Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32019D0075

Decyzja Rady (UE) 2019/75 z dnia 20 grudnia 2018 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Antiguą i Barbudą zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

ST/12383/2017/INIT

Dz.U. L 18 z 21.1.2019, pp. 1–3 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

Legal status of the document In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2019/75/oj

Related international agreement

21.1.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 18/1


DECYZJA RADY (UE) 2019/75

z dnia 20 grudnia 2018 r.

w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Antiguą i Barbudą zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzją 2009/896/WE (2) Rada zawarła Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (3) (zwaną dalej „Umową”). Umowa stanowi, że obywatele Unii oraz Antigui i Barbudy mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.

(2)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 (4) wprowadzono przekrojowe zmiany w dorobku prawnym UE dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

(3)

W Umowie należy uwzględnić tę nową definicję, aby zapewnić pełną harmonizację unijnego systemu pobytu krótkoterminowego.

(4)

Komisja przeprowadziła rokowania w imieniu Unii w celu zawarcia Umowy z Antiguą i Barbudą zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „Umową zmieniającą”).

(5)

Umowa zmieniająca została podpisana zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/2083 (5).

(6)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (6); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

(7)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (7); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(8)

Umowa zmieniająca powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa między Unią Europejską a Antiguą i Barbudą zmieniająca Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.

Tekst Umowy zmieniającej dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 2 Umowy zmieniającej (8).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2018 r.

W imieniu Rady

E. KÖSTINGER

Przewodnicząca


(1)  Zgoda z dnia 23 października 2018 r.

(2)  Decyzja Rady 2009/896/WE z dnia 30 listopada 2009 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 321 z 8.12.2009, s. 38).

(3)   Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 3.

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), konwencję wykonawczą do układu z Schengen, rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 i (WE) nr 539/2001 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 i (WE) nr 810/2009 (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1).

(5)  Decyzja Rady (UE) 2017/2083 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Antiguą i Barbudą zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 297 z 15.11.2017, s. 1).

(6)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

(7)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

(8)  Data wejścia w życie Umowy zmieniającej zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


ZAŁĄCZNIK

Oświadczenie Unii dotyczące wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2017/2226 ustanawiającego system wjazdu/wyjazdu (EES) oraz państw członkowskich stosujących w pełni dorobek Schengen

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 z dnia 30 listopada 2017 r. ustanawiające system wjazdu/wyjazdu (EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich i danych dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do takich obywateli oraz określające warunki dostępu do EES na potrzeby ochrony porządku publicznego i zmieniające konwencję wykonawczą do układu z Schengen i rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i (UE) nr 1077/2011 weszło w życie 29 grudnia 2017 r.

W związku z tym od dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2017/2226 (1) do celów niniejszej Umowy państwa członkowskie stosujące w pełni dorobek Schengen będą oznaczać państwa członkowskie posługujące się systemem wjazdu/wyjazdu na granicach zewnętrznych. Okres nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym będzie obliczany z uwzględnieniem okresu pobytu we wszystkich państwach członkowskich posługujących się systemem wjazdu/wyjazdu na granicach zewnętrznych.


(1)  Data rozpoczęcia stosowania rozporządzenia zostanie ustalona przez Komisję zgodnie z art. 73 rozporządzenia (UE) 2017/2226.


Top