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, opinie polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych, dane genetyczne i dane osobowe dotyczące stanu zdrowia i życia seksualnego powinno być zakazane, chyba że jest to absolutnie niezbędne i proporcjonalne w indywidualnych przypadkach w celu zapobiegania przestępstwom kryminalnym, o których mowa w umowie, i ich zwalczania, z zastrzeżeniem odpowiednich zabezpieczeń. Umowa powinna także zawierać szczegółowe zabezpieczenia dotyczące przekazywania danych osobowych ofiar przestępstw, świadków lub innych osób, które mogą dostarczyć informacji na temat przestępstw, oraz małoletnich.

d)Umowa powinna gwarantować możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej prawa osób, których dane osobowe są przetwarzane, poprzez określenie zasad dotyczących prawa do dostępu, poprawienia i usuwania danych, w tym konkretne powody, z uwagi na które można stosować wszelkie niezbędne i proporcjonalne ograniczenia. Umowa powinna zapewniać także możliwość wyegzekwowania praw do administracyjnych i sądowych środków odwoławczych dla osób, których dane są przetwarzane w ramach umowy, oraz gwarancję skutecznych środków odwoławczych.

e)Umowa powinna określać przepisy dotyczące przechowywania, przeglądania, poprawiania i usuwania danych osobowych oraz prowadzenia ewidencji do celów rejestracji i dokumentacji, jak również przepisy dotyczące informacji udostępnianych osobom prywatnym. Powinna również uwzględniać zabezpieczenia odnoszące się do zautomatyzowanego przetwarzania danych osobowych.

f)Umowa powinna określać kryteria, na podstawie których wskazuje się wiarygodność źródła i dokładność danych.

g)Umowa powinna objąć zobowiązanie do zapewnienia bezpieczeństwa danych osobowych poprzez odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, w tym poprzez umożliwienie dostępu do danych osobowych tylko osobom upoważnionym. Umowa powinna uwzględnić również zobowiązanie do zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych, które dotyczy danych przekazywanych na mocy tej umowy.

h)W związku z tym dalsze przekazywanie informacji przez właściwe organy w Turcji innym organom w Turcji powinno być dozwolone jedynie dla celów przedmiotowej umowy i podlegać odpowiednim warunkom i zabezpieczeniom.

i)Takie same warunki jak w lit. h) powinny mieć zastosowanie do dalszego przekazywania informacji przez właściwe organy Turcji organom w państwie trzecim, przy spełnieniu dodatkowego wymogu, zgodnie z którym takie dalsze przekazywanie danych jest dozwolone wyłącznie w odniesieniu do państw trzecich, którym Europol ma prawo przekazywać dane osobowe na podstawie art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/794.

j)Umowa powinna zapewniać system kontroli przez co najmniej jeden niezależny podmiot sektora publicznego odpowiedzialny za ochronę danych wyposażony w faktyczne kompetencje w zakresie przeprowadzania dochodzenia i interwencji w celu sprawowania nadzoru nad tymi organami publicznymi Turcji, które wykorzystują dane osobowe/wymieniane informacje, i w zakresie udziału w postępowaniach sądowych. W szczególności niezależne organy powinny posiadać kompetencje do rozpatrywania skarg osób fizycznych dotyczących wykorzystania ich danych osobowych. Organy publiczne, które wykorzystują dane osobowe, powinny odpowiadać za przestrzeganie przepisów dotyczących ochrony danych osobowych na mocy umowy.

4)Umowa powinna przewidywać skuteczny mechanizm rozstrzygania sporów w zakresie jej wykładni i stosowania, aby zapewnić przestrzeganie przez strony wspólnie uzgodnionych zasad.

5)Umowa powinna zawierać postanowienia dotyczące jej wejścia w życie i obowiązywania oraz postanowienie, na mocy którego każda ze stron może wypowiedzieć umowę lub ją zawiesić.

6)W stosownych przypadkach umowa może zawierać klauzulę określającą jej terytorialny zakres stosowania.

7)Umowa może zawierać postanowienia dotyczące monitorowania i okresowej oceny umowy.

8)Umowa powinna być na równi autentyczna w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim i zawierać w tym celu klauzulę językową.

Top