(1)

Artikel 122, lid 2, vierde alinea, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 bepaalt dat wanneer onverschuldigd aan een begunstigde betaalde bedragen door een fout of nalatigheid van een lidstaat niet kunnen worden teruggevorderd, die lidstaat verantwoordelijk is voor de terugbetaling van de betrokken bedragen aan de begroting van de Unie.

(2)

Het document over oninbare bedragen dat de certificeringsautoriteit overeenkomstig artikel 137, lid 1, onder b), en artikel 138, onder a), van Verordening (EU) nr. 1303/2013 vanaf 2016 tot en met 2025 elk jaar als onderdeel van de jaarrekening bij de Commissie moet indienen, omvat de oninbare bedragen op het niveau van elke prioriteit. Dit document moet tevens expliciet informatie bevatten over de bedragen die volgens de lidstaat niet hoeven te worden terugbetaald aan de begroting van de Unie, met name door aan te tonen welke administratieve en juridische maatregelen de lidstaat heeft ondernomen om de oninbare bedragen terug te vorderen. Aangezien in dit document wordt verwezen naar bedragen die reeds in gecertificeerde rekeningen aan de Commissie zijn toegezonden, dient het echter pas voor het eerst in 2017 te worden ingediend.

(3)

Overeenkomstig artikel 126, onder b), en artikel 137, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 kunnen aftrekken die vóór de indiening van gecertificeerde rekeningen werden gemaakt, niet als terugvorderingen worden beschouwd als zij betrekking hebben op de uitgaven in de laatste aanvraag voor tussentijdse betaling van een bepaald boekjaar waarvoor de rekeningen zijn opgesteld. Daarom moet worden verduidelijkt dat de informatie over oninbare bedragen die op grond van deze gedelegeerde verordening wordt verstrekt, alleen betrekking dient te hebben op bedragen die reeds in aan de Commissie voorgelegde gecertificeerde rekeningen zijn opgenomen.

(4)

Om de Commissie in staat te stellen te besluiten of de oninbare bedragen moeten worden terugbetaald aan de begroting van de Unie, dient de lidstaat vóór het verstrijken van de in artikel 59, lid 5, van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (2) vastgestelde termijn voor de indiening van jaarrekeningen de vereiste informatie met betrekking tot elke concrete actie en begunstigde te verstrekken. Overeenkomstig deze bepaling moet het mogelijk zijn ook de termijn voor het document over oninbare bedragen te verlengen.

(5)

Het is nodig om criteria vast te stellen op basis waarvan de Commissie kan beoordelen of een lidstaat bij de administratieve en wettelijke maatregelen tot terugvordering een fout heeft gemaakt of nalatig is geweest. De aanwezigheid van een of meer van deze criteria betekent niet automatisch dat de lidstaat inderdaad in overtreding of nalatig is geweest.

(6)

Ter wille van de rechtszekerheid dient de Commissie haar beoordeling binnen een bepaalde termijn te voltooien en dienen de lidstaten binnen een andere bepaalde termijn op de beoordeling van de Commissie te reageren. Om dezelfde redenen moet de Commissie haar beoordeling kunnen voltooien, zelfs wanneer de lidstaat geen aanvullende informatie verschaft. In gevallen voorafgaand aan een faillissement of in gevallen waarin een vermoeden van fraude bestaat, als bedoeld in artikel 122, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, moeten de termijnen niet van toepassing zijn.

(7)

Overeenkomstig artikel 122, lid 2, vierde alinea, tweede zin, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 kan een lidstaat besluiten een met betrekking tot een concrete actie in het betrokken boekjaar onverschuldigd betaald bedrag niet terug te vorderen, indien het van de begunstigde terug te vorderen bedrag, zonder rente, niet meer dan 250 EUR aan steun uit de fondsen bedraagt. In dat geval hoeft het bedrag niet aan de begroting van de Unie te worden terugbetaald. Over dergelijke de-minimissteun wordt geen enkele informatie gevraagd.

(8)

Met betrekking tot programma's ter verwezenlijking van de doelstelling „Europese territoriale samenwerking” waarop Verordening (EU) nr. 1299/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3) van toepassing is, stelt die verordening voor de in artikel 122, lid 2, vierde alinea, tweede zin, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 bedoelde bedragen geen ander systeem vast. De lidstaten en de derde landen die deelnemen aan een programma voor Europese territoriale samenwerking, moeten dus zelf beslissen dat noch de eerstverantwoordelijke begunstigde, noch de beheersautoriteit van het programma verplicht is om een onverschuldigd betaald bedrag dat, zonder rente, niet meer dan 250 EUR aan steun uit de fondsen bedraagt, terug te vorderen,

a)

de lidstaat heeft geen informatie verstrekt over de administratieve en juridische maatregelen, met vermelding van data, die de lidstaat heeft genomen om de betrokken bedragen terug te vorderen (of tot vermindering of intrekking van de steun of intrekking van het document als bedoeld in artikel 125, lid 3, onder c), van Verordening (EU) nr. 1303/2013, wanneer die intrekking het voorwerp van een afzonderlijke procedure is);

b)

de lidstaat heeft geen kopie van de eerste of een volgende invorderingsopdracht ingediend (noch een kopie van de brief tot vermindering of intrekking van de steun of intrekking van het document als bedoeld in artikel 125, lid 3, onder c), van Verordening (EU) nr. 1303/2013, wanneer die intrekking het voorwerp van een afzonderlijke procedure is);

c)

de lidstaat heeft de datum van de laatste betaling van de overheidsbijdrage aan de begunstigde van de concrete actie niet medegedeeld en heeft geen kopie van het bewijs van deze betaling ingediend;

d)

de lidstaat heeft na de ontdekking van de onregelmatigheid nog een of meer onverschuldigde betalingen aan de begunstigde verricht met betrekking tot de concrete actie in verband waarmee de onregelmatigheid is vastgesteld;

e)

de lidstaat heeft geen brief verstuurd tot vermindering van de steun of de intrekking van het document als bedoeld in artikel 125, lid 3, onder c), van Verordening (EU) nr. 1303/2013, wanneer die intrekking het voorwerp van een afzonderlijke procedure is, en heeft geen gelijkwaardig besluit genomen binnen twaalf maanden na de ontdekking van de onregelmatigheid;

f)

de lidstaat heeft geen terugvorderingsprocedure opgestart binnen twaalf maanden nadat de subsidie definitief verminderd of ingetrokken is (hetzij na een administratieve of gerechtelijke procedure of met instemming van de begunstigde);

g)

de lidstaat heeft niet alle mogelijkheden uitgeput die in het nationale institutionele en juridische kader beschikbaar zijn;

h)

de lidstaat heeft geen documenten ingediend met betrekking tot eventuele faillissements- en insolventieprocedures;

i)

de lidstaat heeft niet geantwoord op het verzoek van de Commissie om nadere informatie overeenkomstig artikel 3.