ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Βρυξέλλες, 7.6.2023
COM(2023) 294 final
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΟ ΚΑΝΟΝΑ ΤΟΥ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟΥ ΔΑΣΜΟΥ ΣΕ ΕΡΕΥΝΕΣ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΕ
Επανεξέταση και αξιολόγηση της εφαρμογής του άρθρου 7 παράγραφος 2α, του άρθρου 8 παράγραφος 1 και του άρθρου 9 παράγραφος 4 του ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2016/1036 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, της 8ης Ιουνίου 2016, και του άρθρου 12 παράγραφος 1 τρίτο και τέταρτο εδάφιο, του άρθρου 13 παράγραφος 1 τρίτο και τέταρτο εδάφιο και του άρθρου 15 παράγραφος 1 τρίτο και τέταρτο εδάφιο του ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2016/1037 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, της 8ης Ιουνίου 2016
Επανεξέταση και αξιολόγηση της εφαρμογής του κανόνα του χαμηλότερου δασμού σε έρευνες αντιντάμπινγκ και έρευνες κατά των επιδοτήσεων
1.Εισαγωγή
Στις 8 Ιουνίου 2018 τέθηκαν σε ισχύ νέοι κανόνες αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση των μέσων εμπορικής άμυνας της ΕΕ. Μία από τις κύριες αλλαγές αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ εφαρμόζει έναν κανόνα που ονομάζεται «κανόνας του χαμηλότερου δασμού». Το νέο άρθρο 23 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και το άρθρο 32α παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων περιλαμβάνουν την υποχρέωση της Επιτροπής να υποβάλει έκθεση επανεξέτασης και αξιολόγησης της εφαρμογής των νέων διατάξεων για τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού έως τις 9 Ιουνίου 2023 και να τη συνοδέψει, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, με νομοθετική πρόταση. Η παρούσα επανεξέταση καλύπτει υποθέσεις που κινήθηκαν μετά τις 9 Ιουνίου 2018 και περατώθηκαν έως τα τέλη Μαρτίου 2023. Περιγράφει συνοπτικά τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκαν οι νέες διατάξεις και τον αντίκτυπο, εάν υπάρχει, στο επίπεδο των μέτρων.
Ιστορικό
Σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ, το επίπεδο του δασμού αντιντάμπινγκ και του δασμού κατά των επιδοτήσεων δεν μπορεί να είναι υψηλότερο από το ποσό του ντάμπινγκ ή των επιδοτήσεων. Ωστόσο, είναι επιθυμητό ο δασμός να είναι χαμηλότερος, αν το εν λόγω επίπεδο θα επαρκούσε για την εξάλειψη της ζημίας που προκαλείται στον εγχώριο κλάδο παραγωγής. Ο συντελεστής αυτός υπολογίζεται μέσω της σύγκρισης των τιμών εισαγωγής με το κόστος παραγωγής του ενωσιακού κλάδου παραγωγής συν ένα εύλογο περιθώριο κέρδους (το «περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές»).
Πριν από τον Ιούνιο του 2018, η ΕΕ εφάρμοζε πάντοτε τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού στις έρευνες αντιντάμπινγκ και τις έρευνες κατά των επιδοτήσεων. Ωστόσο, με σκοπό την ενίσχυση των μέσων εμπορικής άμυνας, οι συννομοθέτες έκριναν ότι ορισμένα είδη στρεβλώσεων είναι ιδιαιτέρως επιζήμια και ότι, ως εκ τούτου, ένας δασμός βασιζόμενος στις υφιστάμενες αρχές του κανόνα του χαμηλότερου δασμού δεν θα αποτύπωνε την πλήρη έκταση της προκαλούμενης ζημίας. Αυτό αφορά, αφενός, τις πρακτικές επιδότησης και ορισμένα είδη μέτρων που στρεβλώνουν την τιμή οποιασδήποτε πρώτης ύλης (μεταποιημένης ή μη, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας), που δημιουργούν αδικαιολόγητο πλεονέκτημα για τις εταιρείες στην αγορά της οικείας χώρας.
Σύμφωνα με την εν λόγω νέα νομοθετική ρύθμιση, δεν είναι πλέον εφικτή η εφαρμογή του κανόνα του χαμηλότερου δασμού στις έρευνες κατά των επιδοτήσεων. Το ποσό του αντισταθμιστικού δασμού ορίζεται στο επίπεδο των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων που διαπιστώθηκαν. Ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού εφαρμόζεται μόνο όταν συνάγεται σαφώς το συμπέρασμα ότι ο καθορισμός των μέτρων με γνώμονα το ποσό της επιδότησης δεν είναι προς όφελος της Ένωσης. Αυτό σημαίνει ότι τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων θα αντισταθμίσουν, εξ ορισμού, πλήρως τις επιδοτήσεις που λαμβάνει ένας εξαγωγέας, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα στην ΕΕ να αντιμετωπίζει πιο σθεναρά τις στρεβλωτικές και ζημιογόνες επιπτώσεις των επιδοτούμενων εισαγωγών.
Η εφαρμογή του κανόνα του χαμηλότερου δασμού τροποποιήθηκε και στις έρευνες αντιντάμπινγκ. Μολονότι ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού εξακολουθεί να έχει εφαρμογή στις εν λόγω περιπτώσεις, σε ορισμένες ιδιαίτερες περιστάσεις (ήτοι ύπαρξη σημαντικών στρεβλώσεων όσον αφορά τις πρώτες ύλες) η Επιτροπή δύναται να επιβάλει μέτρα στο επίπεδο του πλήρους περιθωρίου ντάμπινγκ και όχι στο επίπεδο του δυνητικά χαμηλότερου περιθωρίου πώλησης σε χαμηλότερες τιμές, διότι κρίνεται αναγκαία η εξάλειψη της πρόσθετης ζημίας που υφίσταται ο κλάδος παραγωγής λόγω των στρεβλώσεων όσον αφορά τις πρώτες ύλες. Οι σχετικές σωρευτικές προϋποθέσεις είναι οι εξής:
oΠρέπει να υφίστανται σημαντικές στρεβλώσεις όσον αφορά τις πρώτες ύλες. Οι εν λόγω στρεβλώσεις περιλαμβάνουν τα εξής: συστήματα διπλής τιμολόγησης, φόροι εξαγωγής, πρόσθετοι φόροι εξαγωγής, εξαγωγικές ποσοστώσεις, απαγορεύσεις εξαγωγής, τέλη επί των εξαγωγών, απαιτήσεις αδειοδότησης, ελάχιστες τιμές εξαγωγής, μείωση ή κατάργηση της επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), περιορισμοί στα σημεία εκτελωνισμού για τους εξαγωγείς, κατάλογοι εγκεκριμένων εξαγωγέων, υποχρεώσεις όσον αφορά την εγχώρια αγορά, εξόρυξη για δεσμευμένη χρήση εάν η τιμή πρώτης ύλης είναι σημαντικά χαμηλότερη σε σύγκριση με τις τιμές που ισχύουν στις αντιπροσωπευτικές διεθνείς αγορές. Ο κατάλογος αυτός μπορεί να υποβληθεί σε τροποποιήσεις αν ο κατάλογος του ΟΟΣΑ «σχετικά με τους εξαγωγικούς περιορισμούς επί των βιομηχανικών πρώτων υλών» ή οποιαδήποτε βάση δεδομένων του ΟΟΣΑ που αντικαθιστά τον κατάλογο αυτόν εντοπίζει άλλα είδη μέτρων.
oΟι στρεβλώσεις πρέπει να αφορούν κατ’ ελάχιστο μία πρώτη ύλη που αντιπροσωπεύει, σε μεμονωμένη βάση, τουλάχιστον το 17 % του κόστους παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος, στη χώρα εξαγωγής·
oΗ τιμή της στρεβλωμένης πρώτης ύλης πρέπει να είναι σημαντικά χαμηλότερη από τις τιμές στις αντιπροσωπευτικές διεθνείς αγορές·
oΗ Επιτροπή πρέπει να εξακριβώσει ότι ένα υψηλότερο επίπεδο μέτρων συνάδει με το συμφέρον της Ένωσης, εξετάζοντας όλες τις σχετικές πληροφορίες, όπως την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα στη χώρα εξαγωγής, τον ανταγωνισμό στην αγορά πρώτων υλών και την επίπτωση στις αλυσίδες εφοδιασμού για τις ενωσιακές εταιρείες.
2.Ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού στις έρευνες αντιντάμπινγκ — Άρθρο 7 παράγραφος 2α του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ
2.1.Η διαδικασία
Για να εξετάσει η Επιτροπή τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να εφαρμόζεται ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού, πρέπει να διαθέτει επαρκείς αποδείξεις «σημαντικών στρεβλώσεων όσον αφορά τις πρώτες ύλες» που να πληρούν τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις. Οι στρεβλώσεις αυτές εξετάζονται κατά την έρευνα μόνο αφού η Επιτροπή διαπιστώσει ότι τα περιθώρια ντάμπινγκ είναι υψηλότερα από τα περιθώρια πώλησης σε χαμηλότερες τιμές. Σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες του ΠΟΕ και της ΕΕ, το επιβαλλόμενο επίπεδο δασμού δεν μπορεί να υπερβαίνει το περιθώριο ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε και, συνεπώς, η ανάλυση των νομικών προϋποθέσεων και της ύπαρξης στρεβλώσεων θα στερούνταν αντικειμένου σε αυτές τις περιστάσεις.
2.2.Οι έρευνες
Η Επιτροπή επέβαλε οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ σε 34 υποθέσεις που κινήθηκαν και αναφέρονται στην παρούσα επανεξέταση. Κατάλογος των υποθέσεων παρατίθεται στο παράρτημα 1.
Εκ των 34 ερευνών, ζήτημα σημαντικών στρεβλώσεων όσον αφορά τις πρώτες ύλες ανέκυψε σε 13 υποθέσεις.
2.2.1.Περιθώρια ντάμπινγκ κατώτερα από τα περιθώρια πώλησης σε χαμηλότερες τιμές — δεν εξετάστηκαν σημαντικές στρεβλώσεις
Σε τέσσερις έρευνες [Προϊόντα εξώθησης αλουμινίου καταγωγής Κίνας (2021), Πλατέα προϊόντα θερμής έλασης από σίδηρο/χάλυβα καταγωγής Τουρκίας (2021), Πλατέα προϊόντα ψυχρής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδονησίας (2021) και Ηλεκτρόδια γραφίτη καταγωγής Κίνας (2022)], τα περιθώρια ντάμπινγκ που διαπιστώθηκαν ήταν χαμηλότερα από τα περιθώρια πώλησης σε χαμηλότερες τιμές. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν εξέτασε τις στρεβλώσεις όσον αφορά τις πρώτες ύλες, καθώς μπορούσαν να επιβληθούν μέτρα μόνο στο επίπεδο των περιθωρίων ντάμπινγκ.
2.2.2.Περιθώρια πώλησης σε χαμηλότερες τιμές κατώτερα από τα περιθώρια ντάμπινγκ — εξετάστηκαν σημαντικές στρεβλώσεις
Για τις υπόλοιπες εννέα υποθέσεις, τα περιθώρια ντάμπινγκ ήταν υψηλότερα, για ορισμένες εταιρείες, συγκριτικά με τα περιθώρια πώλησης σε χαμηλότερες τιμές. Συνεπώς, η Επιτροπή εξέτασε αν πληρούνταν οι προϋποθέσεις δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 2α του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
Σε τρεις από τις εννέα αυτές υποθέσεις [Ασβεστοπυρίτιο (2022), Πλατέα προϊόντα έλασης από αλουμίνιο (2021) και Αλουμινόχαρτο προς μεταποίηση (2021) — όλα καταγωγής Κίνας], οι πρώτες ύλες αντιπροσώπευαν σε μεμονωμένη βάση άνω του 17 % του κόστους παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος. Ωστόσο, στην περίπτωση του ασβεστοπυριτίου, η Επιτροπή δεν διαπίστωσε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας στις επαρχίες του βόρειου τμήματος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στρεβλωνόταν από ένα σύστημα διπλής τιμολόγησης και, επιπλέον, ότι στην εν λόγω περιοχή δεν ήταν εγκατεστημένος κανένας συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας. Ένας παραγωγός προσκόμισε επίσης στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας ήταν υψηλότερες στην επαρχία του από ό,τι στις επαρχίες που προσδιορίζονταν στην καταγγελία. Σε σχέση με τις δύο υποθέσεις που αφορούσαν προϊόντα αλουμινίου, οι εγχώριες τιμές των πλινθωμάτων αλουμινίου, που αποτέλεσαν αντικείμενο καταγγελίας όσον αφορά στρεβλώσεις, δεν ήταν σημαντικά χαμηλότερες από τις τιμές στις αντιπροσωπευτικές διεθνείς αγορές. Στην περίπτωση του αλουμινόχαρτου προς μεταποίηση, οι τιμές διακυμάνθηκαν σε επίπεδα ανώτερα και κατώτερα των διεθνών τιμών αναφοράς. Κατά συνέπεια, στις τρεις αυτές έρευνες, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 7 παράγραφος 2α του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και επιβλήθηκαν τα μέτρα στο επίπεδο του περιθωρίου πώλησης σε χαμηλότερες τιμές.
Όσον αφορά τα πλατέα προϊόντα ψυχρής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδίας (2021), οι στρεβλώσεις σχετίζονταν με το χρώμιο το οποίο αντιπροσωπεύει πάνω από το 17 % του κόστους παραγωγής. Το περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές για έναν Ινδό παραγωγό-εξαγωγέα, την Chromeni, ήταν κατώτερο του περιθωρίου ντάμπινγκ. Ωστόσο, η Chromeni στην πραγματικότητα δεν χρησιμοποίησε την πρώτη ύλη που αποτελούσε αντικείμενο στρεβλώσεων και, συνεπώς, δεν ήταν απαραίτητη περαιτέρω ανάλυση σε σχέση με την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 2α και του άρθρου 7 παράγραφος 2β του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
Σε δύο περαιτέρω έρευνες [Ορισμένα φύλλα και ρόλοι θερμής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδονησίας και Κίνας (2020)], το ζήτημα των στρεβλώσεων όσον αφορά τις πρώτες ύλες είχε ως ακολούθως. Όσον αφορά την Ινδονησία, υπήρχαν στρεβλώσεις στο εμπόριο μεταλλεύματος νικελίου το οποίο αντιπροσωπεύει πάνω από το 17 % του κόστους παραγωγής. Στις στρεβλώσεις αυτές συγκαταλέγονταν τα εξής: απαγόρευση εξαγωγών, φόρος εξαγωγών, απαίτηση αδειοδότησης και de facto ποσόστωση των εξαγωγών αυτών. Η τιμή που καταβλήθηκε για το μετάλλευμα νικελίου ήταν σημαντικά χαμηλότερη (πάνω από 30 %) από την τιμή στην αντιπροσωπευτική διεθνή αγορά (Φιλιππίνες). Όσον αφορά την Κίνα, διαπιστώθηκαν σημαντικές στρεβλώσεις όπως φόρος εξαγωγών και απαίτηση αδειοδότησης για ορισμένες πρώτες ύλες (σκραπ ανοξείδωτου χάλυβα, σιδηροπυρίτιο, χυτοσίδηρος νικελίου και σιδηροχρώμιο, βανάδιο και σιδηρονικέλιο). Διαπιστώθηκε ότι τουλάχιστον μία εξ αυτών αντιπροσώπευε πάνω από το 17 % του κόστους παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος. Οι τιμές για τις εν λόγω κύριες πρώτες ύλες ήταν σημαντικά χαμηλότερες από τις τιμές στις αντιπροσωπευτικές διεθνείς αγορές και, ως εκ τούτου, συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 7 παράγραφος 2α του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ. Ωστόσο, η εξέταση του συμφέροντος της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2β του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ διαπίστωσε ότι ο αντίκτυπος των μέτρων στις εξαγωγές από τη ΛΔΚ και την Ινδονησία, στο επίπεδο του περιθωρίου ντάμπινγκ, θα ήταν δυσανάλογος δεδομένων των προβλεπόμενων σοβαρών αρνητικών επιπτώσεων στις αλυσίδες εφοδιασμού και στην οικονομική βιωσιμότητα ενός σημαντικού χρήστη που αντιπροσωπεύει το 30 % έως το 40 % της κατανάλωσης εντός της ΕΕ. Σχετικά με τον αντίκτυπο στις αλυσίδες εφοδιασμού, η Επιτροπή σημείωσε ότι άλλοι ενωσιακοί παραγωγοί του υπό εξέταση προϊόντος, παρά το γεγονός ότι διέθεταν σημαντική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, δεν είχαν προμηθεύσει σχεδόν καθόλου τον εν λόγω χρήστη. Επιπροσθέτως, ο δυνητικός όγκος των εισαγωγών από άλλες χώρες εξαγωγής ήταν περιορισμένος. Επιπλέον, ο επηρεαζόμενος χρήστης θα έπρεπε ήδη να αναδιοργανώσει τις αξιακές αλυσίδες για να αντισταθμίσει τον αντίκτυπο των μέτρων που βασίζονται στο χαμηλότερο περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές, δεδομένου του πιθανού αντικτύπου των εν λόγω μέτρων στην κερδοφορία. Η Επιτροπή παρατήρησε ότι η ικανότητα του χρήστη να μετακυλήσει μεγάλες αυξήσεις του κόστους στους πελάτες του εγείρει ερωτήματα, καθώς οι κύριοι ανταγωνιστές του χρήστη στην αγορά επόμενου σταδίου ήταν ακριβώς οι ίδιοι ενωσιακοί παραγωγοί του υπό εξέταση προϊόντος. Ως εκ τούτου, η εφαρμογή υψηλότερου δασμολογικού συντελεστή δεν ήταν προς το συμφέρον της Ένωσης και, κατά συνέπεια, η επιβολή των μέτρων έγινε στον χαμηλότερο συντελεστή για την εξάλειψη της ζημίας που προκαλείται στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής.
Στις υπόλοιπες τρεις υποθέσεις, ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού προσαρμόστηκε για ορισμένους ή όλους τους εξαγωγείς.
Η πρώτη υπόθεση αντιντάμπινγκ στην ΕΕ η οποία οδήγησε σε προσαρμογή του κανόνα του χαμηλότερου δασμού ήταν αυτή που αφορούσε μείγματα ουρίας και νιτρικού αμμωνίου (στο εξής: UAN) καταγωγής Ρωσίας (2019). Εντοπίστηκαν στρεβλώσεις όσον αφορά το φυσικό αέριο, τις κύριες εισροές πρώτης ύλης για το UAN, ήτοι φόρος εξαγωγών, απαιτήσεις αδειοδότησης και διπλή τιμολόγηση. Οι τιμές του φυσικού αερίου ήταν σημαντικά χαμηλότερες από την τιμή Waidhaus (τιμή του εξαγόμενου ρωσικού φυσικού αερίου στα γερμανικά/τσεχικά σύνορα). Για το σύνολο των συνεργασθεισών εταιρειών-εξαγωγέων, τα περιθώρια ντάμπινγκ ήταν υψηλότερα από τα περιθώρια πώλησης σε χαμηλότερες τιμές. Κατά την εξέταση του συμφέροντος της Ένωσης, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα στο υψηλότερο επίπεδο ντάμπινγκ δεν θα επηρέαζαν αρνητικά την αλυσίδα εφοδιασμού στην ΕΕ και ότι οποιαδήποτε επίπτωση θα ήταν περιορισμένη και όχι δυσανάλογη. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι εκείνη τη χρονική στιγμή τα λιπάσματα αντιπροσώπευαν συνολικά το 1 % των γεωργικών δαπανών. Για τις ειδικευμένες εκμεταλλεύσεις με μεγαλύτερη εξάρτηση από το UAN, θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει έως και 10 % του κόστους παραγωγής, και μια αύξηση στους δασμούς, ακόμη και στο υψηλότερο προταθέν επίπεδο, θα είχε αντίκτυπο της τάξης περίπου του 3 % του κόστους. Δεδομένου ότι οι ενωσιακοί παραγωγοί δεν ζημιώνονται μόνο από το ντάμπινγκ, αλλά υφίστανται πρόσθετες στρεβλώσεις του εμπορίου σε σύγκριση με τους παραγωγούς-εξαγωγείς της Ρωσίας, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένας δασμός χαμηλότερος από το περιθώριο ντάμπινγκ δεν θα ήταν επαρκής για την εξάλειψη της ζημίας που προκαλείται στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Ως εκ τούτου, τα μέτρα που βασίστηκαν στα περιθώρια ντάμπινγκ διακυμάνθηκαν από 20 % έως 31,9 % σε σύγκριση με τα περιθώρια πώλησης σε χαμηλότερες τιμές που διακυμάνθηκαν από 13,7 % έως 16,3 %, τα οποία θα είχαν εφαρμοστεί απουσία στρεβλώσεων στο εμπόριο των πρώτων υλών.
Σε δύο άλλες έρευνες [Προϊόντα ηλεκτρολυτικά επιχρωμιωμένου χάλυβα καταγωγής Κίνας (2022) και Λιπαρά οξέα καταγωγής Ινδονησίας (2023)], ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού προσαρμόστηκε για έναν συνεργασθέντα εξαγωγέα και για «Όλους τους άλλους» σε εκάστη των υποθέσεων.
Στην έρευνα με αντικείμενο τα προϊόντα ηλεκτρολυτικά επιχρωμιωμένου χάλυβα που αφορούσε την Κίνα, η Επιτροπή εξέτασε την ύπαρξη σημαντικών στρεβλώσεων αναφορικά με μία μόνο επιχείρηση (Handan Jintai), καθώς το περιθώριο ντάμπινγκ της ήταν υψηλότερο από το περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές. Η έρευνα αποκάλυψε ότι υπήρχαν σημαντικές στρεβλώσεις υπό μορφή επιστροφών ΦΠΑ για ρόλους θερμής έλασης και ότι οι τιμές για την εν λόγω πρώτη ύλη που παρατηρήθηκαν σε μη στρεβλωμένη αντιπροσωπευτική αγορά ήταν κατά 30 % έως 50 % υψηλότερες από αυτές που κατέβαλε η Handan Jintai. Υπήρχε σημαντική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα στην Κίνα η οποία είχε τη δυνατότητα να αυξήσει τον παγκόσμιο εφοδιασμό, να συμπιέσει τις τιμές και να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα του μέτρου αν δεν οριζόταν στο επίπεδο του ντάμπινγκ. Επίσης, οι χρήστες θα είχαν πρόσβαση στα προϊόντα ηλεκτρολυτικά επιχρωμιωμένου χάλυβα από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής ή από λοιπές τρίτες χώρες, ακόμη και αν μειώνονταν οι εισαγωγές από την Κίνα λόγω υψηλότερου δασμού. Η Επιτροπή κατέληξε, συνεπώς, στο συμπέρασμα ότι η επιβολή υψηλότερων δασμών στην εν λόγω επιχείρηση (53,9 % έναντι 23,9 %) ήταν προς το συμφέρον της Ένωσης. Ο δασμός σε επίπεδο χώρας για τους παραγωγούς-εξαγωγείς που δεν συνεργάστηκαν βασίστηκε στο υψηλότερο περιθώριο ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε για τη Handan Jintai. Για λόγους συμφέροντος της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 21 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή αποφάσισε ότι τα μέτρα θα έπρεπε να διαμορφωθούν ως ένα ορισμένο ποσό ανά τόνο.
Στην έρευνα με αντικείμενο τα λιπαρά οξέα, το περιθώριο ντάμπινγκ για έναν συνεργαζόμενο εξαγωγέα, την P.T. Musim Mas, ήταν υψηλότερο από το περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές. Σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία, η έρευνα διαπίστωσε σημαντικές στρεβλώσεις με τη μορφή φόρου εξαγωγής για το ακατέργαστο φοινικέλαιο και το ακατέργαστο φοινικοπυρηνέλαιο. Οι εν λόγω πρώτες ύλες αντιπροσώπευαν ποσοστό ανώτερο του 40 % και του 50 %, αντιστοίχως, του κόστους παραγωγής, ενώ διαπιστώθηκε ότι οι τιμές ήταν σημαντικά χαμηλότερες από τις τιμές που επικρατούσαν στη διεθνή αγορά. Κατά την εφαρμογή της εξέτασης του συμφέροντος της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 2β του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι υπήρχε σημαντική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα στην Ινδονησία η οποία μπορούσε να αυξήσει τον παγκόσμιο εφοδιασμό, να συμπιέσει τις τιμές και να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα του μέτρου αν δεν οριζόταν στο επίπεδο ντάμπινγκ. Η Επιτροπή κατέληξε, επίσης, στο συμπέρασμα ότι οι ενωσιακοί παραγωγοί ή λοιπές τρίτες χώρες μπορούσαν να προμηθεύσουν τους χρήστες, ακόμη και αν οι εισαγωγές από την Ινδονησία μειώνονταν. Συνεπώς, ήταν σκόπιμη η επιβολή μέτρων στο υψηλότερο επίπεδο (46,4 % έναντι 30,5 %) για την P.T. Musim Mas.
2.3.Αξιολόγηση
Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες και ενισχυμένες νομοθετικές ρυθμίσεις σχετικά με τα μέσα εμπορικής άμυνας (στο εξής: ΜΕΑ), η ΕΕ έκρινε αναγκαία την αντιμετώπιση σημαντικών στρεβλώσεων όσον αφορά τις πρώτες ύλες σε χώρες εξαγωγής που παρέχουν σε ορισμένους παραγωγούς-εξαγωγείς υπολογίσιμο αθέμιτο πλεονέκτημα όσον αφορά το κόστος των κυριότερων εισροών τους. Οι πρακτικές αυτές επιτείνουν τη ζημία που προκαλείται στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής από τις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Οι τροποποιήσεις που εισήχθησαν στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων για τον εκσυγχρονισμό διασφαλίζουν ότι οι αναθεωρημένες αρχές του κανόνα του χαμηλότερου δασμού παρέχουν επαρκή άμυνα κατά των εν λόγω επιζήμιων πρακτικών στρέβλωσης που ισχύουν στη χώρα εξαγωγής. Είναι σημαντικό το μέσο αντιντάμπινγκ να είναι επαρκώς εξοπλισμένο για την αντιμετώπιση της πρόσθετης ζημίας που προκύπτει από τα αθέμιτα και τεχνητά πλεονεκτήματα που ωφελούν ορισμένους εξαγωγείς και στρεβλώνουν τους ισότιμους όρους ανταγωνισμού.
Η εφαρμογή των νέων κανόνων δείχνει ότι είναι χρηστικοί και λειτουργικοί, καθώς και ότι έχουν αντίκρισμα στις περιπτώσεις όπου πληρούνται οι προϋποθέσεις. Παράλληλα, οι κανόνες σχεδιάστηκαν ώστε να διασφαλίζουν ότι η εφαρμογή του κανόνα του χαμηλότερου δασμού, ενός ακρογωνιαίου λίθου των κανόνων αντιντάμπινγκ της ΕΕ, μπορεί να παρακαμφθεί μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, εφόσον δικαιολογείται.
Η ανάλυση των σχετικών υποθέσεων ανέδειξε τα εξής:
·Οι κανόνες χαρακτηρίζονται ως αρκούντως διεξοδικοί και πολυδιάστατοι για την αντιμετώπιση πολλών και διαφορετικών σεναρίων που μπορεί να ανακύψουν στο πλαίσιο αυτό.
·Από τις έρευνες υπό επανεξέταση δεν προκύπτει ότι το κατώτατο όριο του 17 % (δηλαδή, οι πρώτες ύλες πρέπει να αντιπροσωπεύουν σε μεμονωμένη βάση πάνω από το 17 % του κόστους παραγωγής) θα έπαυε πλέον να είναι επαρκές. Πράγματι, αυτό το κατώτατο όριο επέτρεψε στον κλάδο να επικαλεστεί τις διατάξεις κατά το στάδιο των καταγγελιών στο 38 % των υποθέσεων αντιντάμπινγκ που κινήθηκαν στην περίοδο επανεξέτασης. Επιπλέον, όλες οι έρευνες επιβεβαίωσαν ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην καταγγελία σχετικά με την τήρηση του κατώτατου ορίου ήταν ορθοί.
·Η ανάλυση, παρά το γεγονός ότι είναι στοχευμένη, έχει αρκετά ευρύ πεδίο εφαρμογής και επικεντρώνεται σε όλες τις στρεβλώσεις όσον αφορά τις πρώτες ύλες που έχουν απτές επιπτώσεις στο κόστος παραγωγής και, ως εκ τούτου, επιτρέπει στην Επιτροπή να ενεργεί, όταν αυτό δικαιολογείται. Συγχρόνως, δεν επιβάλλει κυρώσεις σε εταιρείες που δεν αποκομίζουν όφελος από τις στρεβλώσεις όσον αφορά τις πρώτες ύλες, π.χ. σε περίπτωση που οι εταιρείες εξαγωγής δεν χρησιμοποιούν την πρώτη ύλη υπό εξέταση.
·Η εξέταση του συμφέροντος της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 2β συνιστά συμπληρωματική εγγύηση ζωτικής σημασίας με στόχο να διασφαλίζεται η μη επιβολή μέτρων υψηλότερου επιπέδου, αν επρόκειτο να επιφέρουν αρνητικές συνέπειες, παραδείγματος χάριν, στους χρήστες ή στην αξιακή αλυσίδα. Από την εξέταση των δύο υποθέσεων στις οποίες δεν επιβλήθηκαν μέτρα σε υψηλότερο επίπεδο ντάμπινγκ για λόγους που αφορούσαν το συμφέρον της Ένωσης (Ορισμένα φύλλα και ρόλοι θερμής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδονησίας και Κίνας) συνάχθηκε ότι το χαμηλότερο επίπεδο μέτρων είχε ουσιώδη αντίκτυπο στους όγκους των εισαγωγών, ενώ, συγχρόνως, τα μέτρα αυτά επέτρεψαν σε μεγάλο χρήστη, και σημαντικό εργοδότη εντός της Ένωσης, να συνεχίσει τις εισαγωγές χωρίς να επηρεάζεται δυσμενώς από υψηλότερο επίπεδο δασμών.
·Οι κανόνες δεν εισάγουν διακρίσεις, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι η προσαρμογή του κανόνα του χαμηλότερου δασμού εφαρμόστηκε σε υποθέσεις που αφορούσαν τη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδονησία.
3.Ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού σε έρευνες κατά των επιδοτήσεων — Άρθρο 12 παράγραφος 1 και άρθρο 15 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων
3.1.Η διαδικασία
Οι τροποποιήσεις που εισήχθησαν τον Ιούνιο του 2018 στο άρθρο 12 παράγραφος 1 και το άρθρο 15 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων ουσιαστικά περιόρισαν την εφαρμογή του κανόνα του χαμηλότερου δασμού σε περιπτώσεις στις οποίες η Επιτροπή κρίνει ότι ο ορισμός του ύψους των μέτρων στο επίπεδο των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων που διαπιστώθηκαν δεν είναι προς το συμφέρον της Ένωσης. Αν από την εξέταση του συμφέροντος της Ένωσης, η οποία λαμβάνει υπόψη όλα τα διάφορα εμπλεκόμενα συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένων των συμφερόντων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, των εισαγωγέων και των χρηστών, συνάγεται ότι η εφαρμογή μέτρων κατά των επιδοτήσεων είναι προς όφελος της Ένωσης, η Επιτροπή επιβάλλει αντισταθμιστικά μέτρα στο εν λόγω (υψηλότερο) επίπεδο.
3.2.Οι έρευνες
Η Επιτροπή έχει επιβάλει αντισταθμιστικά μέτρα σε οκτώ υποθέσεις που κινήθηκαν από τις 8 Ιουνίου 2018 και έπειτα. Σε έξι εξ αυτών των υποθέσεων, η Επιτροπή διενέργησε χωριστές έρευνες αντιντάμπινγκ σχετικά με τα ίδια προϊόντα ίδιας καταγωγής. Κατάλογος των υποθέσεων παρατίθεται στο παράρτημα 2.
Σε όλες τις υποθέσεις, σύμφωνα με την εξέταση του συμφέροντος της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 1, η Επιτροπή συμπέρανε ότι δεν συνέτρεχαν επιτακτικοί λόγοι να θεωρηθεί ότι η επιβολή αντισταθμιστικών μέτρων στο επίπεδο του συνολικού ύψους των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων δεν ήταν προς το συμφέρον της Ένωσης. Σε δύο από τις υποθέσεις αυτές, [Βιοντίζελ καταγωγής Ινδονησίας (2019) και Προϊόντα συνεχούς νήματος από γυάλινες ίνες καταγωγής Αιγύπτου (2020)], το συμπέρασμα είχε ήδη συναχθεί κατά το προκαταρκτικό στάδιο δυνάμει του άρθρου 12 παράγραφος 1.
Όσον αφορά τις δύο υποθέσεις κατά των επιδοτήσεων, για τις οποίες δεν διενεργήθηκαν χωριστές έρευνες αντιντάμπινγκ σχετικά με ίδια προϊόντα ίδιας καταγωγής, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι το ύψος της επιδότησης ήταν κατώτερο από τα περιθώρια πώλησης σε χαμηλότερες τιμές που διαπιστώθηκαν. Ως εκ τούτου, το πλήρες ποσό της επιδότησης θα είχε εξίσου επιβληθεί βάσει των κανόνων που υφίσταντο πριν από τον εκσυγχρονισμό.
Η κατάσταση στις έξι έρευνες, για τις οποίες διενεργήθηκαν χωριστές έρευνες αντιντάμπινγκ και έρευνες στον τομέα των αντισταθμιστικών δασμών, παρουσιάζει διαφορετικά αποτελέσματα.
Πριν από την αναθεώρηση/ενίσχυση των ΜΕΑ, ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού που εφαρμοζόταν στις έρευνες αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων συνεπαγόταν μόνο ένα επίπεδο εξάλειψης της ζημίας για αμφότερες τις διαδικασίες, δεδομένου ότι αφορούσαν τις ίδιες εισαγωγές. Κατά συνέπεια, στα συνδυασμένα μέτρα αντιντάμπινγκ και αντιστάθμισης είχε τεθεί ως ανώτατο όριο το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας. Από τότε που εισήχθησαν οι τροποποιήσεις τον Ιούνιο του 2018, η κατάσταση είναι διαφορετική. Γενικά, εξαιρουμένων των περιπτώσεων στις οποίες λόγοι συμφέροντος της Ένωσης υπαγορεύουν διαφορετικά μέτρα, τα αντισταθμιστικά μέτρα που πλέον επιβάλλονται συμπληρώνουν τυχόν χωριστούς δασμούς αντιντάμπινγκ, που ήδη καλύπτουν το πλήρες περιθώριο ζημίας που έχει καθοριστεί στις εν λόγω περιπτώσεις.
Αυτό αποδεικνύεται στις έρευνες αντιντάμπινγκ και τις έρευνες κατά των επιδοτήσεων που αφορούν το αλουμινόχαρτο καταγωγής Κίνας. Τα μέτρα αντιντάμπινγκ επιβλήθηκαν στα επίπεδα των περιθωρίων πώλησης σε χαμηλότερες τιμές με διακύμανση μεταξύ 23,6 % και 28,5 %. Πριν από τον εκσυγχρονισμό, ως ανώτατο όριο για το πλήρες επίπεδο των επιβληθέντων μέτρων αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων θα είχε τεθεί το εν λόγω επίπεδο εξάλειψης ζημίας. Ωστόσο, δυνάμει των τρεχόντων κανόνων, η Επιτροπή επέβαλε μέτρα κατά των επιδοτήσεων στα πλήρη επίπεδα των επιδοτήσεων που διαπιστώθηκαν, χωρίς αντίστοιχη μείωση των χωριστών μέτρων αντιντάμπινγκ, καθώς αυτό δεν ήταν αντίθετο προς το συμφέρον της Ένωσης. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα πρόσθετη άμυνα με διακύμανση μεταξύ 0,7 % και 18,2 %.
Στις χωριστές έρευνες αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων σε σχέση με πλατέα προϊόντα ψυχρής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδίας (2022) και υφάσματα από υαλοΐνες καταγωγής Κίνας (2020), επίσης παρατηρήθηκε επίπτωση στο επίπεδο των μέτρων. Οι νομοθετικές τροποποιήσεις οδήγησαν σε υψηλότερο επίπεδο μέτρων για ορισμένους εξαγωγείς από εκείνο που θα ίσχυε βάσει των προγενέστερων κανόνων. Στην περίπτωση των πλατέων προϊόντων ψυχρής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα, το τελικό επίπεδο μέτρων για την Chromeni Steels Private Ltd. περιλάμβανε το πλήρες ύψος των επιδοτήσεων της τάξης του 7,5 % και δασμολογικό συντελεστή αντιντάμπινγκ ύψους 35,3 % που ήδη κάλυπτε το περιθώριο ζημίας. Ομοίως, στην περίπτωση των υφασμάτων από υαλοΐνες, στον όμιλο Yuntianhua επιβλήθηκε το πλήρες ύψος επιδότησης της τάξης του 17 % και δασμολογικός συντελεστής αντιντάμπινγκ ύψους 37,6 % που επίσης κάλυπτε το πλήρες περιθώριο ζημίας. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, πριν από τις τροποποιήσεις, ως ανώτατο όριο του συνολικού τελικού επιπέδου μέτρων θα είχαν οριστεί τα επίπεδα εξάλειψης ζημίας.
Αντιθέτως, στις έρευνες αντιντάμπινγκ και τις έρευνες κατά των επιδοτήσεων που αφορούσαν Καλώδια οπτικών ινών καταγωγής Κίνας (2022), τα συνδυασμένα επιβληθέντα μέτρα αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών βασίστηκαν στα ποσά ντάμπινγκ και επιδοτήσεων και, μολονότι σημαντικά (διακυμάνθηκαν μεταξύ 19,7 % και 44 %), ήταν κατώτερα του περιθωρίου ζημίας. Ως εκ τούτου, οι νέοι κανόνες δεν μπορούσαν να έχουν επιπτώσεις, καθώς το επίπεδο του μέτρου αντιστοιχούσε στο μέγιστο επίπεδο άμυνας που επιτρέπεται βάσει των κανόνων του ΠΟΕ.
3.3.Αξιολόγηση
Η χορήγηση επιδοτήσεων από τρίτες χώρες αποτελεί πηγή αυξανόμενης ανησυχίας και είναι σημαντικό να καταστεί εμφανές ότι, σε περίπτωση που τέτοιες πρακτικές βλάπτουν τους ενωσιακούς παραγωγούς, αντιμετωπίζονται σθεναρά. Με την επιβολή αντισταθμιστικών μέτρων σε επίπεδο που αντανακλά πλήρως τα ποσά των επιδοτήσεων, η ΕΕ δείχνει ότι αντιμετωπίζει με αυστηρότητα τις σοβαρές επιζήμιες επιπτώσεις αυτής της αθέμιτης εμπορικής πρακτικής, και επίσης εξασφαλίζει την κατάλληλη άμυνα του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και ισότιμους όρους ανταγωνισμού.
Αυτό είναι ιδιαιτέρως εμφανές στις περιπτώσεις όπου εφαρμόζονται χωριστά μέτρα αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων σε ίδια προϊόντα ίδιας καταγωγής. Όπως εμφαίνεται στο τμήμα 1.5.4, η διάταξη αυτή είχε σημαντικό αντίκτυπο σε αρκετές χωριστές έρευνες αντιντάμπινγκ και έρευνες κατά των επιδοτήσεων σχετικά με ίδια προϊόντα ίδιας καταγωγής, ιδίως όσον αφορά το αλουμινόχαρτο προς μεταποίηση, τα πλατέα προϊόντα ψυχρής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα και τα υφάσματα από υαλοΐνες, με την αύξηση του συνδυασμένου επιπέδου άμυνας του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Συνεπώς, η υποβολή καταγγελιών κατά των επιδοτήσεων, πέραν των καταγγελιών αντιντάμπινγκ, αποφέρει πλέον σαφές όφελος στον κλάδο παραγωγής, διότι μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα πρόσθετη αλλά συγχρόνως κατάλληλη άμυνα.
Επιπλέον, είναι σαφές ότι, από τότε που έλαβε χώρα ο εκσυγχρονισμός, οι έρευνες κατά των επιδοτήσεων έχουν εντοπίσει ολοένα και πολυπλοκότερους τρόπους χορήγησης επιδοτήσεων, όπως μέσω διασυνοριακής χρηματοδοτικής στήριξης, μεταξύ άλλων. Δεδομένης της εξέλιξης αυτών των ιδιαιτέρως επιζήμιων πρακτικών, η Επιτροπή κρίνει απαραίτητο να συνεχίσει να εφαρμόζει αντισταθμιστικά μέτρα για την αντιστάθμιση του συνολικού ύψους των επιδοτήσεων που διαπιστώθηκαν, όπου αυτό δικαιολογείται. Ταυτόχρονα, η εξέταση του συμφέροντος της Ένωσης διατηρεί μια ζωτικής σημασίας ισορροπία και ευελιξία εντός του συστήματος, επιτρέποντας στην Επιτροπή να συνεκτιμήσει το συμφέρον όλων των οικονομικών φορέων.
4.Ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού σε αναλήψεις υποχρεώσεων — Άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων
Η Επιτροπή δεν έκανε δεκτές νέες αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές κατά τις έρευνες αντιντάμπινγκ και τις έρευνες κατά των επιδοτήσεων που κινήθηκαν από την έναρξη ισχύος της δέσμης μέτρων για τον εκσυγχρονισμό και έπειτα.
5.Επανεξέταση της εφαρμογής του άρθρου 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ — περίοδος εκ των προτέρων γνωστοποίησης
Οι τροποποιήσεις που επέφερε ο εκσυγχρονισμός εισήγαγαν την υποχρέωση της Επιτροπής να ενημερώνει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη τρεις εβδομάδες εκ των προτέρων (διάστημα το οποίο τροποποιήθηκε σε τέσσερις εβδομάδες τον Ιούνιο του 2020 κατόπιν επανεξέτασης) αν σκοπεύει να επιβάλει προσωρινά μέτρα αντιντάμπινγκ ή όχι (εκ των προτέρων γνωστοποίηση). Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, η Επιτροπή δύναται να καταγράφει τις εισαγωγές, προς αποφυγή σχηματισμού αποθεμάτων που θα μπορούσε να εξουδετερώσει το επανορθωτικό αποτέλεσμα των δασμών, επιτρέποντας την αναδρομική είσπραξη δασμών για την εν λόγω περίοδο, εφόσον κρίνεται απαραίτητο.
Το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ επίσης τροποποιήθηκε ώστε η Επιτροπή να έχει τη δυνατότητα να αναλύει, στις περιπτώσεις όπου δεν έχουν καταγραφεί οι εισαγωγές, κατά πόσον υπήρξε σημαντική αύξηση των εισαγωγών κατά την περίοδο της εκ των προτέρων γνωστοποίησης η οποία προκάλεσε πρόσθετη ζημία. Εάν η ανάλυση επιβεβαιώσει το γεγονός αυτό, η Επιτροπή θα μπορεί να συνυπολογίζει την εν λόγω πρόσθετη ζημία με την προσαρμογή του περιθωρίου ζημίας προς τα πάνω.
Η Επιτροπή επέβαλε οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ σε 34 υποθέσεις που κινήθηκαν μετά τις 8 Ιουνίου 2018. Η Επιτροπή επέβαλε προσωρινά μέτρα σε 22 από αυτές και δεν κατέγραψε τις εισαγωγές σε 11 υποθέσεις. Η τελευταία στήλη του παραρτήματος 1 παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τις υποθέσεις.
Από τη λεπτομερή εξέταση των 11 υποθέσεων προέκυψαν τα ακόλουθα:
oΣτις έρευνες για το Αλουμινόχαρτο προς μεταποίηση (2021) και το Ασβεστοπυρίτιο (2022) —αμφότερα καταγωγής Κίνας— οι εισαγωγές κατά την περίοδο της εκ των προτέρων γνωστοποίησης μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά 47 % και 36 %, αντιστοίχως. Στην έρευνα για τη Μονοαιθυλενογλυκόλη καταγωγής Σαουδικής Αραβίας (2021), οι εισαγωγές ήταν χαμηλότερες κατά 15,3 % εκείνη την περίοδο.
oΣτις έρευνες με αντικείμενο τους Χαλύβδινους τροχούς δρόμου (2020) και τα Πλατέα προϊόντα έλασης από αλουμίνιο (2021) —αμφότερα καταγωγής Κίνας— δεν σημειώθηκε αύξηση των εισαγωγών κατά την περίοδο της εκ των προτέρων γνωστοποίησης.
oΣτην έρευνα για τα Συστήματα ηλεκτροδίων γραφίτη καταγωγής Κίνας (2022), παρά την αύξηση των εισαγωγών κατά 5,5 % την περίοδο της εκ των προτέρων γνωστοποίησης, αυτή δεν ήταν ουσιώδης.
oΣτις υπόλοιπες πέντε έρευνες [Ορισμένα είδη βαρέος θερμικού χαρτιού καταγωγής Κορέας (2020), Μονοαιθυλενογλυκόλη καταγωγής ΗΠΑ (2021), Κόντρα-πλακέ σημύδας καταγωγής Ρωσίας (2021), Προϊόντα ηλεκτρολυτικά επιχρωμιωμένου χάλυβα καταγωγής Κίνας και Βραζιλίας (2022)], η Επιτροπή διαπίστωσε σημαντική αύξηση των εισαγωγών κατά την περίοδο της εκ των προτέρων γνωστοποίησης. Οι αυξήσεις κυμάνθηκαν από 39 % για τη Μονοαιθυλενογλυκόλη έως σχεδόν 99 % για το κόντρα-πλακέ σημύδας. Προς αντιμετώπιση της πρόσθετης ζημίας που προκλήθηκε από αυτές τις σημαντικά αυξημένες εισαγωγές, η Επιτροπή προέβη σε κατάλληλες αναπροσαρμογές για την αύξηση των επιπέδων εξάλειψης της ζημίας. Με εξαίρεση τα μέτρα για τα προϊόντα ηλεκτρολυτικά επιχρωμιωμένου χάλυβα καταγωγής Κίνας και Βραζιλίας, τα μέτρα που λήφθηκαν στις υπόλοιπες υποθέσεις βασίστηκαν στο περιθώριο ντάμπινγκ. Κατά συνέπεια, η αναπροσαρμογή του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας δεν επηρέασε το επίπεδο των επιβληθέντων μέτρων, δεδομένου ότι ως ανώτατο όριο των δασμών τέθηκαν τα αντίστοιχα περιθώρια ντάμπινγκ, τα οποία συνιστούν τη μέγιστη επιτρεπόμενη άμυνα σύμφωνα με το δίκαιο του ΠΟΕ και της ΕΕ. Στις υποθέσεις με αντικείμενο τα προϊόντα ηλεκτρολυτικά επιχρωμιωμένου χάλυβα, η αναπροσαρμογή της τάξης του 4,1 % για την αντιμετώπιση της πρόσθετης ζημίας κατά την περίοδο της εκ των προτέρων γνωστοποίησης είχε επίπτωση στο επίπεδο των τελικών μέτρων.
6.Συμπέρασμα
Η επανεξέταση και αξιολόγηση των σχετικών εκσυγχρονισμένων διατάξεων αναφορικά με την αναθεωρημένη εφαρμογή του κανόνα του χαμηλότερου δασμού δείχνουν ότι επιτεύχθηκαν πλήρως οι επιδιωκόμενοι στόχοι τους για παροχή επαρκών διορθωτικών μέτρων κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων.
Οι νομοθετικές τροποποιήσεις υπό εξέταση καταρτίστηκαν επιμελώς ώστε να παράσχουν σθεναρότερη άμυνα ενάντια σε ιδιαιτέρως επιζήμια είδη σημαντικών στρεβλώσεων όσον αφορά τις πρώτες ύλες και γενικότερες πρακτικές επιδοτήσεων. Σε ποσοστό έως και 38 % των περιπτώσεων αντιντάμπινγκ που κινήθηκαν κατά την περίοδο επανεξέτασης, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ανέδειξε σημαντικές στρεβλώσεις όσον αφορά τις πρώτες ύλες όπως ορίζονται στις νέες νομοθετικές ρυθμίσεις. Σε ορισμένες από τις εν λόγω υποθέσεις, η Επιτροπή μπορούσε να θεσπίσει μέτρο σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό που θα επιβαλλόταν πριν από τις αντίστοιχες νομοθετικές τροποποιήσεις. Επανεξέταση των πρακτικών δείχνει ότι το τρέχον πεδίο εφαρμογής και τα κατώτατα όρια είναι επαρκή και κατάλληλα να διασφαλίσουν τη δέουσα και ισορροπημένη άμυνα ενάντια σε στρεβλώσεις όσον αφορά τις πρώτες ύλες. Ομοίως, η κατάργηση του κανόνα του χαμηλότερου δασμού στις πρακτικές κατά των επιδοτήσεων παρείχε υψηλότερη προστασία στους παραγωγούς της ΕΕ που εκτίθεντο σε επιδοτούμενες εισαγωγές.
Η εξέταση του συμφέροντος της Ένωσης εξασφάλισε ότι η ενισχυμένη πρακτική εμπορικής άμυνας παραμένει στοχευμένη και εξισορροπημένη.
Βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή δεν έκρινε αναγκαίο να καταρτίσει νομοθετική πρόταση που να συνοδεύει την τρέχουσα επανεξέταση και αξιολόγηση, όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και στο άρθρο 32α παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων. Όπως ορίζουν οι προαναφερθείσες διατάξεις, η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί στενά την κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη τις εξελισσόμενες πολιτικές προτεραιότητες και τις διαρκείς προκλήσεις που ανακύπτουν στο γεωπολιτικό πλαίσιο.
Παράρτημα 1
ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ
Παράρτημα 2
ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
