1)

Ní mór Rialachán (CE) Uimh. 73/2009 ón gComhairle an 19 Eanáir 2009 lena mbunaítear comhrialacha maidir le scéimeanna tacaíochta dírí d’fheirmeoirí faoin gcomhbheartas talmhaíochta agus lena mbunaítear scéimeanna áirithe tacaíochta d’fheirmeoirí, lena leasaítear Rialacháin (CE) Uimh. 1290/2005, (CE) Uimh. 247/2006 agus (CE) Uimh. 378/2007, agus lena n-aisghairtear Rialachán (CE) Uimh. 1782/2003, arna leasú le Rialachán (AE) Uimh. 1310/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 17 Nollaig 2013 agus Rialachán (CÉ) 1122/2009 ón gCoimisiún an 30 Samhain 2009 lena leagtar síos rialacha mionsonraithe maidir le cur chun feidhme Rialachán (CE) Uimh. 73/2009 ón gComhairle a mhéid a bhaineann le tras-chomhlíonadh, le modhnú agus leis an gcóras comhtháite riaracháin agus rialaithe, faoi na scéimeanna tacaíochta dírí d’fheirmeoirí dá bhforáiltear sa Rialachán sin, mar aon le Rialachán (CE) Uimh. 1234/2007 ón gComhairle a chur chun feidhme a mhéid a bhaineann le tras-chomhlíonadh faoin scéim tacaíochta a fhoráiltear d’earnáil an fhíona, a léirmhíniú sa chaoi nach gcuirtear bac leis ar rialachán náisiúnta a chuireann de choinníoll le cabhair a fháil faoin scéim íocaíochta aonair limistéir go gceanglófar ar an iarratasóir a chruthú go bhfuil “ceart úsáide” aige sa limistéar talmhaíochta atá ábhartha den iarratas seo, ar choinníoll go n-urramaítear na cuspóirí arna saothrú ag rialacháin ábhartha an Aontais chomh maith le prionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, go háirithe prionsabal na comhréireachta.

2)

Ní mór Rialachán Uimh. 73/2009, arna leasú le Rialachán Uimh. 1310/2013, agus Rialachán Uimh. 1122/2009 a léirmhíniú sa chaoi nach gcuireann siad cosc, sa chás sonrach ina bhfuil údar maith ag tairbhí na cabhrach faoin scéim íocaíochta aonair limistéir an ceart chun limistéar talmhaíochta a úsáid trí chonradh le haghaidh lamháltais féaraigh atá san fhearann poiblí d’eintiteas riaracháin críochach a thíolacadh do rialachán náisiúnta a chuireann bailíocht conartha den sórt sin faoi réir stádas póraitheora nó úinéara ainmhithe an lamháltóir a bheidh ann sa todhchaí.

3)

Ní mór Airteagal 2(c) de Rialachán Uimh. 73/2009, arna leasú le Rialachán Uimh. 1310/2013 a léirmhíniú sa chaoi go gclúdaíonn an coincheap “gníomhaíocht talmhaíochta” gníomhaíocht trína ndéanann duine lamháltas féaraigh agus conradh comhoibrithe le póraitheoirí ainmhithe ina dhiaidh sin, agus lena ndéanann na póraitheoirí sin na hainmhithe a innilt ar an talamh a thugtar sa lamháltas, agus coinníonn an sealbhóir lamháltais an ceart chun an talamh a úsáid, ach go gcomhaontóidh sé gan teorainn a chur leis an ngníomhaíocht féaraigh agus freagracht a ghlacadh as obair chothabhála ar an bhféarach, ar choinníoll go gcomhlíonann an obair sin na coinníollacha atá leagtha amach sa chaighdeán roghnach dá dtagraítear in Iarscríbhinn III a ghabhann leis an Rialachán sin.

4)

Ní mór dlí an Aontais a léirmhíniú sa chaoi go gcuirtear cosc leis, in ord dlíthiúil Ballstáit, an prionsabal res judicata a chur i bhfeidhm, ar prionsabal é lena gcuirtear cosc, i gcomhthéacs díospóide idir na páirtithe céanna maidir le dlíthiúlacht gnímh chun suimeanna a íocadh leis an iarratasóir ar chabhair faoi scéim íocaíochta aonair limistéir a aisghabháil, scrúdú ag an mbreitheamh ar chomhréireacht le dlí an Aontais ag ceanglais náisiúnta a bhaineann le dlíthiúlacht an teidil chun an limistéar talmhaíochta b’ábhar don iarratas ar chabhair, ós rud é go bhfuil an gníomh aisghabhála sin bunaithe ar na fíorais chéanna idir na páirtithe céanna agus ar an rialachán náisiúnta céanna leo siúd a ndearnadh anailís orthu i gcinneadh cúirte roimhe sin atá críochnaitheach.