—

να ακυρώσει την απόφαση περί σιωπηρής απορρίψεως της αιτήσεώς του με την οποία ζητούσε να μπορέσει να συνεχίσει να ασκεί καθήκοντα υπαλλήλου φύλαξης προσώπων, όπως και όλοι οι άλλοι υπάλληλοι φύλαξης προσώπων, κατόπιν της ανάληψης καθηκόντων των νέων μελών του Σώματος των Επιτρόπων·

—

να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να του καταβάλει ποσό καθοριζόμενο ex aequo et bono ως χρηματική ικανοποίηση για την προκληθείσα ηθική βλάβη καθώς και να την καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ. Ο προσφεύγων διατείνεται ότι η απόφαση της 8ης Μαΐου 2024, UF κατά Επιτροπής (T-24/23, EU:T:2024:293), δεν εκτελέστηκε θεμιτώς ούτε πλήρως, καθόσον ο ίδιος δεν επανήλθε σε καθήκοντα αντίστοιχα με εκείνα του υπαλλήλου φύλαξης προσώπων. Η αρμόδια για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχή ενήργησε κακόπιστα προκειμένου να εμποδίσει τη συμμετοχή του στη συνήθη διαδικασία για την παραμονή των υπαλλήλων φύλαξης προσώπων στην υπηρεσία μετά την ανάληψη καθηκόντων του νέου Σώματος των Επιτρόπων.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, για τον λόγο ότι οι λόγοι των οποίων έγινε επίκληση προς στήριξη της μη ανανέωσης (προηγούμενα επαγγελματικά περιστατικά) είναι ανακριβείς, υπόκεινται σε αμφισβήτηση και έχουν ήδη απορριφθεί από το Γενικό Δικαστήριο. Επιπλέον, η Επιτροπή ουδόλως προέβη σε αντικειμενικό έλεγχο των εν λόγω πραγματικών περιστατικών.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας καθόσον δεν πραγματοποιήθηκε καμία πραγματική αξιολόγηση των συμφερόντων του προσφεύγοντος. Η διοίκηση δεν εξέτασε κάποια εναλλακτική λύση ούτως ώστε να επιτραπεί στον προσφεύγοντα να παραμείνει ως υπάλληλος φύλαξης προσώπων, παρά τη νομολογία που επιβάλλει στάθμιση μεταξύ του συμφέροντος της υπηρεσίας και του συμφέροντος του υπαλλήλου.

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, της καλής πίστης και της απαγόρευσης της κατάχρησης δικαιώματος. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η παρελκυστική και αδιαφανής στάση της Επιτροπής [την οποία επισήμανε ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου στη διάταξη της 17ης Ιουνίου 2025, UF κατά Επιτροπής (T-502/24 RII, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2025:606)] καταδεικνύει καταστρατήγηση της διαδικασίας και παράκαμψη της προαναφερθείσας αποφάσεως της 8ης Μαΐου 2024. Κατά τον προσφεύγοντα, η εκ μέρους της Επιτροπής επίκληση της μη αμφισβήτησης, από τον ίδιο, τυποποιημένης επιστολής με την οποία το σύνολο των υπαλλήλων φύλαξης προσώπων πληροφορούνταν ότι η σύμβασή τους συναρτάται με τη διάρκεια της εντολής της Επιτροπής, προς δικαιολόγηση της απόλυσής του, αναδεικνύει το συγκεκριμένο ζήτημα, αφού με μεταγενέστερη επιστολή η οποία απεστάλη σε όλους τους υπαλλήλους φύλαξης προσώπων –πλην του προσφεύγοντος– τούς γνωστοποιούνταν ότι μπορούσαν να θεωρήσουν άκυρη την πρώτη επιστολή και ότι εξακολουθούσαν να παραμένουν εν υπηρεσία, σύμφωνα με πάγια πρακτική.

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι είναι ο μοναδικός υπάλληλος φύλαξης προσώπων που δεν παρέμεινε στην υπηρεσία παρά τη σχετική επιθυμία του, ενώ όλοι οι συνάδελφοί του παρέμειναν. Κατά την άποψή του, τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει αντικειμενικώς μια τέτοια διαφορά στη μεταχείριση των υπαλλήλων.

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται κατάχρηση εξουσίας. Ο προσφεύγων εκτιμά ότι η άρνηση να του επιτραπεί η παραμονή στην υπηρεσία βασίζεται σε πρόδηλη βούληση απομάκρυνσής του από τα καθήκοντα φύλαξης προσώπων, η οποία ουδόλως σχετίζεται με τις ανάγκες της υπηρεσίας ή με μια αντικειμενική αξιολόγηση των ικανοτήτων του.