Wymuszenie ekonomiczne może mieć wpływ na dowolny obszar działalności Unii lub państwa członkowskiego i może mieć złożone skutki polityczne, gospodarcze i prawne. Niniejsze rozporządzenie jest niezbędną i skuteczną odpowiedzią na zjawisko wymuszenia ekonomicznego i działa poprzez odstraszanie, ale w razie potrzeby może w ostateczności prowadzić do przyjęcia środków odwetowych. Niniejsze rozporządzenie nie ma precedensu, zostało opracowane starannie i z należytym uwzględnieniem istotnych konsekwencji przypadków wymuszenia ekonomicznego. Wynika stąd, że niniejsze rozporządzenie i przyjęte w nim podejście, w szczególności powierzenie Radzie uprawnień wykonawczych na mocy art. 4, ma charakter ściśle przedmiotowy i nie stanowi precedensu dla innych dossier ustawodawczych opartych na art. 207 TFUE ani w odniesieniu do proponowania takich aktów. Jednocześnie zasady dotyczące stosowania procedury sprawdzającej w odniesieniu do unijnych środków reagowania uzgodnionych w przedmiotowym instrumencie nie przesądzają o wyniku innych trwających lub przyszłych negocjacji ustawodawczych i nie należy ich postrzegać jako precedensu dla innych dossier ustawodawczych. W związku z tym niniejszego rozporządzenia nie należy traktować jako precedensu w odniesieniu do innych aktów prawnych.