1.   Een vrijwaringsmaatregel kan in overeenstemming met deze verordening worden opgelegd wanneer een product van oorsprong uit een betrokken land in de Unie wordt ingevoerd:

2.   Een vrijwaringsmaatregel kan bestaan in:

1.   De Commissie houdt voortdurend en proactief toezicht op de markt van de Unie voor gevoelige producten, met name wat betreft de invoer- en uitvoertrends en de ontwikkelingen op het gebied van de productie en de prijzen, en wordt hierbij ondersteund door de bij Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) opgerichte Uniemarktwaarnemingsposten. Daartoe werkt de Commissie op regelmatige basis samen met de lidstaten, het Europees Parlement en de bedrijfstak van de Unie en wisselt zij op gezette tijden informatie met hen uit.

2.   De Commissie maakt een snelle beoordeling van de marktsituatie op basis van het in lid 1 bedoelde toezicht, door een mogelijke toename van de invoer van de betrokken gevoelige producten in verband te brengen met de ontwikkeling van de productie of het verbruik, de prijs en het marktaandeel op de markt van de Unie, evenals met de uitvoer uit de Unie.

3.   Op een naar behoren gemotiveerd verzoek van de betrokken bedrijfstak van de Unie kan de Commissie het toepassingsgebied van het in lid 1 bedoelde toezicht uitbreiden naar andere producten dan die welke in de bijlage zijn vermeld.

4.   De samenwerking en informatie-uitwisseling gebeuren zowel verticaal, tussen de Commissie en de lidstaten, als horizontaal, tussen de lidstaten onderling.

5.   Uiterlijk één maand voor de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst stelt de Commissie de lidstaten de technische parameters en soorten gegevens ter beschikking waarop toezicht kan worden gehouden in de markten op nationaal niveau.

6.   De Commissie dient ten minste om de zes maanden bij het Europees Parlement en de Raad een toezichtsverslag in met haar beoordeling van de gevolgen van de invoer van gevoelige producten die in het kader van de overeenkomst preferentiële markttoegang genieten. Dat verslag bestrijkt de markt van de Unie en, indien relevant, ook de specifieke situatie in een of meer lidstaten.

1.   Op verzoek van een lidstaat, van een natuurlijke persoon of een rechtspersoon die optreedt namens de bedrijfstak van de Unie, of van een vereniging zonder rechtspersoonlijkheid die optreedt namens de bedrijfstak van de Unie, wordt door de Commissie een onderzoek geopend wanneer er voldoende voorlopig bewijsmateriaal is van ernstige schade of dreiging van ernstige schade voor de bedrijfstak van de Unie, zoals vastgesteld op basis van de in artikel 7, lid 5, vermelde factoren.

2.   Verzoeken tot opening van een onderzoek bevatten de volgende informatie:

3.   De aan een onderzoek onderworpen productomschrijving kan, afhankelijk van de specifieke marktomstandigheden, een of meer tariefposten of een of meer onderverdelingen van een of meer tariefposten daarvan omvatten, of kan een productsegmentatie volgen die in de bedrijfstak van de Unie algemeen wordt toegepast.

4.   Een onderzoek kan ook worden geopend wanneer de toename van de invoer geconcentreerd is in een of meer lidstaten, op voorwaarde dat er voldoende voorlopig bewijsmateriaal is van ernstige schade of dreiging van ernstige schade voor de bedrijfstak van de Unie, zoals vastgesteld op basis van de in artikel 7, lid 5, vermelde factoren.

5.   Voordat zij een onderzoek opent, verstrekt de Commissie de lidstaten het afschrift van het verzoek tot opening van het onderzoek.

6.   Wanneer het de Commissie duidelijk is dat er voldoende voorlopig bewijsmateriaal is om het openen van een onderzoek te rechtvaardigen, opent de Commissie het onderzoek en maakt zij daartoe een bericht van opening van het onderzoek (het “bericht van opening”) bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie. De Commissie opent het onderzoek binnen één maand vanaf de datum waarop zij het verzoek op grond van lid 1 ontvangt.

7.   Conform de overeenkomst bevat het bericht van opening de volgende informatie:

1.   Onverminderd artikel 5 opent de Commissie onverwijld een onderzoek met betrekking tot gevoelige producten wanneer er voldoende voorlopig bewijsmateriaal is, bijvoorbeeld verkregen door middel van het toezicht op en de beoordeling van de marktsituatie, zoals bedoeld in artikel 4, leden 1 en 2, voor ernstige schade of dreiging van ernstige schade voor de bedrijfstak van de Unie, ook wanneer deze geografisch geconcentreerd zou zijn in een of meer lidstaten.

2.   De Commissie onderzoekt met voorrang of voorlopig bewijsmateriaal als bedoeld in lid 1 voorhanden is in gevallen waarin er sprake is van een plotselinge sterke stijging van de invoer of een daling van de binnenlandse prijzen die geconcentreerd is in een of meer lidstaten, of wanneer er sprake is van een plotselinge sterke stijging van de invoer of een daling van de prijs van een product en de producenten in de Unie van soortgelijke of rechtstreeks concurrerende producten overwegend in een of meer lidstaten gevestigd zijn.

3.   Onder voorbehoud van andersluidende aanwijzingen behandelt de Commissie een toename van het volume met meer dan 5 % ten opzichte van het driejarig gemiddelde van een bepaald product uit een betrokken land dat tegen preferentiële voorwaarden wordt ingevoerd, in de regel als voorlopig bewijsmateriaal voor ernstige schade of dreiging van ernstige schade voor de bedrijfstak van de Unie, indien tegelijkertijd de gemiddelde invoerprijs voor die invoer uit een betrokken land, in de regel, ten minste 5 % lager is dan de relevante gemiddelde binnenlandse prijs van soortgelijke of rechtstreeks concurrerende producten in dezelfde periode, op basis van de beschikbare gegevens.

4.   Onder voorbehoud van andersluidende aanwijzingen behandelt de Commissie een daling met meer dan 5 % ten opzichte van het driejarig gemiddelde van de gemiddelde invoerprijs van een bepaald product uit een betrokken land dat tegen preferentiële voorwaarden in de Unie wordt ingevoerd, in de regel als voorlopig bewijsmateriaal voor ernstige schade of dreiging van ernstige schade voor de bedrijfstak van de Unie, indien tegelijkertijd de gemiddelde invoerprijs voor dat product uit een betrokken land, in de regel, ten minste 5 % lager is dan de relevante gemiddelde binnenlandse prijs van soortgelijke of rechtstreeks concurrerende producten in dezelfde periode, op basis van de beschikbare gegevens.

5.   De Commissie is bij het vaststellen van voorlopig bewijsmateriaal voor ernstige schade niet gebonden aan de in dit artikel vastgestelde kwantitatieve drempels. Duidelijke aanwijzingen voor een verslechtering van de economische situatie van de bedrijfstak, in de hele Unie of op het niveau van de lidstaten, waaronder een aanhoudende daling van de binnenlandse prijzen, kunnen volstaan als voorlopig bewijsmateriaal voor ernstige schade en kunnen aanleiding geven tot het openen van een onderzoek.

1.   Na de bekendmaking van het bericht van opening overeenkomstig artikel 5, leden 6 en 7, opent de Commissie een onderzoek.

2.   De Commissie kan de lidstaten verzoeken informatie te verstrekken en de lidstaten nemen alle nodige maatregelen om aan dergelijke verzoeken te voldoen. Als de gevraagde informatie van algemeen belang is en als zij niet vertrouwelijk is in de zin van artikel 13, wordt zij toegevoegd aan het niet-vertrouwelijke dossier als bepaald in lid 9 van dit artikel.

3.   Het onderzoek wordt zo mogelijk afgesloten binnen zes maanden na de dag waarop het bericht van opening in het Publicatieblad van de Europese Unie wordt bekendgemaakt. In uitzonderlijke omstandigheden, bijvoorbeeld bij de betrokkenheid van een ongewoon hoog aantal belanghebbenden of complexe marktsituaties, kan deze termijn met drie maanden worden verlengd. In dat geval informeert de Commissie alle belanghebbenden over de verlenging en zet zij de redenen daarvoor uiteen. Wanneer een onderzoek betrekking heeft op gevoelige producten, rondt de Commissie het onderzoek zo spoedig mogelijk af, teneinde binnen vier maanden na de bekendmaking van het bericht van opening in het Publicatieblad van de Europese Unie tot een definitief besluit te komen.

4.   De Commissie wint alle informatie in die zij nodig acht om te bepalen of de in artikel 3, lid 1, bedoelde omstandigheden zich voordoen en controleert deze informatie indien nodig.

5.   De Commissie evalueert alle ter zake doende economische indicatoren en factoren van objectieve en kwantificeerbare aard die van invloed zijn op de situatie van de bedrijfstak van de Unie, met name de snelheid en de omvang van de toename van de invoer van het betrokken product in absolute en relatieve cijfers, het door de toegenomen invoer veroverde deel van de binnenlandse markt en de wijzigingen met betrekking tot de bedrijfstak van de Unie in verband met de omvang van de verkoop, met inbegrip van prijzen, productie, productiviteit, bezettingsgraad, winst- en verliescijfers en werkgelegenheid. Deze lijst is niet uitputtend en de Commissie kan bij haar beoordeling van het bestaan van ernstige schade of een dreiging van ernstige schade ook rekening houden met andere relevante factoren zoals voorraden, rendement van geïnvesteerd vermogen, kasstromen, het marktaandeel en andere factoren die de bedrijfstak van de Unie ernstige schade toebrengen, kunnen hebben toegebracht of dreigen toe te brengen.

6.   Belanghebbenden die op grond van artikel 5, lid 7, punt d), informatie hebben ingediend, en vertegenwoordigers van het betrokken land kunnen op schriftelijk verzoek inzage krijgen in alle informatie die de Commissie in het kader van het onderzoek heeft verkregen, met uitzondering van door de autoriteiten van de Unie of de autoriteiten van de lidstaten opgestelde interne documenten, voor zover deze informatie relevant is voor de presentatie van hun dossier, niet vertrouwelijk is in de zin van artikel 13 en door de Commissie bij het onderzoek wordt gebruikt. Belanghebbenden kunnen eveneens hun standpunt over deze informatie kenbaar maken. Als die standpunten met voldoende voorlopig bewijsmateriaal worden onderbouwd, neemt de Commissie die in aanmerking.

7.   De Commissie draagt er zorg voor dat alle gegevens en statistieken die voor het onderzoek worden gebruikt, representatief, beschikbaar, begrijpelijk, transparant en verifieerbaar zijn.

8.   Zodra het noodzakelijke technische kader voorhanden is, zorgt de Commissie voor een met een wachtwoord beveiligde onlinetoegang tot het niet-vertrouwelijke dossier (het “onlineplatform”), die zij beheert en met behulp waarvan alle relevante niet-vertrouwelijke informatie in de zin van artikel 13 wordt verspreid. Aan belanghebbenden, lidstaten en het Europees Parlement wordt toegang tot het onlineplatform verleend.

9.   De Commissie hoort belanghebbenden, met name indien zij binnen de in het bericht van opening dat is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, genoemde termijn hierom schriftelijk hebben verzocht en daarbij hebben aangetoond dat het resultaat van het onderzoek waarschijnlijk gevolgen voor hen zal hebben en dat er bijzondere redenen zijn om hen te horen. De Commissie hoort belanghebbenden bij andere gelegenheden als daarvoor bijzondere redenen zijn.

10.   De Commissie bevordert de toegang tot het onderzoek voor diverse en gefragmenteerde bedrijfstakken, die merendeels bestaan uit kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s, ook wel “mkb” of “midden- en kleinbedrijf” genoemd), via een specifieke helpdesk voor kmo’s, bijvoorbeeld door bewustmaking, door algemene informatie te verstrekken, uitleg over procedures te geven en aan te geven hoe verzoeken kunnen worden ingediend, door standaardvragenlijsten in alle officiële talen van de Unie beschikbaar te stellen en door algemene, niet-zaakgebonden vragen te beantwoorden. De helpdesk voor kmo’s stelt standaardformulieren beschikbaar voor met het oog op de beoordeling van de representativiteit in te dienen statistieken en voor de vragenlijsten.

11.   Als de informatie niet binnen de door de Commissie gestelde termijn wordt verstrekt, of als het onderzoek ernstig wordt belemmerd, kan de Commissie tot een besluit komen aan de hand van de beschikbare gegevens. Als de Commissie constateert dat een belanghebbende of een derde haar onjuiste of misleidende informatie heeft verstrekt, laat zij deze informatie buiten beschouwing en kan zij gebruikmaken van de beschikbare gegevens.

12.   De Commissie stelt het ambt in van raadadviseur-auditeur, wiens bevoegdheden en verantwoordelijkheden worden omschreven in een door de Commissie vastgesteld mandaat en die erop toeziet dat de procedurele rechten van de belanghebbenden daadwerkelijk worden gewaarborgd.

13.   De Commissie stelt het betrokken land schriftelijk in kennis van de opening van een onderzoek.

1.   De Commissie kan voorafgaande toezichtmaatregelen met betrekking tot de invoer van een product uit een betrokken land vaststellen als de invoer van dat product zich dusdanig ontwikkelt dat een van de situaties als bedoeld in de artikelen 3, 5 en 6 zou kunnen ontstaan. Die voorafgaande toezichtmaatregelen worden vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure.

2.   Voorafgaande toezichtmaatregelen gelden gedurende beperkte tijd. Behoudens andersluidende bepalingen vervallen die maatregelen aan het einde van de tweede periode van zes maanden volgende op de periode van zes maanden waarin zij werden ingesteld.

1.   In kritieke omstandigheden waarin bij vertraging waarschijnlijk moeilijk te herstellen schade zou ontstaan en onmiddellijke maatregelen noodzakelijk zijn, stelt de Commissie voorlopige vrijwaringsmaatregelen vast op grond van een door haar gedane voorlopige vaststelling op basis van de in artikel 7, lid 5, vermelde factoren dat er voldoende voorlopig bewijsmateriaal voorhanden is waaruit blijkt dat een product van oorsprong uit het betrokken land wordt ingevoerd:

2.   Die voorlopige vrijwaringsmaatregelen worden vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure.

3.   In het geval van gevoelige producten worden volgens de in artikel 19, lid 4, bedoelde procedure onverwijld en in ieder geval binnen 21 dagen na de opening van het onderzoek voorlopige vrijwaringsmaatregelen vastgesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie schade lijdt die moeilijk te herstellen zou zijn, ook wanneer die schade geografisch geconcentreerd zou zijn in een of meer lidstaten.

4.   Wegens naar behoren gemotiveerde dwingende urgentie stelt de Commissie, als een lidstaat om een onmiddellijk optreden van de Commissie verzoekt en aan de voorwaarden van lid 1 van dit artikel is voldaan, volgens de in artikel 19, lid 4, bedoelde procedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vast. Binnen vijf werkdagen na ontvangst van het verzoek neemt de Commissie een besluit.

5.   Voorlopige vrijwaringsmaatregelen zijn niet langer dan tweehonderd kalenderdagen van toepassing.

6.   Wanneer de voorlopige vrijwaringsmaatregelen worden ingetrokken omdat uit het onderzoek blijkt dat niet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, is voldaan, worden de douanerechten die uit hoofde van die voorlopige vrijwaringsmaatregelen zijn geïnd, onverwijld terugbetaald.

7.   Voorlopige vrijwaringsmaatregelen zijn van toepassing op elk product dat na de datum van inwerkingtreding van die maatregelen in het vrije verkeer wordt gebracht. Die maatregelen vormen evenwel geen belemmering voor het in het vrije verkeer brengen van producten die reeds op weg zijn naar de Unie en waarvan de bestemming niet kan worden gewijzigd.

8.   Indien de Commissie vaststelt dat een voorlopige vrijwaringsmaatregel van toepassing is op de Mercosur als enige entiteit, wordt Paraguay vrijgesteld van de toepassing van de maatregel, tenzij uit een onderzoek blijkt dat het bestaan van ernstige schade of de dreiging van ernstige schade ook wordt veroorzaakt door de invoer onder preferentiële voorwaarden van producten uit Paraguay.

1.   Als uit een onderzoek blijkt dat niet aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, is voldaan, maakt de Commissie volgens de in artikel 19, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure een besluit bekend waarmee het onderzoek en de procedure worden beëindigd.

2.   De Commissie publiceert een verslag met haar bevindingen en gemotiveerde conclusies over alle relevante feitelijke en juridische kwesties, waarbij zij terdege rekening houdt met de bescherming van vertrouwelijke informatie in de zin van artikel 13.

1.   Als uit een onderzoek blijkt dat aan de voorwaarden van artikel 3, lid 1, is voldaan, kan de Commissie volgens de in artikel 19, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure definitieve vrijwaringsmaatregelen vaststellen.

2.   De Commissie publiceert een verslag met een samenvatting van de voor de vaststelling relevante concrete feiten en overwegingen, waarbij zij terdege rekening houdt met de bescherming van vertrouwelijke informatie in de zin van artikel 13.

3.   De Commissie mag na het verstrijken van de overgangsperiode geen bilaterale vrijwaringsmaatregel toepassen, verlengen of handhaven.

4.   Indien de Commissie vaststelt dat een maatregel van toepassing is op de Mercosur als enige entiteit, wordt Paraguay vrijgesteld van de toepassing van de maatregel, tenzij uit een onderzoek blijkt dat het bestaan van ernstige schade of de dreiging van ernstige schade ook wordt veroorzaakt door de invoer onder preferentiële voorwaarden van producten uit Paraguay.

1.   Een vrijwaringsmaatregel blijft niet langer van kracht dan nodig is om ernstige schade aan de bedrijfstak van de Unie te voorkomen of te verhelpen en de bedrijfstak van de Unie te helpen zich aan te passen. De maatregel mag niet langer dan twee jaar van kracht zijn, tenzij deze termijn overeenkomstig lid 2 wordt verlengd.

2.   De in lid 1 vermelde oorspronkelijke duur van een vrijwaringsmaatregel kan met maximaal twee jaar worden verlengd, mits de maatregel nodig blijft om ernstige schade aan de bedrijfstak van de Unie te voorkomen of te verhelpen en er bewijzen zijn dat de bedrijfstak van de Unie zich aan het aanpassen is. In het geval van gevoelige producten wordt een vrijwaringsmaatregel met maximaal twee jaar verlengd, mits deze noodzakelijk blijft om ernstige schade aan de bedrijfstak van de Unie te voorkomen of te verhelpen.

3.   Vrijwaringsmaatregelen worden niet opnieuw toegepast op de invoer van een onder bijlage 10-A (tijdschema voor tariefafschaffing) bij de partnerschapsovereenkomst en bijlage 2-A (tijdschema voor tariefafschaffing) bij de interim-handelsovereenkomst vallend product waarop een dergelijke maatregel van toepassing is, tenzij een periode die gelijk is aan de helft van de totale duur van de vorige vrijwaringsmaatregel is verstreken.

4.   Elke lidstaat, elke natuurlijke persoon of rechtspersoon die optreedt namens de bedrijfstak van de Unie, en elke vereniging die zelf geen rechtspersoonlijkheid heeft en die optreedt namens de bedrijfstak van de Unie, kan om een verlenging als bedoeld in lid 2 van dit artikel verzoeken. In dat geval doet de Commissie voor zij een besluit neemt over de verlenging, een evaluatie om te onderzoeken of aan de in lid 2 van dit artikel neergelegde voorwaarden is voldaan, gezien de in artikel 7, lid 5, bedoelde factoren. De Commissie kan op eigen initiatief een dergelijke evaluatie doen op voorwaarde dat er voldoende voorlopig bewijsmateriaal voorhanden is dat aan de in lid 2 van dit artikel neergelegde voorwaarden is voldaan. De vrijwaringsmaatregel blijft van kracht in afwachting van de resultaten van die evaluatie.

5.   Het bericht van opening van de evaluatie bedoeld in lid 4 van dit artikel wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 5, leden 6 en 7. De evaluatie wordt uitgevoerd overeenkomstig artikel 7.

6.   Besluiten over verlenging op grond van lid 2 van dit artikel worden genomen in overeenstemming met de artikelen 10 en 11.

7.   De totale duur van een vrijwaringsmaatregel bedraagt maximaal vier jaar, met inbegrip van de periode waarin een eventuele voorlopige vrijwaringsmaatregel van toepassing is, de oorspronkelijke toepassingsduur en de eventuele verlenging daarvan.

1.   De op grond van deze verordening ontvangen informatie wordt uitsluitend gebruikt voor het doel waarvoor zij werd gevraagd.

2.   Informatie van vertrouwelijke aard of op vertrouwelijke basis verstrekte informatie, die op grond van deze verordening is ontvangen, wordt niet bekendgemaakt zonder de uitdrukkelijke toestemming van degene die de informatie heeft verstrekt.

3.   Bij elk verzoek om vertrouwelijke behandeling wordt aangegeven waarom de informatie vertrouwelijk zou moeten zijn. Belanghebbenden die vertrouwelijke informatie verstrekken, dienen daarvan een niet-vertrouwelijke samenvatting in. Die samenvatting moet voldoende gedetailleerd zijn om een redelijk inzicht te verschaffen in de wezenlijke inhoud van de vertrouwelijke informatie. In buitengewone omstandigheden kunnen belanghebbenden aangeven dat deze informatie niet kan worden samengevat. In dergelijke gevallen moeten de belanghebbenden aangeven waarom het niet mogelijk is de informatie samen te vatten. Wanneer echter blijkt dat een verzoek om vertrouwelijke behandeling niet gerechtvaardigd is en wanneer diegene die de informatie heeft verstrekt, deze noch openbaar wil maken noch toestemming wil geven tot bekendmaking ervan in algemene termen of in samengevatte vorm, kan deze informatie buiten beschouwing worden gelaten.

4.   Indien informatie over de productie, de productiecapaciteit, de werkgelegenheid, de lonen, het volume en de waarde van de binnenlandse verkoop of de gemiddelde prijs op vertrouwelijke basis wordt gepresenteerd, zorgt de Commissie ervoor dat zinvolle niet-vertrouwelijke samenvattingen worden ingediend die ten minste geaggregeerde gegevens bevatten of, in gevallen waarin de openbaarmaking van geaggregeerde gegevens de vertrouwelijkheid van de gegevens van de onderneming in gevaar zou brengen, indexen voor elke onderzochte periode van twaalf maanden, teneinde het passende recht van verweer van de belanghebbenden te waarborgen. In dit verband moeten verzoeken om vertrouwelijkheid in aanmerking worden genomen in situaties waarin een bepaalde structuur van de markt of de bedrijfstak van de Unie dit rechtvaardigt. Deze bepaling verhindert niet de presentatie van meer gedetailleerde niet-vertrouwelijke samenvattingen.

5.   Verzoeken om vertrouwelijkheid zijn niet gerechtvaardigd met betrekking tot informatie over fundamentele technische en kwaliteitsnormen of het gebruik van het betrokken product. Verzoeken om vertrouwelijkheid met betrekking tot informatie over de identiteit van de aanvragers en andere bekende productiebedrijven die geen deel uitmaken van het verzoek, zijn alleen gerechtvaardigd in uitzonderlijke omstandigheden, die door de Commissie naar behoren moeten worden gemotiveerd. In dat verband volstaan loutere beweringen niet om verzoeken om vertrouwelijke behandeling te rechtvaardigen. Indien de identiteit van de aanvragers niet kan worden bekendgemaakt, maakt de Commissie het totale aantal producenten in de bedrijfstak van de Unie en het aandeel dat de aanvragers vertegenwoordigen in de totale productie van de bedrijfstak van de Unie bekend.

6.   Informatie wordt in elk geval als vertrouwelijk beschouwd wanneer de bekendmaking daarvan ernstige nadelige gevolgen kan hebben voor degene die de informatie heeft verstrekt of van wie de informatie afkomstig is.

7.   De leden 1 tot en met 6 laten het recht van de autoriteiten van de Unie om algemene informatie te vermelden, en in het bijzonder te verwijzen naar de motivering van de op grond van deze verordening genomen besluiten, onverlet. De autoriteiten van de Unie houden echter rekening met het rechtmatige belang dat de betrokken natuurlijke en rechtspersonen erbij hebben dat hun zakengeheimen niet worden bekendgemaakt.

1.   De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad jaarlijks een verslag in over de toepassing, uitvoering en naleving van de verplichtingen uit hoofde van deze verordening.

2.   Het verslag omvat onder meer informatie over de toepassing van alle voorlopige en definitieve vrijwaringsmaatregelen, voorafgaande toezichtmaatregelen, regionale toezichtmaatregelen en vrijwaringsmaatregelen, en eventuele gevallen waarin onderzoeken of procedures zonder instelling van maatregelen zijn beëindigd.

3.   Het verslag bevat een samenvatting van de statistieken en beschrijft de ontwikkeling van de handel met elk betrokken land waarvoor de vrijwaringsmaatregel van kracht is.

4.   Het Europees Parlement kan de Commissie binnen twee maanden nadat deze haar verslag heeft ingediend, op een vergadering van zijn bevoegde commissie uitnodigen om alle aspecten met betrekking tot de uitvoering van deze verordening uiteen te zetten en toe te lichten.

5.   Uiterlijk drie maanden na de indiening van haar verslag bij het Europees Parlement en de Raad maakt de Commissie het verslag openbaar.

1.   Indien een product van oorsprong uit het betrokken land onder preferentiële voorwaarden in dermate toegenomen hoeveelheden en onder zodanige voorwaarden op het grondgebied van een of meer ultraperifere gebieden van de Europese Unie wordt ingevoerd dat de economische situatie van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie ernstig verslechtert of dreigt te verslechteren, kan de Commissie bij wijze van uitzondering vrijwaringsmaatregelen nemen die beperkt zijn tot het grondgebied van de betrokken ultraperifere gebieden, tenzij een wederzijds bevredigende oplossing wordt gevonden.

2.   Onverminderd lid 1 zijn andere in deze verordening vastgestelde regels die van toepassing zijn op vrijwaringsmaatregelen ook van toepassing op elke uit hoofde van dit artikel vastgestelde vrijwaringsmaatregel.

3.   Voor de toepassing van lid 1 wordt onder “ernstige verslechtering” verstaan grote moeilijkheden in een economische bedrijfstak die soortgelijke of rechtstreeks concurrerende producten vervaardigt. Een ernstige verslechtering wordt vastgesteld op basis van objectieve factoren, met inbegrip van het volgende:

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De in artikel 17 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van 18 jaar met ingang van de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 17 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4.   Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.

5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6.   Een op grond van artikel 17 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het comité dat is ingesteld bij artikel 3, lid 1, van Verordening (EU) 2015/478 van het Europees Parlement en de Raad (5). Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

4.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011 in samenhang met artikel 4 van die verordening van toepassing.

1.   Deze verordening is op de interim-handelsovereenkomst van toepassing vanaf de datum van de inwerkingtreding van de interim-handelsovereenkomst tot de datum van inwerkingtreding van de partnerschapsovereenkomst. Zodra de partnerschapsovereenkomst in werking treedt en de interim-handelsovereenkomst geen rechtsgevolgen meer heeft, is deze verordening van toepassing op de partnerschapsovereenkomst.

2.   De verhouding tussen de partnerschapsovereenkomst en de interim-handelsovereenkomst wordt geregeld in artikel 3.2, leden 3 tot en met 8, van de partnerschapsovereenkomst.