—

να κάνει δεκτή την αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 23ης Ιουλίου 2025, Bloom κατά Επιτροπής (T-1049/23, EU:T:2025:754) και να αναιρέσει την απόφαση αυτή·

—

να απορρίψει τα αιτήματα με τα οποία ζητείται η ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης πρωτοδίκως·

—

επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου για να αποφανθεί εκ νέου.

1)

Πρώτος λόγος: νομικό σφάλμα κατά την ερμηνεία της έννοιας της διοικητικής πράξης η οποία περιέχει διατάξεις που μπορεί να αντιτίθενται στο περιβαλλοντικό δίκαιο, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία στ΄ και ζ΄, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1767 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 2021 (ΕΕ 2021, L 356, σ. 1).

Δεν προσδιορίζεται η διάταξη της διοικητικής πράξης η οποία μπορεί να αντιτίθεται στο περιβαλλοντικό δίκαιο της Ένωσης. Μια ένσταση κατά ψηφίσματος το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο διεθνούς οργανισμού και το οποίο προβλέπεται ρητώς στη συμφωνία σχετικά με τη σύσταση του εν λόγω οργανισμού δεν συνιστά διοικητική πράξη που μπορεί να αντιτίθεται στο περιβαλλοντικό δίκαιο της Ένωσης.

2)

Δεύτερος λόγος: νομικό σφάλμα κατά την ερμηνεία της έννοιας του περιβαλλοντικού δικαίου της Ένωσης κατά το άρθρο 2, στοιχείο ζ΄, του κανονισμού 1367/2006.

Η έννοια του περιβαλλοντικού δικαίου της Ένωσης παραπέμπει σε διατάξεις παράγωγου δικαίου, οι οποίες περιέχουν απαγορεύσεις ή υποχρεώσεις πραγματοποίησης πράξεων, και δεν περιλαμβάνει σε καμία περίπτωση τη διεθνή εφαρμογή αρχών οι οποίες πρέπει να καθοδηγούν τη δράση του νομοθέτη της Ένωσης.