Προσφυγή της 19ης Δεκεμβρίου 2025 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

(Υπόθεση C-861/25)

(C/2026/1197)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Hottiaux, H. Leupold και J. Vondung)

Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Πρώτον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας θέσπισε στην εθνική της νομοθεσία συμπληρωματικούς λόγους μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης κατά παράβαση της αποφάσεως-πλαισίου· αφενός, όσον αφορά τους Πολωνούς υπηκόους και, αφετέρου, όσον αφορά τα πολιτικά εγκλήματα τα οποία τελούνται χωρίς χρήση βίας.

Δεύτερον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Πολωνία μετέφερε εσφαλμένως στο εσωτερικό της δίκαιο το άρθρο 4, σημείο 6, της αποφάσεως-πλαισίου ανάγοντας τη διάταξη αυτή σε υποχρεωτικό λόγο μη εκτέλεσης των ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης που εκδίδονται κατά Πολωνών υπηκόων ή ατόμων που απολαύουν του δικαιώματος ασύλου στην Πολωνία. Κατά την Επιτροπή, το άρθρο 4, σημείο 6, της αποφάσεως-πλαισίου μπορεί να μεταφερθεί στην εθνική έννομη τάξη μόνον ως προαιρετικός λόγος μη εκτέλεσης, αφήνοντας κάποιο περιθώριο εκτιμήσεως στη δικαστική αρχή εκτέλεσης, παραδείγματος χάριν υπό περιστάσεις όπου ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται στην παράδοση.

Τρίτον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Πολωνία μετέφερε εσφαλμένως στο εσωτερικό της δίκαιο το άρθρο 5, σημείο, της αποφάσεως-πλαισίου (εγγυήσεις), επιφυλάσσοντας την εφαρμογή της εκεί προβλεπόμενης δυνατότητας παράδοσης υπό όρους μόνον υπέρ των Πολωνών υπηκόων ή των ατόμων που απολαύουν του δικαιώματος ασύλου στην Πολωνία, με συνέπεια να αποκλείονται οι διαμένοντες στην Πολωνία πολίτες της Ένωσης και να στοιχειοθετείται, ως εκ τούτου, δυσμενής διάκριση εις βάρος τους.

Τέταρτον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Πολωνία μετέφερε εσφαλμένως στο εσωτερικό της δίκαιο το άρθρο 25, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της αποφάσεως-πλαισίου (διαμετακόμιση), κατά το μέρος που η αντίστοιχη εθνική διάταξη έχει εφαρμογή μόνον για τους Πολωνούς υπηκόους και τα άτομα που απολαύουν του δικαιώματος ασύλου στην Πολωνία, με συνέπεια να αποκλείονται οι διαμένοντες στην Πολωνία πολίτες της Ένωσης και να στοιχειοθετείται, ως εκ τούτου, δυσμενής διάκριση εις βάρος τους.

Πέμπτον και τελευταίο, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Πολωνία μετέφερε εσφαλμένως στο εσωτερικό της δίκαιο το άρθρο 18 της αποφάσεως-πλαισίου (κατάσταση εν αναμονή της έκδοσης αποφάσεως), διότι οι σχετικές εθνικές διατάξεις προβλέπουν αποκλειστικώς τη δυνατότητα ακροάσεως, δυνάμει του άρθρου 18, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, και του άρθρου 19 της αποφάσεως-πλαισίου και δεν προβλέπουν ουδεμία δυνατότητα προσωρινής μεταγωγής του εκζητουμένου στο κράτος μέλος έκδοσης, όπως ορίζει το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της αποφάσεως-πλαισίου. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις αυτές δεν μεταφέρουν στην εθνική έννομη τάξη της απαιτήσεις τις οποίες θέτει αναφορικά με τις προσωρινές μεταγωγές το άρθρο 18, παράγραφοι 2 και 3, της αποφάσεως-πλαισίου.

(1)   ΕΕ 2002, L 190, σ. 1.