(1)

Το έδαφος αποτελεί ζωτικό, περιορισμένο, μη ανανεώσιμο και αναντικατάστατο πόρο ο οποίος είναι καθοριστικής σημασίας για την οικονομία, το περιβάλλον και την κοινωνία.

(2)

Τα υγιή εδάφη βρίσκονται σε καλή χημική, βιολογική και φυσική κατάσταση, ώστε να μπορούν να παρέχουν υπηρεσίες οικοσυστημάτων που είναι ζωτικές για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, όπως ασφαλή, θρεπτικά και επαρκή τρόφιμα, βιομάζα, καθαρό νερό, κύκλο θρεπτικών ουσιών, αποθήκευση άνθρακα και οικότοπο για τη βιοποικιλότητα. Το έδαφος είναι απαραίτητο για τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας. Ωστόσο, εκτιμάται ότι ποσοστό 60 έως 70 % των εδαφών στην Ένωση είναι υποβαθμισμένα και εξακολουθούν να υποβαθμίζονται. [Τροπολογία 2]

(3)

Η υποβάθμιση του εδάφους κοστίζει στην Ένωση αρκετές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Η υγεία του εδάφους επηρεάζει την παροχή υπηρεσιών οικοσυστημάτων που έχουν σημαντική οικονομική απόδοση. Ως εκ τούτου, η βιώσιμη διαχείριση και αναγέννηση των εδαφών Η βελτίωσή του έχει νόημα από οικονομική άποψη και μπορεί να αυξήσει σημαντικά την τιμή και την αξία της γης στην Ένωση. Επιπλέον, μπορεί να χρειαστούν έως και 1 000 χρόνια για την παραγωγή μόλις ενός εκατοστού επιφανειακού εδάφους, ενώ αντιθέτως η διαδικασία υποβάθμισης και η πλήρης απώλεια του εδάφους μπορούν να συμβούν τάχιστα. [Τροπολογία 2]

(4)

Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία (3) έχει καθορίσει έναν φιλόδοξο χάρτη πορείας για τη μετατροπή της Ένωσης σε μια δίκαιη και ευημερούσα κοινωνία, με μια οικονομία σύγχρονη, ανταγωνιστική και αποδοτική ως προς τη χρήση των πόρων, με στόχο την προστασία, τη διατήρηση και την ενίσχυση του φυσικού κεφαλαίου της Ένωσης, καθώς και την προστασία της υγείας και της ευημερίας των πολιτών. Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, η Επιτροπή ενέκρινε τη στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 (4), τη στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» (5), το σχέδιο δράσης για μηδενική ρύπανση (6), τη στρατηγική της ΕΕ για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή (7) και τη στρατηγική της ΕΕ για το έδαφος με ορίζοντα το 2030 (8).

(5)

Η Ένωση έχει δεσμευτεί για την υλοποίηση του θεματολογίου για τη βιώσιμη ανάπτυξη με ορίζοντα το 2030 και των οικείων στόχων βιώσιμης ανάπτυξης (στο εξής: ΣΒΑ) (9). Τα υγιή εδάφη συμβάλλουν άμεσα στην επίτευξη διαφόρων ΣΒΑ, ιδίως του ΣΒΑ 2 (μηδενική πείνα), του ΣΒΑ 3 (καλή υγεία και ευημερία), του ΣΒΑ 6 (καθαρό νερό και αποχέτευση), του ΣΒΑ 11 (βιώσιμες πόλεις και κοινότητες), του ΣΒΑ 12 (υπεύθυνη κατανάλωση και παραγωγή), του ΣΒΑ 13 (δράση για το κλίμα) και του ΣΒΑ 15 (ζωή στη στεριά). Ο ΣΒΑ 15.3 αποσκοπεί στην καταπολέμηση της ερημοποίησης, στην αποκατάσταση υποβαθμισμένων γαιών και εδαφών, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων που έχουν πληγεί από την ερημοποίηση, την ξηρασία και τις πλημμύρες, και στην επιδίωξη ενός ουδέτερου από πλευράς υποβάθμισης του εδάφους κόσμο με ορίζοντα το 2030.

(6)

Η Ένωση και τα κράτη μέλη της, ως μέρη της σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα, που εγκρίθηκε με την απόφαση 93/626/ΕΟΚ του Συμβουλίου (10), συμφώνησαν κατά την 15η διάσκεψη των μερών σχετικά με το «παγκόσμιο πλαίσιο βιοποικιλότητας Kunming-Montreal» (11), το οποίο περιλαμβάνει διάφορους παγκόσμιους στόχους προσανατολισμένους στη δράση για το 2030, σημαντικούς για την υγεία του εδάφους. Η προσφορά της φύσης στον άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένης της υγείας του εδάφους, θα πρέπει να αποκατασταθεί, να διατηρηθεί και να ενισχυθεί.

(7)

Η Ένωση και τα κράτη μέλη της, ως μέρη της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της απερήμωσης (UNCCD), που εγκρίθηκε με την απόφαση 98/216/ΕΚ του Συμβουλίου (12), έχουν δεσμευτεί να καταπολεμήσουν την απερήμωση και να μετριάσουν τις επιπτώσεις της ξηρασίας στις πληγείσες χώρες. Δεκατρία κράτη μέλη (13) έχουν δηλώσει ότι είναι μέρη που πλήττονται από την απερήμωση στο πλαίσιο της UNCDD.

(8)

Στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC), η γη και το έδαφος θεωρούνται ταυτόχρονα πηγή και καταβόθρα άνθρακα. Η Ένωση και τα κράτη μέλη, ως συμβαλλόμενα μέρη, έχουν δεσμευτεί να προωθήσουν τη βιώσιμη διαχείριση, τη διατήρηση και την ενίσχυση των καταβοθρών και ταμιευτήρων άνθρακα.

(9)

Στη στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 αναφέρεται ότι είναι σημαντικό να ενταθούν οι προσπάθειες για την προστασία της γονιμότητας του εδάφους, τη μείωση της διάβρωσης του εδάφους και την αύξηση της οργανικής ύλης του εδάφους με την υιοθέτηση βιώσιμων πρακτικών διαχείρισης του εδάφους. Αναφέρεται επίσης ότι απαιτείται σημαντική πρόοδος για να εντοπιστούν χώροι μολυσμένων εδαφών, να αποκατασταθούν τα υποβαθμισμένα εδάφη, να καθοριστούν οι συνθήκες για την καλή οικολογική κατάσταση των εδαφών, να καθιερωθούν στόχοι αποκατάστασης και να βελτιωθεί η παρακολούθηση της υγείας του εδάφους.

(10)

Η στρατηγική της ΕΕ για το έδαφος με ορίζοντα το 2030 καθορίζει το μακροπρόθεσμο όραμα ότι, έως το 2050, όλα τα εδαφικά οικοσυστήματα της ΕΕ θα βρίσκονται σε υγιή κατάσταση και, ως εκ τούτου, θα είναι πιο ανθεκτικά. Αποτελώντας λύση κρίσιμης σημασίας, τα υγιή εδάφη θα συμβάλουν στην επιδίωξη των στόχων της ΕΕ όσον αφορά την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας και ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή, την ανάπτυξη καθαρής και κυκλικής (βιο)οικονομίας, την αντιστροφή της απώλειας της βιοποικιλότητας, την προστασία της ανθρώπινης υγείας, την ανάσχεση της απερήμωσης και την αντιστροφή της υποβάθμισης του εδάφους.

(11)

Η χρηματοδότηση είναι ζωτικής σημασίας για τη μετάβαση σε υγιή εδάφη. Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο παρουσιάζει διάφορες ευκαιρίες χρηματοδότησης για την προστασία, τη βιώσιμη διαχείριση και την αναγέννηση των εδαφών. Η «ευρωπαϊκή συμφωνία για το έδαφος» είναι μία από τις πέντε αποστολές της ΕΕ στο πλαίσιο του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη» και είναι ειδικά αφιερωμένη στην προώθηση της υγείας του εδάφους. Η αποστολή για το έδαφος αποτελεί βασικό μέσο για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Στόχος της είναι να ηγηθεί της μετάβασης σε υγιή εδάφη μέσω της χρηματοδότησης ενός φιλόδοξου προγράμματος έρευνας και καινοτομίας, της δημιουργίας ενός δικτύου 100 ζωντανών εργαστηρίων και φάρων σε αγροτικές και αστικές περιοχές, της προώθησης της ανάπτυξης εναρμονισμένου πλαισίου παρακολούθησης του εδάφους και της αύξησης της ευαισθητοποίησης σχετικά με τη σημασία του εδάφους. Άλλα προγράμματα της Ένωσης που παρουσιάζουν στόχους που συμβάλλουν στην υγεία των εδαφών είναι η κοινή γεωργική πολιτική, τα ταμεία της πολιτικής συνοχής, το πρόγραμμα για το περιβάλλον και τη δράση για το κλίμα, το πρόγραμμα εργασίας του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη», το Μέσο Τεχνικής Υποστήριξης, ο μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας και το InvestEU. Δεδομένου ότι ο στόχος της υγιούς κατάστασης όλων των εδαφών εντός της Ένωσης είναι προς το κοινό συμφέρον, είναι αναγκαίο να αυξηθεί η κινητοποίηση πόρων για να στηριχθεί η υιοθέτηση μιας βιώσιμης διαχείρισης εδάφους και αναγεννητικών πρακτικών, μεταξύ άλλων μέσω της παροχής στήριξης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων μέσω μηχανισμών ελαχιστοποίησης των κινδύνων. Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει τις συνολικές χρηματοδοτικές ανάγκες και τα κενά και, εάν χρειαστεί, να θέσει σε εφαρμογή για την περίοδο μετά το 2027 πρόσθετους χρηματοδοτικούς πόρους στο πλαίσιο του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και να θεσπίσει μέτρα για τη διασφάλιση της συνοχής των πολιτικών σε σχέση με τους στόχους της παρούσας οδηγίας. [Τροπολογία 3]

(12)

Στη στρατηγική για το έδαφος για το 2030 ανακοινώθηκε ότι η Επιτροπή θα υποβάλει νομοθετική πρόταση για την υγεία του εδάφους, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι της στρατηγικής για το έδαφος και να επιτευχθεί καλή υγεία του εδάφους σε ολόκληρη την ΕΕ έως το 2050. Στο ψήφισμά του της 28ης Απριλίου 2021 σχετικά με την προστασία του εδάφους (14), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τόνισε τη σημασία της προστασίας του εδάφους και της προώθησης υγιών εδαφών στην Ένωση, λαμβάνοντας υπόψη ότι η υποβάθμιση συνεχίζεται, παρά την περιορισμένη και άνιση δράση που αναλαμβάνεται σε ορισμένα κράτη μέλη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να σχεδιάσει ένα κοινό νομικό πλαίσιο σε ολόκληρη την Ένωση, με πλήρη σεβασμό της αρχής της επικουρικότητας, για την προστασία και τη βιώσιμη χρήση του εδάφους, το οποίο θα εξετάζει όλες τις μείζονες απειλές για το έδαφος. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπογράμμισε τους κινδύνους που απορρέουν από την απουσία ισότιμων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών και των διαφορετικών καθεστώτων προστασίας του εδάφους σε σχέση με τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και τις μεγάλες δυνατότητες για τόνωση του θεμιτού ανταγωνισμού στον ιδιωτικό τομέα, ανάπτυξη καινοτόμων λύσεων και τεχνογνωσίας και ενίσχυση της εξαγωγής τεχνολογιών εκτός της Ένωσης. [Τροπολογία 4]

(13)

Στα συμπεράσματά του της 23ης Οκτωβρίου 2020 (15), το Συμβούλιο υποστήριξε την Επιτροπή στην εντατικοποίηση των προσπαθειών για την καλύτερη προστασία των εδαφών και της βιοποικιλότητας του εδάφους, ως μη ανανεώσιμου πόρου ζωτικής σημασίας.

(14)

Στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1119 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) τίθεται ως δεσμευτικός στόχος η κλιματική ουδετερότητα στην Ένωση έως το 2050 και οι αρνητικές εκπομπές στη συνέχεια, καθώς και η προτεραιότητα στην ταχεία και προβλέψιμη μείωση των εκπομπών και, ταυτόχρονα, η ενίσχυση των απορροφήσεων από φυσικές καταβόθρες. Η βιώσιμη διαχείριση του εδάφους οδηγεί σε αυξημένη παγίδευση του άνθρακα και, στις περισσότερες περιπτώσεις, σε παράλληλα οφέλη για τα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα. Στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τους βιώσιμους κύκλους άνθρακα (17) υπογραμμίστηκε η ανάγκη για σαφή και διαφανή προσδιορισμό των δραστηριοτήτων που αφαιρούν αδιαμφισβήτητα τον άνθρακα από την ατμόσφαιρα, όπως η ανάπτυξη ενός πλαισίου της ΕΕ για την πιστοποίηση των απορροφήσεων άνθρακα από τα φυσικά οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένων των εδαφών. Επιπλέον, ο αναθεωρημένος κανονισμός για τη χρήση γης, την αλλαγή χρήσης γης και τη δασοπονία όχι μόνο τοποθετεί τον άνθρακα του εδάφους στο επίκεντρο της επίτευξης των στόχων για την πορεία προς μια κλιματικά ουδέτερη Ευρώπη, αλλά καλεί επίσης τα κράτη μέλη να ετοιμάσουν ένα σύστημα για την παρακολούθηση των αποθεμάτων άνθρακα του εδάφους, χρησιμοποιώντας, μεταξύ άλλων, το σύνολο δεδομένων της στατιστικής έρευνας του πλαισίου χρήσης/κάλυψης γης (στο εξής: LUCAS).

(15)

Στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή (18) υπογραμμίστηκε ότι η χρήση λύσεων που βασίζονται στη φύση, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης της σπογγοειδούς λειτουργίας των εδαφών, θα αυξήσει την παροχή καθαρού και γλυκού νερού, θα μειώσει τις επιπτώσεις των πλημμυρών και θα μετριάσει τις επιπτώσεις της ξηρασίας. Είναι σημαντικό να μεγιστοποιηθεί η ικανότητα των εδαφών να κατακρατούν και να καθαρίζουν τα ύδατα και να μειώνουν τη ρύπανση.

(16)

Στο σχέδιο δράσης για μηδενική ρύπανση που καταρτίστηκε από την Επιτροπή, παρουσιάζεται το όραμα με ορίζοντα το 2050 για περιορισμό της ρύπανσης του αέρα, των υδάτων και του εδάφους σε επίπεδα που δεν θεωρούνται πλέον επιβλαβή για την υγεία και τα φυσικά οικοσυστήματα, και εντός ορίων στα οποία μπορεί να ανταπεξέλθει ο πλανήτης μας, ώστε το περιβάλλον να παραμένει απαλλαγμένο από τοξικές ουσίες.

(17)

Στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των συστημάτων τροφίμων (19) τονίζεται ότι η βιωσιμότητα των τροφίμων είναι θεμελιώδους σημασίας για την επισιτιστική ασφάλεια. Τα υγιή εδάφη καθιστούν το σύστημα τροφίμων της Ένωσης πιο ανθεκτικό παρέχοντας τη βάση για θρεπτικά και επαρκή τρόφιμα.

(18)

Είναι αναγκαίο καθοριστικό να θεσπιστούν κατάλληλα μέτρα εναρμονισμένα σε ολόκληρη την Ένωση για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της υγείας του εδάφους, τη βιώσιμη διαχείριση των εδαφών και την αντιμετώπιση των μολυσμένων περιοχών με σκοπό την επίτευξη υγιών εδαφών έως το 2050 ώστε να διατηρηθούν σε υγιή κατάσταση και να επιτευχθούν οι στόχοι της Ένωσης για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα, να υπάρξει πρόληψη και αντιμετώπιση της ξηρασίας και των φυσικών καταστροφών, να προστατευθεί η ανθρώπινη υγεία και να διασφαλιστεί η επισιτιστική προστασία και ασφάλεια. [Τροπολογία 5]

(19)

Τα εδάφη φιλοξενούν περισσότερο από το 25 % της συνολικής βιοποικιλότητας και αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη δεξαμενή άνθρακα του πλανήτη. Λόγω της ικανότητάς τους να δεσμεύουν και να αποθηκεύουν άνθρακα, τα υγιή εδάφη συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της Ένωσης για την κλιματική αλλαγή . Η βιοποικιλότητα του εδάφους περιλαμβάνει μικροοργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων, των μυκήτων, των πρωτοζώων και των νηματωδών, καθώς και μεγαλύτερους οργανισμούς, όπως γαιοσκώληκες, έντομα και ρίζες φυτών, που συμβάλλουν συλλογικά στην οικολογική και λειτουργική ποικιλότητα των εδαφικών οικοσυστημάτων . Τα υγιή εδάφη παρέχουν επίσης έναν ευνοϊκό οικότοπο για την ευημερία των οργανισμών και είναι ζωτικής σημασίας για την ενίσχυση της βιοποικιλότητας και της σταθερότητας των οικοσυστημάτων. Η βιοποικιλότητα κάτω και πάνω από το έδαφος συνδέεται στενά και αλληλεπιδρά μέσω σχέσεων αλληλοβοήθειας (π.χ. μυκορριζικοί μύκητες που συνδέουν τις ρίζες των φυτών). [Τροπολογία 6]

(19α)

Η οργανική ύλη του εδάφους είναι ζωτικής σημασίας για την παροχή υπηρεσιών και λειτουργιών του εδαφικού οικοσυστήματος, με τη μείωση της υποβάθμισης, της διάβρωσης και της συμπίεσης του εδάφους, με παράλληλη αύξηση της ικανότητας του εδάφους για ρύθμιση, συγκράτηση νερού και ανταλλαγή κατιόντων και του οργανικού άνθρακα του εδάφους, γεγονός που θα μπορούσε εντέλει να αυξήσει την απόδοση των καλλιεργειών. Επίσης, η οργανική ύλη του εδάφους επηρεάζει θετικά τη βιοποικιλότητα του εδάφους και θα μπορούσε να αυξήσει τον δεσμευόμενο στα εδάφη άνθρακα, συμβάλλοντας έτσι στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. [Τροπολογία 7]

(20)

Οι πλημμύρες, οι δασικές πυρκαγιές και τα ακραία καιρικά φαινόμενα αποτελούν κινδύνους φυσικών καταστροφών που προκαλούν τη μεγαλύτερη ανησυχία σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η ανησυχία για την ξηρασία και τη λειψυδρία αυξάνεται ραγδαία σε ολόκληρη την Ένωση. Το 2020 24 κράτη μέλη θεώρησαν ότι η ξηρασία και η λειψυδρία αποτελούν βασικούς αναδυόμενους κινδύνους καταστροφών ή κινδύνους καταστροφών που συνδέονται με το κλίμα, σε σύγκριση με μόλις 11 κράτη μέλη το 2015. Τα υγιή εδάφη είναι καθοριστικής σημασίας για την ανθεκτικότητα σε ξηρασίες και φυσικές καταστροφές. Πρακτικές που ενισχύουν την κατακράτηση των υδάτων και τη διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών στο έδαφος, τη δομή του εδάφους, τη βιοποικιλότητα του εδάφους και τη δέσμευση του άνθρακα, αυξάνουν την ανθεκτικότητα των οικοσυστημάτων, των φυτών και των καλλιεργειών, ώστε να αντέχουν στην ξηρασία και να ανακάμπτουν από αυτήν, τις φυσικές καταστροφές, τους καύσωνες και τα ακραία καιρικά φαινόμενα που θα καταστούν συχνότερα στο μέλλον λόγω της κλιματικής αλλαγής. Με τη σειρά τους, χωρίς κατάλληλη διαχείριση του εδάφους, η ξηρασία και οι φυσικές καταστροφές προκαλούν υποβάθμιση του εδάφους και βλάπτουν την υγεία των εδαφών. Η βελτίωση της υγείας του εδάφους συμβάλλει στον μετριασμό των οικονομικών απωλειών και των θανάτων που συνδέονται με ακραίες κλιματικές συνθήκες, οι οποίες ανήλθαν σε περίπου 560 δισ. EUR και σε περισσότερα από 182 000 θύματα στην Ένωση μεταξύ του 1980 και του 2021.

(21)

Η υγεία του εδάφους συμβάλλει άμεσα στην ανθρώπινη υγεία και ευημερία. Τα υγιή εδάφη παρέχουν ασφαλή και θρεπτικά τρόφιμα και έχουν την ικανότητα να φιλτράρουν τους ρύπους, με αποτέλεσμα να διατηρείται η ποιότητα του πόσιμου νερού. Η μόλυνση του εδάφους μπορεί να βλάψει την ανθρώπινη υγεία μέσω της κατάποσης, της εισπνοής ή της δερματικής επαφής. Η έκθεση του ανθρώπου στην υγιή μικροβιακή κοινότητα του εδάφους είναι επωφελής για την ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος και της ανθεκτικότητας σε ορισμένες ασθένειες και αλλεργίες. Τα υγιή εδάφη στηρίζουν την ανάπτυξη δένδρων, ανθέων και αγρωστωδών και δημιουργούν πράσινες υποδομές που προσφέρουν αισθητική αξία, ευημερία και ποιότητα ζωής.

(21α)

Οι υπερφθοριωμένες και πολυφθοριωμένες αλκυλιωμένες ουσίες(PFAS ) έχουν παρατηρηθεί συχνά ότι μολύνουν τα υπόγεια ύδατα, τα επιφανειακά ύδατα καθώς και το έδαφος. Μπορούν να αλλοιώσουν τις ιδιότητες και τις δομές του εδάφους, με ορισμένες από τις αναφερόμενες επιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της αναπνοής του εδάφους και των αδρανών στο νερό αδρανών υλικών, και της αύξησης του pH του εδάφους. [Τροπολογία 8]

(22)

Η υποβάθμιση του εδάφους επηρεάζει τη γονιμότητα, τις αποδόσεις, την ανθεκτικότητα των επιβλαβών οργανισμών και τη διατροφική ποιότητα των τροφίμων. Δεδομένου ότι το 95 % των τροφίμων μας παράγεται άμεσα ή έμμεσα στα εδάφη και ο παγκόσμιος πληθυσμός εξακολουθεί να αυξάνεται, είναι σημαντικό αυτός ο πεπερασμένος φυσικός πόρος να παραμείνει υγιής για τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας μακροπρόθεσμα και για την εξασφάλιση της παραγωγικότητας και της κερδοφορίας της γεωργίας της Ένωσης. Οι βιώσιμες πρακτικές διαχείρισης του εδάφους , συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών που ορίζονται στην κοινή γεωργική πολιτική, διατηρούν ή ενισχύουν την υγεία του εδάφους και συμβάλλουν στη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα του συστήματος τροφίμων. Η μείωση των απωλειών θρεπτικών ουσιών και των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων είναι ουσιαστικής σημασίας εν προκειμένω. [Τροπολογία 9]

(23)

Ο μακροπρόθεσμος στόχος της οδηγίας είναι η επίτευξη των υγιών εδαφών σε ολόκληρη των Ένωση έως το 2050. Ως ενδιάμεσο βήμα, λόγω των περιορισμένων γνώσεων σχετικά με την κατάσταση των εδαφών και την αποτελεσματικότητα και το κόστος των μέτρων για την αναγέννηση της υγείας τους, στην οδηγία υιοθετείται μια σταδιακή προσέγγιση. Στο πρώτο στάδιο, θα δοθεί έμφαση στη δημιουργία του πλαισίου παρακολούθησης του εδάφους και στην αξιολόγηση της κατάστασης των εδαφών σε ολόκληρη την ΕΕ. Περιλαμβάνει επίσης απαιτήσεις ώστε να θεσπιστούν μέτρα για τη βιώσιμη διαχείριση των εδαφών και την αναγέννηση των μη υγιών εδαφών μόλις διαπιστωθεί η κατάστασή Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν πρακτικές βιώσιμης διαχείρισης του εδάφους λαμβάνοντας υπόψη τις μη δεσμευτικές αρχές που ορίζονται στο παράρτημα III της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη έχουν την ευελιξία να αποφασίζουν σχετικά με τις συγκεκριμένες πρακτικές που πρέπει να εφαρμοστούν, κατά περίπτωση, αντικατοπτρίζοντας τις τοπικές συνθήκες και τη σκοπιμότητά τους, χωρίς όμως να επιβάλλεται υποχρέωση επίτευξης προκειμένου να διευκολυνθεί η επίτευξη υγιών εδαφών έως το 2050 ούτε ενδιάμεσων στόχων. Αυτή η αναλογική προσέγγιση θα καταστήσει δυνατή την καλή προετοιμασία της βιώσιμης διαχείρισης του εδάφους και της αναγέννησης μη υγιών εδαφών που δεν είναι υγιή , με κίνητρα και έτοιμες για εφαρμογή. Σε δεύτερο στάδιο, μόλις καταστούν διαθέσιμα τα αποτελέσματα της πρώτης αξιολόγησης των εδαφών και της ανάλυσης τάσεων, η Επιτροπή θα προβεί σε απολογισμό της προόδου προς την επίτευξη του στόχου του 2050 και της σχετικής πείρας, και θα προτείνει αναθεώρηση της οδηγίας, εάν χρειαστεί, προκειμένου να επιταχυνθεί η πρόοδος προς το επιτευχθεί ο στόχος του 2050. [Τροπολογία 10]

(24)

Η αντιμετώπιση των πιέσεων που ασκούνται στα εδάφη και ο προσδιορισμός των κατάλληλων μέτρων για τη διατήρηση ή την αναγέννηση της υγείας του εδάφους απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη η ποικιλία των τύπων του εδάφους, οι ειδικές τοπικές και κλιματικές συνθήκες και η χρήση της γης ή η κάλυψη της γης. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο τα κράτη μέλη να θεσπίσουν εδαφικές περιοχές , ικανές να αποτυπώνουν επαρκώς τις εδαφοκλιματικές συνθήκες και την ποικιλία του εδάφους σε ολόκληρη την επικράτειά τους . Οι εδαφικές περιοχές θα πρέπει να αποτελούν τις βασικές μονάδες διακυβέρνησης για τη διαχείριση των εδαφών και τη λήψη μέτρων για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, ιδίως όσον αφορά την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της υγείας του εδάφους. Ο αριθμός, η γεωγραφική έκταση και τα όρια των εδαφικών περιοχών για κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να καθοριστούν προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ).../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου +  (+). Θα πρέπει να υπάρχει ελάχιστος αριθμός εδαφικών περιοχών σε κάθε κράτος μέλος, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος του κράτους μέλους. Αυτός ο ελάχιστος αριθμός εδαφικών περιοχών για κάθε κράτος μέλος αντιστοιχεί στον αριθμό των εδαφικών μονάδων NUTS 1 που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20). Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να δημιουργήσουν τις εδαφικές περιοχές τους σύμφωνα με τον αριθμό των εδαφικών μονάδων NUTS 2, ώστε να αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις τοπικές συνθήκες τους και τις αρμοδιότητες των εθνικών τους αρχών. [Τροπολογία 11]

(24α)

Οι εδαφικές περιοχές είναι το καταλληλότερο επίπεδο για τη θέσπιση προγραμμάτων μέτρων και, όπου χρειάζεται, ενδιάμεσων στόχων, μεταξύ άλλων μέσω τοπικών σχεδίων εδαφικών περιοχών, με συνεκτίμηση των τοπικών συνθηκών και των απόψεων των τοπικών ενδιαφερόμενων μερών, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα αντίστοιχα εδάφη θα μπορέσουν να ταξινομηθούν σε καλύτερη κατηγορία. Δεδομένου ότι απαιτείται περισσότερος χρόνος για την αποκατάσταση των εξαιρετικά υποβαθμισμένων εδαφών, θα πρέπει να καθοριστεί επαρκές χρονοδιάγραμμα έως και 10 ετών ώστε να διασφαλιστεί η βελτίωση της οικολογικής ταξινόμησής τους. Για εδάφη που έχουν καταχωριστεί ως μολυσμένα και υπόκεινται σε συγκεκριμένα σχέδια διαχείρισης και μετριασμού θα μπορούσε να ισχύει διαφορετικό χρονοδιάγραμμα. [Τροπολογία 12]

(25)

Προκειμένου να διασφαλιστεί η κατάλληλη διακυβέρνηση των εδαφών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να ορίζουν αρμόδια αρχή για κάθε εδαφική περιοχή. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ορίζουν οποιαδήποτε πρόσθετη αρμόδια αρχή στο κατάλληλο επίπεδο, μεταξύ άλλων σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο , συμπεριλαμβανομένων εντός των εδαφών των κρατών μελών . Προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί το κόστος, τα κράτη μέλη θα πρέπει πρωτίστως να ορίσουν αρχές που έχουν ήδη συσταθεί. Μία αρχή θα μπορούσε να είναι υπεύθυνη για διάφορους τομείς, γεγονός που θα μπορούσε να βελτιώσει τη συνοχή κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη αλλάξουν την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των αρμόδιων αρχών, θα πρέπει να κοινοποιούν τις αλλαγές αυτές στην Επιτροπή, ώστε να επικαιροποιούνται οι πληροφορίες. [Τροπολογία 13]

(26)

Προκειμένου να υπάρχει κοινός ορισμός της υγιούς κατάστασης του εδάφους, είναι αναγκαίο να καθοριστεί ένα ελάχιστο κοινό σύνολο μετρήσιμων κριτηρίων, το οποίο, εάν δεν τηρηθεί, οδηγεί σε σημαντική απώλεια της ικανότητας του εδάφους να λειτουργεί ως ζωτικό σύστημα διαβίωσης και να παρέχει υπηρεσίες οικοσυστημάτων. Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν και να βασίζονται στο υφιστάμενο επίπεδο επιστήμης του εδάφους.

(27)

Για να περιγραφεί η υποβάθμιση του εδάφους, είναι αναγκαίο να καθοριστούν χαρακτηριστικά περιγραφής εδάφους που μπορούν να μετρηθούν ή να εκτιμηθούν. Ακόμη και αν υπάρχει σημαντική διακύμανση μεταξύ των τύπων εδάφους, των κλιματικών συνθηκών και των χρήσεων γης, οι τρέχουσες επιστημονικές γνώσεις καθιστούν δυνατό Προκειμένου να προβλεφθεί ένα κοινό πλαίσιο και να καταστεί δυνατή η συγκρισιμότητα των δεδομένων, η Επιτροπή θα πρέπει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, να εγκρίνει μεθοδολογία για τον καθορισμό κριτηρίων σε επίπεδο Ένωσης για ορισμένα από τα εν λόγω χαρακτηριστικά περιγραφής εδάφους. Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να προσαρμόζουν τα κριτήρια για ορισμένα από αυτά οριακών τιμών για τα χαρακτηριστικά περιγραφής εδάφους με βάση τις ειδικές εθνικές ή τοπικές συνθήκες για κάθε οικολογική κατάσταση του εδάφους. Είναι σημαντικό η μεθοδολογία αυτή να λαμβάνει υπόψη τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία και να καθορίζουν τα κριτήρια για άλλα προβλέπει μέσα για τη συνεκτίμηση των διαφορετικών κλιματικών συνθηκών και τύπων εδάφους. Χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία αυτή, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσδιορίσουν σχέδια οριακών τιμών για τα χαρακτηριστικά περιγραφής εδάφους για τα οποία δεν μπορούν να καθοριστούν κοινά κριτήρια σε επίπεδο ΕΕ στο παρόν στάδιο. Για τα χαρακτηριστικά περιγραφής για τα οποία δεν μπορούν πλέον να προσδιοριστούν σαφή κριτήρια που να διακρίνουν κάθε οικολογική κατάσταση του εδάφους, λαμβάνοντας υπόψη τις κλιματικές συνθήκες, το είδος του εδάφους, το είδος της έκτασης γης και τα επιστημονικά στοιχεία, και να τα υποβάλουν στην Επιτροπή. Προκειμένου να εξασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ υγιών και ανθυγιεινών καταστάσεων, απαιτείται μόνο παρακολούθηση και αξιολόγηση. Αυτό θα διευκολύνει την ανάπτυξη τέτοιου είδους κριτηρίων στο μέλλον των κρατών μελών και να αποφευχθεί η υιοθέτηση από τα κράτη μέλη οριακών τιμών που επιτρέπουν την πολύ διαφορετική κατηγοριοποίηση παρόμοιου εδάφους, επηρεάζοντας έτσι τις προσπάθειες που απαιτούνται για τη βελτίωση της οικολογικής κατάστασης του εδάφους του, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει το σχέδιο των οριακών τιμών και την επιστημονική τους αιτιολόγηση . Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να ζητεί από τα κράτη μέλη πρόσθετες πληροφορίες ή αναθεώρηση των σχεδίων κατώτατων τιμών. Η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει τις οριακές τιμές, υπό την προϋπόθεση ότι οι παρατηρήσεις της έχουν ληφθεί δεόντως υπόψη. [Τροπολογία 14]

(27α)

Είναι απαραίτητη μια ολοκληρωμένη άποψη σχετικά με την αξιολόγηση της υγείας του εδάφους, η οποία θα υπερβαίνει την αποκλειστική εξέταση των παραγόντων υποβάθμισης και θα παρέχει σαφή πορεία για τη βελτίωσή της. Επομένως, η συνολική αξιολόγηση της οικολογικής κατάστασης του εδάφους, θα πρέπει να ταξινομείται σε πέντε κατηγορίες, και συγκεκριμένα «πολύ καλή οικολογική κατάσταση του εδάφους», «καλή οικολογική κατάσταση», «μέτρια», «υποβαθμισμένα εδάφη» και «εξαιρετικά υποβαθμισμένα εδάφη», λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, της παρουσίας παραγόντων υποβάθμισης και των λειτουργιών του εδάφους. [Τροπολογία 15]

(27β)

Για να τηρηθεί η αυτονομία των κρατών μελών που είναι πρόθυμα να εφαρμόσουν πιο ολοκληρωμένα συστήματα παρακολούθησης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να επιλέξουν μεταξύ 3 βαθμίδων παρακολούθησης. Η βαθμίδα 1 παρέχει ένα ελάχιστο σύνολο χαρακτηριστικών περιγραφής εδάφους. Στη βαθμίδα 2, το 20 % των σημείων δειγματοληψίας καθορίζεται σύμφωνα με το πρόγραμμα LUCAS και λαμβάνονται διπλά δείγματα για συνεχή παρακολούθηση και τον καθορισμό λειτουργιών μεταβίβασης, ενώ το υπόλοιπο 80 % των σημείων δειγματοληψίας καθορίζεται από το κράτος μέλος, επίσης για συνεχή παρακολούθηση και σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας. Στις βαθμίδες 1 και 2, το 20 % των σημείων δειγματοληψίας προορίζεται για στοχευμένη παρακολούθηση, επιτρέποντας στα κράτη μέλη να επεκτείνουν τις αξιολογήσεις βάσει κινδύνου, να διεξάγουν έρευνες ή να στοχεύουν τομείς ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. Η καθιέρωση προσέγγισης με βαθμίδες αυξάνει τον αριθμό των αξιολογούμενων χαρακτηριστικών περιγραφής εδάφους, αλλά και το επίπεδο αυτονομίας που διαθέτουν τα κράτη μέλη κατά τον καθορισμό των κατώτατων ορίων που συνδέονται με την οικολογική κατάσταση των εδαφών. Κύριος στόχος μιας τέτοιας προσέγγισης με βαθμίδες είναι να επιτραπεί σε όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τα οικεία συστήματα παρακολούθησης και να αξιοποιήσουν τυχόν υφιστάμενα εθνικά συστήματα που παρακολουθούν ήδη τα εδάφη. Η βαθμίδα 2 θα επιτρέψει την κάλυψη κενών στο πεδίο εφαρμογής και την έκταση των εξεταζόμενων χαρακτηριστικών περιγραφής εδάφους. Στη βαθμίδα 3, ο αριθμός των χαρακτηριστικών περιγραφής εδάφους επεκτείνεται περαιτέρω ώστε να βελτιωθούν συγκεκριμένες πτυχές των συστημάτων παρακολούθησης του εδάφους. [Τροπολογία 16]

(28)

Προκειμένου να δημιουργηθούν κίνητρα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν μηχανισμούς για την αναγνώριση των προσπαθειών των ιδιοκτητών γης και των διαχειριστών γης για τη διατήρηση του εδάφους σε υγιή κατάσταση, μεταξύ άλλων με τη μορφή πιστοποίησης της υγείας του εδάφους συμπληρωματικά προς το κανονιστικό πλαίσιο της Ένωσης για τις απορροφήσεις άνθρακα, και για τη στήριξη της εφαρμογής των κριτηρίων βιωσιμότητας των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που ορίζονται στο άρθρο 29 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21). Η Επιτροπή θα πρέπει να διευκολύνει την πιστοποίηση της υγείας του εδάφους, μεταξύ άλλων ανταλλάσσοντας πληροφορίες και προωθώντας βέλτιστες πρακτικές, αυξάνοντας την ευαισθητοποίηση και αξιολογώντας τη σκοπιμότητα της ανάπτυξης της αναγνώρισης των συστημάτων πιστοποίησης σε επίπεδο Ένωσης. Οι συνέργειες μεταξύ των διαφόρων συστημάτων πιστοποίησης θα πρέπει να αξιοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερο προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για όσους υποβάλλουν αίτηση για σχετικές πιστοποιήσεις. [Τροπολογία 17]

(29)

Ορισμένα εδάφη έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είτε επειδή είναι άτυπα από τη φύση τους και αποτελούν σπάνιους οικοτόπους για τη βιοποικιλότητα ή μοναδικά τοπία είτε επειδή έχουν μεταβληθεί σε μεγάλο βαθμό από τον άνθρωπο. Τα εν λόγω χαρακτηριστικά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο του ορισμού των υγιών εδαφών και των απαιτήσεων για την επίτευξη υγιούς εδάφους.

(30)

Το έδαφος είναι ένας περιορισμένος πόρος που αποτελεί πεδίο ενός διαρκώς αυξανόμενου ανταγωνισμού για διαφορετικές χρήσεις. Η δέσμευση γης είναι μια διαδικασία που συχνά καθοδηγείται από τις ανάγκες οικονομικής ανάπτυξης, η οποία μετατρέπει τις φυσικές και ημιφυσικές περιοχές (συμπεριλαμβανομένων των γεωργικών και δασικών εκτάσεων, των κήπων και των πάρκων) σε ανάπτυξη τεχνητής γης, χρησιμοποιώντας το έδαφος ως πλατφόρμα για κατασκευές και υποδομές, ως άμεση πηγή πρώτων υλών ή ως αρχείο ιστορικής κληρονομιάς. Ο μετασχηματισμός αυτός μπορεί να προκαλέσει την απώλεια, συχνά μη αναστρέψιμη, της ικανότητας των εδαφών να παρέχουν άλλες υπηρεσίες οικοσυστημάτων (παροχή τροφίμων και βιομάζας, κύκλος νερού και θρεπτικών στοιχείων, βάση για τη βιοποικιλότητα και αποθήκευση άνθρακα). Ειδικότερα, η δέσμευση γης επηρεάζει συχνά τα πιο γόνιμα γεωργικά εδάφη, με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η επισιτιστική ασφάλεια. Το σφραγισμένο έδαφος εκθέτει επίσης τους ανθρώπινους οικισμούς σε υψηλότερες αιχμές πλημμύρας και εντονότερες επιπτώσεις θερμικής νησίδας. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να παρακολουθούνται η δέσμευση γης και η σφράγιση του εδάφους, καθώς και οι επιπτώσεις τους στην ικανότητα του εδάφους να παρέχει υπηρεσίες οικοσυστημάτων. Είναι επίσης σκόπιμο να καθοριστούν ορισμένες αρχές για τον μετριασμό των επιπτώσεων της δέσμευσης γης στο πλαίσιο συμπληρωματικές της βιώσιμης διαχείρισης του εδάφους. [Τροπολογία 18]

(31)

Η αξιολόγηση της υγείας του εδάφους βάσει του δικτύου παρακολούθησης θα πρέπει να είναι ακριβής, διατηρώντας παράλληλα το κόστος της εν λόγω παρακολούθησης σε εύλογο επίπεδο. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καθοριστούν κριτήρια για τα σημεία δειγματοληψίας που είναι αντιπροσωπευτικά της κατάστασης του εδάφους υπό διαφορετικούς τύπους εδάφους, κλιματικές συνθήκες και χρήση γης. Το πλέγμα των σημείων δειγματοληψίας θα πρέπει να καθορίζεται με τη χρήση γεωστατιστικών μεθόδων και να είναι επαρκώς πυκνό, ώστε να παρέχει εκτίμηση της έκτασης υγιών εδαφών, σε εθνικό επίπεδο, με αβεβαιότητα που δεν θα υπερβαίνει το 5 %. Η εν λόγω τιμή θεωρείται συνήθως ότι παρέχει στατιστικά ορθή εκτίμηση και εύλογη βεβαιότητα ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί. Είναι σημαντικό η μεθοδολογία και το πλαίσιο παρακολούθησης του εδάφους να περιλαμβάνουν εναρμονισμένα κριτήρια δειγματοληψίας, συμπεριλαμβανομένου του βάθους δειγματοληψίας. [Τροπολογία 19]

(31α)

Τα αρχεία εδάφους διατηρούν μια αποτύπωση των εδαφών σε συγκεκριμένο χρόνο και τόπο, δίνοντας στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν ένα δείγμα για διάφορους σκοπούς και να εξορθολογίζουν τις δραστηριότητες επιτόπιας δειγματοληψίας, μειώνοντας έτσι το μακροπρόθεσμο κόστος της επιτόπιας παρακολούθησης. Επιπλέον, χάρη στα αρχεία εδάφους οι ερευνητές μπορούν να επαναξιολογούν τα εδάφη του παρελθόντος στο πλαίσιο του παρόντος για καλύτερη κατανόηση της μακροπρόθεσμης αλλαγής του εδάφους ή για άλλους ερευνητικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής έρευνας. Ως εκ τούτου, είναι επιτακτική ανάγκη η Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών όπως το Κοινό Κέντρο Ερευνών (JRC), από κοινού με τα κράτη μέλη και το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Εδαφών, να διασφαλίζει ότι τα δείγματα, το εκχύλισμα DNA και τα ανεπεξέργαστα δεδομένα που λαμβάνονται για τη συμμόρφωση με την ενωσιακή και την εθνική περιβαλλοντική νομοθεσία διατηρούνται καλά σε φυσικά αρχεία και ότι τα δείγματα και τα ανεπεξέργαστα δεδομένα των εν λόγω αρχείων παραμένουν διαθέσιμα για περαιτέρω έρευνα και καινοτομία. [Τροπολογία 20]

(32)

Ως συμπλήρωμα των υφιστάμενων εθνικών απογραφών, η Επιτροπή θα πρέπει να επικουρεί και να στηρίζει την παρακολούθηση της υγείας του εδάφους από τα κράτη μέλη, συνεχίζοντας να διενεργεί και να ενισχύει την τακτική επιτόπια δειγματοληψία του εδάφους και τις σχετικές μετρήσεις του εδάφους (έρευνα LUCAS για το έδαφος) ως μέρος της στατιστικής έρευνας του πλαισίου χρήσης/κάλυψης γης (LUCAS). Για τον σκοπό αυτό, το πρόγραμμα LUCAS θα πρέπει να ενισχυθεί και θα να αναβαθμιστεί ώστε να ευθυγραμμιστεί πλήρως με τις ειδικές απαιτήσεις ποιότητας και όλα τα χαρακτηριστικά περιγραφής που πρέπει να πληρούνται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. Προκειμένου να μειωθεί η επιβάρυνση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν υπόψη τα δεδομένα για την υγεία του εδάφους που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της ενισχυμένης έρευνας LUCAS για το έδαφος. Στο πλαίσιο της έρευνας LUCAS για το έδαφος θα διενεργηθεί δειγματοληψία και ανάλυση τουλάχιστον του 20 % του μεγέθους των εθνικών δειγμάτων, συμβάλλοντας έτσι στην παρακολούθηση που διενεργούν τα κράτη μέλη. Η ανάλυση του LUCAS είναι απαραίτητη για να μπορούν τα κράτη μέλη να υπολογίζουν και να βαθμονομούν έγκυρες λειτουργίες μεταβίβασης, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν εναλλακτικό σχεδιασμό παρακολούθησης σύμφωνα με τη βαθμίδα 2. Η Επιτροπή θα πρέπει, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, να παρέχει περαιτέρω συνδρομή έως και 50 % της δειγματοληψίας κατά τον πρώτο εθνικό γύρο παρακολούθησης. Τα κράτη μέλη που υποστηρίζονται στηρίζονται με τον τρόπο αυτό θα πρέπει να προβούν στις αναγκαίες νομικές ρυθμίσεις για να διασφαλίσουν ότι η Επιτροπή μπορεί είναι σε θέση να διενεργεί την εν λόγω επιτόπια δειγματοληψία εδάφους, μεταξύ άλλων και σε ιδιωτικούς αγρούς που ανήκουν σε ιδιώτες, , με τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών και σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική ή ενωσιακή νομοθεσία το εφαρμοστέο εθνικό ή ενωσιακό δίκαιο . [Τροπολογία 21]

(33)

Η Επιτροπή αναπτύσσει υπηρεσίες τηλεπισκόπησης στο πλαίσιο του Copernicus ως πρόγραμμα καθοδηγούμενο από τον χρήστη, στηρίζοντας επίσης τα κράτη μέλη. Προκειμένου να αυξηθεί ο έγκαιρος χαρακτήρας και η αποτελεσματικότητα της παρακολούθησης της υγείας του εδάφους, και κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν δεδομένα τηλεπισκόπησης, συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσμάτων από τις υπηρεσίες Copernicus, για την παρακολούθηση των σχετικών χαρακτηριστικών περιγραφής εδάφους και για την αξιολόγηση της υγείας του εδάφους. Η Επιτροπή και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα πρέπει να στηρίξουν τη διερεύνηση και την ανάπτυξη προϊόντων τηλεπισκόπησης του εδάφους, ώστε να συνδράμουν τα κράτη μέλη στην παρακολούθηση των σχετικών χαρακτηριστικών περιγραφής του εδάφους. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποστηρίξουν περαιτέρω τη χρήση αξιόπιστων και διαθέσιμων ψηφιακών τεχνολογιών, όπως οι ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, τα συστήματα γεωγραφικών πληροφοριών, η αυτοματοποιημένη αναγνώριση εικόνων ή το ηλεκτρονικό DNA, προκειμένου να βελτιωθεί η ανταλλαγή γνώσεων και η διαφάνεια σχετικά με την υγεία του εδάφους και για να μειωθεί το κόστος των μετρήσεων και της παρακολούθησης του εδάφους. [Τροπολογία 22]

(34)

Αξιοποιώντας και αναβαθμίζοντας το υφιστάμενο παρατηρητήριο της ΕΕ για το έδαφος, η Επιτροπή θα πρέπει να δημιουργήσει μια ψηφιακή πύλη δεδομένων για την υγεία του εδάφους, η οποία θα πρέπει να είναι συμβατή με τη στρατηγική της ΕΕ για τα δεδομένα (22) και τους χώρους δεδομένων της ΕΕ και η οποία θα πρέπει να αποτελεί κόμβο που θα παρέχει πρόσβαση σε δεδομένα για το έδαφος που προέρχονται από διάφορες πηγές. Τα δεδομένα για την υγεία του εδάφους θα πρέπει να δημοσιοποιούνται σε μορφότυπο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την ερευνητική κοινότητα, τους ιδιοκτήτες και τους διαχειριστές γης, τους συμβούλους που εργάζονται στο πλαίσιο του συστήματος παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις και το κοινό, διασφαλίζοντας τη συμμόρφωση με το δίκαιο της Ένωσης για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Η πύλη αυτή θα πρέπει πρωτίστως να περιλαμβάνει όλα τα σχετικά δεδομένα που συλλέγονται από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή, όπως απαιτείται από την παρούσα οδηγία , και να χρησιμεύει ως πλατφόρμα για τη δημιουργία εργαλειοθήκης για τη βιώσιμη διαχείριση του εδάφους, η οποία θα παρέχει επικαιροποιημένες και συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τις πρακτικές βιώσιμης διαχείρισης του εδάφους που βασίζονται σε διαφορετικούς τύπους εδάφους, χρήσεις γης και κλιματικές συνθήκες . Θα πρέπει επίσης να είναι δυνατή η ενσωμάτωση στη διαδικτυακή πύλη, σε εθελοντική βάση, άλλων σχετικών δεδομένων για το έδαφος που συλλέγονται από τα κράτη μέλη ή οποιοδήποτε άλλο μέρος (και ιδίως δεδομένων που προκύπτουν από έργα στο πλαίσιο του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη» και της αποστολής «Μια ευρωπαϊκή συμφωνία για το έδαφος»), υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω δεδομένα πληρούν ορισμένες απαιτήσεις όσον αφορά τον μορφότυπο και τις προδιαγραφές. Οι απαιτήσεις αυτές θα πρέπει να καθοριστούν από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα ερευνητικά ιδρύματα έχουν εύκολη και ελεύθερη πρόσβαση στα εν λόγω δεδομένα όποτε ζητηθεί. [Τροπολογία 23]

(35)

Είναι επίσης αναγκαίο να βελτιωθεί η εναρμόνιση των συστημάτων παρακολούθησης του εδάφους που χρησιμοποιούνται στα κράτη μέλη και να αξιοποιηθούν οι συνέργειες μεταξύ των ενωσιακών και των εθνικών συστημάτων παρακολούθησης και να χρησιμοποιηθούν πλήρως τα ήδη υφιστάμενα εναρμονισμένα εργαλεία παρακολούθησης όπως το πρόγραμμα LUCAS , ώστε να υπάρχουν πιο συγκρίσιμα δεδομένα σε ολόκληρη την Ένωση. Επιπλέον, η εναρμόνιση των συστημάτων παρακολούθησης στα κράτη μέλη θα συμβάλει στην αύξηση των επενδύσεων σε προηγμένες τεχνικές και τεχνολογίες παρακολούθησης του εδάφους. [Τροπολογία 24]

(36)

Προκειμένου να γίνει η ευρύτερη δυνατή χρήση των δεδομένων για την υγεία του εδάφους που προκύπτουν από την παρακολούθηση που διενεργείται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να διευκολύνουν την πρόσβαση στα εν λόγω δεδομένα για τα σχετικά ενδιαφερόμενα μέρη, όπως οι γεωργοί, οι δασοπόνοι, οι ιδιοκτήτες γης και οι τοπικές αρχές. [Τροπολογία 25]

(37)

Για τη διατήρηση ή τη βελτίωση της υγείας του εδάφους, η διαχείριση των εδαφών πρέπει να γίνεται με βιώσιμο τρόπο. Με τη βιώσιμη διαχείριση του εδάφους θα καταστεί δυνατή η μακροπρόθεσμη παροχή υπηρεσιών εδάφους, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της ποιότητας του αέρα και των υδάτων και της επισιτιστικής ασφάλειας. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καθοριστούν μη δεσμευτικές αρχές βιώσιμης διαχείρισης του εδάφους για την καθοδήγηση των πρακτικών διαχείρισης του εδάφους. [Τροπολογία 26]

(38)

Τα οικονομικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων των μέσων στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (στο εξής: ΚΓΠ) που παρέχουν στήριξη στους γεωργούς, διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη μετάβαση στη βιώσιμη διαχείριση των γεωργικών εδαφών και, σε μικρότερο βαθμό, των δασικών εδαφών. Η ΚΓΠ αποσκοπεί στη στήριξη της υγείας του εδάφους μέσω της εφαρμογής προϋποθέσεων, οικολογικών προγραμμάτων και μέτρων αγροτικής ανάπτυξης. Ο ιδιωτικός τομέας μπορεί επίσης να παράσχει χρηματοδοτική στήριξη σε γεωργούς και δασοπόνους που εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές διαχείρισης του εδάφους. Τα εθελοντικά σήματα βιωσιμότητας στη βιομηχανία τροφίμων, ξυλείας, βιοπροϊόντων και ενέργειας, για παράδειγμα, τα οποία θεσπίζονται από ιδιωτικούς φορείς, μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τις αρχές βιώσιμης διαχείρισης συνεισφορές για τη βελτίωση της υγείας του εδάφους που ορίζονται στην σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Αυτό μπορεί να δώσει τη δυνατότητα στους παραγωγούς τροφίμων, ξυλείας και άλλων παραγωγών βιομάζας που ακολουθούν τις εν λόγω αρχές στην παραγωγή τους να τις εκφράζουν στην αξία των προϊόντων τους. Μέσω των ζωντανών εργαστηρίων και φάρων της αποστολής για το έδαφος θα παρασχεθεί πρόσθετη χρηματοδότηση για ένα δίκτυο πραγματικών χώρων για τη δοκιμή, την επίδειξη και την αναβάθμιση λύσεων, μεταξύ άλλων όσον αφορά την ανθρακοδεσμευτική γεωργία. Με την επιφύλαξη της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει», τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στήριξη και συμβουλές για να βοηθούν τους ιδιοκτήτες γης και τους χρήστες γης που επηρεάζονται από τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, τις ανάγκες και τις περιορισμένες ικανότητες των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. [Τροπολογία 27]

(39)

Δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (23), τα κράτη μέλη πρέπει να περιγράφουν στα στρατηγικά τους σχέδια για την ΚΓΠ τον τρόπο με τον οποίο η περιβαλλοντική και κλιματική αρχιτεκτονική των εν λόγω σχεδίων προορίζεται να συμβάλει στην επίτευξη των μακροπρόθεσμων εθνικών στόχων που καθορίζονται στις νομοθετικές πράξεις που παρατίθενται στο παράρτημα XIII του εν λόγω κανονισμού και να συνάδουν με αυτές.

(39α)

Οι καλές γεωργικές και περιβαλλοντικές συνθήκες(ΚΓΠΚ) 5, 6 και 7, όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/2115, περιλαμβάνουν πρότυπα για τη βελτίωση της διαχείρισης του οργώματος με σκοπό τη μείωση του κινδύνου υποβάθμισης και διάβρωσης του εδάφους, μεταξύ άλλων λαμβάνοντας υπόψη την κλίση της κλίσης και την ελάχιστη διαχείριση της γης που αντικατοπτρίζει τις ειδικές συνθήκες της περιοχής για τον περιορισμό της διάβρωσης, την ελάχιστη κάλυψη του εδάφους για την αποφυγή ακάλυπτου εδάφους, την προστασία των εδαφών σε πιο ευαίσθητες περιόδους, καθώς και την αμειψισπορά σε αρόσιμη γη. Επιπλέον, το πρότυπο ΚΓΠΚ 1 για την προστασία των μόνιμων βοσκοτόπων και το ΚΓΠΚ 2 για την προστασία των υγροτόπων και των τυρφώνων και των εδαφών με υψηλή περιεκτικότητα σε οργανική ύλη είναι σημαντικά για την προστασία του εδάφους. [Τροπολογία 28]

(40)

Προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή των βέλτιστων πρακτικών βιώσιμης διαχείρισης του εδάφους, Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να παρακολουθούν στενά τον αντίκτυπο των πρακτικών διαχείρισης του εδάφους και να προσαρμόζουν τις πρακτικές και τις συστάσεις, ανάλογα με τις ανάγκες, λαμβάνοντας υπόψη τις νέες γνώσεις από την έρευνα και την καινοτομία. Στο πλαίσιο αυτό, αναμένονται πολύτιμες συνεισφορές από την αποστολή του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη» με τίτλο «Μια ευρωπαϊκή συμφωνία για το έδαφος», και ιδίως από τα ζωντανά εργαστήρια και τις δραστηριότητές της για τη στήριξη της παρακολούθησης του εδάφους, της εκπαίδευσης σε σχέση με το έδαφος και της συμμετοχής των πολιτών. [Τροπολογία 29]

(41)

Η αναγέννηση επαναφέρει τα υποβαθμισμένα εδάφη σε υγιή κατάσταση. Κατά τον καθορισμό των μέτρων αναγέννησης του εδάφους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη το αποτέλεσμα της αξιολόγησης της υγείας του εδάφους και να προσαρμόζουν τα εν λόγω μέτρα αναγέννησης στα ειδικά χαρακτηριστικά της κατάστασης, στον τύπο, στη χρήση και στην κατάσταση του εδάφους και στις τοπικές, κλιματικές και περιβαλλοντικές συνθήκες.

(42)

Για να εξασφαλιστούν συνέργειες μεταξύ των διαφόρων μέτρων που θεσπίζονται στο πλαίσιο άλλης ενωσιακής νομοθεσίας, τα οποία ενδέχεται να έχουν αντίκτυπο στην υγεία του εδάφους, και των μέτρων που πρόκειται να τεθούν σε εφαρμογή για τη βιώσιμη διαχείριση και αναγέννηση των εδαφών στην Ένωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι πρακτικές βιώσιμης διαχείρισης και αναγέννησης του εδάφους συνάδουν με τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης που εγκρίνονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ).../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (24)+· · τις εθνικές στρατηγικές για τη βιοποικιλότητα και σχέδια δράσης για τη βιοποικιλότητα που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 6 της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τη βιολογική ποικιλότητα, με τα στρατηγικά σχέδια που πρέπει να καταρτίσουν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/2115, τους κώδικες ορθών γεωργικών πρακτικών και τα προγράμματα δράσης για τις χαρακτηρισμένες ευπρόσβλητες ζώνες που εγκρίθηκαν σύμφωνα με την οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου (25), τα μέτρα διατήρησης και το πλαίσιο δράσης προτεραιότητας που θεσπίστηκε για τους τόπους Natura 2000 σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (26), τα μέτρα για την επίτευξη καλής οικολογικής και χημικής κατάστασης των υδατικών συστημάτων που περιλαμβάνονται στα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών τα οποία καταρτίζονται σύμφωνα με την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27), τα μέτρα διαχείρισης των κινδύνων πλημμύρας που θεσπίζονται σύμφωνα με την οδηγία 2007/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (28), τα σχέδια διαχείρισης της ξηρασίας που προωθούνται στη στρατηγική της Ένωσης για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή (29), τα εθνικά προγράμματα δράσης που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 10 της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της απερήμωσης, τους στόχους που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (30) και στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (31), τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που καταρτίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (32), τα εθνικά προγράμματα ελέγχου της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που καταρτίζονται δυνάμει της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (33), τις εκτιμήσεις κινδύνου και τον σχεδιασμό διαχείρισης του κινδύνου καταστροφών που θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 1313/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (34) και τα εθνικά σχέδια δράσης που καταρτίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) την οδηγία 2009/128 / ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου +  (35). Οι πρακτικές βιώσιμης διαχείρισης και αναγέννησης του εδάφους θα πρέπει να ενσωματωθούν, στο μέτρο του δυνατού, στα εν λόγω προγράμματα, σχέδια και μέτρα, στον βαθμό που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων τους. Κατά συνέπεια, οι σχετικοί δείκτες και δεδομένα, όπως οι δείκτες αποτελεσμάτων που σχετίζονται με το έδαφος στο πλαίσιο του κανονισμού για την ΚΓΠ και τα στατιστικά δεδομένα σχετικά με τις γεωργικές εισροές και εκροές που υποβάλλονται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2022/2379 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (36), θα πρέπει να είναι προσβάσιμα στις αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τις πρακτικές βιώσιμης διαχείρισης και αναγέννησης του εδάφους και για την αξιολόγηση της υγείας του εδάφους, ώστε να διασταυρώνουν τα εν λόγω δεδομένα και δείκτες και, ως εκ τούτου, να καταστεί δυνατή η ακριβέστερη δυνατή αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των επιλεγέντων μέτρων. [Τροπολογία 30]

(43)

Οι μολυσμένοι χώροι αποτελούν την κληρονομιά δεκαετιών βιομηχανικής δραστηριότητας στην ΕΕ και ενδέχεται να οδηγήσουν σε κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και την υγεία των ζώων και το περιβάλλον σήμερα και στο μέλλον. Ως εκ τούτου, με βάση τις υφιστάμενες γνώσεις, είναι αναγκαίο πρώτα να εντοπιστούν και να διερευνηθούν νέοι δυνητικά μολυσμένοι χώροι και, στη συνέχεια, σε περίπτωση επιβεβαιωμένης μόλυνσης, να εκτιμηθούν αξιολογηθούν οι κίνδυνοι και να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση των μη αποδεκτών κινδύνων αντιμετώπισή τους . Η εδαφολογική έρευνα μπορεί να αποδείξει ότι ένας δυνητικά μολυσμένος χώρος στην πραγματικότητα δεν είναι μολυσμένος. Στην περίπτωση αυτή, ο χώρος δεν θα πρέπει πλέον να επισημαίνεται από το κράτος μέλος ως δυνητικά μολυσμένος, εκτός εάν υπάρχουν υπόνοιες μόλυνσης βάσει νέων αποδεικτικών στοιχείων. [Τροπολογία 31]

(44)

Για τον εντοπισμό δυνητικά μολυσμένων χώρων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συλλέγουν αποδεικτικά στοιχεία, μεταξύ άλλων μέσω ιστορικής έρευνας, προηγούμενων βιομηχανικών συμβάντων και ατυχημάτων, περιβαλλοντικών αδειών , ερευνών υγείας και κοινοποιήσεων από το κοινό ή τις αρχές. [Τροπολογία 32]

(45)

Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εδαφολογικές έρευνες σε δυνητικά μολυσμένους χώρους διεξάγονται εγκαίρως και αποτελεσματικά , όπως ζητείται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 28ης Απριλίου 2021 σχετικά με την προστασία του εδάφους , τα κράτη μέλη θα πρέπει, εκτός από την υποχρέωση καθορισμού της προθεσμίας εντός της οποίας θα πρέπει να διενεργούνται οι εν λόγω έρευνες, να υποχρεούνται να καθορίζουν συγκεκριμένα περιστατικά που προκαλούν επίσης την εν λόγω έρευνα. Τα εν λόγω περιστατικά που προκαλούν την έρευνα μπορεί να περιλαμβάνουν την αίτηση ή την επανεξέταση περιβαλλοντικής ή οικοδομικής άδειας ή άδειας που απαιτείται σύμφωνα με την ενωσιακή ή την εθνική νομοθεσία, δραστηριότητες εκσκαφής εδάφους, αλλαγές στη χρήση γης ή συναλλαγές σχετικά με τη γη ή ακίνητα. Οι εδαφολογικές έρευνες μπορεί να ακολουθούν διάφορα στάδια, όπως μελέτη βάσει εγγράφων, επιτόπια επίσκεψη, προκαταρκτική ή διερευνητική έρευνα, λεπτομερέστερη ή περιγραφική έρευνα και επιτόπιες ή εργαστηριακές δοκιμές. Οι βασικές εκθέσεις και τα μέτρα παρακολούθησης που εφαρμόζονται σύμφωνα με την οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (37) θα μπορούσαν επίσης να χαρακτηριστούν ως εδαφολογική έρευνα, κατά περίπτωση. [Τροπολογία 33]

(46)

Απαιτείται ευελιξία για τη διαχείριση δυνητικά μολυσμένων χώρων και μολυσμένων χώρων, ώστε να λαμβάνονται υπόψη το κόστος, τα οφέλη και οι τοπικές ιδιαιτερότητες. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει τουλάχιστον να υιοθετήσουν μια προσέγγιση βάσει κινδύνου για τη διαχείριση δυνητικά μολυσμένων χώρων και μολυσμένων χώρων, λαμβάνοντας υπόψη τη διαφορά μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών, και η οποία καθιστά δυνατή την κατανομή των πόρων λαμβάνοντας υπόψη το ειδικό περιβαλλοντικό, οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο. Οι αποφάσεις θα πρέπει να λαμβάνονται σε συνεργασία με τους τοπικούς επαγγελματίες του τομέα της υγείας, τις ιατρικές αρχές και την επιστημονική κοινότητα με βάση τη φύση και την έκταση των δυνητικών κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον που προκύπτουν από την έκθεση σε ρύπους του εδάφους (π.χ. έκθεση ευάλωτων πληθυσμών, όπως οι έγκυες, τα άτομα με αναπηρία, οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά) , συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης, και τις σωρευτικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, στα εδαφικά οικοσυστήματα και στις συναφείς οικοσυστημικές υπηρεσίες . Η ανάλυση κόστους-οφέλους της επιχείρησης αποκατάστασης θα πρέπει να είναι θετική ισόρροπη και να λαμβάνει υπόψη τα πλεονεκτήματα για τις μελλοντικές γενιές . Η βέλτιστη λύση αποκατάστασης θα πρέπει να είναι βιώσιμη και να επιλέγεται μέσω μιας ισορροπημένης διαδικασίας λήψης αποφάσεων που λαμβάνει υπόψη τις περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Κατά τη διαχείριση δυνητικά μολυσμένων χώρων και μολυσμένων χώρων θα πρέπει να τηρούνται οι αρχές «ο ρυπαίνων πληρώνει», της προφύλαξης και της αναλογικότητας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν την ειδική μεθοδολογία για τον προσδιορισμό των ειδικών ανά χώρο κινδύνων των μολυσμένων χώρων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να καθορίσουν τι συνιστά μη αποδεκτό κίνδυνο από μια μολυσμένη περιοχή με βάση τις επιστημονικές γνώσεις, την αρχή της προφύλαξης, τις τοπικές ιδιαιτερότητες την άποψη των υγειονομικών αρχών και των επαγγελματιών του τομέα της υγείας, και την τρέχουσα και μελλοντική χρήση γης. Προκειμένου να μειωθούν οι κίνδυνοι των μολυσμένων χώρων σε αποδεκτό επίπεδο για την ανθρώπινη υγεία και την υγεία των ζώων και το περιβάλλον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν κατάλληλα μέτρα μείωσης του κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης δίνοντας παράλληλα προτεραιότητα στην επιτόπια ή μη επιτόπια αποκατάσταση . Τα μέτρα που λαμβάνονται βάσει άλλης ενωσιακής νομοθεσίας θα πρέπει να μπορούν να χαρακτηριστούν ως μέτρα μείωσης του κινδύνου δυνάμει της παρούσας οδηγίας, όταν τα εν λόγω μέτρα μειώνουν αποτελεσματικά τους κινδύνους που ενέχουν οι μολυσμένοι χώροι. [Τροπολογία 34]

(46α)

Οι αρχές μετριασμού της χρήσης γης θα πρέπει να διευκολύνουν την επισιτιστική ασφάλεια της Ένωσης, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τη βιώσιμη στέγαση, τις βασικές υποδομές και τα έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. [Τροπολογία 35]

(47)

Τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη άλλους στόχους πολιτικής της ΕΕ, όπως τους στόχους που επιδιώκονται με τον [κανονισμό (ΕΕ) xxxx/xxxx (38)], οι οποίοι αποσκοπούν στη διασφάλιση ασφαλούς και βιώσιμου εφοδιασμού της ευρωπαϊκής βιομηχανίας με πρώτες ύλες κρίσιμης σημασίας.

(48)

Η διαφάνεια αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της πολιτικής για το έδαφος και διασφαλίζει τη λογοδοσία και την ευαισθητοποίηση του κοινού, τις δίκαιες συνθήκες της αγοράς και την παρακολούθηση της προόδου. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν και να τηρούν εθνικό μητρώο μολυσμένων χώρων και δυνητικά μολυσμένων χώρων, το οποίο να περιέχει ειδικές πληροφορίες για κάθε χώρο, οι οποίες θα πρέπει να καθίστανται προσβάσιμες στο κοινό σε ηλεκτρονική βάση χωρικών δεδομένων με γεωαναφορά. Το μητρώο θα πρέπει να περιέχει τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την ενημέρωση του κοινού σχετικά με την ύπαρξη και τη διαχείριση δυνητικά μολυσμένων χώρων και μολυσμένων χώρων. Επειδή η παρουσία μόλυνσης του εδάφους δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί, αλλά υπάρχουν υπόνοιες μόνο για δυνητικά μολυσμένους χώρους, η διαφορά μεταξύ των μολυσμένων και των δυνητικά μολυσμένων χώρων πρέπει να γνωστοποιείται και να εξηγείται επαρκώς στο κοινό, ώστε να αποφεύγεται η πρόκληση περιττών ανησυχιών.

(48α)

Προκειμένου να προστατευθούν τα εδάφη από τη ρύπανση από αναδυόμενες χημικές ουσίες που είναι ικανές να προκαλέσουν σημαντικούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και την υγεία των ζώων και να μολύνουν τον περιβάλλοντα αέρα, τα επιφανειακά ύδατα, τα υπόγεια ύδατα και, στη συνέχεια, τους ωκεανούς, θα πρέπει να θεσπιστούν μηχανισμοί πολιτικής για τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των εν λόγω ουσιών που προκαλούν νέες ανησυχίες. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να αναπτυχθεί για τη ρύπανση του εδάφους μια προσέγγιση που θα επιτρέπει την παρακολούθηση και την ανάλυση των εν λόγω ουσιών ή ομάδων ουσιών μέσω καταλόγων επιτήρησης, όπως συμβαίνει ήδη για τα επιφανειακά και τα υπόγεια ύδατα. Οι ουσίες ή οι ομάδες ουσιών που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο επιτήρησης θα πρέπει να επιλέγονται μεταξύ εκείνων για τις οποίες τα διαθέσιμα στοιχεία καταδεικνύουν ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό κίνδυνο σε επίπεδο Ένωσης για το περιβάλλον του εδάφους ή μέσω αυτού και για τις οποίες τα στοιχεία παρακολούθησης είναι ανεπαρκή. Δεν θα πρέπει να περιορίζεται ο αριθμός τέτοιων ουσιών ή ομάδων ουσιών που πρέπει να παρακολουθούνται και να αναλύονται στο πλαίσιο των καταλόγων επιτήρησης. [Τροπολογία 37]

(48β)

Ουσίες όπως οι έμμονοι οργανικοί ρύποι, τα υλικά και τα σωματίδια, συμπεριλαμβανομένων των μικροπλαστικών ή των νανοπλαστικών, συνιστούν σαφή κίνδυνο για την υγεία του εδάφους, αλλά και για βασικές δραστηριότητες όπως η ανάπτυξη της γεωργίας. Η παρουσία τους στο έδαφος μπορεί να έχει επιπτώσεις στη γονιμότητα του εδάφους, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την υγεία και την υγιή ανάπτυξη των καλλιεργειών. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό με την παρούσα οδηγία να προβλεφθεί ένα πλαίσιο τόσο για τις ουσίες όσο και για τα υλικά που πρέπει να συμπεριληφθούν στην παρακολούθηση των ρύπων του εδάφους, καθώς και για τη θέσπιση προτύπων ποιότητας περιβάλλοντος και δέσμης μέτρων για την πρόληψη και την αποκατάσταση της μόλυνσης του εδάφους από γνωστές και αναδυόμενες απειλές, κατά περίπτωση. [Τροπολογία 38]

(49)

Το άρθρο 19 παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) ορίζει ότι τα κράτη μέλη προβλέπουν τα ένδικα βοηθήματα και μέσα που είναι αναγκαία για να διασφαλίζεται η πραγματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το ενωσιακό δίκαιο. Επιπλέον, σύμφωνα με τη σύμβαση για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος (39) (σύμβαση του Aarhus), τα μέλη του ενδιαφερόμενου κοινού θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη, προκειμένου να συμβάλουν στην προστασία του δικαιώματος διαβίωσης σε ένα περιβάλλον το οποίο είναι κατάλληλο για την προσωπική υγεία και την ευημερία.

(50)

Η οδηγία (ΕΕ) 2019/1024 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (40) επιβάλλει τη δημοσιοποίηση των δεδομένων του δημόσιου τομέα σε ελεύθερη και ανοικτή μορφή. Συνολικός στόχος είναι να συνεχιστεί η ενίσχυση της οικονομίας δεδομένων της ΕΕ, μέσω της αύξησης του όγκου των διαλειτουργικών δεδομένων του δημόσιου τομέα που διατίθενται για περαιτέρω χρήση, της διασφάλισης θεμιτού ανταγωνισμού και εύκολης πρόσβασης στις πληροφορίες του δημόσιου τομέα, καθώς και της ενίσχυσης της διασυνοριακής καινοτομίας που βασίζεται στα δεδομένα. Η βασική αρχή είναι ότι τα κρατικά δεδομένα θα πρέπει να είναι ανοικτά εξ ορισμού και από τον σχεδιασμό. Στόχος της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (41) είναι να κατοχυρωθεί το δικαίωμα πρόσβασης στις περιβαλλοντικές πληροφορίες στα κράτη μέλη σύμφωνα με τη σύμβαση του Aarhus. Η σύμβαση του Aarhus και η οδηγία 2003/4/ΕΚ περιλαμβάνουν γενικές υποχρεώσεις που αφορούν τόσο την παροχή πρόσβασης σε περιβαλλοντικές πληροφορίες κατόπιν αιτήματος όσο και την ενεργητική διάδοση τέτοιων πληροφοριών. Η οδηγία 2007/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (42) έχει και αυτή ευρύ αντικείμενο, καθώς καλύπτει την ανταλλαγή χωρικών πληροφοριών, στις οποίες περιλαμβάνονται και σύνολα δεδομένων πάνω σε διάφορα περιβαλλοντικά ζητήματα. Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας που αφορούν την πρόσβαση σε πληροφορίες και τις ρυθμίσεις ανταλλαγής δεδομένων θα συμπληρώνουν τις εν λόγω οδηγίες και δεν θα συνιστούν χωριστό νομικό καθεστώς. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας σχετικά με την παροχή πληροφόρησης στο κοινό και σχετικά με τις πληροφορίες για την παρακολούθηση της υλοποίησης δεν θα πρέπει να θίγουν τις οδηγίες (ΕΕ) 2019/1024, 2003/4/ΕΚ και 2007/2/ΕΚ. [Τροπολογία 39]

(51)

Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αναγκαία προσαρμογή των κανόνων για την παρακολούθηση της υγείας του εδάφους, τη βιώσιμη διαχείριση του εδάφους την εκτίμηση και τη διαχείριση των μολυσμένων χώρων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την τροποποίηση ή τη συμπλήρωση της παρούσας οδηγίας με σκοπό την έγκριση μεθοδολογίας για τον καθορισμό οριακών τιμών για τα χαρακτηριστικά περιγραφής εδάφους που θα οριστεί από τα κράτη μέλη και την προσαρμογή στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο των μεθοδολογιών για την παρακολούθηση της υγείας του εδάφους, του καταλόγου των αρχών βιώσιμης διαχείρισης του εδάφους, του ενδεικτικού καταλόγου μέτρων μείωσης του κινδύνου, των σταδίων και των απαιτήσεων για την εκτίμηση κινδύνου ανά χώρο και του περιεχομένου του μητρώου μολυσμένων και δυνητικά μολυσμένων χώρων για τον καθορισμό κατώτατων ανεκτών τιμών όσον αφορά τον ορισμό του μη αποδεκτού κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον από τους μολυσμένους χώρους . Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι δε διαβουλεύσεις να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου (43). Πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ίση συμμετοχή στην προετοιμασία των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα κατά τον ίδιο χρόνο με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, και οι εμπειρογνώμονές τους έχουν συστηματική πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την προετοιμασία των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. [Τροπολογία 40]

(52)

Για να διασφαλιστούν ομοιόμορφοι όροι για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή, ώστε να καθοριστούν ο μορφότυπος, η δομή και λεπτομερείς ρυθμίσεις σε σχέση με την ηλεκτρονική υποβολή εκθέσεων με δεδομένα και πληροφορίες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (44).

(53)

Η Επιτροπή θα πρέπει να διενεργήσει τεκμηριωμένη αξιολόγηση και, κατά περίπτωση, αναθεώρηση της παρούσας οδηγίας, 6 έτη μετά την έναρξη ισχύος της, με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης της υγείας του εδάφους. Η αξιολόγηση θα πρέπει να εξετάζει ιδίως την ανάγκη καθορισμού πιο συγκεκριμένων απαιτήσεων για τη διασφάλιση της αναγέννησης των μη υγιών εδαφών και το χάσμα και τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη του στόχου επίτευξης υγιών εδαφών έως το 2050. Η αξιολόγηση θα πρέπει επίσης να εξετάζει την ανάγκη προσαρμογής του ορισμού των υγιών εδαφών στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο με την προσθήκη διατάξεων σχετικά με ορισμένα χαρακτηριστικά περιγραφής ή κριτήρια που βασίζονται σε νέα επιστημονικά στοιχεία σχετικά με την προστασία των εδαφών ή σε λόγους που αφορούν ειδικά ένα κράτος μέλος και προκύπτουν από νέες περιβαλλοντικές ή κλιματικές συνθήκες. Σύμφωνα με την παράγραφο 22 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, η εν λόγω αξιολόγηση θα πρέπει να βασίζεται σε κριτήρια, και συγκεκριμένα στην αποδοτικότητα, την αποτελεσματικότητα, τη συνάφεια, τη συνεκτικότητα και την ενωσιακή προστιθέμενη αξία, και θα πρέπει να αποτελεί τη βάση των εκτιμήσεων των επιπτώσεων για τη λήψη πιθανών περαιτέρω μέτρων. [Τροπολογία 41]

(54)

Απαιτούνται συντονισμένα μέτρα από όλα τα κράτη μέλη για την επίτευξη του οράματος για εξυγίανση όλων των εδαφών έως το 2050 και για τη διασφάλιση της παροχής υπηρεσιών οικοσυστημάτων από τα εδάφη σε ολόκληρη την Ένωση μακροπρόθεσμα. Οι μεμονωμένες δράσεις των κρατών μελών αποδείχθηκαν ανεπαρκείς, δεδομένου ότι η υποβάθμιση του εδάφους συνεχίζεται και μάλιστα επιδεινώνεται. Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

(55)

Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα (45), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, όταν αυτό δικαιολογείται, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα επεξηγείται η σχέση μεταξύ των επιμέρους διατάξεων της οδηγίας και των αντίστοιχων σημείων των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι δικαιολογημένη,

(55α)

Η παρούσα οδηγία αποσκοπεί στην επίτευξη του μακροπρόθεσμου στόχου για υγιές έδαφος στην Ένωση έως το 2050, με βάση ένα συνεκτικό πλαίσιο για την παρακολούθηση του εδάφους και τη βελτίωση της υγείας του. Δεδομένου του χαρακτήρα της ως οδηγίας, σύμφωνα με το άρθρο 288 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η παρούσα οδηγία είναι δεσμευτική ως προς το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί στα κράτη μέλη στα οποία απευθύνεται, ενώ αφήνει στις εθνικές αρχές την εξουσία να επιλέγουν τον τύπο και τα μέσα για την επίτευξη του αποτελέσματος. Ως εκ τούτου, εναπόκειται στα κράτη μέλη να θεσπίσουν τη δική τους νομοθεσία σχετικά με τον τρόπο επίτευξης των στόχων που ορίζονται στην παρούσα οδηγία. Το προτεινόμενο μέσο μιας οδηγίας επιτρέπει μεγάλη ευελιξία στα κράτη μέλη όσον αφορά τον προσδιορισμό των βέλτιστων μέτρων για αυτά και την προσαρμογή της προσέγγισης στις τοπικές συνθήκες. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για να ληφθούν υπόψη οι περιφερειακές και τοπικές ιδιαιτερότητες όσον αφορά τη μεταβλητότητα του εδάφους, τη χρήση γης, τις κλιματολογικές συνθήκες και τις κοινωνικοοικονομικές πτυχές. Η φύση του μέσου συνεπάγεται ότι οι αρχές που ορίζονται στην παρούσα οδηγία δεν συνεπάγονται άμεσες υποχρεώσεις για τα φυσικά πρόσωπα, [Τροπολογία 42]