This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 32019R1123
Commission Delegated Regulation (EU) 2019/1123 of 12 March 2019 amending Regulation (EU) No 389/2013 as regards the technical implementation of the second commitment period of the Kyoto Protocol (Text with EEA relevance.)
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1123 z dnia 12 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 389/2013 w odniesieniu do technicznego wykonania drugiego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto (Tekst mający znaczenie dla EOG.)
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1123 z dnia 12 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 389/2013 w odniesieniu do technicznego wykonania drugiego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto (Tekst mający znaczenie dla EOG.)
C/2019/1839
Dz.U. L 177 z 2.7.2019, pp. 63–65
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
In force
- Date of document:
- 12/03/2019; Data uchwalenia
- Date of effect:
- Zastosowanie Patrz Art. 2
- Date of effect:
- 22/07/2019; Wejście w życie Data publikacji +20 Patrz Art. 2
- Date of end of validity:
- No end date
- Author:
- Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Działań w dziedzinie Klimatu
- Responsible body:
- CLIMA
- Form:
- Rozporządzenie delegowane
- Additional information:
- Znaczenie dla EOG
- Treaty:
- Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
- Legal basis:
-
- 32013R0525 - A10P6
- Link
- Link
- Link
- Select all documents mentioning this document No data available in the table
- Modifies:
-
Relation Act Comment Subdivision concerned From To Modifies 32013R0389 Dodatek artykuł 73h - Instruments cited:
- Link
- EUROVOC descriptor:
- Subject matter:
- Directory code:
|
2.7.2019 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 177/63 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/1123
z dnia 12 marca 2019 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 389/2013 w odniesieniu do technicznego wykonania drugiego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (1), w szczególności jego art. 10 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Art. 19 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawiera wymóg, by wszystkie uprawnienia wydawane począwszy od dnia 1 stycznia 2012 r. były przechowywane w rejestrze Unii. Rejestr Unii został pierwotnie ustanowiony rozporządzeniem Komisji (UE) nr 920/2010 (3). |
|
(2) |
Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 389/2013 (4) uchylono rozporządzenie (UE) nr 920/2010 w celu ustanowienia wymogów ogólnych oraz wymagań dotyczących prowadzenia i utrzymania rejestru Unii w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia 2013 r. i w kolejnych okresach oraz niezależnego dziennika transakcji przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, a także rejestrów przewidzianych w art. 6 decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5). |
|
(3) |
Art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 przewiduje ustanowienie rejestrów w celu wypełnienia zobowiązań wynikających z protokołu z Kioto. Rozporządzenie (UE) nr 389/2013 reguluje również funkcjonowanie tych rejestrów. |
|
(4) |
Konferencja Stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, służąca za spotkanie stron protokołu z Kioto, przyjęła poprawkę dauhańską ustanawiającą drugi okres rozliczeniowy protokołu z Kioto, rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. i kończący się dnia 31 grudnia 2020 r. („poprawka dauhańska”). Unia zatwierdziła poprawkę dauhańską decyzją Rady (UE) 2015/1339 (6). Konieczne jest wdrożenie poprawki dauhańskiej do protokołu z Kioto w ramach rejestru Unii i krajowych rejestrów PzK. Odpowiednie przepisy powinny mieć jednak zastosowanie dopiero od daty wejścia w życie poprawki dauhańskiej do protokołu z Kioto. |
|
(5) |
Norwegia i Liechtenstein uczestniczą w unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji ustanowionym dyrektywą 2003/87/WE, ale nie są stronami porozumienia o wspólnej realizacji zobowiązań (7) w drugim okresie rozliczeniowym protokołu z Kioto. W związku z tym na koniec drugiego okresu rozliczeniowego należy ustanowić szczególny proces rozliczania, o którym mowa w art. 10 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 525/2013. |
|
(6) |
Wszystkie operacje wymagane w odniesieniu do trzeciego okresu rozliczeniowego unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji między 2013 a 2020 r. powinny zostać zakończone zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 389/2013. Ponieważ w dyrektywie 2003/87/WE zezwolono na wykorzystanie międzynarodowych jednostek emisji wygenerowanych zgodnie z protokołem z Kioto, rozporządzenie to będzie nadal mieć zastosowanie do tych operacji do dnia 1 lipca 2023 r., czyli do końca dodatkowego okresu wyznaczonego na wypełnienie zobowiązań w drugim okresie rozliczeniowym protokołu z Kioto. Aby zapewnić jasność co do przepisów mających zastosowanie do wszystkich operacji związanych z trzecim okresem rozliczeniowym zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE, zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE (8), z jednej strony, i przepisów mających zastosowanie do wszystkich operacji związanych z czwartym okresem rozliczeniowym zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE, zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 (9), z drugiej strony, zakres stosowania tych przepisów rozporządzenia (UE) nr 389/2013, które w dalszym ciągu mają zastosowanie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia do operacji związanych z trzecim okresem rozliczeniowym, będzie ograniczony do tego celu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 389/2013 dodaje się art. 73h w brzmieniu:
„Artykuł 73h
Proces rozliczania dla państw niebędących stronami porozumienia o wspólnej realizacji zobowiązań
1. W ciągu 6 miesięcy od zamknięcia okresu rozliczeniowego obejmującego lata 2013–2020 centralny administrator oblicza wartość rozliczenia dla państw niebędących stronami porozumienia o wspólnej realizacji zobowiązań poprzez odjęcie ilości równej uprawnieniom w EU ETS wynikającej z włączenia tego kraju do EU ETS na okres rozliczeniowy 2013–2020 od całkowitej ilości uprawnień do emisji ogólnych umorzonych przez operatorów zarządzanych przez krajowego administratora tego państwa na okres 2013–2020.
2. Centralny administrator powiadamia krajowych administratorów o wyniku obliczenia na podstawie ust. 1.
3. W ciągu 5 dni roboczych od powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, centralny administrator przekazuje ilość AAU równą wartości rozliczenia obliczonej na podstawie ust. 1 z centralnego rachunku rozliczeniowego ETS w rejestrze Unii na rachunek depozytowy AAU ESD w rejestrze PzK każdego państwa z dodatnią wartością rozliczenia.
4. W ciągu 5 dni roboczych od powiadomienia określonego w ust. 2 każdy administrator rejestru PzK, którego państwo ma ujemną wartość rozliczenia, przekazuje ilość AAU równą dodatniemu ekwiwalentowi wartości rozliczenia obliczonej na podstawie ust. 1. na centralny rachunek rozliczeniowy ETS w rejestrze Unii.
5. Przed przeprowadzeniem przekazania, o którym mowa w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu, odnośny krajowy administrator lub centralny administrator najpierw przekazuje pewną ilość AAU wymaganych, by spełnić wymóg udziału w dochodach stosowany w odniesieniu do pierwszych międzynarodowych przekazów AAU zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
6. W ciągu 6 miesięcy od zamknięcia okresu rozliczeniowego obejmującego lata 2013–2020 centralny administrator oblicza wartość rozliczenia dla państw niebędących stronami porozumienia o wspólnej realizacji zobowiązań poprzez odjęcie ilości równej zweryfikowanym emisjom operatorów statków powietrznych, które są uwzględnione w krajowym wykazie na mocy UNFCCC tego państwa, od całkowitej ilości uprawnień do emisji ogólnych umorzonych przez operatorów statków powietrznych zarządzanych przez krajowego administratora tego państwa na okres 2013–2020.
7. Centralny administrator powiadamia krajowych administratorów o wyniku obliczenia na podstawie ust. 6.
8. W ciągu 5 dni roboczych od powiadomienia na podstawie ust. 7 każdy administrator rejestru PzK, którego państwo ma dodatnią wartość rozliczenia, przekazuje ilość AAU równą wartości rozliczenia obliczonej na podstawie ust. 6 na centralny rachunek rozliczeniowy ETS w rejestrze Unii.
9. W ciągu 5 dni roboczych od powiadomienia na podstawie ust. 7 centralny administrator przekazuje ilość AAU równą dodatniemu ekwiwalentowi wartości rozliczenia obliczonej na podstawie ust. 6 z centralnego rachunku rozliczeniowego ETS w rejestrze Unii na rachunek depozytowy AAU ESD w rejestrze PzK każdego państwa z ujemną wartością rozliczenia.
10. Przed przeprowadzeniem przekazu, o którym mowa w ust. 8 i 9 niniejszego artykułu, odnośny krajowy administrator lub centralny administrator najpierw przekazuje pewną ilość AAU wymaganych, by spełnić wymóg udziału w dochodach stosowany w odniesieniu do pierwszych międzynarodowych przekazów AAU zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty opublikowania przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej komunikatu w sprawie wejścia w życie poprawki dauhańskiej do protokołu z Kioto.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2019 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 13.
(2) Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).
(3) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 270 z 14.10.2010, s. 1).
(4) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i (UE) nr 1193/2011 (Dz.U. L 122 z 3.5.2013, s. 1).
(5) Decyzja nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotycząca mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto (Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s. 1).
(6) Decyzja Rady (UE) 2015/1339 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie przyjęcia w imieniu Unii Europejskiej poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (Dz.U. L 207 z 4.8.2015, s. 1).
(7) Decyzja Rady (UE) 2015/1340 z dnia 13 lipca 2015 r. dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczącego uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (Dz.U. L 207 z 4.8.2015, s. 15).
(8) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63).
(9) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814 (Dz.U. L 76 z 19.3.2018, s. 3).
