61997B0609

Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός που καθορίζει το ποσό της ενισχύσεως στην παραγωγή που μπορεί να προκαταβληθεί στους παραγωγούς ελαιολάδου - Προσφυγή περιφερειακής αρχής κράτους μέλους βασισμένη στις συνέπειες της πράξεως στο έδαφος της αρχής αυτής - Απαράδεκτο

(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 2 και 4· κανονισμός 1979/97 της Επιτροπής)

Περιφερειακή αρχή κράτους μέλους, η οποία ισχυρίζεται ότι έχει σημαντικές κοινωνικοοικονομικές συνέπειες στο έδαφός της η μείωση της ενισχύσεως που συνεπάγεται κανονισμός ο οποίος καθορίζει, στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως των αγορών λιπαρών ουσιών, την εκτιμώμενη παραγωγή ελαιολάδου καθώς και το ποσό της μοναδιαίας ενισχύσεως στην παραγωγή που μπορεί να προκαταβληθεί, για συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας, στους εγκατεστημένους στην Κοινότητα παραγωγούς, δεν μπορεί να προσβάλει παραδεκτώς τον κανονισμό αυτόν.

Συγκεκριμένα, αφενός, η περιφερειακή αυτή αρχή δεν μπορεί να επικαλεστεί το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 173 της Συνθήκης, καθόσον από τη γενική οικονομία της Συνθήκης προκύπτει σαφώς ότι η έννοια του κράτους μέλους, κατά τις διατάξεις περί των ενδίκων προσφυγών, καλύπτει μόνον τις κυβερνητικές αρχές των κρατών μελών των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων και δεν μπορεί να επεκταθεί στις κυβερνήσεις των περιφερειών, όποια και αν είναι η έκταση των αρμοδιοτήτων που τους αναγνωρίζονται.

Αφετέρου, ακόμη και αν ο σχετικός φορέας έχει νομική προσωπικότητα ώστε να υφίσταται ενεργητική νομιμοποίηση βάσει του τετάρτου εδαφίου του άρθρου 173, όταν ο επίμαχος κανονισμός δεν έχει τη φύση αποφάσεως το γενικό συμφέρον που μια περιφερειακή αρχή, ως αρμόδιος φορέας για τα ζητήματα οικονομικής και κοινωνικής φύσεως στο έδαφός της, μπορεί να έχει σχετικά με την επίτευξη ευνοϋκού αποτελέσματος για την ευημερία της περιφέρειάς της δεν αρκεί από μόνο του για να θεωρηθεί ότι οι διατάξεις του επίμαχου κανονισμού την αφορούν ατομικά.