—

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή,

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Ares (2014) 3694540 της 6ης Νοεμβρίου 2014, κατά το μέτρο που απορρίπτεται το αίτημα της προσφεύγουσας για πλήρη πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα, εξαιρουμένων των προσωπικών δεδομένων που περιέχονται σε αυτά,

—

να καταδικάσει την Επιτροπή to pay the applicant’s costs for these proceedings.

1.

Με τον πρώτο λόγο, στο πλαίσιο του οποίου προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ και το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (2) (στο εξής: κανονισμός περί διαφάνειας), διότι δεν απέδειξε ότι η παροχή πλήρους προσβάσεως στα ζητηθέντα έγγραφα θα έθιγε «συγκεκριμένα και ουσιαστικά» την προστασία «δικαστικών διαδικασιών» και παρέλειψε να εξετάσει εάν συντρέχει υπέρτερο δημόσιο συμφέρον δικαιολογεί, παρά ταύτα, την παροχή πλήρους προσβάσεως. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η παροχή πλήρους προσβάσεως στα ζητηθέντα έγγραφα θα έθιγε «συγκεκριμένα και ουσιαστικά» την προστασία «δικαστικών διαδικασιών», διότι, πρώτον, δεν ισχύει ως προς τα ζητηθέντα έγγραφα το τεκμήριο προστασία που ισχύει για τα «δικόγραφα», δεύτερον, διότι η Επιτροπή επικαλέστηκε αορίστως την αρχή της δικονομικής ισότητας για έγγραφα που δεν έχουν δικονομικό χαρακτήρα και, τρίτον, διότι η αόριστη αναφορά της Επιτροπής σε εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες, δικονομική ισότητα και τη δυνατότητα της νομικής υπηρεσίας να υπερασπιστεί το κύρος της οδηγίας για τα προϊόντα καπνού δεν επαρκούν για να γίνει δεκτό ότι η παροχή προσβάσεως στα έγγραφα μπορούσε, βάσει των πραγματικών περιστατικών, να θίξει συγκεκριμένα και ουσιαστικά την προστασία «δικαστικών διαδικασιών».

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ κα το άρθρο 4, παράγραφος 3, δεύτερη υποπαράγραφος, του κανονισμού περί διαφάνειας, διότι δεν απέδειξε ότι η παροχή στην προσφεύγουσα πλήρους προσβάσεως στα ζητηθέντα έγγραφα θα έθιγε «συγκεκριμένα και ουσιαστικά» τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων από την Επιτροπή. Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή αναφέρεται αορίστως σε πλήγμα της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών, χωρίς όμως να αποδείξει την ύπαρξη σοβαρής εξωτερικής πιέσεως δυνάμενης να θίξει την εν λόγω διαδικασία. Η Επιτροπή υπέπεσε επίσης σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς το υπέρτερο δημόσιο συμφέρον, διότι επέλεξε λάθος συμφέρον κατά τη στάθμιση με το συμφέρον της προστασίας της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων.