UZASADNIENIE

1.           KONTEKST WNIOSKU:

Podstawa i cele wniosku

Jak przewiduje art. 214 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), niniejszy wniosek ustanawia ramy Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej, które powinny umożliwić wspólny wkład wolontariuszy europejskich w akcje pomocy humanitarnej. Ma on na celu sformułowanie unijnych wartości humanitarnych oraz okazanie solidarności z potrzebującymi poprzez wspieranie skutecznego i widocznego Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej, co przyczynia się do rozwinięcia zdolności Unii w dziedzinie reagowania na kryzysy humanitarne oraz do tworzenia zdolności i odporności społeczności w państwach trzecich podatnych na zagrożenia lub dotkniętych klęskami żywiołowymi.

Unia ma za zadanie zapewnić odpowiednią pomoc humanitarną w obliczu rosnącej liczby i skali kryzysów humanitarnych, zarówno klęsk żywiołowych, jak i sytuacji kryzysowych wywołanych przez człowieka. Dobrze przygotowani wolontariusze mogą poprawić zdolność Unii do sprostania dodatkowym potrzebom humanitarnym.

Sprawniejsze pobudzanie potencjału obywateli Europy w dziedzinie wolontariatu może także pomóc wykreować pozytywny wizerunek Unii na świecie oraz zwiększyć zainteresowanie ogólnoeuropejskimi projektami na rzecz działań w zakresie pomocy humanitarnej. Choć popularność wolontariatu rośnie w wielu obszarach działań, nadal istnieją znaczne możliwości dalszego pogłębiania solidarności obywateli UE z mieszkańcami państw trzecich, którzy stali się ofiarą sytuacji kryzysowych wywołanych przez człowieka lub klęsk żywiołowych. Obywatele Europy uważają pomoc humanitarną za sektor działalności, w którym wolontariat ma największy wpływ, i zdecydowanie wspierają ideę utworzenia Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej. Przeważająca większość obywateli Europy wyraziła również pełne wsparcie dla działań Unii na rzecz niesienia pomocy humanitarnej. Istnieje jednak potrzeba dalszego promowania komunikacji z obywatelami Unii w celu podniesienia poziomu wiedzy na temat pomocy humanitarnej Unii oraz jej widoczności[1].

Niniejszy wniosek opiera się na komunikacie z 2010 r. „Wolontariat jako wyraz solidarności obywateli UE – wstępne refleksje na temat Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej”[2].W komunikacie omówione zostały zasady przewodnie, niedociągnięcia oraz warunki konieczne do wniesienia pozytywnego wkładu na rzecz pomocy humanitarnej Unii. W celu przetestowania niektórych ewentualnych cech programu przystąpiono do realizacji szeregu projektów pilotażowych, a wyciągnięte z nich wnioski zostały uwzględnione w niniejszym wniosku.

Rada[3] i Parlament Europejski[4] wielokrotnie wyrażały silne poparcie dla tej inicjatywy, potwierdzając kluczową rolę Unii w propagowaniu wolontariatu i określaniu pewnych kluczowych części Korpusu.

Wniosek przyczyni się do osiągnięcia celów polityki zewnętrznej Unii, a w szczególności celów dotyczących pomocy humanitarnej, takich jak ochrona życia, przynoszenie ulgi w cierpieniu ludzi i zapobieganie mu, a także poszanowanie godności ludzkiej. Pogłębi on korzyści płynące dla społeczności przyjmujących w państwach trzecich oraz wpływ, jaki wolontariat ma na samych wolontariuszy. Ponadto doświadczenie związane ze szkoleniami i nieformalną formą uczenia się, jakie wolontariusze nabędą, jest poważną inwestycją w kapitał ludzki, która poprawi ich zdolność do zatrudnienia w gospodarce światowej i w ten sposób przyczyni się do realizacji celów strategii „Europa 2020” w zakresie inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu.

Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii

Szczególną wagę przykłada się do zapewnienia ścisłej koordynacji działań Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej z unijną polityką w zakresie pomocy humanitarnej i działań prowadzonych w ramach polityki zewnętrznej UE, w szczególności w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju. Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej, choć koncentruje się na celach unijnej pomocy humanitarnej, powinien również przyczyniać się do realizacji szeregu wewnętrznych polityk Unii w innych dziedzinach, takich jak nauka, młodzież i aktywne obywatelstwo.

Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej pozwoli wyeliminować niedociągnięcia, którymi nie zajmują się istniejące europejskie programy takie jak wolontariat europejski. Działania w ramach wolontariatu europejskiego prowadzone są głównie w Europie i mają na celu przede wszystkim wspieranie młodych ludzi do 30. roku życia w celu zwiększenia spójności społecznej oraz wzajemnego zrozumienia w Unii i nie są oparte na zasadach pomocy humanitarnej. Cele Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej, jego kompetencje i zakres działań odpowiadają szczególnym potrzebom działań i akcji humanitarnych.

2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Od czasu pierwszego przedłożenia wniosku dotyczącego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej w projekcie Traktatu Konstytucyjnego UE przeprowadzono dwa zewnętrzne przeglądy – w 2006 r. i 2010 r. – oraz szereg konsultacji z szerokim gronem zainteresowanych stron w celu oceny obecnej sytuacji w dziedzinie pomocy humanitarnej i wolontariatu, zwrócenia uwagi na istniejące niedociągnięcia i wyzwania, a także określenia celów i priorytetowych obszarów działań.

W szczegółowych konsultacjach przeprowadzonych w ramach dwóch konferencji[5] poświęconych tym zagadnieniom oraz konsultacjach społecznych za pośrednictwem internetu wzięły udział zainteresowane strony, w tym także główne organizacje pomocy humanitarnej (organizacje pozarządowe, organizacja Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, agencje ONZ), organizacje prowadzące wolontariat, poszczególni wolontariusze, przedstawiciele państw członkowskich oraz inne zaangażowane podmioty. Ponadto w ramach grupy roboczej Rady ds. pomocy humanitarnej i pomocy żywnościowej[6] państwa członkowskie omówiły różne kwestie związane z Ochotniczym Korpusem Pomocy Humanitarnej. W ramach konsultacji zorganizowano również internetowe forum publiczne poświęcone nadaniu Korpusowi odpowiedniej nazwy. W wyniku szczegółowej analizy zdecydowano, że inicjatywa będzie nosić nazwę EU Aid Volunteers (Wolontariusze UE niosący pomoc), która w dalszej części niniejszego wniosku będzie stosowana zarówno w odniesieniu do inicjatywy, jak i poszczególnych wolontariuszy, którzy zostaną oddelegowani do akcji humanitarnych.

Sporządzono sprawozdanie z oceny skutków w celu zbadania wariantów polityki i ich ewentualnych skutków. W proces ten zaangażowana była również grupa sterująca ds. oceny skutków z udziałem właściwych służb Komisji[7]; przydatne okazały się również wyniki zewnętrznego badania przygotowawczego. Pod uwagę wzięto doświadczenia i wnioski wyciągnięte z dwóch seminariów zorganizowanych z koordynatorami projektów pilotażowych.[8]

Wszystkie uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony zostały w pełni uwzględnione i ujęte w sprawozdaniu z oceny skutków.

Ocena skutków

Zidentyfikowane zostały następujące główne problemy:

1)           brak ustrukturyzowanego podejścia UE do wolontariatu;

2)           słaba widoczność działań humanitarnych UE i solidarności z potrzebującymi;

3)           brak spójnych mechanizmów szukania i selekcji w państwach członkowskich;

4)           niedostateczna dostępność wykwalifikowanych wolontariuszy w dziedzinie pomocy humanitarnej;

5)           niedociągnięcia w zakresie zdolności mobilizacji pomocy humanitarnej;

6)           ograniczona zdolność organizacji przyjmujących.

W ramach oceny skutków przeanalizowano szereg wariantów polityki wynikających z połączenia różnych modułów i sposobów zarządzania:

Wariant polityki nr 1: 1) opracowanie norm dotyczących szukania wolontariuszy, selekcji i szkolenia wolontariuszy oraz 2) opracowanie mechanizmu certyfikacji dla organizacji wysyłających;

Wariant polityki nr 2, obejmujący moduły przewidziane w wariancie polityki nr 1 i poszerzony o 3) wspieranie szkoleń dla wolontariuszy UE w zakresie pomocy humanitarnej, 4) utworzenie unijnego rejestru przeszkolonych wolontariuszy, 5) opracowanie norm oraz mechanizmu certyfikacji dotyczących kierowania wolontariatem w organizacjach przyjmujących;

Wariant polityki nr 3, obejmujący wszystkie moduły przewidziane w wariancie polityki nr 2 i poszerzony o 6) wspieranie procesu oddelegowania wolontariuszy UE do zadań, 7) rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących w państwach trzecich, 8) ustanowienie unijnej sieci wolontariuszy zaangażowanych w pomoc humanitarną. Ten wariant zostałby wdrożony we współpracy z organizacjami pomocy humanitarnej, które powinny odpowiadać za szukanie wolontariuszy, ich selekcję i oddelegowanie.

Wariant polityki nr 4, obejmujący wszystkie moduły przewidziane w wariancie polityki nr 3 i wdrożone w trybie zarządzania bezpośredniego przez Komisję Europejską.

W oparciu o taką ocenę ewentualnych skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych wariant polityki nr 3 był zalecany jako najbardziej wydajny i skuteczny w rozwiązywaniu wykrytych problemów.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Niniejszy wniosek określa procedury i zasady działania EU Aid Volunteers zgodnie z postanowieniami art. 214 ust. 5 Traktatu. Opiera się on na podejściu umożliwiającym działanie i ogranicza się do zasadniczych elementów koniecznych do wykonania rozporządzenia, w tym określa jego cele ogólne i operacyjne, zasady i działania, z których się składa, przepisy dotyczące pomocy finansowej oraz ogólne przepisy dotyczące jego wykonania.

Wniosek jest zgodny z zasadami pomocy humanitarnej (art. 4) oraz definicją pomocy humanitarnej zawartą w Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej[9].Oprócz reagowania kryzysowego wniosek obejmuje także zapobieganie klęskom żywiołowym, gotowość na wypadek klęsk żywiołowych i wychodzenie z sytuacji kryzysowych, jak również działania w zakresie pomocy humanitarnej, których celem jest zwiększanie zdolności społeczności i budowanie ich odporności na kryzysy.

Główne elementy wniosku dotyczą różnych działań EU Aid Volunteers, które mogą być wspierane w formie pomocy finansowej i realizowane przez różnych beneficjentów na podstawie rocznego programu prac Komisji (art. 21). Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003[10] Komisja zamierza powierzyć zarządzanie programem agencji wykonawczej.

Wniosek określa następujące rodzaje działań:

– Normy dotyczące kandydatów na wolontariuszy i EU Aid Volunteers (art. 9)

Komisja opracuje normy, które stworzą ramy polityki i minimalne wymogi zapewniające skuteczną, efektywną i spójną rekrutację i przygotowanie kandydatów na wolontariuszy oraz oddelegowanie ich do zadań EU Aid Volunteers i kierowanie nimi; czynności te należą do najważniejszych działań tej inicjatywy. Normy zapewnią obowiązek dochowania należytej staranności i będą obejmować w szczególności obowiązki organizacji wysyłających i przyjmujących, minimalne wymogi dotyczące pokrycia kosztów utrzymania, zakwaterowania i innych odnośnych kosztów, ubezpieczenia oraz innych istotnych elementów.

– Certyfikacja (art. 10)

Organizacje wysyłające, które chciałyby zajmować się selekcją, przygotowaniem i oddelegowaniem EU Aid Volunteers, będą musiały uzyskać certyfikat zgodności z tymi normami. Powinny one spełniać różne wymogi kwalifikowalności, a także postępować według odmiennej procedury certyfikacji (procedura ta zostanie określona w aktach wykonawczych), biorąc pod uwagę ich charakter i kompetencje (np. organy publiczne państw członkowskich, organizacje pozarządowe). Za spełniające wymogi kwalifikowalności uważa się również podmioty odpowiedzialne za ochronę ludności i współpracę na rzecz rozwoju, działające w dziedzinie pomocy humanitarnej. Odmienny mechanizm certyfikacji zostanie ustanowiony dla kwalifikujących się organizacji przyjmujących.

Chociaż prywatne przedsiębiorstwa nie kwalifikują się jako organizacje wysyłające ani przyjmujące, mogą one przyłączać się do projektów i współfinansować część kosztów wolontariusza w celu szerzenia idei wolontariatu wśród przedsiębiorstw, do czego wzywa komunikat „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw”[11].

– Szukanie i selekcja kandydatów na wolontariuszy (art. 11)

W inicjatywie EU Aid Volunteers mogą wziąć udział obywatele Unii, jak również długoterminowi rezydenci legalnie zamieszkujący na terenie UE. Z zastrzeżeniem umów, o których mowa w art. 23 ust. 1, obywatele z krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących, jak również z innych państw partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa, mogą zgłaszać chęć zostania EU Aid Volunteers.

Na podstawie rocznego programu prac Komisja opublikuje zaproszenia do składania wniosków dotyczących szukania i selekcji kandydatów na wolontariuszy przez certyfikowane organizacje wysyłające. Organizacje wysyłające, którym udzielono zamówień w odpowiedzi na te zaproszenia, będą miały za zadanie szukać i dokonać selekcji wolontariuszy mających odbyć szkolenie po dokonaniu przez organizację wysyłającą lub przyjmującą lub inne zaangażowane podmioty oceny potrzeb w państwach trzecich.

– Szkolenia i przygotowanie wolontariuszy przed oddelegowaniem ich do zadań (art. 12)

Wybrani kandydaci na wolontariuszy przejdą dostosowane do ich potrzeb szkolenie, które będzie uwzględniać ich dotychczasowe doświadczenie. Program szkoleń zostanie opracowany przez Komisję i wdrożony przez organizacje posiadające specjalistyczną wiedzę w zakresie szkoleń. Ponadto w ramach szkoleń i w zależności od potrzeb szkoleniowych kandydaci na wolontariuszy będą mogli zdobyć praktyczne doświadczenie, biorąc udział w stażach lub innych formach krótkoterminowych przygotowań organizowanych przed ich oddelegowaniem przez certyfikowane organizacje wysyłające.

– Rejestr EU Aid Volunteers (art. 13)

Kandydaci na wolontariuszy powinni podlegać ocenie sprawdzającej ich gotowość do oddelegowania do zadań w państwach trzecich. W przypadku pomyślnej oceny ich nazwiska powinny zostać wpisane do rejestru EU Aid Volunteers jako osoby kwalifikujące się do oddelegowania do zadań. Za prowadzenie rejestru będzie odpowiadać Komisja. Do rejestru zostaną również wpisani wolontariusze, którzy zostali już oddelegowani do zadań, o ile wyrażą oni chęć zostania oddelegowanym w przyszłości.

– Oddelegowanie EU Aid Volunteers do zadań w państwach trzecich (art. 14)

Na podstawie rocznego programu prac Komisja opublikuje zaproszenia do składania wniosków o oddelegowanie EU Aid Volunteers do zadań przez certyfikowane organizacje wysyłające. Organizacje wysyłające, którym udzielono zamówień w odpowiedzi na zaproszenia, mogą wybrać wolontariuszy z rejestru, a następnie oddelegować ich do organizacji przyjmujących. Komisja może również wybrać wolontariuszy z rejestru i oddelegować ich do swoich biur terenowych świadczących pomoc humanitarną lub do operacji reagowania w państwach trzecich za pośrednictwem Centrum Reagowania Kryzysowego[12], które usprawnia reagowanie Unii na wypadek klęsk żywiołowych. Szczególne warunki oddelegowania zostaną określone w umowie pomiędzy organizacją wysyłającą i wolontariuszem.

– Rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących (art. 15)

W ramach tego działania Komisja może wspierać rozwój zdolności organizacji przyjmujących, tak aby zapewnić skuteczne kierowanie EU Aid Volunteers i trwały wpływ ich pracy, w tym promowanie wolontariatu lokalnego.

– Sieć EU Aid Volunteers (art. 16)

Działanie to zakłada utworzenie Sieci EU Aid Volunteers, która będzie zarządzana przez Komisję. Będzie ona zrzeszać EU Aid Volunteers i ułatwiać ich wzajemne kontakty, a w jej ramach będą również realizowane określone działania, w szczególności wymiana wiedzy i rozpowszechnianie informacji. W ramach sieci będą również wspierane takie przedsięwzięcia, jak seminaria, warsztaty i działania absolwentów.

– Komunikacja, szerzenie wiedzy i widoczność (art. 17)

Działanie to ma na celu wspieranie informowania społeczeństwa, jak również działań komunikacyjnych i szerzenie wiedzy w celu promowania inicjatywy EU Aid Volunteers oraz zachęcania do wolontariatu w dziedzinie pomocy humanitarnej. Komisja opracuje plan działań informacyjnych i komunikacyjnych, który zostanie wprowadzony w życie przez wszystkich beneficjentów, w szczególności przez organizacje wysyłające i przyjmujące.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania trybów prowadzenia niektórych z tych działań w drodze aktów delegowanych (jak przewiduje art. 25) w sprawie norm i zmieniających wskaźniki dla celów operacyjnych; lub w drodze aktów wykonawczych (art. 24), w tym mechanizm certyfikacji i trybów realizacji programu szkoleniowego.

Podstawa prawna

Podstawę prawną wniosku stanowi art. 214 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Zasada pomocniczości

Ustanowienie przez Unię inicjatywy EU Aid Volunteers jest przewidziane w konkretnej podstawie prawnej w Traktacie, zatem zasada pomocniczości nie ma zastosowania.

Zasada proporcjonalności

Niniejszy wniosek dotyczy stwierdzonych braków w istniejących programach dla wolontariuszy i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów.

Obciążenie administracyjne po stronie Unii jest ograniczone i zapewnia warunki niezbędne do oddelegowania wolontariuszy do akcji pomocy humanitarnej, w tym opracowanie norm, mechanizmu certyfikacji, programu szkoleń i rejestru wolontariuszy, którzy odbyli szkolenie. Główne działania dotyczące inicjatywy EU Aid Volunteers związane z szukaniem wolontariuszy, ich selekcją, przygotowaniem i oddelegowaniem do zadań będą zdecentralizowane i wdrażane przez organizacje wysyłające i przyjmujące. Komisja ma ponadto zamiar powierzyć zarządzanie programem agencji wykonawczej.

Wybór instrumentu

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

4.           WPŁYW NA BUDŻET

Komunikat Komisji w sprawie „Budżetu z perspektywy «Europy 2020»”[13] przewiduje zobowiązania budżetowe z tytułu utworzenia Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej (EU Aid Volunteers) w wysokości 239,1 mln EUR w cenach bieżących.

2012/0245 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej

EU Aid Volunteers

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 214 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

1)         Solidarność jest podstawową wartością Unii; istnieje możliwość dalszego rozwoju środków okazywania przez obywateli Unii solidarności z ludnością w państwach trzecich podatną na zagrożenia lub dotkniętą klęskami żywiołowymi lub sytuacjami kryzysowymi spowodowanymi przez człowieka.

2)         Wolontariat stanowi konkretny i widoczny wyraz solidarności umożliwiający osobom dzielenie się wiedzą, umiejętnościami i czasem w służbie innym ludziom, nie nastawiając się na osiągnięcie korzyści finansowych.

3)         Unijna koncepcja pomocy humanitarnej, w tym wspólny cel, zasady i dobre praktyki oraz wspólne ramy dla dostarczania pomocy humanitarnej Unii, zostały przedstawione w „Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej”[14]. Podkreślono w nim zdecydowane zobowiązanie Unii do utrzymania i promowania podstawowych zasad humanitarnych, tj. humanitaryzmu, neutralności, bezstronności i niezależności. Działania Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej (zwanego dalej „EU Aid Volunteers”) powinny być realizowane zgodnie z Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej.

4)         Unia udziela pomocy humanitarnej w sytuacjach, gdy w użyciu są inne instrumenty związane ze współpracą na rzecz rozwoju, zarządzaniem kryzysowym i ochroną ludności. EU Aid Volunteers powinni działać w sposób spójny z odnośnymi strategiami i instrumentami i uzupełniać je w celu jak najbardziej efektywnego wykorzystania tych instrumentów i jednocześnie systematycznie rozpowszechniać zasady humanitarne i długoterminowe cele rozwoju. Należy dążyć do uzyskania synergii działań EU Aid Volunteers, korzystając z unijnego mechanizmu ochrony ludności, Centrum Reagowania Kryzysowego ustanowionego decyzją XX/XXXX[15], a także ESDZ oraz delegatur UE w celu koordynacji reakcji Unii na kryzysy humanitarne w państwach trzecich.

5)         Na przestrzeni ostatnich lat znacznie wzrosła liczba, zakres i złożoność kryzysów humanitarnych na całym świecie, co doprowadziło do wzrostu zapotrzebowania na organizacje humanitarne, które mogą zapewnić efektywne, skuteczne i spójne reagowanie oraz wsparcie społeczności lokalnych w państwach trzecich, tak aby zmniejszyć ich podatność na zagrożenia i wzmocnić ich odporność na klęski żywiołowe.

6)         Wolontariusze mogą poprawić skuteczność akcji pomocy humanitarnej i przyczynić się do profesjonalizacji pomocy humanitarnej, pod warunkiem że zostali oni odpowiednio wyselekcjonowani, przeszkoleni i przygotowani do oddelegowania do zadań, tak aby zagwarantować, że posiadają oni niezbędne umiejętności i kompetencje, by móc w najbardziej efektywny sposób nieść pomoc potrzebującym.

7)         W Europie i na świecie realizowane są programy dla wolontariuszy, w których kładzie się nacisk na oddelegowanie wolontariuszy do zadań w państwach trzecich. Są to często programy krajowe, które skupiają się głównie lub wyłącznie na projektach na rzecz rozwoju. W ramach inicjatywy EU Aid Volunteers należy zatem unikać powielania działań i zapewnić wartość dodaną poprzez umożliwianie wolontariuszom wnoszenia wspólnego wkładu w akcje pomocy humanitarnej, tym samym promując aktywne obywatelstwo Unii Europejskiej, oraz poprzez ożywienie współpracy międzynarodowej organizacji wdrażających, które uczestniczą w działaniach Korpusu.

8)         W obecnej strukturze wolontariatu w dziedzinie pomocy humanitarnej istnieją braki, które inicjatywa EU Aid Volunteers może pomóc wyeliminować dzięki oddelegowaniu właściwie dobranych wolontariuszy we właściwe miejsce we właściwym czasie. Można to osiągnąć zwłaszcza poprzez zapewnienie norm europejskich w zakresie szukania i selekcji wolontariuszy niosących pomoc humanitarną, wspólnie ustalone punkty odniesienia dla szkoleń i działań przygotowujących adresowanych do wolontariuszy, którzy mają zostać oddelegowani do zadań, ulepszone rejestry potencjalnych wolontariuszy, których szuka się na podstawie potrzeb stwierdzonych w danym obszarze oraz umożliwienie wolontariuszom udziału w akcjach humanitarnych nie tylko poprzez oddelegowanie ich do zadań, ale również poprzez korzystanie z ich wsparcia administracyjnego i angażowanie ich w wolontariat przez internet[16].

9)         Bezpieczeństwo i ochrona wolontariuszy powinny mieć nadrzędne znaczenie.

10)       Unia prowadzi akcje pomocy humanitarnej we współpracy z organizacjami wdrażającymi. Organizacje te powinny odgrywać znaczącą rolę we wdrażaniu inicjatywy EU Aid Volunteers i dopilnować, by zaangażowane podmioty ponosiły odpowiedzialność w terenie, oraz w sposób maksymalny wykorzystać działania Ochotniczego Korpusu. Unia powinna powierzyć organizacjom wdrażającym przede wszystkim szukanie EU Aid Volunteers, ich selekcję, przygotowywanie oraz oddelegowanie do zadań zgodnie z normami ustanowionymi przez Komisję. Ponadto Komisja powinna w stosownych przypadkach być w stanie korzystać z pomyślnie przeszkolonych i przygotowanych wolontariuszy i oddelegować ich do zadań.

11)       Przedsiębiorstwa prywatne mogą odgrywać ważną rolę i przyczyniać się do realizowanych przez Unię akcji pomocy humanitarnej przede wszystkim poprzez wolontariat pracowniczy.[17]

12)       Wolontariat w dziedzinie pomocy humanitarnej może pomóc podtrzymać aktywność młodych osób, a także przyczyniać się do ich osobistego rozwoju i świadomości międzykulturowej, jak również poprawić ich kompetencje i zdolności do zatrudnienia w gospodarce światowej. Przyczyni się on zatem do rozwoju inicjatywy „Szanse dla młodzieży”[18]oraz do szeregu innych kluczowych celów Unii, takich jak włączenie społeczne, zatrudnienie, aktywne obywatelstwo, edukacja i rozwój umiejętności[19].

13)       Unijne zasady równych szans i niedyskryminacji wskazują, że obywatele UE oraz rezydenci długoterminowi zamieszkujący na terenie Unii, ze wszystkich środowisk i w każdym wieku, powinni móc angażować się jako aktywni obywatele. Zważywszy na specyficzne wyzwania związane z akcjami pomocy humanitarnej EU Aid Volunteers powinni mieć ukończone 18 lat.

14)       Wstępnym warunkiem oddelegowania wolontariuszy do zadań prowadzonych w krajach poza Unią jest jasny status prawny. Warunki, na jakich wolontariusze zostają oddelegowani do zadań, w tym normy dotyczące ochrony i bezpieczeństwa wolontariuszy, obowiązki organizacji wysyłających i przyjmujących, ubezpieczenie, pokrycie kosztów utrzymania, zakwaterowania i innych odnośnych wydatków, powinny być określone w umowie. Warunkiem do oddelegowania wolontariuszy jest odpowiednie bezpieczeństwo i ochrona w państwach trzecich.

15)       EU Aid Volunteers powinni wspierać lokalne organizacje pomocy humanitarnej w państwach trzecich. Ich działalność powinna poprawić zdolność organizacji przyjmujących w zakresie radzenia sobie z kryzysami humanitarnymi oraz profesjonalnego kierowania EU Aid Volunteers, efektywnego korzystania z ich umiejętności i kompetencji oraz zagwarantowania, że wkład wolontariuszy będzie miał trwały wpływ na lokalne społeczności, wspomagając tym samym ludność znajdującą się w potrzebie i dotkniętą kryzysami humanitarnymi, która jest ostatecznym beneficjentem unijnej pomocy humanitarnej.

16)       Przepisy finansowe niniejszego rozporządzenia powinny obowiązywać od dnia 1 stycznia 2014 r., ponieważ są one powiązane z wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020. Przydział pomocy finansowej powinien nastąpić zgodnie z rozporządzeniem nr xxx/2012[20] mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej („rozporządzenie finansowe”). Z uwagi na szczególny charakter działań EU Aid Volunteers należy zapewnić możliwość przyznania pomocy finansowej osobom fizycznym oraz osobom prawnym prawa publicznego i prywatnego. Ważne jest również zapewnienie przestrzegania przepisów tego rozporządzenia, w szczególności w odniesieniu do określonych w nim zasad oszczędności, wydajności i skuteczności.

17)       Należy chronić interesy finansowe Unii Europejskiej poprzez przyjęcie proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym prewencję, wykrywanie i dochodzenie nieprawidłowości, odzyskiwanie środków utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładanie kar. Należy przedsiębrać właściwe środki, aby zapobiec nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, a także podejmować konieczne działania w celu odzyskania utraconych, niesłusznie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot[21], rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami[22] oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[23].

18)       Należy umożliwić państwom trzecim, w szczególności krajom przystępującym, kandydującym, państwom EFTA i krajom partnerskim objętym europejską polityką sąsiedztwa, udział na podstawie konwencji o współpracy.

19)       Aby umożliwić stałą informację zwrotną i poprawę, zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów prawnych w odniesieniu do przepisów dotyczących norm w zakresie kierowania EU Aid Volunteers oraz zmiany wskaźników skuteczności działania. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

20)       W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[24]. Procedurę sprawdzającą należy stosować przy przyjmowaniu mechanizmu certyfikacji, programu szkoleń oraz rocznego programu prac Korpusu.

21)       Niniejsze rozporządzenie szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

22)       Przetwarzanie danych osobowych, które odbywa się w ramach niniejszego rozporządzenia, nie wykracza poza to, co jest niezbędne i proporcjonalne do celów zapewnienia sprawnej realizacji inicjatywy EU Aid Volunteers. Wszelkie czynności związane z przetwarzaniem danych osobowych przez Komisję będą regulowane przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[25]. Wszelkie czynności związane z przetwarzaniem danych osobowych przez organizacje wykonawcze powołane legalnie w Unii będą regulowane przepisami dyrektywy o ochronie danych 95/46/WE[26],

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I Cele, zakres i definicje

Artykuł 1 Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej (zwany dalej „EU Aid Volunteers”) stanowiący ramy wspólnego wkładu woluntariuszy europejskich w akcje pomocy humanitarnej Unii.

Niniejsze rozporządzenie określa zasady i procedury działań EU Aid Volunteers oraz zasady udzielania pomocy finansowej.

Artykuł 2 Zakres

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do:

1.           oddelegowania EU Aid Volunteers do akcji pomocy humanitarnej w państwach trzecich;

2.           działań prowadzonych na terenie Unii, które służą wspieraniu, promowaniu i przygotowaniu EU Aid Volunteers do udziału w akcjach pomocy humanitarnej;

3.           działań na terenie Unii i poza nią, których celem jest rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących w państwach trzecich w związku z kierowaniem EU Aid Volunteers.

Artykuł 3 Cel

Celem EU Aid Volunteers jest wyrażanie unijnych wartości humanitarnych oraz okazanie solidarności z potrzebującymi poprzez wspieranie skutecznej i widocznej inicjatywy EU Aid Volunteers, która przyczynia się do poprawy zdolności Unii do reagowania na kryzysy humanitarne oraz do rozwijania zdolności i odporności społeczności w państwach trzecich podatnych na zagrożenia lub dotkniętych klęskami.

Artykuł 4 Zasady Ogólne

1.           Działania EU Aid Volunteers prowadzone są zgodnie z zasadami pomocy humanitarnej: zasadą humanitaryzmu, neutralności, bezstronności i niezależności.

2.           Działania EU Aid Volunteers podejmowane są w reakcji na potrzeby lokalnych społeczności i organizacji przyjmujących oraz powinny przyczyniać się do profesjonalizacji niesienia pomocy humanitarnej.

3.           Bezpieczeństwo i ochrona wolontariuszy mają nadrzędne znaczenie.

4.           Inicjatywa EU Aid Volunteers służy promowaniu wspólnych działań i uczestnictwa wolontariuszy z różnych krajów oraz wspieraniu wspólnych projektów oraz partnerstw międzynarodowych między organizacjami wdrażającymi, o których mowa w art. 10.

Artykuł 5 Definicje

Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)           „wolontariusz” oznacza osobę, która dobrowolnie i z własnej inicjatywy, bez nastawienia na osiąganie korzyści finansowych, decyduje się zaangażować w działania służące wspólnocie, samemu wolontariuszowi i ogółowi społeczeństwa;

b)           „kandydat na wolontariusza” oznacza osobę kwalifikującą się w rozumieniu art. 11 ust. 1 do ubiegania się o udział w działaniach EU Aid Volunteers;

c)           „EU Aid Volunteer” oznacza kandydata na wolontariusza, który został wybrany, przeszkolony, uznany za spełniającego kryteria i zarejestrowany jako osoba dyspozycyjna, mogąca wziąć udział w akcjach pomocy humanitarnej w państwach trzecich jako EU Aid Volunteer;

d)           „pomoc humanitarna” oznacza działania i akcje mające zapewnić zgodne z potrzebami wsparcie w sytuacjach kryzysowych, którego celem jest ochrona życia, przynoszenie ulgi w cierpieniu ludzi i zapobieganie mu, a także zachowanie godności ludzkiej w obliczu klęsk żywiołowych lub sytuacji kryzysowych wywołanych przez człowieka. Obejmuje ona wsparcie, pomoc doraźną i ochronę w sytuacjach kryzysu humanitarnego lub bezpośrednio w ich następstwie, działania wspierające mające zapewnić dostęp do potrzebujących i ułatwić swobodny przepływ pomocy, jak również akcje zmierzające do poprawy gotowości na wypadek klęsk żywiołowych i zmniejszenia ryzyka ich wystąpienia, a także działania na rzecz wzmocnienia odporności i zdolności w zakresie radzenia sobie z kryzysami i ich przezwyciężania.

e)           „państwo trzecie” oznacza państwo spoza Unii, w którym prowadzone są działania i akcje pomocy humanitarnej, o których mowa w lit. d).

Artykuł 6 Spójność i komplementarność działań Unii

1.           W trakcie wykonywania niniejszego rozporządzenia zapewnia się spójność z innymi obszarami działań zewnętrznych Unii i jej polityką w innych odnośnych dziedzinach. Szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie płynnego przejścia od etapu pomocy doraźnej, następnie odbudowy aż do etapu rozwoju.

2.           Komisja i państwa członkowskie współpracują w celu poprawy zgodności i spójności pomiędzy odnośnymi krajowymi programami dla wolontariuszy i działaniami podejmowanymi w ramach inicjatywy EU Aid Volunteers.

3.           Unia popiera współpracę z odnośnymi organizacjami międzynarodowymi, w szczególności z Organizacją Narodów Zjednoczonych i innymi partnerami w dziedzinie pomocy humanitarnej w zakresie realizacji działań EU Aid Volunteers.

Artykuł 7 Cele operacyjne

1.           EU Aid Volunteers dążą do osiągnięcia następujących celów operacyjnych:

a)      wzrostu i poprawy zdolności Unii do niesienia pomocy humanitarnej;

Postęp w kierunku osiągnięcia tego celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących wskaźników:

– liczby EU Aid Volunteers oddelegowanych do zadań lub będących w stanie gotowości;

– liczby ludności, do której dotarła pomoc humanitarna udzielana przez Unię;

b)      poprawy umiejętności i kompetencji wolontariuszy w dziedzinie pomocy humanitarnej i warunków, na jakich pracują.

Postęp w kierunku osiągnięcia tego celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących wskaźników:

– liczby przeszkolonych wolontariuszy i jakości szkoleń na podstawie przeglądów oraz poziomu satysfakcji;

– liczby certyfikowanych organizacji wysyłających, które przestrzegają norm dotyczących oddelegowania EU Aid Volunteers do zadań i kierowania nimi.

c)      rozwoju zdolności organizacji przyjmujących i wsparcia wolontariatu w państwach trzecich;

Postęp w kierunku osiągnięcia tego celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących wskaźników:

– liczby i rodzaju działań na rzecz rozwijania zdolności;

– liczby pracowników w państwach trzecich i wolontariuszy uczestniczących w działaniach na rzecz rozwijania zdolności.

d)      promowania widoczności wartości, jakie przyświecają unijnej pomocy humanitarnej;

Postęp w kierunku osiągnięcia tego celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących wskaźników:

– poziomu wiedzy EU Aid Volunteers na temat pomocy humanitarnej UE;

– poziomu wiedzy na temat inicjatywy EU Aid Volunteers wśród ludności docelowej w Unii, społeczności z państw trzecich, które są uczestnikami i beneficjentami pomocy, oraz innych podmiotów zaangażowanych w pomoc humanitarną;

e)      wzmocnienia spójności i zgodności wolontariatu w poszczególnych państwach członkowskich w celu zwiększenia szans dla obywateli Unii na udział w działaniach i akcjach pomocy humanitarnej;

Postęp w kierunku osiągnięcia tego celu operacyjnego oceniany jest na podstawie następujących wskaźników:

– liczby certyfikowanych organizacji wysyłających;

– rozpowszechniania i powielania norm w zakresie kierowania EU Aid Volunteers w ramach innych programów wolontariackich.

2.           Wskaźniki, o których mowa w ust. 1 lit. a) do e), stosuje się tam, gdzie stosowne, w celach monitorowania, oceny i przeglądu wykonania. Mają one charakter orientacyjny i mogą ulec zmianie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 25, w celu uwzględnienia doświadczeń z mierzenia postępów.

ROZDZIAŁ II DZIAŁANIA EU AID VOLUNTEERS

Artykuł 8 Działania EU Aid Volunteers

EU Aid Volunteers dążą do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 3 i 7, w ramach następujących rodzajów działań:

– opracowanie i utrzymanie norm dotyczących kandydatów na wolontariuszy i EU Aid Volunteers;

– opracowanie i utrzymanie mechanizmu certyfikacji dla organizacji wysyłających i przyjmujących;

– szukanie i selekcja kandydatów na wolontariuszy;

– ustanowienie programu szkoleń i wspieranie szkoleń i staży;

– tworzenie, prowadzenie i aktualizacja rejestru EU Aid Volunteers;

– oddelegowanie EU Aid Volunteers do działań i akcji pomocy humanitarnej w państwach trzecich;

– rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących;

– ustanowienie Sieci EU Aid Volunteers;

– komunikacja, podnoszenie świadomości oraz widoczność;

– działalność pomocnicza, która przyczynia się do zwiększenia rozliczalności, przejrzystości i skuteczności EU Aid Volunteers.

Artykuł 9 Normy dotyczące kandydatów na wolontariuszy i EU Aid Volunteers

1.           Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 25, w celu ustalenia norm dotyczących:

a)      szukania, selekcji i przygotowania kandydatów na wolontariuszy do udziału w akcjach pomocy humanitarnej;

b)      kierowania EU Aid Volunteers i oddelegowania ich do zadań w państwach trzecich.

2.           Normy te zapewniają dochowanie należytej staranności i obejmują w szczególności obowiązki organizacji wysyłających i przyjmujących, minimalne wymogi w zakresie pokrycia kosztów utrzymania, zakwaterowania i innych odnośnych wydatków, ubezpieczenie, procedury bezpieczeństwa i inne istotne elementy.

Artykuł 10 Certyfikacja

1.           Komisja ustanawia mechanizm certyfikacji gwarantujący, że organizacje wysyłające będą przestrzegać norm, o których mowa w art. 9, oraz mechanizm odmiennej certyfikacji dla organizacji przyjmujących.

2.           Organizacje wysyłające kwalifikują się do certyfikacji, jeżeli działają w dziedzinie pomocy humanitarnej w rozumieniu art. 5 lit. d) i jeżeli należą do jednej z następujących kategorii:

a)      pozarządowa organizacja nienastawiona na zysk, utworzona zgodnie z prawem państwa członkowskiego, której siedziba główna znajduje się na terytorium Unii;

b)      Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża (MKCK) oraz Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca;

c)      podmioty prawa publicznego podlegające przepisom prawa państwa członkowskiego.

Pozarządowe organizacje nienastawione na zysk oraz podmioty prawa publicznego, ustanowione w państwach, o których mowa w art. 23, również kwalifikują się do certyfikacji zgodnie z warunkami określonymi w art. 23 oraz w wymienionych w nim porozumieniach.

3.           Organizacje w państwach trzecich, które przestrzegają norm, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), kwalifikują się jako organizacje przyjmujące, jeżeli działają w dziedzinie pomocy humanitarnej w rozumieniu art. 5 lit. d) i należą do jednej z następujących kategorii:

a)      pozarządowe organizacje nienastawione na zysk działające lub mające siedzibę w państwie trzecim na mocy prawa obowiązującego w tym państwie;

b)      podmioty prawa publicznego, podlegające przepisom prawa państwa trzeciego;

c)      agencje i organizacje międzynarodowe.

4.           Bez uszczerbku dla wymogów określonych w ust. 2 i 3 organizacje wysyłające i przyjmujące mogą realizować działania przewidziane w ramach inicjatywy EU Aid Volunteers we współpracy z nastawionymi na zysk organizacjami prywatnymi.

5.           Zasady funkcjonowania i tryby mechanizmów certyfikacji przyjmuje się w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Artykuł 11 Szukanie i selekcja kandydatów na wolontariuszy

1.           Na kandydatów na wolontariusza mogą zgłaszać się obywatele Unii, obywatele państw trzecich będący rezydentami długoterminowymi w państwie członkowskim Unii oraz obywatele z krajów i organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 na warunkach określonych w tym artykule, którzy mają ukończone 18 lat.

2.           Na podstawie uprzedniej oceny potrzeb w państwach trzecich, dokonanej przez organizacje wysyłające lub przyjmujące bądź inne właściwe podmioty, certyfikowane organizacje wysyłające mogą szukać i dokonać selekcji kandydatów na wolontariuszy, którzy odbędą szkolenie.

3.           Przy szukaniu oraz selekcji kandydatów na wolontariuszy należy postępować według norm, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a).

Artykuł 12 Szkolenia dla kandydatów na wolontariuszy oraz staże

1.           Komisja ustanawia program szkoleń w celu przygotowania kandydatów na wolontariuszy do podjęcia działań humanitarnych i w celu oddelegowania ich do udziału w akcjach pomocy humanitarnej.

2.           Kandydaci na wolontariuszy, znalezieni i wyselekcjonowani zgodnie z art. 11, kwalifikują się do udziału w programie szkoleń. Zakres i zawartość szkolenia, które każdy kandydat na wolontariusza musi ukończyć, są ustalane indywidualnie na podstawie jego potrzeb z uwzględnieniem zdobytego już doświadczenia.

3.           W ramach takiego szkolenia, a zwłaszcza przygotowania do oddelegowania do zadań, kandydaci na wolontariuszy mogą w miarę możliwości podejmować staże w certyfikowanych organizacjach wysyłających w kraju innym niż kraj pochodzenia.

4.           Bez uszczerbku dla ust. 3 kandydaci na wolontariuszy, którzy nie skorzystali z możliwości odbycia stażu, mogą w stosownych przypadkach uczestniczyć w dodatkowych zajęciach przygotowujących, poprzedzających oddelegowanie do zadań, zorganizowanych przez certyfikowane organizacje wysyłające. Takie zajęcia przygotowujące i staż muszą spełniać normy dotyczące przygotowania, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a).

5.           Program szkoleń obejmuje ocenę gotowości kandydatów na wolontariuszy do oddelegowania do akcji pomocy humanitarnej.

6.           Zasady działania programu szkoleń i procedury oceny gotowości kandydatów na wolontariusza do oddelegowania są przyjmowane w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Artykuł 13 Rejestr EU Aid Volunteers

1.           Kandydatów na wolontariuszy, którzy pomyślnie przeszli ocenę, o której mowa w art. 12 ust. 5, uważa się za EU Aid Volunteers. W takim charakterze mogą oni zostać wpisani do rejestru EU Aid Volunteers (zwanym dalej „rejestrem”) i kwalifikują się do udziału w akcjach.

2.           Komisja ustanawia, prowadzi i aktualizuje rejestr oraz ustala zasady dostępu do rejestru i korzystania z niego.

Artykuł 14 Oddelegowanie EU Aid Volunteers do państw trzecich

1.           EU Aid Volunteers wpisani do rejestru mogą zostać oddelegowani do udziału w akcjach i działaniach związanych z pomocą humanitarną zdefiniowanych w art. 5 lit. d):

a)      przez certyfikowane organizacje wysyłające do organizacji przyjmujących w państwach trzecich, lub

b)      przez Komisję do jej terenowych biur ds. pomocy humanitarnej lub do udziału w operacjach reagowania w państwach trzecich.

2.           W przypadku oddelegowania, o którym mowa w ust. 1 lit. a), certyfikowane organizacje wysyłające zapewniają zgodność z normami, o których mowa w art. 9.

3.           Szczegółowe zasady oddelegowania wolontariuszy, w tym również czas trwania i miejsce oddelegowania, a także zadania powierzone wolontariuszowi, zostają określone w umowie między organizacją wysyłającą i wolontariuszem.

4.           W przypadku oddelegowania, o którym mowa w ust. 1 lit. b), Komisja podpisuje z wolontariuszem „umowę o oddelegowanie wolontariusza”, w której określa się szczegółowe warunki oddelegowania. Umowy o oddelegowanie wolontariusza nie przyznają wolontariuszowi praw i obowiązków wynikających z Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.

Artykuł 15 Rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących

Komisja wspiera działania mające na celu rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących w celu zapewnienia skuteczności EU Aid Volunteers i zrównoważonego wpływu ich działalności, w tym:

a)      szkolenia w zakresie kierowania wolontariatem, instruktaż, gotowość na wypadek klęsk żywiołowych i reagowanie na nie oraz inne odnośne obszary dla pracowników i wolontariuszy z organizacji przyjmujących;

b)      wymianę najlepszych praktyk, pomoc techniczną, programy partnerskie i wymianę pracowników i wolontariuszy, tworzenie sieci oraz inne stosowne działania mające na celu poprawę procesu kierowania EU Aid Volunteers w państwach trzecich oraz promowanie i wspieranie wolontariatu wysokiej jakości w państwach trzecich.

Artykuł 16 Sieć EU Aid Volunteers

1.           Komisja ustanawia Sieć EU Aid Volunteers (zwaną dalej „siecią”) i odpowiada za jej zarządzanie.

2.           Sieć ma za zadanie ułatwiać kontakty między kandydatami na wolontariuszy i EU Aid Volunteers, którzy uczestniczą lub uczestniczyli w inicjatywie oraz między tymi wolontariuszami i innymi beneficjentami inicjatywy EU Aid Volunteers, zwłaszcza realizowanej przez podmioty, o których mowa w art. 15, a także między innymi odnośnymi podmiotami. Umożliwia wirtualne kontakty, zwłaszcza poprzez dzielenie się wiedzą i rozpowszechnianie informacji na temat inicjatywy EU Aid Volunteers; wspiera inne stosowne działania, takie jak seminaria i warsztaty.

3.           Sieć umożliwia i propaguje wolontariat przez internet mający uzupełniać działania EU Aid Volunteers i poprawić ich skuteczność.

Artykuł 17 Komunikacja, podnoszenie świadomości oraz widoczność

1.           Komisja wspiera informacje publiczne, działania w zakresie komunikacji i szerzenia wiedzy na temat inicjatywy EU Aid Volunteers w celu promowania tej inicjatywy oraz zachęcania do wolontariatu w dziedzinie pomocy humanitarnej w Unii, jak i w państwach trzecich będących beneficjentami działań prowadzonych w jej ramach.

2.           Komisja opracowuje plan działania w dziedzinie komunikacji i informacji na tematów celów, działań i wyników EU Aid Volunteers, który określa działania w zakresie komunikacji i rozpowszechniania informacji skierowane do opinii publicznej, w szczególności obywateli europejskich i przyszłych ewentualnych kandydatów na wolontariuszy i beneficjentów działań EU Aid Volunteers. Wszyscy beneficjenci inicjatywy EU Aid Volunteers, w szczególności organizacje wysyłające i przyjmujące, wykonują ten plan działania.

3.           Wolontariusze europejscy uczestniczący w inicjatywie EU Aid Volunteers, w razie potrzeby korzystający z pomocy i wskazówek organizacji wysyłających i przyjmujących, uczestniczą w stosownych działaniach w zakresie informacji, komunikacji i szerzenia wiedzy przed oddelegowaniem, w trakcie i po zakończeniu oddelegowania w celu promowania inicjatywy EU Aid Volunteers i swojego zaangażowania w jej działania. Komisja określa te działania, które nie mogą nakładać niewspółmiernych zobowiązań na wolontariuszy.

ROZDZIAŁ III Postanowienia końcowe

Artykuł 18 Działania kwalifikujące się

1.           Działania, o których mowa w art. 8, kwalifikują się do objęcia pomocą finansową, w tym środkami niezbędnymi do ich realizacji, jak również środkami mającymi na celu poprawę koordynacji pomiędzy inicjatywą EU Aid Volunteers i innymi odnośnymi programami na poziomie krajowym i międzynarodowym.

2.           Przydział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, może również obejmować wydatki związane z działaniami przygotowawczymi, monitorującymi, kontrolnymi oraz w zakresie audytu i oceny, wymaganymi w celu zarządzania inicjatywą EU Aid Volunteers i do osiągnięcia jej celów.

3.           Takie wydatki mogą w szczególności obejmować badania, spotkania ekspertów, działania informacyjne i komunikacyjne, w tym komunikację instytucjonalną w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia, wydatki związane z sieciami informatycznymi skoncentrowanymi na przetwarzaniu i wymianie informacji (w tym wzajemne połączenia z istniejącymi lub przyszłymi systemami służącymi wspieraniu międzysektorowej wymiany danych i związane z nimi wyposażenie), jak również wszelkie inne wydatki na pomoc techniczną i administracyjną poniesione przez Komisję.

Artykuł 19 Beneficjenci środków finansowych

Wsparcie finansowe na mocy niniejszego rozporządzenia może zostać przyznane osobom fizycznym i osobom prawnym, niezależnie od tego, czy podlegają one przepisom prawa prywatnego czy publicznego, które następnie uznaje się za beneficjentów finansowych w rozumieniu rozporządzenia finansowego XX/2012.

Artykuł 20 Zasoby budżetowe

Finansowa kwota odniesienia przeznaczona na wykonanie niniejszego rozporządzenia w latach 2014–2020 wynosi 239 100 000 EUR w cenach bieżących. W razie potrzeby istnieje możliwość ujęcia środków w budżecie wykraczającym poza 2020 r. w celu pokrycia podobnych wydatków, aby można było zarządzać działaniami, które do dnia 31 grudnia 2020 r. nie zostaną jeszcze zakończone.

Artykuł 21 Rodzaje interwencji finansowej i procedury wykonawcze

1.           Komisja realizuje pomoc finansową Unii zgodnie z rozporządzeniem finansowym XX/2012 mającym zastosowanie do budżetu Unii.

2.           Pomoc finansowa w ramach niniejszego rozporządzenia może zostać zrealizowana w dowolnej formie wymienionej w rozporządzeniu finansowym.

3.           W celu wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przyjmuje roczny program prac inicjatywy EU Aid Volunteers zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2. Taki program określa zamierzone cele, oczekiwane wyniki, metodę wykonania oraz ich całkowitą kwotę. Zawiera on także opis działań, które mają być finansowane, orientacyjne kwoty przeznaczone na każde działanie oraz orientacyjny harmonogram realizacji. W odniesieniu do dotacji programy zawierają również priorytety, podstawowe kryteria oceny oraz maksymalny wskaźnik współfinansowania.

4.           Komisja może rozważyć wartość dodaną i korzyści w dziedzinie zarządzania wynikające z utworzenia Europejskiego Funduszu Powierniczego.

Artykuł 22 Ochrona interesów finansowych Unii

1.           Komisja przyjmuje odpowiednie środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, przez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych a także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary.

2.           Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki na podstawie niniejszego rozporządzenia.

3.           Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać kontrole i inspekcje na miejscu u podmiotów gospodarczych, których takie finansowanie bezpośrednio lub pośrednio dotyczy, zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu (Euratom, WE) nr 2185/96, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii, w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem dotyczącym finansowania przez Unię.

4.           Nie naruszając przepisów akapitu pierwszego i drugiego, w umowach o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, umowach o udzielenie dotacji, decyzjach o udzieleniu dotacji i zamówieniach wynikających z wdrożenia niniejszego rozporządzenia wyraźnie upoważnia się Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich audytów, kontroli i inspekcji na miejscu.

ROZDZIAŁ IV PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 23 Współpraca z innymi państwami i organizacjami międzynarodowymi

1.           W inicjatywie EU Aid Volunteers mogą wziąć udział:

a)      obywatele i organizacje wysyłające z krajów przystępujących, krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących oraz krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych krajów w unijnych programach ustanowionych w odnośnych umowach ramowych i decyzjach Rady Stowarzyszenia lub podobnych porozumieniach;

b)      obywatele i organizacje wysyłające z państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), które są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), zgodnie z warunkami określonymi w porozumieniu o EOG;

c)      obywatele i organizacje wysyłające z innych państw europejskich pod warunkiem zawarcia porozumień dwustronnych z tymi państwami.

d)      pracownicy organizacji międzynarodowych, którzy spełniają kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 11 ust. 1.

2.           Współpraca ta jest w stosownych przypadkach finansowana z pochodzących z tych państw uczestniczących dodatkowych środków, które zostaną przyznane zgodnie z procedurami uzgodnionymi z tymi państwami.

Artykuł 24

Procedura komitetowa

1.           Komisję wspiera komitet powołany na mocy art. 17 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 dotyczącego pomocy humanitarnej. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.           W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 25 Wykonanie uprawnień powierzonych Komisji

1.           Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.           Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 9, powierza się Komisji na okres siedmiu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.           Przekazanie uprawnień może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność żadnych obowiązujących już aktów delegowanych.

4.           Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.           Przyjęty akt delegowany wchodzi w życie tylko wówczas, jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 26 Monitorowanie i ocena

1.           Działania, na które przyznana została pomoc finansowa, są regularnie monitorowane w celu śledzenia postępów w ich realizacji oraz regularnie poddawane ocenie w drodze niezależnej zewnętrznej oceny w celu ustalenia efektywności, skuteczności oraz ich wpływu w odniesieniu do celów inicjatywy EU Aid Volunteers. Taki monitoring i ocena obejmują sprawozdania, o których mowa w ust. 5, oraz inne działania dotyczące określonych aspektów niniejszego rozporządzenia, które mogą być podjęte w dowolnym momencie w trakcie jego wykonywania.

2.           Na etapie oceny Komisja zapewnia regularne konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym wolontariuszami, organizacjami wysyłającymi i przyjmującymi, przy wsparciu społeczności lokalnych, organizacji humanitarnych i pracowników w tej dziedzinie. Wyniki oceny są wykorzystywane przy opracowywaniu programu i przydziale środków.

3.           Organizacje wysyłające delegujące wolontariuszy do udziału w akcjach poza terytorium Unii są odpowiedzialne za monitorowanie ich działań i regularnie przedstawiają Komisji sprawozdania z monitorowania.

4.           Komisja regularnie informuje ESDZ i delegatury UE o działaniach EU Aid Volunteers zgodnie z odnośnymi porozumieniami roboczymi.

5.           Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:

a)      okresowe sprawozdanie z oceny dotyczącej uzyskanych wyników oraz jakościowych i ilościowych aspektów wykonania niniejszego rozporządzenia w ciągu pierwszych trzech lat jego stosowania, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2017 r.;

b)      komunikat w sprawie dalszego stosowania niniejszego rozporządzenia – najpóźniej do dnia 31 grudnia 2018 r.;

c)      sprawozdanie z oceny ex post – najpóźniej do dnia 31 grudnia 2021 r.

Konkluzje ze sprawozdań dołącza się, w stosownych przypadkach, do wniosków w sprawie zmiany niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ V POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 27 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady

Przewodniczący                                             Przewodniczący

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

[do zastosowania przy wszelkich wnioskach lub inicjatywach przedkładanych władzy prawodawczej

(art. 28 rozporządzenia finansowego oraz art. 22 przepisów wykonawczych do tego rozporządzenia)]

1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy

              1.2.    Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

              1.3.    Charakter wniosku/inicjatywy

              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

              1.6.    Czas trwania działania i jego wpływ finansowy

              1.7.    Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania

2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA

              2.1.    Zasady nadzoru i sprawozdawczości

              2.2.    System zarządzania i kontroli

              2.3.    Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

              3.1.    Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

              3.2.    Szacunkowy wpływ na wydatki

              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

              3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

              3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

              3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

              3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu

              3.3.    Szacunkowy wpływ na dochody

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1.        Tytuł wniosku/inicjatywy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

ustanawiającego Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej

1.2.        Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek[27]

Dziedzina polityki, których dotyczy wniosek i powiązane działanie(-a):

Obszar polityki 23 Pomoc humanitarna

23 02 04 — EU Aid Volunteers (Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej).

1.3.        Charakter wniosku/inicjatywy

¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania

X Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[28]

¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania

¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4.        Cele

1.4.1.     Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Tytuł 4 – Globalny wymiar Europy

1.4.2.     Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cel operacyjny nr 1

Wzrost i poprawa zdolności Unii do niesienia pomocy humanitarnej.

Cel operacyjny nr 2

Poprawa umiejętności i kompetencji wolontariuszy w dziedzinie pomocy humanitarnej i warunków, na jakich pracują.

Cel operacyjny nr 3

Rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących i wspieranie wolontariatu w państwach trzecich.

Cel operacyjny nr 4

Promowanie widoczności wartości, jakie przyświecają unijnej pomocy humanitarnej.

Cel operacyjny nr 5

Wzmocnienie spójności i zgodności wolontariatu w poszczególnych państwach członkowskich w celu zwiększenia szans dla obywateli Unii na udział w działaniach i akcjach w zakresie pomocy humanitarnej.

Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa

23 02 04 — Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej

1.4.3.     Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.

Wniosek ma na celu:

- utworzenie Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej (EU Aid Volunteers) tworzącego ramy dla wspólnego udziału wolontariuszy europejskich w akcjach pomocy humanitarnej;

- wzmocnienie zdolności Unii do radzenia sobie z kryzysem humanitarnym, rozwijania wiedzy i doświadczenia oraz zapewniania widoczności dla unijnych wartości humanitarnych i solidarności z ofiarami klęsk żywiołowych oraz klęsk spowodowanych działalnością człowieka w państwach trzecich;

- reagowanie na potrzeby społeczności znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji lub dotkniętych klęskami żywiołowymi oraz przyczynianie się do rozwijania zdolności w państwach trzecich, a także podnoszenia odporności na klęski żywiołowe;

- przestrzeganie zasad humanitaryzmu, niedyskryminacji, neutralności, bezstronności i niezależności pomocy humanitarnej oraz przyczynianie się do profesjonalizacji w zakresie udzielania pomocy humanitarnej;

- dopilnowanie, by bezpieczeństwo EU Aid Volunteers było sprawą priorytetową;

- oddelegowanie EU Aid Volunteers do państw trzecich, a jednocześnie unikanie wypierania lokalnego zatrudnienia i lokalnego wolontariatu;

1.4.4.     Wskaźniki wyników i wpływu

Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.

–          liczba EU Aid Volunteers oddelegowanych lub gotowych do oddelegowania;

–          liczba osób, do których dociera pomoc humanitarna udzielana przez Unię;

–          liczba wolontariuszy przeszkolonych oraz jakość szkoleń na podstawie wzajemnej weryfikacji i poziomu zadowolenia;

–          liczba certyfikowanych organizacji wysyłających, które przestrzegają norm w zakresie oddelegowywania i zarządzania EU Aid Volunteers;

–          liczba i rodzaj działań w zakresie rozwijania zdolności;

–          liczba pracowników z państw trzecich i wolontariuszy uczestniczących w działaniach w zakresie rozwijania zdolności;

–          poziom wiedzy EU Aid Volunteers na temat pomocy humanitarnej UE;

–          poziom wiedzy na temat istnienia Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej wśród docelowej ludności w Unii, społeczności z państw trzecich będących uczestnikami i beneficjentami pomocy oraz innych podmiotów zaangażowanych w pomoc humanitarną;

–          upowszechnianie i powielanie norm w zakresie kierowania EU Aid Volunteers w ramach innych programy wolontariackich.

1.5.        Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1.5.1.     Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Traktat lizboński przewiduje w art. 214 ust. 5:

„W celu ustanowienia ram wspólnego wkładu młodych Europejczyków w akcje pomocy humanitarnej Unii ustanawia się Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, określają status i warunki działania Korpusu.”.

Komunikat pt. „Wolontariat jako wyraz solidarności obywateli UE – wstępne refleksje na temat Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej”, COM(2010)683.

Konkluzje Rady przyjęte w maju 2011 r.

Pisemne oświadczenie PE w listopadzie 2011 r.

1.5.2.     Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej

Wartość dodana UE to:

a) europejski i ponadnarodowy charakter inicjatywy EU Aid Volunteers, która skupia obywateli Unii z różnych państw członkowskich w celu wniesienia wspólnego wkładu w akcje pomocy humanitarnej;

b) wspieranie współpracy międzynarodowej organizacji pomocy humanitarnej i zainteresowanych stron przy realizacji działań korpusu;

c) uwzględnianie ekonomii skali i skutków poprzez komplementarność i synergię z innymi odpowiednimi krajowymi, międzynarodowymi i unijnymi programami i strategiami;

d) zapewnienie konkretnej formy wyrazu wartości europejskich w ujęciu ogólnym, a w szczególności solidarności Unii i jej obywateli z osobami znajdującymi się w najbardziej niekorzystnym położeniu i z potrzebującymi;

e) przyczynianie się do promowania aktywnego obywatelstwa Unii Europejskiej poprzez zwiększanie roli obywateli Unii w różnym wieku, z różnych warstw społecznych, o różnym wykształceniu i doświadczeniu zawodowym w celu zaangażowania ich w działalność humanitarną;

1.5.3.     Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

Wnioski te opierają się na:

- doświadczeniach zdobytych w wyniku projektów pilotażowych finansowanych w ramach zaproszeń do składania wniosków w 2011 r. i 2012 r. „Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej – zaproszenie do składania wniosków na projekty pilotażowe”;

- przeglądzie dotyczącym ustanowienia Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej;

- komunikacie Komisji pt. „Wolontariat jako wyraz solidarności obywateli UE – wstępne refleksje na temat Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej”, COM(2010)683.

1.5.4.     Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia

Spójność z:

- artykułem 215 ust. 4 Traktatu;

- rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczącym pomocy humanitarnej;

- działania, na których realizację przyznawana jest pomoc finansowa na mocy niniejszego rozporządzenia, nie są wspierane w ramach innych instrumentów finansowych Unii.

Komisja dopilnowuje, by podmioty wnioskujące o pomoc finansową na mocy niniejszego rozporządzenia oraz beneficjenci takiej pomocy informowały Komisję o pomocy finansowej otrzymywanej z innych źródeł, w tym z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, oraz o aktualnie rozpatrywanych wnioskach o taką pomoc.

- podejmowane są starania mające na celu osiągnięcie synergii i komplementarności z innymi instrumentami finansowymi Unii.

1.6.        Czas trwania działania i jego wpływ finansowy

¨      Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania

– ¨  Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.

– ¨  Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.

Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania

Świadczenia finansowe o ograniczonym czasie trwania:

środki budżetowe obejmują okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r.

wpływ finansowy od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r. (płatności do 31 grudnia 2023 r.).

1.7.        Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[29]

Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję

X Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:

– X  agencjom wykonawczym

– ¨  organom utworzonym przez Wspólnoty[30]

– ¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej

– ¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego

¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi

¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi

W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.

Uwagi

Program może być realizowany bezpośrednio przez Komisję (DG ECHO) w trybie bezpośredniego zarządzania scentralizowanego lub przez agencję wykonawczą (w trybie zarządzania pośredniego). Te dwa warianty pozostają otwarte, zaś decyzja zostanie podjęta w stosownym czasie.

W inicjatywie EU Aid Volunteers mogą wziąć udział:

a)         obywatele i organizacje wysyłające z krajów przystępujących, krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących oraz krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami udziału tych krajów w unijnych programach ustanowionych w odnośnych umowach ramowych i decyzjach Rady Stowarzyszenia lub podobnych porozumieniach;

b)         obywatele i organizacje wysyłające z państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), które są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), zgodnie z warunkami określonymi w porozumieniu o EOG;

c)         obywatele i organizacje wysyłające z innych państw europejskich pod warunkiem zawarcia porozumień dwustronnych z tymi państwami.

d)         pracownicy organizacji międzynarodowych, którzy spełniają kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 11 ust. 1.

2.         Współpraca ta jest w stosownych przypadkach finansowana z pochodzących z tych państw uczestniczących dodatkowych środków, które zostaną przyznane zgodnie z procedurami uzgodnionymi z tymi państwami.

2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA

2.1.        Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy określić częstotliwość i warunki.

Działania, na które przyznana została pomoc finansowa, są regularnie monitorowane w celu śledzenia postępów w ich realizacji oraz regularnie poddawane ocenie w drodze niezależnej zewnętrznej oceny w celu ustalenia efektywności, skuteczności oraz ich wpływu w odniesieniu do celów inicjatywy EU Aid Volunteers oraz wartości dodanej UE. Taki monitoring obejmuje sprawozdania, o których mowa w art. 25 ust. 5, oraz inne działania dotyczące konkretnych aspektów niniejszego rozporządzenia, które mogą być podjęte w dowolnym momencie w trakcie wykonywania niniejszego rozporządzenia.

Na etapie oceny Komisja zapewnia regularne konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym wolontariuszami, organizacjami wysyłającymi i przyjmującymi, organizacjami humanitarnymi i pracownikami w tej dziedzinie. Wyniki oceny są wykorzystywane przy opracowywaniu programu i przydziale środków.

Organizacje wysyłające delegujące wolontariuszy do udziału w akcjach poza terytorium Unii są odpowiedzialne za monitorowanie ich działań i regularnie przedstawiają Komisji sprawozdania z monitorowania.

Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:

a) okresowe sprawozdanie z oceny dotyczącej uzyskanych wyników oraz jakościowych i ilościowych aspektów wykonania niniejszego rozporządzenia w ciągu pierwszych trzech lat jego stosowania, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2017 r.;

b) komunikat w sprawie dalszego wykonania niniejszego rozporządzenia, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2018 r.;

c) sprawozdanie oceniające ex post – najpóźniej do dnia 31 grudnia 2021 r.

Konkluzje ze sprawozdań dołącza się, w stosownych przypadkach, do wniosków w sprawie zmiany niniejszego rozporządzenia.

Komisja informuje również systematycznie ESDZ i delegatury UE o działaniach EU Aid Volunteers.

2.2.        System zarządzania i kontroli

2.2.1.     Zidentyfikowane ryzyko

Program może być realizowany bezpośrednio przez DG ECHO (bezpośrednie zarządzanie scentralizowane) lub za pośrednictwem istniejącej agencji wykonawczej (pośrednie zarządzanie scentralizowane) i będzie obejmować przyznawanie dotacji i udzielanie zamówień na usługi.

W obu scenariuszach zwrócono uwagę na następujące rodzaje ryzyka:

a) ryzyko dotyczące zdolności organizacji partnerskich (zwłaszcza niewielkich organizacji pozarządowych) do wewnętrznego dostosowania swoich struktur organizacyjnych do wypełniania zobowiązań umownych, finansowych i zobowiązań w zakresie wykonania;

b) ograniczone bezpieczeństwo i ograniczony dostęp w związku z prowadzeniem działań w regionach zbrojnych lub trudno dostępnych, co może zagrażać nietykalności fizycznej osób realizujących działania (wolontariuszy) i wpłynąć na zdolność do osiągania celów operacyjnych;

c) ryzyko dla reputacji Komisji związane z nieodłącznym ryzykiem nielegalnego użycia funduszy niezgodnie z ich przeznaczeniem.

Jeżeli ostatecznie wybrany zostanie wariant zakładający pośrednictwo agencji wykonawczej, dodatkowe ryzyko może dotyczyć:

d) niepowodzeń w zakresie koordynacji działań z agencją wykonawczą wynikających z braku jasno określonych granic odpowiedzialności w zakresie kierowania zadaniami powierzonymi agencji wykonawczej i ich kontroli.

Zakłada się, że większość wyżej wymienionych rodzajów ryzyka ulegnie redukcji, ale niezależnie od tego będą one podlegać stałej ścisłej kontroli. Na przykład realizowane będą działania upraszczające zgodnie z przepisami zmienionego rozporządzenia finansowego (np. przedłużony okres korzystania z kwot ryczałtowych i stawek zryczałtowanych).

Na podstawie poziomów błędów ustalonych w ciągu ostatnich trzech lat zakłada się, że potencjalny poziom błędu w przypadku bezpośredniego zarządzania scentralizowanego przez DG ECHO wyniesie prawdopodobnie poniżej 2%.

Jeśli chodzi o realizację programu za pośrednictwem agencji wykonawczej, biorąc pod uwagę ogólny poziom błędu agencji (przykładowo Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) przedstawiła w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2011 r. poziom błędu równy 0,81%), poziom niezgodności ma kształtować się na poziomie poniżej 2%.

2.2.2.     Przewidywane metoda(-y) kontroli

W przypadku bezpośredniego zarządzania scentralizowanego zastosowanie będzie miała ogólna struktura kontroli DG ECHO. Kontrola koncentrować się zatem będzie na zgodności i skuteczności stosowanych procedur administracyjnych, operacyjnych i finansowych, również w odniesieniu do obowiązującego ustawodawstwa. Powyższe kontrole będą wchodzić również w zakres zadań jednostki audytu wewnętrznego DG ECHO.

Ponadto dotacje i zamówienia przyznane w ramach tego instrumentu będą podlegać kontroli ex post w wykonaniu działu kontroli zewnętrznej DG ECHO oraz ocenie dokonywanej przez niezależnych partnerów. Jak zwykle działania mogą podlegać kontroli i dochodzeniom prowadzonym przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS), Trybunał Obrachunkowy oraz OLAF. Przewidywany koszt kontroli DG ECHO w oparciu o dane z 2011 r. kształtuje się w przedziale od 2,7% do 3,1%.

W przypadku realizacji programu za pośrednictwem agencji wykonawczej Komisja zastosuje środki kontroli wymagane względem agencji wykonawczych zgodnie z art. 59 rozporządzenia finansowego i rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003 dotyczącym agencji wykonawczych. Dodatkowo Komisja będzie monitorować i kontrolować, czy agencja wykonawcza osiąga odpowiednie cele kontroli w odniesieniu do działań, którymi będzie miała za zadanie kierować. Nadzór ten będzie sprawowany w ramach współpracy między macierzystą DG i agencją wykonawczą oraz realizowany w formie półrocznych sprawozdań składanych przez agencję.

Najważniejsze cechy systemu kontroli wewnętrznej agencji wykonawczej (w oparciu o EACEA) są następujące:

a) obieg środków finansowych oraz rozdział obowiązków;

b) kontrola kwalifikowalności kosztów w ramach kontroli ex ante (przeglądy dokumentacji, misje obserwacyjne);

c) procedura nadzoru;

d) środki upraszczające i harmonizacja realizowane w ramach tego samego programu i między różnymi programami (wymiana najlepszych praktyk);

e) stosowanie kwot ryczałtowych i stawek zryczałtowanych w przypadku niektórych dziedzin/działań;

f) sprawozdawczość zarządcza (w okresach miesięcznych, kwartalnych i rocznych, np. roczne sprawozdanie z działalności);

g) scentralizowana kontrola ex ante w zakresie zamówień publicznych, zaproszeń do składania wniosków i umów o udzielenie dotacji;

h) jednostka audytu wewnętrznego.

Działalność agencji wykonawczej podlega kontrolom i dochodzeniom prowadzonym przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS), Trybunał Obrachunkowy oraz OLAF.

Jeśli chodzi o koszty kontroli, są one szacowane na podstawie wcześniejszych doświadczeń Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego. Agencja ta oszacowała koszt kontroli dwóch programów, które mają być realizowane w latach 2014–2020: według danych przedstawionych w rocznym sprawozdaniu z działalności za rok 2011 szacunkowy koszt kontroli wynosi odpowiednio 2,8% i 2,9% całkowitego budżetu obu tych programów. Stosując takie same wyniki, szacunkowy koszt kontroli ustanowienia EU Aid Volunteers kształtowałby się w przedziale od 6,7mln EUR do 6,9mln EUR w latach 2014–2020.

W odniesieniu do DG ECHO szacuje się, że koszt kontroli w związku z jej rolą jako współmacierzystej dyrekcji generalnej wyniósłby około 210 tys. EUR, co stanowi 0,1% całkowitego budżetu. Zastosowanie takich kontroli oraz ewentualny efekt nowych uproszczeń rozporządzenia finansowego pozwoli uniknąć istotnych błędów (> 2%).

2.3.        Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony

DG ECHO dopracuje jeszcze swoją strategię zwalczania nadużyć finansowych zgodnie z nową strategią Komisji w tym zakresie (CAFS) przyjętą w dniu 24 czerwca 2011 r., między innymi w celu dopilnowania, by:

wewnętrzne mechanizmy kontrolne DG ECHO związane ze zwalczaniem nadużyć finansowych były w pełni zgodne z CAFS;

podejście DG ECHO do zarządzania ryzykiem nadużyć finansowych było ukierunkowane na rozpoznawanie obszarów ryzyka występowania nadużyć i odpowiednich środków reakcji;

Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) mógł przeprowadzać kontrole na miejscu oraz inspekcje.

W celu ograniczenia ewentualnych nadużyć finansowych i nieprawidłowości przewiduje się zastosowanie następujących środków:

- rozważenie kwestii zapobiegania ewentualnym nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom już na etapie tworzenia programu poprzez uproszczenie zasad i stosowanie w większym zakresie kwot ryczałtowych i stawek zryczałtowanych;

- prowadzenie systematycznej kontroli pod kątem ewentualnego podwójnego finansowania i identyfikacja beneficjentów kilku dotacji;

- prowadzenie doraźnych kontroli w razie poważnych wątpliwości dotyczących istnienia nieprawidłowości lub podejrzenia nadużyć finansowych.

3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

3.1.        Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

· Istniejące pozycje w budżecie

Według działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie

Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład

Globalny wymiar Europy || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([31]) || państw EFTA[32] || krajów kandydujących[33] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego

4 || 23 02 04 Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej EU Aid Volunteers || zróżnicowane || TAK || TAK || NIE || TAK/ NIE

W EU Aid Volunteers mogą brać udział inne państwa europejskie z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w art. 23.

3.2.        Szacunkowy wpływ na wydatki

3.2.1.     Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer || 4. GLOBALNY WYMIAR EUROPY

Dyrekcja Generalna: ECHO || || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || SUMA 2014 – 2020

Ÿ Środki operacyjne || || || || || || || || ||

23 02 04 || Środki na zobowiązania || (1) || 21.200 || 23.800 || 27.600 || 32.700 || 37.900 || 44.500 || 51.400 || || 239.100

Środki na płatności || (2) || 13.780 || 18.650 || 23.630 || 29.895 || 34.680 || 40.640 || 47.145 || 30.680 || 239.100

Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[34] || || || || || || || || ||

|| || (3) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0

Środki OGÓŁEM dla DG ECHO || Środki na zobowiązania || =1+3 || 21.200 || 23.800 || 27.600 || 32.700 || 37.900 || 44.500 || 51.400 || || 239.100

Środki na płatności || =2+3 || 13.780 || 18.650 || 23.630 || 29.895 || 34.680 || 40.640 || 47.145 || 30.680 || 239.100

Ÿ OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 21.200 || 23.800 || 27.600 || 32.700 || 37.900 || 44.500 || 51.400 || || 239.100

Środki na płatności || (5) || 13.780 || 18.650 || 23.630 || 29.895 || 34.680 || 40.640 || 47.145 || 30.680 || 239.100

Ÿ OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0

OGÓŁEM środki na DZIAŁ 4 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 21.200 || 23.800 || 27.600 || 32.700 || 37.900 || 44.500 || 51.400 || || 239.100

Środki na płatności || =5+ 6 || 13.780 || 18.650 || 23.630 || 29.895 || 34.680 || 40.640 || 47.145 || 30.680 || 239.100

Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA 2014 - 2020

Dyrekcja Generalna: ECHO ||

Ÿ Zasoby ludzkie || 1.146 || 1.146 || 1.146 || 1.146 || 1.274 || 1.274 || 1.593 || 8.725

Ÿ Pozostałe wydatki administracyjne || 0.063 || 0.063 || 0.143 || 0.063 || 0.065 || 0.122 || 0.045 || 0.564

OGÓŁEM DG ECHO || Środki || 1.209 || 1.209 || 1.289 || 1.209 || 1.339 || 1.396 || 1.683 || 9.289

OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 1.209 || 1.209 || 1.289 || 1.209 || 1.339 || 1.396 || 1.683 || 9.289

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Kolejne lata || SUMA 2014 - 2020

OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1–5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 22.409 || 25.009 || 28.889 || 33.909 || 39.239 || 45.896 || 53.083 || || 248.434

Środki na płatności || 14.989 || 19.859 || 24.919 || 31.104 || 36.019 || 42.036 || 48.828 || 30.680 || 248.434

3.2.2.     Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

– ¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

– X  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:

Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Określić cele i realizacje ò || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA 2014 - 2020

REALIZACJA

|| Rodzaj realizacji[35] || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Całkowita liczba realizacji || Łączny koszt

CEL OPERACYJNY Nr 1 Wzrost i poprawa zdolności Unii do niesienia pomocy humanitarnej. || || || || || || || || || || || || || || || ||

- Realizacja || Unijny rejestr, liczba praktyk zawodowych, liczba oddelegowanych wolontariuszy || 0.014 || 376 || 5.271 || 941 || 13.367 || 1130 || 15.976 || 1356 || 20.222 || 1560 || 22.867 || 1950 || 27.361 || 2291 || 32.074 || 9604 || 137.136

Cel operacyjny nr 1 - suma cząstkowa || 376 || 5.271 || 941 || 13.367 || 1130 || 15.976 || 1356 || 20.222 || 1560 || 22.867 || 1950 || 27.361 || 2291 || 32.074 || 9604 || 137.136

Określić cele i realizacje ò || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA 2014 - 2020

REALIZACJA

|| Rodzaj realizacji[36] || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Całkowita liczba realizacji || Łączny koszt

CEL OPERACYJNY Nr 2 Poprawa umiejętności i kompetencji wolontariuszy w dziedzinie pomocy humanitarnej i warunków, na jakich pracują. || || || || || || || || || || || || || || || ||

- Realizacja || Szkolenie wolontariuszy, opracowywanie norm || 0.0075 || 938 || 7.034 || 711 || 5.330 || 837 || 6.280 || 863 || 6.476 || 1193 || 8.946 || 1535 || 11.511 || 1600 || 12.000 || 7677 || 57.576

Cel operacyjny nr 2 - suma cząstkowa || 938 || 7.034 || 711 || 5.330 || 837 || 6.280 || 863 || 6.476 || 1193 || 8.946 || 1535 || 11.511 || 1600 || 12.000 || 7677 || 57.576

CEL OPERACYJNY Nr 3 Rozwijanie zdolności organizacji przyjmujących i wspieranie wolontariatu w państwach trzecich. || || || || || || || || || || || || || || || ||

- Realizacja || Liczba kierowników wolontariuszy/wolontariuszy miejscowych/szkolenie trenerów/liczba uczestników seminariów/ || 0.00471 || 1418 || 6.681 || 785 || 3.700 || 857 || 4.038 || 901 || 4.244 || 1037 || 4.886 || 849 || 3.999 || 1263 || 6.000 || 7110 || 33.549

Cel operacyjny nr 3 - suma cząstkowa || 1418 || 6.681 || 785 || 3.700 || 857 || 4.038 || 901 || 4.244 || 1037 || 4.886 || 849 || 3.999 || 1263 || 6.000 || 7110 || 33.549

Określić cele i realizacje ò || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA 2014 - 2020 ||

REALIZACJA ||

|| Rodzaj realizacji[37] || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Całkowita liczba realizacji || Łączny koszt ||

|| CEL OPERACYJNY Nr 4 Promowanie widoczności wartości, jakie przyświecają unijnej pomocy humanitarnej. || || || || || || || || || || || || || || || ||

|| - Realizacja || Rozwój sieci EU Aid Volunteers, konferencje, komunikacja, widoczność, liczba zadań przewidzianych w ramach wolontariatu przez internet || 0,00081 || 300 || 1.737 || 700 || 0.940 || 1300 || 0.769 || 1700 || 1.395 || 2000 || 0.769 || 2000 || 1.053 || 2000 || 0.826 || 10000 || 7.488

|| Cel operacyjny nr 4 - suma cząstkowa || 300 || 1.737 || 700 || 0.940 || 1300 || 0.769 || 1700 || 1.395 || 2000 || 0.769 || 2000 || 1.053 || 2000 || 0.826 || 10000 || 7.488

|| CEL OPERACYJNY Nr 5 Wzmocnienie spójności i zgodności wolontariatu w poszczególnych państwach członkowskich w celu zwiększenia szans dla obywateli Unii na udział w działaniach i akcjach w zakresie pomocy humanitarnej. || || || || || || || || || || || || || || || ||

|| - Realizacja || Rozwój norm, przeglądu, mechanizmu certyfikacji || || || 0.477 || || 0.464 || || 0.538 || || 0.364 || || 0.433 || || 0.575 || || 0.500 || || 3.351

|| Cel operacyjny nr 5 - suma cząstkowa || || 0.477 || || 0.464 || || 0.538 || || 0.364 || || 0.433 || || 0.575 || || 0.500 || || 3.351

|| KOSZT OGÓŁEM || 3032 || 21.200 || 3137 || 23.800 || 4124 || 27.600 || 4820 || 32.700 || 5790 || 37.900 || 6334 || 44.500 || 7154 || 51.400 || 34391 || 239.100

3.2.3.     Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

3.2.3.1.  Streszczenie

– ¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

– X  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || SUMA

DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || || || || || || || ||

Zasoby ludzkie || 1.146 || 1.146 || 1.146 || 1.146 || 1.274 || 1.274 || 1.593 || 8.725

Pozostałe wydatki administracyjne || 0.063 || 0.06.3 || 0.143 || 0.063 || 0.065 || 0.122 || 0.045 || 0.564

DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 1.209 || 1.209 || 1.289 || 1.209 || 1.339 || 1.396 || 1.683 || 9.289

Poza DZIAŁEM 5[38] wieloletnich ram finansowych || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd.

Zasoby ludzkie || || || || || || || ||

Pozostałe wydatki administracyjne || || || || || || || ||

Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd. || Nd.

SUMA || 1.209 || 1.209 || 1.289 || 1.209 || 1.339 || 1.396 || 1.683 || 9.289

Participation in the European Voluntary Humanitarian Aid Corps will be open to other European countries subject to conditions referred to under Article 23.

3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

– ¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich

– X  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

Wartości szacunkowe należy wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku)

|| Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020

Ÿ Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)

XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 6 || 6 || 6 || 6 || 6 || 6 || 7

XX 01 01 02 (w delegaturach) || || || || || || ||

XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || || || || || || ||

10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || ||

Ÿ Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC)[39]

XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || 6 || 6 || 6 || 6 || 8 || 8 || 11

XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) || || || || || || ||

XX 01 04 yy[40] || - w centrali[41] || || || || || || ||

- w delegaturach || || || || || || ||

XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) || || || || || || ||

10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || ||

Inna pozycja w budżecie (określić) || || || || || || ||

SUMA || 12 || 12 || 12 || 12 || 14 || 14 || 18

23 oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie.

Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

Powyższe wartości liczbowe zostaną dostosowane zgodnie z wynikami planowanej procedury eksternalizacji.

Opis zadań do wykonania:

Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Rozwój polityki i opracowanie koncepcji. Akty wykonawcze i środki.

Personel zewnętrzny || Zarządzanie umowami o udzielenie dotacji i zamówieniami;          realizacja polityki i działania następcze; wsparcie administracyjne.

3.2.4.     Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

– X  Wniosek/inicjatywa jest zgodny/zgodna z wnioskiem Komisji dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020 zgodnie z komunikatem „Budżet z perspektywy Europy 2020” (COM (2011) 500 final).

– ¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych.

Należy wyjaśnić, na czym ma polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie, których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

– ¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[42]

Należy wyjaśnić, który wariant jest konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

[…]

3.2.5.     Udział osób trzecich w finansowaniu

– Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

– Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:

Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| Rok N || Rok N+1 || Rok N +2 || Rok N+3 || …wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Suma

Określić organ współfinansujący || || || || || || || ||

OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || || || || || || || ||

Wniosek przewiduje wkład osób trzecich ze strony państw EFTA będących członkami EOG, krajów przystępujących, krajów kandydujących i potencjalnych kandydatów korzystających ze strategii przedakcesyjnej oraz z krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa.

3.3.        Szacunkowy wpływ na dochody

– X Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

– ¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

¨         wpływ na zasoby własne

¨         wpływ na dochody różne

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[43]

Rok N || Rok N+1 || Rok N +2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6)

Artykuł …. || || || || || || || ||

W przypadku wpływu na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.

[…]

Należy określić metodę obliczania wpływu na dochody.

[…]

[1]               Badanie standardowe Eurobarometru nr 73/2010; badanie specjalne Eurobarometru nr 343/2010 oraz badanie specjalne Eurobarometru nr 384/2012.

[2]               COM(2010) 683.

[3]               Konkluzje Rady w sprawie Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej z dnia 25 maja 2011 r.

[4]               Pisemne oświadczenie 25/2011 Parlamentu Europejskiego z dnia 9 maja 2011 r.

[5]               W Brukseli w 2010 r. i w Budapeszcie w 2011 r. – w których aktywnie uczestniczyło ponad 150 organizacji zrzeszających zainteresowane strony.

[6]               COHAFA.

[7]               SG, SJ, DG BUDG, DG DEVCO, FPIS, EEAS, DG EAC, EACEA, DG EMPL, DG ELARG.

[8]               W grudniu 2011 r. i czerwcu 2012 r. zorganizowane zostały w Brukseli dwa seminaria na temat kapitalizacji, w których uczestniczyło ponad 70 osób.

[9]               Dz.U. C 25 z 2008, s. 1.

[10]             Dz.U. L 11 z 2003, s. 1.

[11]             COM(2011) 681 final.

[12]             Ustanowione decyzją X/XX w sprawie unijnego mechanizmu ochrony ludności

[13]             COM(2011) 500 final.

[14]             Dz.U. C 25 z 2008, s. 1.

[15]             Dotychczas nieopublikowana.

[16]             Komunikat Komisji COM (2010) 683 „Wolontariat jako wyraz solidarności obywateli UE – wstępne refleksje na temat Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej” (Dz.U. C 121 z 2011, s. 59).

[17]             Komunikat Komisji „Odnowiona strategia UE na lata 2011-2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw” COM (2011) 681 final (Dz.U. C 37 z 2012, s. 24).

[18]             Komunikat Komisji COM (2011) 933 (Dz.U. C 102 z 2012, s. 35).

[19]             Komunikat Komisji COM(2011) 568 w sprawie polityki UE i wolontariatu: Uznanie i propagowanie wolontariatu transgranicznego w UE (Dz.U. C 335 z 2011, s.19),

[20]             Dotychczas niepublikowana.

[21]             Dz.U. L 312 z 1995, s. 1.

[22]             Dz.U. L 292 z 1996, s. 2.

[23]             Dz.U. L 136 z 1999, s. 1.

[24]             Dz.U. L 55 z 2011, s. 13.

[25]             Dz.U. L 8 z 2001, s. 1.

[26]             Dz.U. L 281 z 1995, s. 31.

[27]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.

[28]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

[29]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html

[30]             O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.

[31]             Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane

[32]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu

[33]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.

[34]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

[35]             Realizacje odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studenckich, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).

[36]             Realizacje odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studenckich, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).

[37]             Realizacje odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studenckich, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).

[38]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

[39]             AC = pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED = młodszy oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego; END= oddelegowany ekspert krajowy.

[40]             W ramach pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).

[41]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki.

[42]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.

[43]             W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.