ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΎ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΩΣ GERHARD REISCHL

ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤίΣ 29 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 1981 ( 1 )

Κύριε πρόεδρε,

κύριοι δικαστές,

Μέ τήν ὑπό κρίση προσφυγή στρέφεται ή επιχείρηση Alpha Steel Ltd. κατά τῆς ρυθμίσεως ποσοστώσεων γιά τό δεύτερο τρίμηνο τοῦ 1981, ἡ ὁποία στηρίζεται στην ἀπόφαση ΕΚΑΧ 2794/80 τῆς 'Επιτροπῆς, της 31ης 'Οκτωβρίου 1980, περί θεσπίσεως ἐνός συστήματος ποσοστώσεων παραγωγής χάλυβος γιά τίς χαλυβουργίες (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 13/010 ἐπιχειρήσεις τῆς βιομηχανίας σιδήρου καί χάλυβος, σ. 50) καί στην ἀπόφαση ΕΚΑΧ 664/81.

Ή 'Επιτροπή καθώρισε γι' αυτό τό τρίμηνο μέ ἀπόφαση τῆς 6ης 'Απριλίου 1981, ή ὁποία περιήλθε στην προσφεύγουσα στις 9 'Απριλίου 1981, ποσοστώσεις κατ' εφαρμογή ποσοστού μειώσεως κατά 35,62 ο/ο σέ 52021 τόννους, λαμβάνοντας ὡς βάση παραγωγή ἀναφοράς 80803 τόννων προϊόντων τῆς ὁμάδας 1, δηλαδή ρόλων (coils) καί φύλλων έλασματοποιηθέντων ἐν θερμῶ σέ εξειδικευμένες συστοιχίες. Ή ποσόστωση γιά τόν ἀκατέργαστο χάλυβα καθω-ρίσθη, λαμβάνοντας ὡς βάση 53497 τόννους κατ' εφαρμογή τοῦ ίδιου ποσοστοῦ μειώσεως, σέ 34441 τόννους. Όπως ἀναφέρεται περαιτέρω στην ένδικη ἀνακοίνωση, οἱ ποσοστώσεις προσηρμόσθησαν βάσει τοῦ ἄρθρου 6 τῆς γενικής ἀποφάσεως 2794/80.

Στίς 8 Μαΐου 1981 ἡ προσφεύγουσα προσέφυγε στό Δικαστήριο καί ζήτησε νά ἀκυρωθεί ἡ ἀπόφαση τῆς 6ης 'Απριλίου 1981 καί νά καταδικασθεί ἡ 'Επιτροπή στά δικαστικά έξοδα.

'Η 'Επιτροπή ζητεί ἀντιθέτως νά απορριφθεί ή προσφυγή ὡς αβάσιμη καί, κατά συνέπεια, νά καταδικασθεί ἡ προσφεύγουσα στά δικαστικά έξοδα.

Ι —

Ὅπως καί μέ τήν προσφυγή στην υπόθεση 14/81, ἡ ὁποία ἐστρέφετο κατά τοῦ καθορισμού ποσοστώσεων γιά τό πρώτο τρίμηνο, ἡ προσφεύγουσα προβάλλει καί στην παρούσα δίκη τήν ἀκυρότητα τῆς ἀποφάσεως 2794/80 λόγω παραβάσεως ουσιωδῶν τύπων ὑπό τήν μορφή ἐλλιποῦς αιτιολογίας καί παραβάσεως τῶν άρθρων 58 παράγραφος 1 καί 2, 74 τῆς συνθήκης ΕΚΑΧ, καθώς καί τοῦ ἄρθρου 14 τῆς συνθήκης ΕΚΑΧ. 'Επίσης ἀμφισβητεί τήν συμφωνία τῆς προσβαλλομένης ἀποφάσεως ίδίως μέ τό ἄρθρο 4 παράγραφος 3 καί τό άρθρο 14 τῆς γενικής ἀποφάσεως, ἐπί τῆς ὁποίας βασίζεται.

'Επειδή ὡς πρός αυτούς τους λόγους οἱ ισχυρισμοί τῶν διαδίκων οὐσιαστικά ταυτίζονται μέ εκείνους πού προεβλήθησαν στά πλαίσια τῆς υποθέσεως 14/81 δύναμαι νά παραπέμψω σχετικώς στίς προτάσεις μου ἐπί αυτής τῆς υποθέσεως, μέ τίς όποιες εξέτασα κατά βάθος αὐτά τά ἐπιχειρήματα.

Μία συμπληρωματική γνώμη ἀπαιτείται ἁπλώς καί μόνο, καθ' ὅσον ἡ προσφεύγουσα επικαλείται ἐκ νέου τό ἀσυμβίβαστο τῆς ἀτομικής ἀποφάσεως μέ τό ἄρθρο 14 τῆς ἀποφάσεως 2794/80. Πράγματι, ἡ 'Επιτροπή αυτή τή φορά δέν έκανε χρήση τοῦ άρθρου 14 τῆς γενικής ἀποφάσεως κατά τόν καθορισμό τῶν ποσοστώσεων γιά τό δεύτερο τρίμηνο τοῦ 1981, ὅπως συνάγεται άπό τήν ἀνακοίνωση τῆς 6ης 'Απριλίου 1981. 'Η προσφεύγουσα μέ επιστολή τῆς 21ης 'Απριλίου 1981 ἐζήτησε σχετικώς τήν ἀναπροσαρμογή τῶν ποσοστώσεων βάσει τοῦ ἄρθρου 14 τῆς αποφάσεως, επικαλούμενη τίς ειδικές συνθήκες τῆς επιχειρήσεως της. Ή 'Επιτροπή ὅμως, μέ επιστολή τῆς30ής 'Ιουνίου 1981, δηλαδή μετά τήν άσκηση τῆς προσφυγής, ἡρνήθη νά εφαρμόσει τό άρθρο 14 ὡς πρός τήν προσφεύγουσα, ἐπειδή ἐφαίνετο ἐξαιρετικά ἀπίθανο ὅτι ἡ προσφεύγουσα θά ἠδύνατο νά ἐξαντλήσει πλήρως τό σύνολο τῶν ποσοστώσεων πού τῆς είχαν διατεθεί, λαμβανομένου ὑπ' ὄψη τοῦ χαμηλοῦ μέσου ὅρού ἐκμεταλλεύσεως τῶν χορηγηθέντων ποσοστώσεων κατά τά μέχρι τώρα τρίμηνα, καθώς καί κατά τό τρέχον τρίμηνο.

'Ηδη, ἡ προσφεύγουσα προβάλλει ὅτι ή Ἐπιτροπή ὁρθώς ἐθεώρησε εφαρμόζοντας τό άρθρο 14 ὡς πρός τό πρώτο τρίμηνο ὅτι συντρέχουν οἱ προϋποθέσεις αυτής τῆς διατάξεως. Συνεπώς έπρεπε νά ἐφαρμοσθεί τό άρθρο 14 καί ὡς πρός τό δεύτερο τρίμηνο τοῦ 1981, κατά τρόπο ώστε μέσω αυτής τῆς διατάξεως νά ἀνήρχοντο οἱ ποσοστώσεις πέραν τῆς παραγωγής ἀναφοράς.

Φρονώ, ὅμως, σέ συμφωνία μέ τήν Ἐπιτροπή, ὅτι καί αυτό τό μέσο επιθέσεως δέν δύναται νά τελεσφορήσει. Ή προσφεύγουσα ζητεί μέ τήν προσφυγή τῆς τήν ἀκύρωση τῆς στηριζομένης ἐπί τῆς ἀποφάσεως 2794/80 ἀτομικής ἀποφάσεως τῆς 6ης 'Απριλίου 1981, ἡ ὁποία, επειδή καμμία σχετική αίτηση δέν έχει υποβληθεί, δέν περιέχει καμμία ἀναφορά στό άρθρο 14. Ή μετά τόν καθορισμό ποσοστώσεων γιά τό δεύτερο τρίμηνο ὑποβληθείσα ἀπό τήν προσφεύγουσα αίτηση περί εφαρμογής τοῦ άρθρου 14 εκρίθη ἐν τούτοις στίς 30 'Ιουνίου 1981 ἀρνητικώς. 'Από αυτό συνάγεται ὅτι αυτή ἡ άρνηση δέν δύναται πλέον νά θεωρηθεί ὅτι ἀποτελεί ἀντικείμενο τῆς προσφυγής.

'Ακόμη καί ἄν αὐτό, σέ ἀντίθεση πρός τήν υποστηριζόμένη ἐδῶ γνώμη, ἐγένετο δεκτό — ἄς λεχθεί καί αυτό γιά νά περατώσω — ἐν ὄψει τῶν παρατηρήσεων μου ἐπί τῆς ὑποθέσεως 14/81 δέν δύναται νά προσαφθεί στην 'Επιτροπή ὅτι ενήργησε κατά κατάχρηση ἐξουσίας, ἐπειδή κατά τήν εκτίμηση τῶν συγκεκριμένων περιστατικών ἠρνήθη νά εφαρμόσει τό άρθρο 14. 'Ας ὑπομνησθεῖ μόνο ἐν προκειμένω ὅτι ή προσφεύγουσα μετά τήν πάροδο δύο μηνών τοῦ δευτέρου τριμήνου εἶχε χρησιμοποιήσει μόνο 16 % τῶν ποσοστώσεων πού τῆς εἶχαν χορηγηθεί γιά τά προϊόντα τῆς ὁμάδος 1 καί 0% τῶν ποσοστώσεων πού διέθετε γιά τόν ἀκατέργαστο χάλυβα καί, συνεπώς, δέν ἠδυνήθη νά ἀποδείξει εξαιρετικές δυσκολίες, οἱ όποιες ἀνεφύησαν συνεπεία τῶν περιορισμών τῆς παραγωγής.

II —

Δέν δύναμαι, συνεπώς, παρά νά προτείνω τήν ἀπόρριψη τῆς προσφυγής ὡς ἀβασίμου καί τήν καταδίκη τῆς προσφευγούσης στά δικαστικά ἔξοδα.

( 1 ) Μετάφραση ἀπό τά γερμανικά.