1)

Fl-interpretazzjoni tal-Artikolu 325 TFUE, tal-Artikolu 1(1) u tal-Artikolu 2(1) tal-Konvenzjoni li saret fuq il-bażi ta’ l-Artikolu K.3 tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea, dwar il-protezzjoni ta’ l-interessi finanzjarji tal-Komunitajiet Ewropej (iktar ’il quddiem il-“Konvenzjoni PIF”) (2) l-assoċjazzjoni ta’ numru ta’ persuni bil-ħsieb li jwettqu frodi tal-VAT tista’ titqies bħala frodi jew kwalunkwe attività illegali oħra li tippreġudika l-interessi finanzjarji tal-Unjoni Ewropea indipendentement mit-twettiq tal-frodi li tikkostitwixxi l-iskop tal-assoċjazzjoni.

2)

Fil-każ li r-risposta għad-domanda preċedenti tkun fl-affermattiv, id-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 2 TUE, tal-Artikolu 4(2) u (3) TUE, tal-Artikolu 2(2) TFUE, tal-Artikolu 325(1) TFUE u tal-Artikolu 2(1) tal-Konvenzjoni PIF, kif interpretati mis-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-24 ta’ Lulju 2023, Lin (C-107/23 PPU, EU:C:2023:606, iktar ’il quddiem is-“sentenza Lin”), [kif ukoll] tal-Artikolu 20, tal-Artikolu 49(1), tal-Artikolu 52(3) u tal-Artikolu 53 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea għandhom jiġu interpretati fis-sens li, fil-kuntest ta’ proċeduri kriminali li jikkonċernaw reati relatati mal-VAT u reati marbuta ma’ dawn ir-reati, il-qorti nazzjonali għandha ma tapplikax l-istandard nazzjonali ta’ protezzjoni relatat mal-prinċipju ta’ lex mitior kif jirriżulta mill-ġurisprudenza vinkolanti tal-qorti suprema ta’ dan l-Istat Membru, standard li jgħid li l-atti proċedurali li seħħew qabel l-invalidazzjoni tad-dispożizzjoni leġiżlattiva nazzjonali li tirregola l-kawżi ta’ interruzzjoni tat-termini ta’ preskrizzjoni għar-responsabbiltà kriminali ma għandhomx effett li jinterrompu l-preskrizzjoni, meta: