ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Βρυξέλλες, 30.6.2021

COM(2021) 343 final

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Μακροπρόθεσμες προβλέψεις μελλοντικών εισροών και εκροών του προϋπολογισμού της ΕΕ (2021-2027)

Περιεχόμενα

1.    Εισαγωγή    

2.    Προβλέψεις εκροών του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027    

2.1.    Πληρωμές για νέες αναλήψεις υποχρεώσεων    

2.2.    Πληρωμές για αναλήψεις υποχρεώσεων προ του 2021    

2.3.    Αποδεσμεύσεις    

2.4.    NextGenerationEU    

2.5.    Εξέλιξη του επιπέδου των εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων    

3.    Προβλέψεις εισροών του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027    

4.    Συμπεράσματα    

Παράρτημα Ι — Παραδοχές προβλέψεων    

1.    Συγκεκριμένες παραδοχές κύριων στοιχείων δαπανών    

1.1.    ΕΔΕΤ 2014-2020 και κονδύλια πολιτικής συνοχής 2021-2027    

1.2.    Αγροτική ανάπτυξη    

1.3.    Άμεσες ενισχύσεις και μέτρα στήριξης της αγοράς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής    

1.4.    Άλλα προγράμματα και κονδύλια    

1.5.    Διοίκηση    

1.6.    Ειδικοί μηχανισμοί    

2.    Παραδοχές πρόβλεψης εσόδων    

2.1.    Εφαρμοστέα νομοθεσία    

2.2.    Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι    

2.3.    Εθνικές συνεισφορές    

2.4.    Λοιπά έσοδα    

Παράρτημα ΙΙ — Αποτελέσματα των προβλέψεων    

Πίνακας 1 — Μακροπρόθεσμες προβλέψεις μελλοντικών εκροών εντός της περιόδου 2021-2027 για το ΠΔΠ    

Πίνακας 2 — Μακροπρόθεσμες προβλέψεις εκροών για το NextGenerationEU    

Πίνακας 3 — Μεταβολή στο σύνολο εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων από το 2021 έως το 2027    

Πίνακας 4 — Μακροπρόθεσμες προβλέψεις μελλοντικών εισροών του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027    

1.Εισαγωγή

Η παρούσα έκθεση παρέχει προβλέψεις για τις εισροές και τις εκροές του προϋπολογισμού της ΕΕ κατά την περίοδο 2021-2027 1 . Πρόκειται για την πρώτη έκθεση σχετικά με τις μακροπρόθεσμες προβλέψεις που εκδίδεται έπειτα από τη θέσπιση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (στο εξής: ΠΔΠ) 2021-2027 2 και του μέσου NextGenerationEU 3 . Ο μακροπρόθεσμος προϋπολογισμός της ΕΕ (το ΠΔΠ), σε συνδυασμό με το NextGenerationEU, θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη δέσμη κινήτρων που χρηματοδοτήθηκε ποτέ στην Ευρώπη ανερχόμενη συνολικά σε 1,8 τρισ. EUR (σε τιμές 2018). Το NextGenerationEU, ένα έκτακτο και προσωρινό μέσο, σχεδιάστηκε για να ενισχύσει την ανάκαμψη από την οικονομική, κοινωνική και υγειονομική κρίση που προκάλεσε η πανδημία COVID-19. Το ΠΔΠ αντικατοπτρίζει τις προτεραιότητες της Ένωσης για την περίοδο 2021-2027, στηρίζοντας την πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση προκειμένου η ευρωπαϊκή οικονομία να καταστεί περισσότερο δίκαιη, ανθεκτική και βιώσιμη για τις μελλοντικές γενιές. 

Η έκθεση εκδίδεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 247 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του δημοσιονομικού κανονισμού 4 . Σύμφωνα με το σημείο 8 της διοργανικής συμφωνίας 5 και προκειμένου να καταστεί δυνατή μια ολοκληρωμένη θεώρηση των εισροών εσόδων και των εκροών δαπανών κάτω από τα ανώτατα όρια του νέου ΠΔΠ για ολόκληρη τη διάρκειά του, οι προβλέψεις καλύπτουν κατ’ εξαίρεση επτά έτη —από το 2021 έως το 2027.

Επιπλέον, η έκθεση περιλαμβάνει, ως νέο στοιχείο, τις προβλεπόμενες πληρωμές σε όλα τα προγράμματα που επωφελούνται από το NextGenerationEU. Η δαπάνη αυτή είναι επιπρόσθετη στις δαπάνες στο πλαίσιο του ΠΔΠ και θα χρηματοδοτηθεί αποκλειστικά από έσοδα προερχόμενα από το προϊόν δανειοληπτικών πράξεων στις κεφαλαιαγορές (που αποτελούν εξωτερικά έσοδα για ειδικό προορισμό).

Οι πληρωμές από τον προϋπολογισμό της ΕΕ έπονται των αναλήψεων υποχρεώσεων. Οι προβλέψεις στην παρούσα έκθεση βασίζονται στις αναλήψεις υποχρεώσεων του δημοσιονομικού προγραμματισμού που συνοδεύει το σχέδιο προϋπολογισμού του 2022, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών προσαρμογών προγραμμάτων που απορρέουν από το άρθρο 5 του κανονισμού για το ΠΔΠ 6 καθώς και της επαναχρησιμοποίησης των αποδεσμεύσεων σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 7 του δημοσιονομικού κανονισμού. Για το 2021 η έκθεση αντικατοπτρίζει τον εγκριθέντα προϋπολογισμό της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του διορθωτικού προϋπολογισμού αριθ. 1/2021 και των σχεδίων διορθωτικού προϋπολογισμού αριθ. 1 και 3/2021· για το 2022 αντικατοπτρίζει την πρόταση της Επιτροπής για το σχέδιο προϋπολογισμού 8 .

Όσον αφορά τα έσοδα, οι προβλέψεις βασίζονται στο νέο σύστημα εσόδων της απόφασης ιδίων πόρων που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2020 9 και η οποία άρχισε να ισχύει την 1η Ιουνίου 2021 με αναδρομική εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2021. Οι προβλέψεις των εσόδων λαμβάνουν επίσης υπόψη τη συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας 10 (στο εξής: συμφωνία αποχώρησης).

2.Προβλέψεις εκροών του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027

Οι πληρωμές για τη διάρκεια του ΠΔΠ αναμένεται να ανέλθουν σε 1 199,7 δισ. EUR, εκ των οποίων 1 190,6 δισ. EUR στο πλαίσιο του ανώτατου ορίου πληρωμών του ΠΔΠ. Οι προβλέψεις περιλαμβάνουν εκτιμήσεις για τις μελλοντικές ειδικές προσαρμογές προγραμμάτων που απορρέουν από το άρθρο 5 του κανονισμού για το ΠΔΠ και για την επαναχρησιμοποίηση των αποδεσμεύσεων σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 του δημοσιονομικού κανονισμού, οι οποίες θα χορηγηθούν κατά την περίοδο 2023-2027. Οι ειδικές προσαρμογές προγραμμάτων θα έχουν επίσης ως αποτέλεσμα την αυτόματη ανοδική προσαρμογή των ανώτατων ορίων του ΠΔΠ για αναλήψεις υποχρεώσεων και πληρωμές την περίοδο 2023-2027 (πλέον της προσαρμογής που έχει ήδη εφαρμοστεί για το 2022) 11 για εκτιμώμενο ποσό 11 δισ. EUR. Το ακριβές επίπεδο καθορίζεται ετησίως, ανάλογα με τα έσοδα από τα πρόστιμα ανταγωνισμού κατά το προηγούμενο έτος.

Γράφημα 1 — Προβλέψεις πληρωμών ανά κατηγορία

Οι προβλεπόμενες πληρωμές στο πλαίσιο του ΠΔΠ δεν κατανέμονται εξίσου ανά έτος. Εξαρτώνται από την αναμενόμενη εξέλιξη: 1) της σταδιακής εισαγωγής πληρωμών υπέρ των νέων προγραμμάτων δαπανών (76 % του συνόλου των πληρωμών) και 2) των πληρωμών εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 2014-2020 και νωρίτερα (24 % των πληρωμών). Ο εκτιμώμενος ετήσιος μέσος όρος των εκροών είναι 171 δισ. EUR. Για την πρώτη πενταετία, τα επίπεδα των προβλέψεων είναι χαμηλότερα του μέσου όρου ενώ για την τελευταία διετία είναι πάνω από τον μέσο όρο. Η διαφορά μεταξύ του έτους κορύφωσης των πληρωμών (2027) και των ετών για τα οποία αναμένονται οι χαμηλότερες πληρωμές (2023-2024) είναι περίπου 29 δισ. EUR. Σύμφωνα με το μοντέλο που παρατηρήθηκε σε προηγούμενα ΠΔΠ, το χαμηλότερο επίπεδο πληρωμών το οποίο εκτιμάται για τα ενδιάμεσα έτη του ΠΔΠ οφείλεται στην εκταμίευση των περισσότερων πληρωμών περάτωσης του προηγούμενου δημοσιονομικού πλαισίου και στο γεγονός ότι τα νέα προγράμματα δαπανών επιτυγχάνουν αποτελεσματικά τον κανονικό τους ρυθμό κατά το δεύτερο ήμισυ του ΠΔΠ.

Ωστόσο, σε συνδυασμό με το NextGenerationEU (εκτός των ανώτατων ορίων του ΠΔΠ), οι πληρωμές αναμένεται να είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό εμπροσθοβαρείς την περίοδο 2021-2024 (ετήσιος μέσος όρος 247 δισ. EUR) χάρη στις πρόσθετες δαπάνες για τη στήριξη της οικονομικής ανάκαμψης της Ευρώπης και της ανθεκτικότητας των κρατών μελών. Υπό αυτό το πρίσμα, το 2027 αναμένεται να είναι το έτος με τις χαμηλότερες εκροές κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής, καθώς οι πληρωμές στο πλαίσιο του NextGenerationEU θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2026.

Οι προβλεπόμενες πληρωμές για τις δαπάνες του ΠΔΠ αφήνουν περιθώριο κάτω από το ανώτατο όριο πληρωμών του ΠΔΠ ύψους 6,2 δισ. EUR κατά την περίοδο εφαρμογής. Λαμβανομένων υπόψη των επιπτώσεων στα ανώτατα όρια των μελλοντικών ειδικών προσαρμογών προγραμμάτων, το συνολικό περιθώριο μπορεί να ανέλθει σε 17,2 δισ. EUR. Αυτό το μεγαλύτερο περιθώριο σε σύγκριση με την εκτίμηση πριν από τη θέσπιση του ΠΔΠ οφείλεται κυρίως σε δύο παράγοντες: 1) στην απαραίτητη εστίαση στην εφαρμογή των προσωρινών οικονομικών μέτρων ανάκαμψης της ΕΕ και κονδυλίων έκτακτης ανάγκης στο πλαίσιο του NextGenerationEU και 2) στις πιο συντηρητικές προβλέψεις για τα νέα προγράμματα μετά την καθυστερημένη θέσπιση του ΠΔΠ 2021-2027 και ορισμένων συναφών με το πρόγραμμα νομοθεσιών, κυρίως για την πολιτική συνοχής.

Σε ετήσια βάση, οι ανάγκες πληρωμών είναι πολύ χαμηλότερες από τα ανώτατα όρια πληρωμών έως και το 2025, κατά εκτιμώμενο συνολικό περιθώριο 19,2 δισ. EUR, ενώ οι ανάγκες το 2026 και το 2027 παρουσιάζονται υψηλότερες κατά 13 δισ. EUR. Αυτό αποτελεί λογική απόρροια του ότι το ανώτατο όριο πληρωμών ορίζεται σε σταθερό επίπεδο σε πραγματικούς όρους, ενώ η εφαρμογή αναμένεται να ακολουθήσει την κυκλική πορεία των προηγούμενων ΠΔΠ. Σύμφωνα με τον μηχανισμό αυτόματης προσαρμογής του άρθρου 11 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού για το ΠΔΠ, τα ποσά που δεν δαπανώνται σε ένα δεδομένο έτος θα αυξήσουν τα ανώτατα όρια για τα προσεχή έτη. Ως εκ τούτου, τα περιθώρια τα οποία αναμένονται έως το 2025 θα μετατραπούν σε αυξημένα ανώτατα όρια το 2026 και το 2027 (εντός των ορίων που ορίζονται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού για το ΠΔΠ). Λαμβανομένης υπόψη αυτής της προσαρμογής στα ανώτατα όρια και της ειδικής προσαρμογής προγραμμάτων του άρθρου 5 του κανονισμού για το ΠΔΠ, οι τρέχουσες προβλέψεις πληρωμών για την τελευταία διετία του ΠΔΠ συνάδουν με το ανώτατο όριο πληρωμών του ΠΔΠ.

Γράφημα 2 — Προβλέψεις πληρωμών έναντι ανώτατου ορίων πληρωμών ΠΔΠ

2.1.    Πληρωμές για νέες αναλήψεις υποχρεώσεων

Οι φετινές προβλέψεις παρέχουν μια επικαιροποιημένη εκτίμηση των συνολικών αναγκών πληρωμών σε σχέση με τις αναλήψεις υποχρεώσεων στο πλαίσιο του νέου ΠΔΠ, λαμβανομένης υπόψη της πραγματικής έναρξης εφαρμογής των νέων προγραμμάτων, με την επιφύλαξη του αποτελέσματος των αντίστοιχων εν εξελίξει διαδικασιών προγραμματισμού. Σε σύγκριση με τις προσδοκίες κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για το πακέτο ΠΔΠ, οι επικαιροποιημένες εκτιμήσεις είναι χαμηλότερες κατά περίπου 3,3 δισ. EUR (λιγότερο από 0,3 % του ανώτατου ορίου πληρωμών).

Η πανδημία COVID-19 δημιούργησε τεράστιες προκλήσεις για τις οικονομίες μας, γεγονός που πυροδότησε την ανάληψη αποφασιστικών μέτρων πολιτικής και έδωσε νέα ώθηση στη διαδικασία διαπραγμάτευσης του νέου ΠΔΠ και των προγραμμάτων δαπανών. Ωστόσο, όσον αφορά την πολιτική συνοχής, τη θαλάσσια πολιτική και το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, οι σωρευμένες καθυστερήσεις στη θέσπιση του ΠΔΠ, του κανονισμού για τις κοινές διατάξεις και της αντίστοιχης τομεακής νομοθεσίας θα έχουν αντίκτυπο στην θέσπιση των εθνικών προγραμμάτων για την περίοδο 2021-2027. Παρά τις απλουστεύσεις που θεσπίστηκαν στο νέο νομοθετικό πλαίσιο για τη διευκόλυνση της θέσπισης εθνικών προγραμμάτων και την έγκαιρη συνεργασία της Επιτροπής με τις εθνικές αρχές, πλέον διαφαίνεται ότι θα χρειαστεί σημαντικός εκ νέου προγραμματισμός σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού για το ΠΔΠ, όπως συνέβη κατά την περίοδο προγραμματισμού 2014-2020. Από την πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της Επιτροπής, βάσει των διεξαγόμενων άτυπων συνομιλιών με τα κράτη μέλη, προκύπτει ότι περίπου το 50 % των εθνικών προγραμμάτων αναμένεται να θεσπιστούν το 2021, ενώ τα υπόλοιπα προγράμματα θα θεσπιστούν το 2022. Όσον αφορά το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, αναμένεται ότι τα περισσότερα προγράμματα θα θεσπιστούν το 2022. Ο εκ νέου προγραμματισμός των αναλήψεων υποχρεώσεων συνεπάγεται ότι οι δόσεις της ετήσιας προχρηματοδότησης, οι οποίες καλύπτουν τόσο το 2021 όσο και το 2022, θα πρέπει να καταβληθούν το 2022. Οι παρούσες προβλέψεις, επομένως, βασίζονται στα στατιστικά στοιχεία των αιτήσεων πληρωμών της περιόδου προγραμματισμού 2014-2020, τα οποία παρέχουν τον πλέον πρόσφατο ιστορικό δείκτη αναφοράς. Αυτή η προσέγγιση θα επανεξεταστεί μόλις ξεκινήσει η πραγματική εφαρμογή της νέας περιόδου και θα είναι δυνατόν να συνεκτιμηθεί πλήρως η επίδραση των απλουστεύσεων που θεσπίστηκαν στο νέο νομοθετικό πλαίσιο.

Οι εκτιμήσεις πληρωμών για την κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) αναθεωρούνται επίσης προς τα κάτω. Ο μεταβατικός κανονισμός σχετικά με την ΚΓΠ 12 παρατείνει τους περισσότερους από τους κανόνες της ΚΓΠ 2014-2020 κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου το 2021 και το 2022, γεγονός που θα διασφαλίσει τη συνεχή υποστήριξη της γεωργίας στη σημαντική φάση ανάκαμψης μετά την πανδημία COVID-19. Ωστόσο, συνεπάγεται επίσης ότι η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων της ΚΓΠ δεν θα ξεκινήσει πριν από το 2023. Ως εκ τούτου, τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης εικάζεται ότι θα επιτύχουν κανονικό ρυθμό εφαρμογής αργότερα στο ΠΔΠ, μεταθέτοντας προς τα πίσω περισσότερες πληρωμές για μετά το 2027.

Η ταχύτητα υλοποίησης τόσο της πολιτικής συνοχής όσο και της ΚΓΠ μπορεί να επηρεαστεί και από την πρόσθετη διαθεσιμότητα χρηματοδότησης στο πλαίσιο του NextGenerationEU.

Για τα περισσότερα από τα προγράμματα της ΕΕ, τα οποία διαχειρίζεται κεντρικά η Επιτροπή, το 2022 θα είναι το πρώτο πλήρες έτος λειτουργίας. Μετά το βραδύτερο ξεκίνημα λόγω της διαδικασίας διαπραγμάτευσης, η υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων αναμένεται να φτάσει σταδιακά σε επίπεδο κανονικού ρυθμού.

2.2.Πληρωμές για αναλήψεις υποχρεώσεων προ του 2021

Οι προβλέψεις της Επιτροπής για πληρωμές που απορρέουν από αναλήψεις υποχρεώσεων προ του 2021 (ή υπόλοιπου προς εκκαθάριση —στο εξής: RAL εκ του «Reste à liquider») επικαιροποιούνται προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι δαπάνες του ψηφισθέντος προϋπολογισμού του 2021 και της πρότασης σχεδίου προϋπολογισμού του 2022.

Σε σύγκριση με τις προβλέψεις του προηγούμενου έτους, οι συνολικές εκτιμώμενες πληρωμές είναι σχετικά αμετάβλητες. Ωστόσο, η κατανομή μεταξύ των ετών αναθεωρείται, κυρίως για τα προγράμματα πολιτικής συνοχής της περιόδου 2014-2020, τα οποία υλοποιούνται αυτή τη στιγμή με ταχύτατο ρυθμό. Σύμφωνα με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 13 , από το 2021 έως το 2023 η ετήσια προχρηματοδότηση θα είναι 2 %. Οι προβολές πληρωμών βασίζονται στις πλέον πρόσφατες προβλέψεις των κρατών μελών (Ιανουάριος 2021), στην πείρα του παρελθόντος και στις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή στην πράξη. Η τελευταία λογιστική χρήση για τα εν λόγω κονδύλια λήγει στις 30 Ιουνίου 2024. Από το 2025 δεν αναμένονται περαιτέρω αιτήσεις πληρωμών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι περισσότερες πληρωμές που είχαν προβλεφθεί προηγουμένως για το 2025 και το 2026 αναμένονται πλέον το 2022 και το 2023.

Όσον αφορά τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, η ετήσια κατανομή πληρωμών επικαιροποιείται με βάση τις προγραμματισμένες δαπάνες στο σχέδιο προϋπολογισμού του 2022.

Οι πληρωμές σχετικά με τα RAL για τα υπόλοιπα προγράμματα (κυρίως εκείνα που υλοποιούνται από την Επιτροπή υπό άμεση κεντρική διαχείριση) εξακολουθούν να καθορίζονται με βάση την πείρα που αποκτήθηκε κατά την περίοδο 2014-2020 και λαμβανομένων υπόψη των πλέον πρόσφατων στοιχείων για τα έργα.

2.3.    Αποδεσμεύσεις

Το συνολικό ποσό των αποδεσμεύσεων για την περίοδο 2021-2027, το οποίο συνδέεται με τις αναλήψεις υποχρεώσεων πριν από το 2021, προβλέπεται να ανέλθει σε 8,4 δισ. EUR, ποσό το οποίο συνάδει με τις προβλέψεις που εκδόθηκαν πέρυσι. Τα επίπεδα αποδεσμεύσεων διαφέρουν μεταξύ των τομέων του ΠΔΠ, καθώς οι προβλέψεις λαμβάνουν υπόψη τις αποδεσμεύσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και τις αποδεσμεύσεις που διαπιστώνονται κατά την κατάρτιση του σχεδίου προϋπολογισμού του 2022.

Όσον αφορά τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία (ΕΔΕΤ) για την περίοδο 2014-2020, θεωρείται ότι τα ποσοστά αποδεσμεύσεων που παρατηρήθηκαν κατά το κλείσιμο των προγραμμάτων της περιόδου 2007-2013 θα επαναληφθούν. Οι εν λόγω αποδεσμεύσεις μπορεί να αναμένονται περί τη διετία 2024-2026, μετά τις τελευταίες πληρωμές των εθνικών προγραμμάτων της περιόδου 2014-2020. Ενδέχεται να ισχύσει χρονική υστέρηση δύο ετών όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ενόψει της παρατεταμένης μεταβατικής περιόδου για τους κανόνες της περιόδου 2014-2020.

Για τα προγράμματα που τελούν υπό την κεντρική διαχείριση της Επιτροπής, οι προβλέψεις αποδεσμεύσεων βασίζονται στα πλέον πρόσφατα στοιχεία σε επίπεδο έργων.

Οι αποδεσμεύσεις προβλέπονται για ολόκληρη την περίοδο που καλύπτει η έκθεση. Το ακριβές έτος αποδέσμευσης εξαρτάται από τη διαδικασία περάτωσης των εκάστοτε έργων και δράσεων και δεν μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια.

Όσον αφορά τις αναλήψεις υποχρεώσεων της νέας περιόδου, δεδομένου ότι το 2022 θα είναι το πρώτο έτος πλήρους εφαρμογής για τα περισσότερα προγράμματα, οποιαδήποτε εικασία για τις δυνητικές αποδεσμεύσεις οι οποίες σχετίζονται με αυτά θα ήταν πρώιμη στο παρόν στάδιο.

2.4.    NextGenerationEU

Το μη επιστρεπτέο μέρος του NextGenerationEU συνιστά εξωτερικά έσοδα για ειδικό προορισμό. Η παρούσα έκθεση παρουσιάζει τις αναμενόμενες εκταμιεύσεις ανά δικαιούχο πρόγραμμα στο πλαίσιο του NextGenerationEU (βλ. πίνακα 2) 14 . Οι εκτιμήσεις καταρτίζονται με βάση τις ετήσιες δόσεις ανάληψης υποχρεώσεων που προβλέπονται στον δημοσιονομικό προγραμματισμό που συνοδεύει το σχέδιο προϋπολογισμού του 2022.

Οι δαπάνες του NextGenerationEU θα χρησιμοποιηθούν για εμπροσθοβαρή πρόσθετη χρηματοδοτική στήριξη κατά τα πρώτα έτη της περιόδου 2021-2027, η οποία θα έχει στόχο μεταρρυθμιστικές προτεραιότητες και θα ενισχύει προγράμματα ενίσχυσης που είναι καίριας σημασίας για την ανάκαμψη της Ευρώπης. Ο εμπροσθοβαρής χαρακτήρας αντικατοπτρίζεται στη συγκέντρωση των αναλήψεων υποχρεώσεων κατά την περίοδο 2021-2023, καθώς επίσης και στην κατανομή των αναμενόμενων πληρωμών, όπου το 58 % των εκταμιεύσεων αφορούν την πρώτη τριετία του ΠΔΠ.

Στο επίκεντρο του NextGenerationEU βρίσκεται ο μηχανισμός ανάκαμψης και ανθεκτικότητας (ΜΑΑ), ο οποίος αντιπροσωπεύει το 80 % των μη επιστρεπτέων κονδυλίων. Ως εκ τούτου, οι εκροές στο πλαίσιο του NextGenerationEU καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τον ρυθμό εκταμιεύσεων για τον ΜΑΑ. Οι αιτήσεις πληρωμής βάσει του ΜΑΑ θα πραγματοποιούνται έως και δύο φορές τον χρόνο ανά κράτος μέλος κατόπιν επίτευξης των σταδίων και των στόχων που καθορίζονται στις εκτελεστικές αποφάσεις του Συμβουλίου οι οποίες εκδόθηκαν σύμφωνα με τον κανονισμό για τον ΜΑΑ. Επιπλέον, έως και το 13 % της συνολικής στήριξης μπορεί να καταβληθεί προκαταβολικά ως προχρηματοδότηση. Η διαδικασία υποβολής των σχεδίων των κρατών μελών και η αξιολόγησή τους από την Επιτροπή βρίσκεται προς το παρόν σε εξέλιξη. Κατά την καταληκτική ημερομηνία των προβλέψεων (27 Μαΐου 2021), 19 κράτη μέλη είχαν υποβάλει τα σχέδια ανάκαμψης και ανθεκτικότητάς τους, ενώ τα υπόλοιπα 8 σχέδια βρίσκονταν σε στάδιο κατάρτισης από τις εθνικές αρχές. Οι προβλέψεις που παρέχονται στον πίνακα 2 βασίζονται σε μια πρώτη ανάλυση των διαθέσιμων σχεδίων και άλλων συμπληρωματικών πληροφοριών που λήφθηκαν στο πλαίσιο των συνομιλιών μεταξύ των εθνικών αρχών και της Επιτροπής. Δεδομένου ότι η υποβολή και οι αξιολογήσεις των εθνικών σχεδίων βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη, οι προβλέψεις πληρωμών υπόκεινται σε μελλοντικές προσαρμογές. Τα χαρακτηριστικά των εκταμιεύσεων που προγραμματίζονται θα εξαρτηθούν από τις λεπτομέρειες που ορίζονται στις εκτελεστικές αποφάσεις του Συμβουλίου.

Το REACT-EU αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο μέρος του NextGenerationEU, αντιπροσωπεύοντας το 12 % της μη επιστρεπτέας στήριξης. Παρέχει μια γέφυρα μεταξύ των περιόδων προγραμματισμού 2014-2020 και 2021-2027 για την πολιτική συνοχής, κατανέμοντας πρόσθετους πόρους το 2021 και το 2022 μέσω ορισμένων εκ των υφιστάμενων ταμείων της πολιτικής συνοχής —το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους (ΤΕΒΑ)— καθώς και της Πρωτοβουλίας για την Απασχόληση των Νέων (ΠΑΝ). Όλες οι τροποποιήσεις του προγράμματος ως προς τα κονδύλια που χορηγούνται το 2021 στο πλαίσιο του REACT-EU θα ολοκληρωθούν και η προχρηματοδότηση 11 % θα καταβληθεί πριν από το τέλος του 2021. Οι ενδιάμεσες και οι τελικές πληρωμές συγκεντρώνονται κατά την περίοδο 2022-2024, σύμφωνα με τους στόχους του REACT-EU προκειμένου να επιταχυνθεί η υλοποίηση με χρήση των υφιστάμενων προγραμμάτων και με πλήρη ευελιξία ως προς τους κανόνες εφαρμογής. Οι τελικές πληρωμές περάτωσης θα πραγματοποιηθούν έως το τέλος του 2025.

Τα άλλα πέντε προγράμματα που υποστηρίζονται μέσω του NextGenerationEU απορροφούν το υπόλοιπο 8 % των μη επιστρεπτέων κονδυλίων. Οι προβλέψεις πληρωμών συνεκτιμούν την πείρα από τα προηγούμενα προγράμματα, λαμβάνοντας υπόψη τον βραχύτερο κύκλο αναλήψεων υποχρεώσεων και την εστίαση στις άμεσες ανάγκες ανάκαμψης. Για το InvestEU, οι προβλέψεις αντικατοπτρίζουν το αναμενόμενο χρονοδιάγραμμα παροχής της δημοσιονομικής εγγύησης. Το νεοσύστατο Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης θα επηρεαστεί από τις καθυστερήσεις στη θέσπιση του ΠΔΠ, τον κανονισμό για τις κοινές διατάξεις και την τομεακή νομοθεσία. Η θέσπιση των περισσότερων εκ των προγραμμάτων των κρατών μελών και οι πληρωμές προχρηματοδότησης αναμένονται το 2022 ενώ σχεδόν όλες οι εκταμιεύσεις προβλέπεται να κατανεμηθούν την περίοδο 2023-2026.

Οι προβλέψεις αντικατοπτρίζουν το γεγονός ότι όλοι οι πόροι του NextGenerationEU πρέπει να έχουν αναληφθεί έως το τέλος του 2023, και ως εκ τούτου δεν αναμένεται καμία αποδέσμευση.

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση των αναγκών πληρωμής για τα προγράμματα στο πλαίσιο του NextGenerationEU, η έναρξη ισχύος της νέας απόφασης για τους ιδίους πόρους, την 1η Ιουνίου 2021, επιτρέπει στην Επιτροπή να ξεκινήσει τάχιστα τις δανειοληπτικές πράξεις για να συγκεντρώσει τα απαραίτητα κεφάλαια.

2.5.    Εξέλιξη του επιπέδου των εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων

Η συσσώρευση εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων (ή υπόλοιπου προς εκκαθάριση – RAL) αποτελεί φυσική συνέπεια της εκτέλεσης του προϋπολογισμού της ΕΕ με διαχωριζόμενες πιστώσεις και της αύξησης του όγκου του προϋπολογισμού της ΕΕ με την πάροδο του χρόνου σε ονομαστικούς όρους. Υπήρχαν 303 δισ. EUR εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων στην αρχή του ΠΔΠ 2021-2027. Μέχρι το τέλος του 2027 οι περισσότερες από αυτές τις αναλήψεις υποχρεώσεων προ του 2021 θα έχουν καταβληθεί (97 %) ή αποδεσμευτεί (3 %), με οριακά ποσά να καταβάλλονται μετέπειτα. Ταυτόχρονα, οι νέες αναλήψεις υποχρεώσεων των προγραμμάτων 2021-2027 θα αρχίσουν να υλοποιούνται. Κατά τη διάρκεια της επταετίας του ΠΔΠ, το 74 % των εν λόγω αναλήψεων υποχρεώσεων θα ακολουθείται από πληρωμές. Αυτό θα άφηνε 316,9 δισ. EUR ως RAL στο τέλος του 2027, το οποίο αντιπροσωπεύει ονομαστική αύξηση ύψους 4,8 % κατά την επταετή περίοδο. Ωστόσο, συγκρίνοντας την εξέλιξη του RAL σε σταθερές τιμές 15 , θα υπάρξει μείωση κατά 7,0 % μεταξύ του επιπέδου στις αρχές του 2021 και της πρόβλεψης για το τέλος του 2027.

Η μεταβολή σε σχέση με την περσινή πρόβλεψη για ονομαστική μείωση κατά 5 % στα τέλη του 2025 προκύπτει από τις παραμέτρους της τελικής συμφωνίας του ΠΔΠ 2021-2027. Η πολιτική συνοχής έχει ιδιαίτερη σημασία: η συμφωνία για τη διατήρηση ενός κανόνα αποδέσμευσης n+3, σε συνδυασμό με την καθυστερημένη ολοκλήρωση της νομοθετικής διαδικασίας, συνεπάγεται μοντέλο δαπανών παρόμοιο με εκείνο της περιόδου 2014-2020 (βλέπε σημείο 2.1). Ως εκ τούτου, οι συνολικές ανάγκες πληρωμών θα παραμείνουν κάτω από τα επίπεδα των αναλήψεων υποχρεώσεων, με αποτέλεσμα την αύξηση του RAL.

Η ετήσια εξέλιξη του όγκου του RAL δεν είναι ίση· εξελίσσεται σε συνάρτηση με τον λόγο των ετήσιων πληρωμών προς τις ετήσιες αναλήψεις υποχρεώσεων. Την περίοδο 2021-2027 θα σημειωθεί ιστορική κορύφωση του RAL στο τέλος του 2023, οπότε ενδέχεται να υπερβεί το επίπεδο των 475 δισ. EUR. Πρόκειται για προσωρινή επίπτωση λόγω της εφαρμογής του NextGenerationEU, η οποία θα εξουδετερωθεί πλήρως περί τα τέλη του 2026, όταν θα πρέπει να ολοκληρωθούν οι πληρωμές για αναλήψεις υποχρεώσεων σχετικά με το NextGenerationEU.

3.Προβλέψεις εισροών του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ χρηματοδοτείται από ιδίους πόρους και λοιπά έσοδα. Επιπλέον, με την έναρξη ισχύος της νέας απόφασης για τους ιδίους πόρους, η Ένωση εξουσιοδοτείται να δανείζεται κεφάλαια για τη χρηματοδότηση του NextGenerationEU. Η Επιτροπή θα κινητοποιήσει τα κεφάλαια μέσω δραστηριοτήτων σε διεθνείς κεφαλαιαγορές ανάλογα με τις χρηματοδοτικές ανάγκες των προγραμμάτων δαπανών του NextGenerationEU (βλέπε σημείο 2.4) βάσει της στρατηγικής χρηματοδότησης που παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2021 16 . Οι τρέχουσες προβλέψεις επικεντρώνονται στα έσοδα που είναι απαραίτητα για τη χρηματοδότηση των δαπανών του προϋπολογισμού στο πλαίσιο του ΠΔΠ.

Το συνολικό ποσό των ιδίων πόρων που απαιτείται για τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού καθορίζεται από το σύνολο των δαπανών μείον τα λοιπά έσοδα. Ως εκ τούτου, οι προβλέψεις των εσόδων του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027 βασίζονται στην αρχή ότι οι δαπάνες πρέπει να αντιστοιχούν στα έσοδα· επομένως, το σύνολο των εσόδων ισούται με το σύνολο των δαπανών.

Από το 2021, με βάση τη συμφωνία αποχώρησης (μέρος V), το Ηνωμένο Βασίλειο συνεισφέρει στον προϋπολογισμό της ΕΕ σε σχέση με εκκρεμείς αναλήψεις υποχρεώσεων των προηγούμενων δημοσιονομικών πλαισίων (δηλ. το RAL στο τέλος του 2020), καθώς και τις συνταξιοδοτικές και λοιπές υποχρεώσεις που ορίζονται στον δημοσιονομικό διακανονισμό. Η συνεισφορά του Ηνωμένου Βασιλείου αποτελεί «λοιπά έσοδα» του προϋπολογισμού της ΕΕ και δεν αποτελεί μέρος των ιδίων πόρων της Ένωσης. Θα καταργείται σταδιακά, ενόσω διευθετούνται οι εκκρεμείς αναλήψεις υποχρεώσεων.

Διάφορα άλλα στοιχεία, τα οποία δεν αποτελούν μέρος των ιδίων πόρων της Ένωσης, θεωρείται ότι παραμένουν ονομαστικά σταθερά στο επίπεδο του σχεδίου προϋπολογισμού του 2022.

Η υπόλοιπη χρηματοδότηση —εθνικές συνεισφορές και τελωνειακοί δασμοί— καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων που απαιτούνται για τον ισοσκελισμό των δαπανών του προϋπολογισμού. Οι προβλέψεις περιλαμβάνουν τον νέο ίδιο πόρο με βάση τα μη ανακυκλούμενα απορρίμματα πλαστικών συσκευασιών και τον αποσαφηνισμένο ίδιο πόρο με βάση τον φόρο προστιθέμενης αξίας, καθώς και το αυξημένο ποσοστό παρακράτησης των κρατών μελών επί των τελωνειακών δασμών για την κάλυψη των εξόδων είσπραξής τους. Δεν λαμβάνουν υπόψη μελλοντικές προτάσεις σχετικά με νέους ιδίους πόρους τις οποίες η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να υποβάλει σύμφωνα με τη διοργανική συμφωνία.

Κατά μέσο όρο, για την περίοδο 2021-2027, οι εθνικές συνεισφορές εκτιμώνται στα 144,9 δισ. EUR ετησίως ή στο 0,91 % του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος της ΕΕ. Ο κύκλος δαπανών και η σταδιακή κατάργηση της συνεισφοράς του Ηνωμένου Βασιλείου καθορίζουν κατά κύριο λόγο την εξέλιξη των εθνικών συνεισφορών κατά την περίοδο των προβλέψεων. Η κατά τι μειούμενη δαπάνη λόγω της σταδιακής ολοκλήρωσης προηγούμενων προγραμμάτων (στα οποία συμμετέχει και το Ηνωμένο Βασίλειο) οδηγεί σε μείωση των εθνικών συνεισφορών το 2022 και το 2023. Από το 2024 και εξής, οι αυξανόμενες δαπάνες που προκύπτουν από τα νέα προγράμματα τα οποία περνούν σε κανονικούς ρυθμούς εφαρμογής καθώς και η σταδιακή κατάργηση της συνεισφοράς του Ηνωμένου Βασιλείου στο RAL θα διατηρήσουν τις εθνικές συνεισφορές σε σταθερή αύξηση έως το 2027.

Γράφημα 3 - Προβλέψεις εσόδων για χρηματοδότηση του ΠΔΠ 2021-2027

Σε οιοδήποτε δεδομένο έτος, το σύνολο ιδίων πόρων που εισπράττονται από την Ένωση δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο ιδίων πόρων που καθορίζεται στην απόφαση για τους ιδίους πόρους. Η νέα απόφαση 17 αυξάνει αυτό το ανώτατο όριο από το 1,20 % στο 1,40 % του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος των κρατών μελών της ΕΕ, με μια πρόσθετη προσωρινή αύξηση 0,6 % του ΑΕΕ της ΕΕ για την κάλυψη όλων των υποχρεώσεων της Ένωσης που απορρέουν από τον δανεισμό στις κεφαλαιαγορές για τη χρηματοδότηση του NextGenerationEU. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας έγκρισης, η απόφαση για τους ιδίους πόρους τέθηκε σε ισχύ με αναδρομική εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2021.

Δεδομένου ότι ο δανεισμός ξεκινά το 2021, ο προϋπολογισμός της ΕΕ θα προβλέπει τις πληρωμές τόκων επί των δανειακών κεφαλαίων τα οποία χορηγούνται σε μη επιστρεπτέα στήριξη. Οι ίδιοι πόροι που είναι απαραίτητοι για τη χρηματοδότηση των εν λόγω εξόδων συνυπολογίζονται στην προσωρινή αύξηση του ανώτατου ορίου ιδίων πόρων κατά 0,6 % του ΑΕΕ της ΕΕ. Για την περίοδο 2021-2027 προβλέπονται συνολικά 14,9 δισ. EUR για τη χρηματοδότηση των εξόδων του NextGenerationEU 18 . Κατά τη διάρκεια των ετών, τα προγραμματισμένα έξοδα έχουν οπισθοβαρή χαρακτήρα προκειμένου να αντικατοπτρίζεται η προοδευτική εφαρμογή του δανεισμού και με σκοπό να καταστεί δυνατή η αποπληρωμή του αρχικού κεφαλαίου το 2027.

4.Συμπεράσματα

Η παρούσα έκθεση μακροπρόθεσμων προβλέψεων είναι η πρώτη που εκδίδεται έπειτα από τη θέσπιση του ΠΔΠ 2021-2027 και την ολοκλήρωση της διαδικασίας διαπραγμάτευσης για τα προγράμματα δαπανών της νέας περιόδου. Οι προβλέψεις εκθέτουν μια ολοκληρωμένη εικόνα σχετικά με τις αναμενόμενες εκροές από τον προϋπολογισμό της ΕΕ την επόμενη επταετία, συμπεριλαμβανομένων των εκτιμήσεων για το NextGenerationEU.

Οι επιπτώσεις της πανδημίας COVID-19 είναι αισθητές στις μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τις πληρωμές του προϋπολογισμού της ΕΕ. Οι διαπραγματεύσεις για το ΠΔΠ και το NextGenerationEU ολοκληρώθηκαν στα τέλη του 2020, ενώ οι διαπραγματεύσεις για ορισμένες τομεακές νομοθεσίες οριστικοποιήθηκαν με κάποια καθυστέρηση. Για πολλά προγράμματα του νέου ΠΔΠ, το 2022 θα είναι το πρώτο έτος πλήρους εφαρμογής. Πλέον η έναρξη της πολιτικής συνοχής μετατίθεται για αργότερα, όπως συνέβη και την περίοδο 2014-2020. Οι προβλέψεις πληρωμών (και οι αντίστοιχες εθνικές συνεισφορές) είναι χαμηλότερες από ό,τι αναμενόταν όταν το πακέτο ΠΔΠ ήταν ακόμη υπό διαπραγμάτευση. Η καθυστερημένη έναρξη της νέας περιόδου προγραμματισμού θέτει τις ανάγκες πληρωμών του ΠΔΠ απολύτως εντός του πλαισίου των ανώτατων ορίων πληρωμής.

Οι δαπάνες κατά το πρώτο ήμισυ της περιόδου του ΠΔΠ θα χαρακτηρίζονται ως επί το πλείστον από τις επενδύσεις προτεραιότητας στην ανάκαμψη από την πανδημία και στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας της ΕΕ. Χάρη στον εμπροσθοβαρή χαρακτήρα του NextGenerationEU, τα υψηλότερα επίπεδα δαπανών από τον προϋπολογισμό θα επέλθουν την περίοδο 2021-2024 και θα καταργηθούν σταδιακά έως το 2027 όταν η χρηματοδότηση θα διατίθεται μόνο μέσω του ΠΔΠ. Το βασικό στοιχείο για την επαλήθευση του προβλεπόμενου μοτίβου θα είναι οι πρώτες εκταμιεύσεις στο πλαίσιο του μηχανισμού ανάκαμψης και ανθεκτικότητας στο δεύτερο ήμισυ του 2021, καθώς και το ύψος τους.

Στο τέλος του παρόντος ΠΔΠ, το επίπεδο των εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων (RAL) θα αυξηθεί ονομαστικά κατά 4,8 %, με παροδικές κορυφώσεις την περίοδο 2022-2023 λόγω του NextGenerationEU —αποτέλεσμα το οποίο θα εξουδετερωθεί έως το τέλος της εφαρμογής του το 2026. Ωστόσο, συγκρίνοντας το RAL σε σταθερές τιμές, θα υπάρξει πράγματι μείωση κατά 7,0 % μεταξύ του επιπέδου στις αρχές του 2021 και της πρόβλεψης για το τέλος του 2027.

Η δυνατότητα επιτάχυνσης της εφαρμογής του ΠΔΠ στο δεύτερο μισό της περιόδου σε σύγκριση με τις προβλέψεις αναφοράς που καθορίζονται στην παρούσα έκθεση καθώς και η δυνατότητα αντιστροφής της τάσης ονομαστικής αύξησης του RAL θα εξαρτηθεί από την αποτελεσματική απορρόφηση της νέας γενιάς κονδυλίων επιμερισμένης διαχείρισης. Οι ανάγκες πληρωμών, κυρίως για την πολιτική συνοχής, θα παρακολουθούνται στενά για να αξιολογηθεί η επίδραση που θα έχουν στην επιτάχυνση της εφαρμογής οι απλουστεύσεις που θεσπίστηκαν στο νέο νομοθετικό πλαίσιο.

Παράρτημα Ι — Παραδοχές προβλέψεων

1.Συγκεκριμένες παραδοχές κύριων στοιχείων δαπανών 

1.1.    ΕΔΕΤ 2014-2020 και κονδύλια πολιτικής συνοχής 2021-2027

Όπως και στο ΠΔΠ 2014-2020, το πρώτο έτος του νέου ΠΔΠ επικεντρώνεται στη θέσπιση της ειδικής ανά τομέα νομοθεσίας, στην ολοκλήρωση της προηγούμενης περιόδου προγραμματισμού και στην έναρξη της επιτόπου εφαρμογής για τη νέα περίοδο.

Επιτεύχθηκαν πολιτικές συμφωνίες για όλες τις νομοθετικές πράξεις πολιτικής συνοχής είτε στο τέλος του 2020 είτε στις αρχές του 2021. Η ολοκλήρωση της νομοθετικής διαδικασίας για τον κανονισμό για τις κοινές διατάξεις και όλες οι συνδεόμενες τομεακές νομικές βάσεις επηρεάζουν τον χρόνο θέσπισης των επιχειρησιακών προγραμμάτων 2021-2027. Περίπου το 50 % των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων που χορηγούνται για την πολιτική συνοχής στον προϋπολογισμό του 2021 αναμένεται να προγραμματιστούν εκ νέου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 του κανονισμού για το ΠΔΠ, ισομερώς στα έτη 2022 έως 2025. Επομένως, οι παρούσες μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τα ταμεία πολιτικής συνοχής 2021-2027 βασίζονται στην πείρα της περιόδου 2014-2020 από τις αιτήσεις ενδιάμεσων πληρωμών που υποβλήθηκαν ως ποσοστό του συνολικού κονδυλίου, ενώ προηγούμενες εκθέσεις βασίστηκαν σε στατιστικά στοιχεία της περιόδου 2007-2013. Για κάθε ταμείο χρησιμοποιούνται ειδικά προφίλ πληρωμών.

Οι προβλέψεις πληρωμών σε σχέση με την περίοδο προγραμματισμού 2014-2020 βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην πείρα του παρελθόντος, σε στοιχεία σχετικά με την επιτόπια εφαρμογή και στις προβλέψεις των κρατών μελών του Ιανουαρίου 2021. Οι πληρωμές το 2021 και το 2022 αντικατοπτρίζουν τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό και το σχέδιο προϋπολογισμού, αντίστοιχα. Οι προθεσμίες εφαρμογής οι οποίες ορίζονται στη νομοθεσία αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για τα επόμενα έτη. Η τελευταία λογιστική χρήση λήγει στις 30 Ιουνίου 2024 και οι τελευταίες αιτήσεις πληρωμών υπολοίπου θα πρέπει να υποβληθούν έως τις 31 Ιουλίου 2024. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρείται ότι το 60 % των αιτήσεων οι οποίες υπολείπονται προς υποβολή μετά το 2022 θα υποβληθούν το 2023 και το 40 % το 2024. Για το 2023, οι πληρωμές θα καλύπτουν και την ετήσια προχρηματοδότηση 2 % σύμφωνα με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.

1.2.    Αγροτική ανάπτυξη

Η εφαρμογή της νέας κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) θα ξεκινήσει μόλις το 2023. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνεχής υποστήριξη στη γεωργία, ο μεταβατικός κανονισμός για την ΚΓΠ επεκτείνει κατά δύο έτη τους περισσότερους από τους κανόνες της περιόδου 2014-2020. Οι προβλέψεις πληρωμών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) λαμβάνουν υπόψη τον αντίκτυπο αυτής της αλλαγής η οποία επίσης καθυστερεί την περάτωση των υπό εκτέλεση προγραμμάτων. Κατά συνέπεια, η προχρηματοδότηση των νέων προγραμμάτων θα ξεκινήσει μόλις το 2023 και ισχύει μόνο για το τμήμα των κονδυλίων που αφορούν την περίοδο 2023-2027.

1.3.    Άμεσες ενισχύσεις και μέτρα στήριξης της αγοράς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής

Οι πιστώσεις για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) είναι ως επί το πλείστον μη διαχωριζόμενες, δηλ. οι αναλήψεις υποχρεώσεων που πραγματοποιήθηκαν σε ένα δεδομένο έτος αντιστοιχούν πλήρως στις πληρωμές στον προϋπολογισμό του ίδιου έτους. Το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων σχετίζεται με άμεσες ενισχύσεις σε γεωργούς, οι οποίες συνήθως επιστρέφονται στα κράτη μέλη κατά τους πρώτους μήνες του επόμενου οικονομικού έτους. Οι αναλήψεις υποχρεώσεων (βάσει των οποίων πραγματοποιούνται οι προβλέψεις πληρωμών) ευθυγραμμίζονται με τον δημοσιονομικό προγραμματισμό που συνοδεύει το σχέδιο προϋπολογισμού 2022. Οι δύο πρώτοι γύροι μεταφορών μεταξύ πυλώνων της κοινής γεωργικής πολιτικής οδήγησαν σε καθαρή μεταφορά 1,2 δισ. EUR από τον πυλώνα I (ΕΓΤΕ) στον πυλώνα II (ΕΓΤΑΑ), η οποία ελήφθη επίσης υπόψη για τις εκτιμήσεις πληρωμών.

1.4.    Άλλα προγράμματα και κονδύλια

Για όλες τις άλλες κατηγορίες δαπανών (π.χ. για έρευνα και καινοτομία, έργα υποδομής μεγάλης κλίμακας, εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές), οι προβλέψεις πληρωμών για τις αναλήψεις υποχρεώσεων που έχουν εγκριθεί στο τρέχον δημοσιονομικό πλαίσιο βασίζονται στο σχέδιο προϋπολογισμού του 2022 και το συνοδευτικό χρονοδιάγραμμα πληρωμών από επιμέρους γραμμές του προϋπολογισμού, όπως προβλέπει το έγγραφο εργασίας XIII το οποίο συνοδεύει το σχέδιο προϋπολογισμού. Το αναμενόμενο μέσο μοντέλο εφαρμογής για τις δύο πρώτες δόσεις αναλήψεων υποχρεώσεων (2021 και 2022) παρεκτείνεται στις αναλήψεις υποχρεώσεων για τα έτη 2023 έως 2027.

Οι εν λόγω αναλήψεις υποχρεώσεων αναμένεται να ακολουθήσουν τον δημοσιονομικό προγραμματισμό ο οποίος συνοδεύει το σχέδιο προϋπολογισμού του 2022, συμπεριλαμβανομένων, όπου απαιτείται, των πρόσθετων χρηματοδοτήσεων που απορρέουν από τον μηχανισμό ειδικής προσαρμογής προγραμμάτων του άρθρου 5 του κανονισμού για το ΠΔΠ. Για το πρόγραμμα «Ορίζων Ευρώπη», το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο συμφώνησαν να διαθέσουν ξανά, κατά την περίοδο του ΠΔΠ, ποσό 500 εκατ. EUR σε τιμές 2018 σε πιστώσεις που προκύπτουν από τη μη εκτέλεση, εν όλω ή εν μέρει, ερευνητικών προγραμμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 του δημοσιονομικού κανονισμού. Οι προβλέψεις των εκροών λαμβάνουν υπόψη και τις εν λόγω πρόσθετες αναλήψεις υποχρεώσεων.

Όσον αφορά τον τομέα 6 — Γειτονικές χώρες και υπόλοιπος κόσμος, στο παρόν στάδιο του προγραμματισμού είναι πρώιμο να αξιολογηθούν οι επιπτώσεις της νέας αρχιτεκτονικής των μηχανισμών (κυρίως του Μηχανισμού Γειτονίας, Ανάπτυξης και Διεθνούς Συνεργασίας – Η Ευρώπη στον κόσμο) σε σχέση με την πιθανή εκ νέου χρήση των αποδεσμεύσεων, τις διατάξεις μεταφοράς πιστώσεων και την ενεργοποίηση του αποθεματικού αναδυόμενων προκλήσεων και προτεραιοτήτων.

Οι προβλέψεις πληρωμών σε σχέση με εκκρεμείς αναλήψεις υποχρεώσεων στο τέλος του 2020 καθορίζονται με βάση την πείρα που αποκτήθηκε κατά τις προηγούμενες περιόδους ΠΔΠ και λαμβάνουν υπόψη τα πλέον πρόσφατα στοιχεία για τα έργα.

1.5.    Διοίκηση

Οι διοικητικές δαπάνες (τομέας 7) εκτελούνται ως μη διαχωριζόμενες πιστώσεις, δηλ. οι αναλήψεις υποχρεώσεων που πραγματοποιήθηκαν σε ένα δεδομένο έτος αντιστοιχούν πλήρως στις πληρωμές στον προϋπολογισμό του ίδιου έτους. Οι παρούσες προβλέψεις μετασχηματίζουν πλήρως τον οικονομικό προγραμματισμό των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων σε πληρωμές. Δεν περιλαμβάνονται πληρωμές για την πιθανή χρήση των περιθωρίων μεταξύ του ανώτατου ορίου του τομέα και των προγραμματισμένων πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων.

Η ίδια προσέγγιση εφαρμόζεται στην πλειοψηφία των αποκεντρωμένων οργανισμών που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ (κανένας εκ των οποίων δεν υπάγεται στον τομέα 7).

1.6.    Ειδικοί μηχανισμοί

Οι ειδικοί μηχανισμοί εμπίπτουν σε δύο κατηγορίες:

·Θεματικοί μηχανισμοί — παραδοσιακά δημιουργούνται ώστε να παρέχουν υποστήριξη σε συγκεκριμένα απρόβλεπτα γεγονότα, όπως φυσικές καταστροφές, ομαδικές απολύσεις, ανθρωπιστικές και λοιπές κρίσεις. Λόγω της φύσης τους, δεν είναι δυνατές οι προβλέψεις σε βάθος μεγαλύτερου χρονικού ορίζοντα. Η παρούσα έκθεση περιλαμβάνει μόνο τις προγραμματισμένες δαπάνες για το 2021 και το 2022 σύμφωνα με τις αντίστοιχες προτάσεις προϋπολογισμού.

Μοναδική εξαίρεση αποτελεί το αποθεματικό προσαρμογής στο Brexit, το οποίο θα εφαρμοστεί στο πλαίσιο του ΠΔΠ 2021-2027 για την αντιμετώπιση των συνεπειών στα κράτη μέλη μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ. Το συνολικό κονδύλιο για αυτό το αποθεματικό καθορίζεται στα 5 δισ. EUR (τιμές 2018). Τον Δεκέμβριο του 2020 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση κανονισμού για το αποθεματικό 19 με προγραμματισμένες εκταμιεύσεις το 2021 και το 2024. Οι παρούσες προβλέψεις αντικατοπτρίζουν την εν λόγω πρόταση, εν αναμονή του αποτελέσματος της διαδικασίας διαπραγμάτευσης.

·Μη θεματικοί μηχανισμοί — υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, καθιστούν δυνατή τη χορήγηση πρόσθετων ποσών για συγκεκριμένα προγράμματα του ΠΔΠ. Η κινητοποίησή τους, και κατά συνέπεια οι σχετικές ανάγκες πληρωμής, δεν μπορούν να προβλεφθούν. Για τον Μηχανισμό Ευελιξίας, οι πληρωμές που απορρέουν από προηγούμενες κινητοποιήσεις παρέχονται στην ανακοίνωση για την τεχνική προσαρμογή του ΠΔΠ για το 2022. Οι πληρωμές αυτές περιλαμβάνονται στις εκτιμήσεις συνολικών πληρωμών των τομέων του ΠΔΠ οι οποίες παρέχονται στον πίνακα 1.

Οι δαπάνες που καλύπτονται από την κινητοποίηση ειδικών μηχανισμών υπολογίζονται πέρα και πάνω από τα ανώτατα όρια του ΠΔΠ και αποκλείονται από τον καθορισμό των περιθωρίων για αναλήψεις υποχρεώσεων και πληρωμές.

2.Παραδοχές πρόβλεψης εσόδων

2.1.    Εφαρμοστέα νομοθεσία

Η απόφαση του 2020 για τους ιδίους πόρους 20 θέτει νέους κανόνες για το σύστημα ιδίων πόρων της Ένωσης, οι οποίοι εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2021. Για τον λόγο αυτό, οι προβλέψεις εσόδων που παρουσιάζονται στην παρούσα έκθεση βασίζονται στις παραμέτρους της απόφασης του 2020 σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων για όλα τα έτη της περιόδου αναφοράς (2021-2027). Αντιθέτως, ο προϋπολογισμός του 2021 βασίστηκε στις παραμέτρους της απόφασης του 2014 για το σύστημα των ιδίων πόρων 21 .

2.2.    Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι

Οι δασμοί προβλέπεται να αυξηθούν κατά την περίοδο 2023-2027 με τον ίδιο ρυθμό όπως και το ονομαστικό ακαθάριστο εθνικό εισόδημα κάθε κράτους μέλους, με αφετηρία το επίπεδο των ακαθάριστων δασμών που προβλέπονται για το σχέδιο προϋπολογισμού του 2022. Το 25 % των δασμών θα παρακρατείται από τα κράτη μέλη ως έξοδα είσπραξης, όπως ορίζεται στην απόφαση του 2020 για τους ιδίους πόρους. Αυτή η αύξηση σε σύγκριση με το 20 % που όριζε η απόφαση του 2014 για τους ιδίους πόρους επιφέρει μείωση των εσόδων από τους παραδοσιακούς ιδίους πόρους, γεγονός που θα πρέπει να αντισταθμιστεί από υψηλότερες εθνικές συνεισφορές.

2.3.    Εθνικές συνεισφορές

Οι εθνικές συνεισφορές καλύπτουν το κενό μεταξύ, αφενός, των παραδοσιακών ιδίων πόρων και των λοιπών εσόδων και, αφετέρου, των προβλέψεων δαπανών. Από πολλού χρόνου περιλάμβαναν τον ίδιο πόρο που βασίζεται στο ακαθάριστο εθνικό εισόδημα και τον ίδιο πόρο που βασίζεται στον φόρο προστιθέμενης αξίας. Η απόφαση του 2020 για τους ιδίους πόρους θεσπίζει έναν νέο ίδιο πόρο με βάση τα μη ανακυκλούμενα απορρίμματα πλαστικών συσκευασιών. Οι παράμετροι για τους ιδίους πόρους οι οποίες ορίζονται στην απόφαση για τους ιδίους πόρους καθορίζουν το μερίδιο των κρατών μελών στο συνολικό ποσό των εθνικών συνεισφορών το οποίο απαιτείται για τον ισοσκελισμό του προϋπολογισμού της ΕΕ.

2.4.    Λοιπά έσοδα

Τα λοιπά έσοδα του προϋπολογισμού της ΕΕ παραδοσιακά περιλαμβάνουν εισφορές προσωπικού, έσοδα που προέρχονται από τη διοικητική λειτουργία των θεσμικών οργάνων, εισφορές και επιστροφές στο πλαίσιο των συμφωνιών και προγραμμάτων της Ένωσης, τόκους υπερημερίας και πρόστιμα, έσοδα από δανειοληπτικές και δανειοδοτικές πράξεις, και διάφορα έσοδα, καθώς και τα πλεονάσματα προηγούμενων ετών. Δεδομένης της εγγενούς μεταβλητότητάς τους, τα περισσότερα από αυτά τα στοιχεία είναι δύσκολο να προβλεφθούν. Συνεπώς, το ποσό που εξετάζεται στο σχέδιο προϋπολογισμού του 2022 (δηλ. 2 δισ. EUR) θεωρείται ότι παραμένει ονομαστικά σταθερό κατά τη διάρκεια της περιόδου την οποία καλύπτει η έκθεση.

Από το 2021, εκτός από τα προαναφερθέντα κονδύλια, τα λοιπά έσοδα του προϋπολογισμού της ΕΕ περιλαμβάνουν τη συνεισφορά του Ηνωμένου Βασιλείου η οποία σχετίζεται με εκκρεμείς αναλήψεις υποχρεώσεων (RAL) για τις οποίες είναι υπόχρεο το Ηνωμένο Βασίλειο, συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις και λοιπά στοιχεία του δημοσιονομικού διακανονισμού, όπως ορίζεται στη συμφωνία αποχώρησης 22 . Αυτό αντικατοπτρίζεται και στην προτεινόμενη χρηματοδότηση του σχεδίου προϋπολογισμού του 2022.

Η συνεισφορά του Ηνωμένου Βασιλείου σε σχέση με εκκρεμείς αναλήψεις υποχρεώσεων στις 31 Δεκεμβρίου 2020 καθορίζεται με εφαρμογή του μεριδίου προσωρινής χρηματοδότησης του Ηνωμένου Βασιλείου στις προβλεπόμενες πληρωμές RAL για κάθε έτος της περιόδου 2021-2027. Η προκύπτουσα ετήσια συνεισφορά καθορίζεται λαμβανομένων υπόψη των όρων πληρωμής που καθορίζονται στο άρθρο 148 της συμφωνίας αποχώρησης.

Η συνεισφορά για συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις, δεν μπορεί να προβλεφθεί, διότι πρέπει να καθορίζεται ετησίως με βάση τους πραγματικούς δικαιούχους, τα συσσωρευμένα δικαιώματα μετά την έξοδο από την υπηρεσία και άλλα ειδικά στοιχεία τα οποία ορίζονται στο άρθρο 142 του σχεδίου συμφωνίας αποχώρησης. Μοναδική εξαίρεση αποτελούν οι συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις που προσδιορίζονται στο άρθρο 142 παράγραφος 5, οι οποίες ποσοτικοποιούνται προσωρινά και περιλαμβάνονται στη συνεισφορά του Ηνωμένου Βασιλείου για την περίοδο 2021-2027.

Παράρτημα ΙΙ — Αποτελέσματα των προβλέψεων

Πίνακας 1 — Μακροπρόθεσμες προβλέψεις μελλοντικών εκροών εντός της περιόδου 2021-2027 για το ΠΔΠ

* Οι συνολικές αναλήψεις υποχρεώσεων και οι εκτιμώμενες πληρωμές δεν περιλαμβάνουν αδιάθετα περιθώρια.

** Τα ποσά για ειδικούς μηχανισμούς καλύπτουν το αποθεματικό αλληλεγγύης και επείγουσας βοήθειας, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση (προϋπολογισμοί 2021 και 2022) και το αποθεματικό προσαρμογής στο Brexit σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής. Οι πληρωμές που σχετίζονται με τις κινητοποιήσεις του μηχανισμού ευελιξίας περιλαμβάνονται στους αντίστοιχους τομείς.

*** Η διαφορά των συνόλων οφείλεται στη στρογγυλοποίηση.

Πίνακας 2 — Μακροπρόθεσμες προβλέψεις εκροών για το NextGenerationEU

Πίνακας 3 — Μεταβολή στο σύνολο εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων από το 2021 έως το 2027

Πίνακας 4 — Μακροπρόθεσμες προβλέψεις μελλοντικών εισροών του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027

(1)

Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά, όλα τα ποσά στην έκθεση εκφράζονται σε τρέχουσες τιμές.

(2)

Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 2020/2093 του Συμβουλίου για τον καθορισμό του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου για τα έτη 2021 έως 2027, ΕΕ L 433I της 22.12.2020, σ. 11.

(3)

Κανονισμός (ΕΕ) 2020/2094 του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση Μέσου Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη στήριξη της ανάκαμψης μετά την κρίση της νόσου COVID-19, ΕΕ L 433I της 22.12.2020, σ. 23 (στο εξής: NextGenerationEU).

(4)

Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2018, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1296/2013, (ΕΕ) αριθ. 1301/2013, (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, (ΕΕ) αριθ. 1304/2013, (ΕΕ) αριθ. 1309/2013, (ΕΕ) αριθ. 1316/2013, (ΕΕ) αριθ. 223/2014, (ΕΕ) αριθ. 283/2014 και της απόφασης αριθ. 541/2014/ΕΕ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, ΕΕ L 193 της 30.7.2018, σ. 1.

(5)

Διοργανική συμφωνία της 16ης Δεκεμβρίου 2020 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, καθώς και τους νέους ιδίους πόρους, συμπεριλαμβανομένου ενός οδικού χάρτη για την εισαγωγή νέων ιδίων πόρων, ΕΕ L 433I της 22.12.2020, σ. 28.

(6)

Το άρθρο 5 του κανονισμού για το ΠΔΠ προβλέπει το πρόσθετο κονδύλιο σε πιστώσεις για αναλήψεις υποχρεώσεων και πιστώσεις για πληρωμές για έναν προκαθορισμένο κατάλογο προγραμμάτων, για ποσό που αντιστοιχεί σε ορισμένα είδη προστίμων.

(7)

Το άρθρο 15 παράγραφος 3 του δημοσιονομικού κανονισμού προβλέπει ότι οι πιστώσεις αναλήψεων υποχρεώσεων που αντιστοιχούν στο ποσό των αποδεσμεύσεων που πραγματοποιήθηκαν σε σχέση με ερευνητικά σχέδια είναι δυνατόν να ανασυσταθούν.

(8)

Κατάσταση προβλέψεων της Επιτροπής SEC(2021)250, Ιούνιος 2021.

(9)

 Απόφαση (EU, Ευρατόμ) 2020/2053 του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2020, για το σύστημα των ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για την κατάργηση της απόφασης 2014/335/ΕΕ, Ευρατόμ (ΕΕ L 424 της 15.12.2020, σ. 1).

(10)

ΕΕ C66 I της 19.2.2019, σ. 1.

(11)

COM(2021) 365 της 7.6.2021.

(12)

Κανονισμός (ΕΕ) 2020/2220, της 23ης Δεκεμβρίου 2020, ΕΕ L 437 της 28.12.2020, σ. 1.

(13)

Κανονισμός (ΕΕ) 2020/1542, ΕΕ L 356 της 28.10.2020, σ. 1.

(14)

Δεδομένου του μηχανισμού υλοποίησης του μέσου, ο οποίος βασίζεται στη ζήτηση, δεν υπάρχουν διαθέσιμες προβλέψεις για τη δανειακή συνιστώσα του μηχανισμού ανάκαμψης και ανθεκτικότητας (όπως σε άλλα μέσα τα οποία βασίζονται σε δάνεια και τα οποία υλοποιούνται εκτός του προϋπολογισμού).

(15)

Οι σταθερές τιμές καθορίζονται εφαρμόζοντας σταθερό ετήσιο αποπληθωριστή 2 % στα ονομαστικά ποσά.

(16)

COM(2021) 250 final της 14ης Απριλίου 2021.

(17)

Απόφαση (ΕΕ, Ευρατόμ) 2020/2053 του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2020, ΕΕ L 424 της 15.12.2020, σ. 1.

(18)

 Με την επιφύλαξη εισαγωγής νέων ιδίων πόρων με σκοπό την κάλυψη των εξόδων αποπληρωμής κεφαλαίου και τόκων του NextGenerationEU.

(19)

COM(2020) 854 final της 25.12.2020, 2020/0380(COD)

(20)

Απόφαση (EU, Ευρατόμ) 2020/2053 του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2020, για το σύστημα των ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΕ L 424 της 15.12.2020, σ. 1.

(21)

Απόφαση του Συμβουλίου για το σύστημα των ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2014/335/ΕΕ, Ευρατόμ, ΕΕ L 168 της 7.6.2014, σ. 105.

(22)

Όλα τα στοιχεία της συνεισφοράς του Ηνωμένου Βασιλείου ορίζονται στο άρθρο 148 της συμφωνίας αποχώρησης. Οι προβλέψεις περιλαμβάνουν μόνο στοιχεία τα οποία μπορούν να προσδιοριστούν ποσοτικά στο παρόν στάδιο, δηλαδή την προσωρινή συνεισφορά του Ηνωμένου Βασιλείου στη χρηματοδότηση πληρωμών οι οποίες προκύπτουν από εκκρεμείς αναλήψεις υποχρεώσεων προ του 2021 και για τις οποίες το Ηνωμένο Βασίλειο είναι υπόχρεο σύμφωνα με το άρθρο 140 καθώς και τις συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις οι οποίες προσδιορίζονται στο άρθρο 142 παράγραφος 5 της συμφωνίας αποχώρησης καθώς και τα ποσά που οφείλει η Ένωση στο Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με το άρθρο 145 (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα) και το άρθρο 146 (επένδυση της Ένωσης στο ΕΤαΕ).

(23)

Τυχόν διαφορά των συνόλων οφείλεται στη στρογγυλοποίηση