1)

Moet artikel 30.6 van de Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen Canada, enerzijds (2), en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (CETA), aldus worden uitgelegd dat het in omstandigheden als die in de onderhavige zaak een persoon die de Canadese, de Israëlische en de Russische nationaliteit bezit, belet zich op de bepalingen van deze overeenkomst te beroepen in een beroep bij een nationale rechterlijke instantie betreffende een tijdelijke vergunning tot verblijf in de Republiek Litouwen?

2)

Moet artikel 4, lid 1, van verordening (EU) 2018/1806 (3) van het Europees Parlement en de Raad van 14 november 2018 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld, gelezen in samenhang met bijlage II ervan, aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die voor een beperkte periode geldt en op grond waarvan een Russisch staatsburger die een tijdelijke vergunning tot verblijf in de Republiek Litouwen wenst aan te vragen, een geldig visum of een geldige verblijfsvergunning dient over te leggen, niettegenstaande het feit dat deze persoon de Republiek Litouwen is binnengekomen op grond van een visumvrije regeling, als onderdaan van een staat die is opgenomen in bijlage II bij verordening 2018/1806, en zijn deze bepalingen van verordening 2018/1806 in omstandigheden als die in casu verenigbaar met de CETA?