This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62014CN0599
Case C-599/14 P: Appeal brought on 19 December 2014 by the Council of the European Union against the judgment of the General Court (Sixth Chamber, Extended Composition) delivered on 16 October 2014 in joined Cases T-208/11 and T-508/11: Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) v Council of the European Union
Υπόθεση C-599/14 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Δεκεμβρίου 2014 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Οκτωβρίου 2014 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-208/11 και T-508/11, Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Υπόθεση C-599/14 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Δεκεμβρίου 2014 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Οκτωβρίου 2014 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-208/11 και T-508/11, Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
ΕΕ C 89 της 16.3.2015, pp. 6–7
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
|
16.3.2015 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 89/6 |
Αναίρεση που άσκησε στις 19 Δεκεμβρίου 2014 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Οκτωβρίου 2014 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-208/11 και T-508/11, Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-599/14 P)
(2015/C 089/07)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen, E. Finnegan και G. Etienne)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), Βασίλειο των Κάτω Χωρών, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
|
— |
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, |
|
— |
να αποφανθεί οριστικώς επί της υποθέσεως που αποτελεί αντικείμενο της αιτήσεως αναιρέσεως και να απορρίψει τα αιτήματα που είχαν προβληθεί πρωτοδίκως, και |
|
— |
να υποχρεώσει τον προσφεύγοντα διάδικο στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-208/14 και T-508/14 να φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο πρωτοδίκως και κατ’ αναίρεση. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τη καταχώριση της LTTE στους επίμαχους καταλόγους για λόγους αποκλειστικά σχετιζόμενους με τη διαδικασία εκδόσεως των σχετικών αποφάσεων. Το Συμβούλιο προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε στα εξής σφάλματα:
Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι το Συμβούλιο υποχρεούται να αποδείξει, με την αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, ότι έχει ελέγξει η λειτουργία της αρμόδιας αρχής τρίτου κράτους διέπεται από επαρκείς εγγυήσεις. Το Συμβούλιο δέχεται ότι η δραστηριότητα της εν λόγω αρχής πρέπει να διέπεται από νομοθεσία και πρακτική σύμφωνη με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των θιγομένων προσώπων, πλην όμως προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθώς έκρινε ότι οι σχετικές πληροφορίες πρέπει να περιλαμβάνονται στην αιτιολογία.
Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την κρίση του σχετικά με τον τρόπο χρήσεως από το Συμβούλιο παγκοίνως γνωστών πληροφοριών. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο κακώς απέρριψε την εκ μέρους του Συμβουλίου χρήση πληροφοριών από ελεύθερα προσβάσιμες πηγές. Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως δέχθηκε ότι το Συμβούλιο έπρεπε να ζητήσει από την αρμόδια αρχή να ερευνήσει τις προερχόμενες από τον Τύπο πληροφορίες για τις οποίες γίνεται λόγος στην αιτιολογία της αποφάσεώς του. Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο κακώς αποφάνθηκε ότι η απόρριψη της χρήσεως εκ μέρους του Συμβουλίου πληροφοριών από ελεύθερα προσβάσιμες πηγές συνεπάγεται ακύρωση της πρωτοδίκως προσβαλλομένης αποφάσεως.
Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο κακώς αποφάνθηκε ότι η καταχώριση στον κατάλογο μπορεί να στηριχθεί σε βρετανική απόφαση περί καταχωρίσεως του 2001 (2001 UK Proscription Order). Η ερμηνεία που υιοθέτησε το Γενικό Δικαστήριο, εκτός του ότι δεν έχει έρεισμα στον νόμο, έχει ως συνέπεια να μπορεί ένας φορέας να εμποδίσει την καταχώρισή του βάσει της 2001/931/ΚΕΠΠΑ, δια της μη αμφισβητήσεως της αποφάσεως περί καταχωρίσεώς του ή περί επιβολής κυρώσεων στο κράτος μέλος όπου εκδόθηκε η απόφαση βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 4, της 2001/931/ΚΕΠΠΑ. Επιπλέον, η συλλογιστική του Γενικού Δικαστηρίου δεν είναι συμβατή με τη νομολογία της αποφάσεως Kadi II.