52005PC0698

[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 5.1.2006

COM(2005)698 τελικό

2005/0275(CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων καθιερώθηκε από τις 24 Ιουλίου 1993 ένα εθελοντικό καθεστώς προστασίας των ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων στo έδαφος της Κοινότητας. Το εν λόγω εθελοντικό καθεστώς παρέχει τη δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους παραγωγούς να προστατεύσουν ορισμένες ονομασίες μέσω της καταχώρισής τους. Η προστασία που προβλέπεται από το εν λόγω καθεστώς συνίσταται στο να δεσμεύεται η χρήση των εν λόγω ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων στα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα που παρήχθησαν ή/και μεταποιήθηκαν στις περιοχές ή στους τόπους στους οποίους παραπέμπουν οι εν λόγω ονομασίες, με ειδικές συνθήκες παραγωγής / μεταποίησης / επεξεργασίας, οι οποίες κατατέθηκαν από τους παραγωγούς.

2. Η βούληση των εμπορευόμενων να προστατεύσουν τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα που διακρίνονται από τη γεωγραφική τους καταγωγή οδήγησε ορισμένα κράτη μέλη στη θέσπιση των «ελεγχόμενων ονομασιών προέλευσης». Στόχος ήταν η εναρμόνιση των διαφορετικών προσεγγίσεων στα κράτη μέλη όσον αφορά τα τρόφιμα, εκτός των οίνων και των οινοπνευματωδών ποτών τα οποία αποτελούν αντικείμενο άλλων κοινοτικών κανονιστικών διατάξεων, επιτρέποντας με αυτόν τον τρόπο να διασφαλιστούν στους εμπορευόμενους ισότιμοι όροι ανταγωνισμού, ισχυρή και αποτελεσματική προστασία έναντι των χρήσεων και των απομιμήσεων που σφετερίζονται τις σχετικές ονομασίες και, εν τέλει, μεγαλύτερη αξιοπιστία των προϊόντων τα οποία δικαιούνται ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη.

3. Σε αυτό το πλαίσιο, από το 1993 καταχωρίστηκαν περισσότερες από 700 ονομασίες, οι οποίες αφορούν κυρίως περισσότερα από 150 τυριά, 160 κρέατα και προϊόντα με βάση το κρέας, 150 νωπά ή μεταποιημένα οπωροκηπευτικά και 80 είδη ελαιολάδου. Η Επιτροπή έλαβε εξάλλου περισσότερες από 300 συμπληρωματικές αιτήσεις καταχώρισης ονομασιών ή/και τροποποίησης προδιαγραφών, από κράτη μέλη και από τρίτες χώρες. Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν ότι το εν λόγω εθελοντικό καθεστώς είχε απήχηση στην Κοινότητα. Επίσης, ο καθορισμός κοινού κοινοτικού συμβόλου συνέβαλε στην απαρχή της αναγνώρισης από τους καταναλωτές του σχετικού κοινοτικού καθεστώτος προστασίας.

4. Η διαδικασία καταχώρισης νέων ονομασιών προέλευσης της Κοινότητας χαρακτηρίζεται από δύο στάδια, το πρώτο, σε εθνικό επίπεδο, διεξάγεται από τις αρχές του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η σχετική γεωγραφική ζώνη, το δεύτερο, σε κοινοτικό επίπεδο, διεξάγεται από την Επιτροπή, κατά τη διάρκεια του οποίου διενεργείται η εξέταση της αίτησης, προκειμένου να εξακριβωθεί εάν πληροί τους όρους του κανονισμού, καθώς και μια διαδικασία ένστασης κατά την οποία μετά από δημοσίευση των βασικών στοιχείων της αίτησης, κάθε εμπορευόμενος δύναται να αντιτεθεί στην καταχώριση βάσει καθορισμένων κριτηρίων. Χάρη στην πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή της εν λόγω διαδικασίας, φαίνεται αφενός ότι η εν λόγω διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε περιττή επανάληψη των εργασιών μεταξύ κρατών μελών και Επιτροπής· αφετέρου, τα εν λόγω δύο στάδια μπορεί να οδηγήσουν σε πολύπλοκη εξέταση ενίοτε εξαιρετικά ογκωδών φακέλων, των οποίων η δομή και το περιεχόμενο φυσικά ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ αιτήσεων. Υπό αυτές τις συνθήκες, πρέπει να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και να διευκρινιστούν οι αρμοδιότητες των διαφόρων αρχών που καλούνται να παρέμβουν κατά την εξέταση των αιτήσεων, με σκοπό τη βελτίωση της διαφάνειας όσον αφορά τις αιτήσεις και την ίση μεταχείριση των διαφόρων αιτούντων.

5. Εξάλλου, μετά από τις καταγγελίες WT/DS174 και WT/DS290, οι οποίες κατατέθηκαν αντιστοίχως από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ), το Όργανο Επίλυσης Διαφορών του (ΟΕΔ) του ΠΟΕ ενέκρινε, στις 20 Απριλίου 2005, τις εκθέσεις των Ειδικών Ομάδων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων – Προστασία των εμπορικών σημάτων και των γεωγραφικών ενδείξεων των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων. Οι εν λόγω εκθέσεις καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 δεν είναι συμβατός με το άρθρο 3:1 της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (συμφωνία TRIPS) ούτε με το άρθρο III:4 της ΓΣΔΕ του 1947. Το ΟΕΔ στήριξε την εν λόγω διαπίστωση στους όρους αμοιβαιότητας και ισοδυναμίας που αναφέρονται στο άρθρο 12 και στα επόμενα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92, στο γεγονός ότι οι διαδικασίες αίτησης καταχώρισης και ένστασης που εφαρμόζονται στις τρίτες χώρες απαιτούν την παρέμβαση (εξέταση και διαβίβαση) των κυβερνήσεων των τρίτων χωρών, καθώς και στην ύπαρξη προδιαγραφών που επιβάλλουν τη συμμετοχή των κυβερνήσεων των τρίτων χωρών στους ελέγχους. Είναι ανάγκη να διασφαλιστεί η συμμόρφωση του εν λόγω κανονισμού με τη συμφωνία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου και με τη ΓΣΔΕ του 1994, εντός προθεσμιών που θα συνομολογηθούν με τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη.

6. Ο πρώτος άξονας τροποποιήσεων συνίσταται στον καλύτερο ορισμό των καίριας σημασίας πληροφοριών οι οποίες πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο επίσημης δημοσίευσης πριν από την καταχώριση, ούτως ώστε, αφενός, να δοθεί η δυνατότητα σε κάθε εμπορευόμενο να ασκήσει το δικαίωμα ένστασης που έχει και, αφετέρου, να μπορέσουν οι αρμόδιες σε θέματα ελέγχου αρχές να διασφαλίσουν αυτεπαγγέλτως την προστασία των καταχωρισμένων ονομασιών σε κάθε κράτος μέλος. Στις εν λόγω πληροφορίες, συγκεντρωμένες σε ένα ενιαίο έγγραφο, συγκαταλέγονται κυρίως ο τίτλος της ονομασίας, η περιγραφή του προϊόντος για τους σκοπούς του ελέγχου, της επισήμανσης και της παρουσίασής του (συμπεριλαμβανομένων εν προκειμένω των ενδεχόμενων περιορισμών όσον αφορά τη συσκευασία του εκτός της ζώνης προέλευσης και της αιτιολόγησης αυτών των περιορισμών), καθώς και η απόδειξη της σχέσης μεταξύ του προϊόντος και της γεωγραφικής του προέλευσης. Η τυποποιημένη και συγκεντρωτική παρουσίαση των εν λόγω στοιχείων επιτρέπει να διασφαλιστεί η αυξημένη ομοιογένεια και η ίση μεταχείριση των αιτήσεων, εξασφαλίζοντας παράλληλα ότι αναφέρονται όλα τα στοιχεία τα οποία πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο απόλυτης διαφάνειας για τους ενδιαφερόμενους εμπορευόμενους που είναι εγκατεστημένοι εκτός της οριοθετημένης ζώνης.

7. Ο δεύτερος άξονας τροποποιήσεων συνίσταται στην διασαφήνιση της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στον εν λόγω τομέα. Για κάθε αίτηση η οποία αντιστοιχεί σε μια οριοθετημένη ζώνη της Κοινότητας, το κράτος μέλος υποχρεούται πράγματι να εξακριβώσει εάν η συμπληρωμένη αίτηση πληροί τους όρους του κανονισμού. Η διενέργεια μεταγενέστερης εξέτασης από την Επιτροπή δεν απαλλάσσει το κράτος μέλος από την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του εν προκειμένω. Προτείνεται να διευκρινιστεί ότι η εν λόγω αρμοδιότητα περιλαμβάνει την υποχρέωση δημοσιοποίησης της πρόθεσης ενός κράτους μέλους να διαβιβάζει στην Επιτροπή όποια αίτηση πληροί τους όρους του κανονισμού, ούτως ώστε κάθε εμπορευόμενος εγκατεστημένος στο έδαφός του να μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα ένστασης, το οποίο, σύμφωνα με τη σχετική επί του θέματος νομολογία (απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 26ης Οκτωβρίου 2000, Molkerei Grossbraunshain και Bene Nahrungsmittel κατά Επιτροπής, C-447/98) δεν μπορεί να ασκήσει σε κοινοτικό επίπεδο.

8. Οι αρμοδιότητες της Επιτροπής συνίστανται στο να εξακριβώσει με τα κατάλληλα μέσα εάν πληρούνται οι όροι του παρόντος κανονισμού πριν προβεί ή όχι σε δημοσίευση των στοιχείων που αναφέρονται ανωτέρω και, μετά από τη διαδικασία ένστασης, να εκδώσει απόφαση για καταχώριση ή απόρριψη της αίτησης. Εάν τα στοιχεία του «ενιαίου εγγράφου» που διαβιβάζονται στην Επιτροπή αποδεικνύονται ανεπαρκή, η Επιτροπή δύναται να ζητήσει από το κράτος μέλος να της κοινοποιήσει κάθε σχετική συμπληρωματική πληροφορία, συμπεριλαμβανομένου αντιγράφου των προδιαγραφών.

9. Οι ονομασίες που αντιστοιχούν σε γεωγραφικές περιοχές που βρίσκονται σε τρίτες χώρες έχουν πρόσβαση στο κοινοτικό καθεστώς προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων. Ωστόσο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24:9 της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου, το κοινοτικό καθεστώς είναι ανοικτό μόνο στις γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών που προστατεύονται στη χώρα καταγωγής τους. Εξάλλου, η συμμόρφωση της κοινοτικής νομοθεσίας απαιτεί την κατάργηση των κείμενων διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 όσον αφορά την ισοδυναμία και την αμοιβαιότητα, καθώς και των διατάξεων που απαιτούν παρέμβαση των κυβερνήσεων των τρίτων χωρών. Ωστόσο, ορισμένοι εμπορευόμενοι εγκατεστημένοι σε τρίτες χώρες και ορισμένες κυβερνήσεις ενδέχεται να επιθυμούν εθελοντικά η διαβίβαση των αιτήσεων ή/και των ενστάσεων στην Κοινότητα να πραγματοποιείται δια των αρμοδίων αρχών της τρίτης χώρας: η εν λόγω δυνατότητα πρέπει να αναφέρεται για όσες τρίτες χώρες επιθυμούν εθελοντικά να προσφύγουν σε αυτή.

10. Οι διαδικασίες μπορούν άλλωστε να απλοποιηθούν και να εξορθολογιστούν, κυρίως όσον αφορά την τροποποίηση των προδιαγραφών, μετά το πέρας της διαδικασίας ένστασης ή μετά την καταχώριση, και όσον αφορά τις ακυρώσεις και άλλα πιθανά μέτρα σε περίπτωση μη τήρησης των προδιαγραφών. Με σκοπό την απλοποίηση, ενδείκνυται επίσης να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή, όσον αφορά την καταχώριση, την τροποποίηση ή την απόρριψη ιδιαίτερων ονομασιών: εάν πρόκειται για μη γενικά μέτρα εφαρμογής της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, δικαιολογείται η προσφυγή σε διαδικασία διαχείρισης.

11. Η ενίσχυση της αξιοπιστίας του συστήματος είναι εξάλλου επιθυμητή. Αφενός, η ενίσχυση των διατάξεων σε θέματα ελέγχου και η σαφής ένταξή τους στο γενικό πλαίσιο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων, επιτρέπει αυτεπαγγέλτως την ενίσχυση της εφαρμογής της προστασίας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92. Η τήρηση των προδιαγραφών από τους εμπορευόμενους υπόκειται επίσης σε διατάξεις ελέγχου, μεταξύ των οποίων, μία εκ των τροποποιήσεων αποσκοπεί στην υποχρεωτική διαπίστευση των τυχόν ιδιωτικών οργανισμών ελέγχου. Η εν λόγω υποχρέωση διαπίστευσης επιτρέπει να αποφευχθεί η υποχρέωση παρέμβασης των κυβερνήσεων στον ορισμό οργανισμών ελέγχου, διατηρώντας παράλληλα πλήρη ισότητα μεταχείρισης μεταξύ των εμπορευομένων των κρατών μελών και των εμπορευομένων τρίτων χωρών.

12. Η υποχρέωση, όσον αφορά τις ονομασίες της Κοινότητας, να αναγράφονται στην επισήμανση των προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο με καταχωρισμένη ονομασία, τόσο οι κοινοτικές ενδείξεις («προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» / «ΠΟΠ» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη» / «ΠΓΕ») και τα κοινοτικά σύμβολα που συνδέονται με αυτές συμβάλλει εξίσου στην ενίσχυση της αξιοπιστίας του συστήματος.

13. Επειδή ο ορισμός «γεωγραφική ένδειξη» που διατυπώνεται στο άρθρο 22 της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου μπορεί σε ορισμένα σημεία να φαίνεται ευρύτερος από τον παρόντα ορισμό που διατυπώνεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92, ή παρούσα πρόταση προβλέπει επίσης την προσέγγιση των εν λόγω δύο ορισμών.

14. Οι γενικές γραμμές των εν λόγω τροποποιήσεων αποτέλεσαν αντικείμενο ευρείας διαβούλευσης. Το θέμα συζητήθηκε ιδίως τον Ιούνιο του 2005 στο πλαίσιο της Συμβουλευτικής Ομάδας για την Ποιότητα των Γεωργικών Προϊόντων, η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους των παραγωγών, των μεταποιητών, των εμπόρων και των ενώσεων προστασίας των καταναλωτών και του περιβάλλοντος, οι οποίοι ενδιαφέρονται για τα θέματα που αφορούν την ποιότητα των γεωργικών προϊόντων.

15. Τα μέτρα που προβλέπονται δεν έχουν δημοσιονομική επίπτωση στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2005/0275 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η παραγωγή, η παρασκευή και η διανομή γεωργικών προϊόντων και τροφίμων κατέχει σημαντική θέση στην οικονομία της Κοινότητας.

(2) Πρέπει να ενθαρρυνθεί η διαφοροποίηση της γεωργικής παραγωγής προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αγορά. Η προώθηση προϊόντων που παρουσιάζουν ορισμένα χαρακτηριστικά μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πλεονέκτημα για τον αγροτικό κόσμο, κυρίως στις μειονεκτικές ή τις απομακρυσμένες περιοχές, εξασφαλίζοντας, αφενός, τη βελτίωση του γεωργικού εισοδήματος και, αφετέρου, τη συγκράτηση του αγροτικού πληθυσμού σε αυτές τις περιοχές.

(3) Εξάλλου, ορισμένοι καταναλωτές έχουν την τάση να δίνουν προτεραιότητα, όσον αφορά τη διατροφή τους, στην ποιότητα παρά στην ποσότητα. Η εν λόγω αναζήτηση ιδιότυπων προϊόντων λαμβάνει τη μορφή, μεταξύ άλλων, ζήτησης γεωργικών προϊόντων ή τροφίμων ορισμένης γεωγραφικής καταγωγής.

(4) Δεδομένης της ποικιλομορφίας των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά και της πολλαπλότητας των πληροφοριών που παρέχονται για αυτά, ο καταναλωτής πρέπει, προκειμένου να κάνει καλύτερα την επιλογή του, να διαθέτει σαφείς και σύντομες πληροφορίες που θα τον ενημερώνουν επακριβώς για την καταγωγή του προϊόντος.

(5) Τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα υπόκεινται, όσον αφορά την επισήμανσή τους, στους γενικούς κανόνες που θεσπίζονται στην Κοινότητα, και κυρίως στους κανόνες που θεσπίζονται με την οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων[1]. Λόγω της ιδιοτυπίας τους, θα πρέπει να θεσπιστούν ιδιαίτερες συμπληρωματικές διατάξεις για τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα που προέρχονται από μια οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή. Πρέπει επίσης να καταστεί υποχρεωτική η χρήση των σχετικών ενδείξεων και κοινοτικών συμβόλων για τις κοινοτικές ονομασίες, ούτως ώστε, αφενός, να γίνουν ευρύτερα γνωστά στους καταναλωτές τα προϊόντα της εν λόγω κατηγορίας και οι εγγυήσεις που συνδέονται με αυτά και, αφετέρου, να καταστεί δυνατή η ευκολότερη αναγνώριση των εν λόγω προϊόντων στις αγορές ώστε να διευκολυνθούν οι έλεγχοι. Ωστόσο, πρέπει να προβλεφθεί μια εύλογη προθεσμία, ούτως ώστε οι εμπορευόμενοι να μπορέσουν να ανταποκριθούν στην εν λόγω υποχρέωση.

(6) Είναι απαραίτητο να καθιερωθεί μια κοινοτική προσέγγιση σχετικά με τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις. Πράγματι, ένα πλαίσιο κοινοτικών κανόνων που θα περιλαμβάνει ένα καθεστώς προστασίας επιτρέπει στις γεωγραφικές ενδείξεις και στις ονομασίες προέλευσης να αναπτυχθούν, δεδομένου ότι το εν λόγω πλαίσιο θα εγγυάται, μέσω μιας πιο ομοιόμορφης προσέγγισης, ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των παραγωγών προϊόντων που δικαιούνται τις εν λόγω ενδείξεις και θα οδηγεί σε μεγαλύτερη αξιοπιστία αυτών των προϊόντων στα μάτια των καταναλωτών.

(7) Η προβλεπόμενη νομοθεσία πρέπει να εφαρμοστεί χωρίς να θίγεται η κείμενη κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τους οίνους και τα οινοπνευματώδη ποτά.

(8) Το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού περιορίζεται σε ορισμένα γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα, των οποίων τα χαρακτηριστικά έχουν σχέση με τη γεωγραφική καταγωγή του προϊόντος ή του τροφίμου. Ωστόσο, αυτό το πεδίο εφαρμογής θα μπορούσε εν ανάγκη να επεκταθεί σε άλλα προϊόντα ή τρόφιμα.

(9) Λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες πρακτικές, πρέπει να οριστούν δύο διαφορετικά επίπεδα γεωγραφικής αναφοράς, ήτοι οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις και οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης.

(10) Ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο που δικαιούται τη σχετική ένδειξη πρέπει να πληροί ορισμένους όρους που απαριθμούνται στις προδιαγραφές.

(11) Για να δικαιούνται προστασία στα κράτη μέλη, οι γεωγραφικές ενδείξεις και οι ονομασίες προέλευσης πρέπει να καταχωρίζονται σε κοινοτικό επίπεδο. Η καταχώριση σε μητρώο επιτρέπει προσέτι να εξασφαλίζεται η ενημέρωση των επαγγελματιών και των καταναλωτών. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι καταχωρισμένες κοινοτικές ονομασίες πληρούν τους όρους που καθορίζονται από τον παρόντα κανονισμό, πρέπει η εξέταση των αιτήσεων να διενεργείται από τις εθνικές αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, τηρώντας τις ελάχιστες κοινές διατάξεις που περιλαμβάνουν μια εθνική διαδικασία ένστασης και, στη συνέχεια, η Επιτροπή να εμπλέκεται σε μια εξέταση που αποσκοπεί να διασφαλίσει ότι οι αιτήσεις πληρούν τους όρους του κανονισμού και να εγγυάται την ομοιόμορφη προσέγγιση μεταξύ κρατών μελών.

(12) Η συμφωνία όσον αφορά τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (συμφωνία TRIPS του 1994, αντικείμενο του παραρτήματος 1Γ της συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου) περιλαμβάνει λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με την ύπαρξη, την απόκτηση, το εύρος, τη διατήρηση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, καθώς και τα μέσα εφαρμογής τους.

(13) Η προστασία μέσω της καταχώρισης, η οποία παρέχεται από τον παρόντα κανονισμό, είναι ανοικτή για τις γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών, όταν οι εν λόγω ενδείξεις προστατεύονται στη χώρα καταγωγής τους.

(14) Η διαδικασία καταχώρισης πρέπει να επιτρέπει σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ενός κράτους μέλους ή τρίτης χώρας που θίγεται ατομικά και άμεσα να ασκήσει τα δικαιώματά του κοινοποιώντας την αντίθεσή του.

(15) Πρέπει να υπάρχουν διαδικασίες που να επιτρέπουν, μετά την καταχώριση, είτε την αναπροσαρμογή των προδιαγραφών, κυρίως λόγω της εξέλιξης των τεχνολογικών γνώσεων, είτε την ακύρωση ή την απόσυρση από το μητρώο της γεωγραφικής ένδειξης ή της ονομασίας προέλευσης ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου, ιδίως εάν το εν λόγω προϊόν ή το τρόφιμο δεν συμμορφώνεται πλέον με τις προδιαγραφές βάσει των οποίων απέκτησε δικαίωμα στη γεωγραφική ένδειξη ή στην ονομασία προέλευσης.

(16) Οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις που προστατεύονται στο κοινοτικό έδαφος πρέπει να υπόκεινται σε ένα αξιόπιστο καθεστώς ελέγχου, το οποίο να εδράζεται σε ένα σύστημα ελέγχου που να εγγράφεται στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων[2], καθώς και σε καθεστώς ελέγχων με σκοπό τη διασφάλιση της τήρησης από τους εμπορευόμενους, εντός της οριοθετημένης γεωγραφικής περιοχής, των διατάξεων των προδιαγραφών πριν από την εμπορία των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων.

(17) Πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εισπράττουν διοικητικό τέλος προοριζόμενο να καλύψει τις σχετικές διοικητικές δαπάνες.

(18) Πρέπει να θεσπιστούν μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[3].

(19) Οι ονομασίες που έχουν ήδη καταχωρισθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού πρέπει να εξακολουθήσουν να χαίρουν της προστασίας που προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό και να καταχωρισθούν αυτομάτως στο μητρώο. Πρέπει εξάλλου να προβλεφθούν μεταβατικά μέτρα που θα εφαρμοστούν στις αιτήσεις καταχώρισης που έχουν διαβιβασθεί στην Επιτροπή πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού,

(20) Για λόγους σαφήνειας και διαφάνειας, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων[4] πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από νέο κανονισμό,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους κανόνες προστασίας των ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων των γεωργικών προϊόντων που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση και που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της συνθήκης και των τροφίμων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, καθώς και των γεωργικών προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.

Ωστόσο, ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα, πλην των ξυδιών οίνου, ούτε στα οινοπνευματώδη ποτά. Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 του Συμβουλίου[5].

Τα παραρτήματα Ι και ΙΙ του παρόντος κανονισμού μπορούν να τροποποιούνται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη άλλων ιδιαίτερων κοινοτικών διατάξεων.

3. Η οδηγία 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[6] δεν εφαρμόζεται ούτε για τις ονομασίες προέλευσης, ούτε για τις γεωγραφικές ενδείξεις που αποτελούν αντικείμενο του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2 Ονομασία προέλευσης και γεωγραφική ένδειξη

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) «ονομασία προέλευσης»: το όνομα μιας περιοχής, ενός συγκεκριμένου τόπου ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μιας χώρας, το οποίο χρησιμοποιείται στην περιγραφή ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου

- που κατάγεται από την εν λόγω περιοχή, τον συγκεκριμένο τόπο ή την εν λόγω χώρα,

- του οποίου η ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά οφείλονται ουσιαστικά ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον που περιλαμβάνει τους φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντες, και

- του οποίου η παραγωγή, η μεταποίηση και η επεξεργασία πραγματοποιούνται στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή·

β) «γεωγραφική ένδειξη»: η ένδειξη η οποία χρησιμοποιείται στην ταυτοποίηση ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου

- που κατάγεται από την εν λόγω περιοχή, τον συγκεκριμένο τόπο ή την εν λόγω χώρα,

- του οποίου η συγκεκριμένη ποιότητα, η φήμη ή άλλο χαρακτηριστικό μπορούν ουσιαστικά να αποδοθούν στην εν λόγω γεωγραφική καταγωγή και

- του οποίου η παραγωγή, η μεταποίηση ή η επεξεργασία πραγματοποιούνται στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή.

2. Θεωρούνται επίσης ως ονομασίες προέλευσης, οι παραδοσιακές, γεωγραφικές ή μη, ονομασίες, που περιγράφουν ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο καταγωγής μιας περιοχής ή ενός συγκεκριμένου τόπου, και το οποίο πληροί τους όρους που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) δεύτερη και τρίτη περίπτωση.

3. Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της παραγράφου 1 στοιχείο α), εξομοιώνονται με τις ονομασίες προέλευσης, σύμφωνα με τους λεπτομερείς κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 16 στοιχείο α), ορισμένες γεωγραφικές ενδείξεις των οποίων ορισμένες πρώτες ύλες των σχετικών προϊόντων προέρχονται από γεωγραφική περιοχή ευρύτερη ή διαφορετική από την περιοχή μεταποίησης, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) η περιοχή παραγωγής της πρώτης ύλης είναι οριοθετημένη·

β) υπάρχουν ειδικοί όροι παραγωγής των πρώτων υλών·

γ) υπάρχει ένα καθεστώς ελέγχου που εξασφαλίζει την τήρηση των όρων που προβλέπονται στο στοιχείο β).

Οι εν λόγω ονομασίες πρέπει να έχουν αναγνωριστεί ως ονομασίες προέλευσης στη χώρα προέλευσης πριν από την 1η Μαΐου 2004.

Άρθρο 3 Κοινός χαρακτήρας, σύγκρουση με ονόματα φυτικών ποικιλιών, ζωικών φυλών, ομωνύμων και εμπορικών σημάτων

1. Ονομασίες οι οποίες έχουν καταστεί κοινές δεν καταχωρίζονται.

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «ονομασία που έχει καταστεί κοινή» νοείται το όνομα ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου το οποίο, αν και αναφέρεται στον τόπο ή στην περιοχή όπου το εν λόγω γεωργικό προϊόν ή το τρόφιμο έχει αρχικά παραχθεί ή διατεθεί στο εμπόριο, έχει πλέον καταστεί κοινό όνομα ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου στην Κοινότητα.

Για να διαπιστωθεί εάν ένα όνομα έχει καταστεί κοινό, λαμβάνονται υπόψη όλοι οι παράγοντες, και κυρίως:

α) η υφιστάμενη κατάσταση στα κράτη μέλη και στις ζώνες κατανάλωσης·

β) η κείμενη εθνική ή κοινοτική νομοθεσία.

2. Ένα όνομα δεν επιτρέπεται να καταχωρισθεί ως ονομασία προέλευσης ή ως γεωγραφική ένδειξη όταν συγχέεται με το όνομα φυτικής ποικιλίας ή ζωικής φυλής και ενδέχεται, ως εκ τούτου, να παραπλανήσει το κοινό ως προς την πραγματική καταγωγή του προϊόντος.

3. Κατά την καταχώριση ονομασίας πλήρως ή εν μέρει ομώνυμης με ονομασία που έχει ήδη καταχωρισθεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι τοπικές και παραδοσιακές χρήσεις και οι πραγματικοί κίνδυνοι σύγχυσης. Ειδικότερα:

α) μια ομώνυμη ονομασία που δημιουργεί στο κοινό την εσφαλμένη εντύπωση ότι τα προϊόντα προέρχονται από άλλο έδαφος δεν καταχωρίζεται, έστω και εάν είναι κατά λέξη ορθή όσον αφορά το έδαφος, την περιοχή ή την τοποθεσία από την οποία προέρχονται τα γεωργικά προϊόντα ή τα τρόφιμα·

β) η χρήση μιας καταχωρισμένης ομώνυμης ονομασίας επιτρέπεται μόνον υπό πρακτικές προϋποθέσεις που εξασφαλίζουν ότι η ομώνυμη ονομασία, η οποία καταχωρίσθηκε μεταγενέστερα, διακρίνεται σαφώς από εκείνη που έχει ήδη καταχωρισθεί, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται ισότιμη μεταχείριση των ενδιαφερόμενων παραγωγών και να μην παραπλανώνται οι καταναλωτές.

4. Μια ονομασία προέλευσης ή μια γεωγραφική ένδειξη δεν καταχωρίζεται όταν, λαμβανομένης υπόψη της φήμης ενός εμπορικού σήματος, του γεγονότος ότι είναι ευρύτατα γνωστό και της διάρκειας χρησιμοποίησής του, η καταχώριση θα μπορούσε να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα του προϊόντος.

Άρθρο 4 Προδιαγραφές

1. Για να δικαιούται προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξης (ΠΓΕ), ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο πρέπει να είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές.

2. Οι προδιαγραφές περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

α) το όνομα του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου, που περιλαμβάνει την ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη·

β) την περιγραφή του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου, που περιλαμβάνει, ενδεχομένως, τις πρώτες ύλες και τα κυριότερα φυσικά, χημικά, μικροβιολογικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου·

γ) την οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής και, ενδεχομένως, τα στοιχεία που καταδεικνύουν την τήρηση των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3·

δ) τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το γεωργικό προϊόν ή το τρόφιμο κατάγεται από την οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή β), κατά περίπτωση·

ε) την περιγραφή της μεθόδου παρασκευής του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου και, ενδεχομένως, τις τοπικές, θεμιτές και συνήθεις μεθόδους, καθώς και τα στοιχεία σχετικά με τη συσκευασία, όταν η αιτούσα ομάδα κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 1 ορίζει και αιτιολογεί, ότι η συσκευασία πρέπει να πραγματοποιείται στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα, να παρέχεται εγγύηση για την καταγωγή ή να εξασφαλίζεται ο έλεγχος·

στ) στοιχεία που τεκμηριώνουν:

i) το δεσμό μεταξύ της ποιότητας ή των χαρακτηριστικών του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου και του γεωγραφικού περιβάλλοντος που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή, κατά περίπτωση,

ii) τη σχέση μεταξύ μιας καθορισμένης ποιότητας, της φήμης ή άλλου χαρακτηριστικού του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου και της γεωγραφικής καταγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο β)·

ζ) το όνομα και τα στοιχεία των φορέων που πραγματοποιούν τους ελέγχους που προβλέπονται στο άρθρο 11·

η) κάθε ειδικό κανόνα επισήμανσης σχετικά με το εν λόγω γεωργικό προϊόν ή το τρόφιμο·

θ) τις τυχόν απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται δυνάμει των κοινοτικών ή των εθνικών διατάξεων.

Άρθρο 5 Αίτηση καταχώρισης

1. Μόνο μία ομάδα δικαιούται να υποβάλλει αίτηση καταχώρισης.

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «ομάδα» νοείται, ανεξάρτητα από τη νομική της μορφή ή σύνθεση, κάθε οργάνωση παραγωγών ή μεταποιητών τους οποίους αφορά το ίδιο γεωργικό προϊόν ή το ίδιο τρόφιμο. Στην ομάδα μπορούν να συμμετέχουν και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη. Ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να εξομοιωθεί με ομάδα, σύμφωνα με τους λεπτομερείς κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 16 στοιχείο γ).

Στην περίπτωση ονομασίας η οποία περιγράφει μια διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή ή παραδοσιακής ονομασίας που συνδέεται με διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή, διάφορες ομάδες δύνανται να υποβάλλουν κοινή αίτηση, σύμφωνα με τους λεπτομερείς κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 16 στοιχείο δ).

2. Μια ομάδα επιτρέπεται να υποβάλλει αίτηση καταχώρισης μόνο για γεωργικά προϊόντα ή τρόφιμα που παράγει ή αποκτά.

3. Η αίτηση καταχώρισης περιλαμβάνει:

α) το όνομα της αιτούσας ομάδας·

β) τις προδιαγραφές που προβλέπονται στο άρθρο 4·

γ) ένα ενιαίο έγγραφο που περιορίζεται στα ακόλουθα στοιχεία:

i) τα κύρια στοιχεία των προδιαγραφών: τον τίτλο της ονομασίας, τη συνοπτική περιγραφή του προϊόντος, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών κανόνων που εφαρμόζονται στη συσκευασία του και στην επισήμανσή του, την συνοπτική περιγραφή της οριοθετημένης γεωγραφικής περιοχής·

ii) τη συγκεντρωτική περιγραφή της σχέσης του προϊόντος με το γεωγραφικό περιβάλλον ή με τη γεωγραφική καταγωγή που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α) ή β), κατά περίπτωση, συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένως των ειδικών στοιχείων της περιγραφής του προϊόντος ή της μεθόδου απόκτησης που τεκμηριώνει την εν λόγω σχέση.

4. Όταν η αίτηση καταχώρισης αφορά γεωγραφική περιοχή που βρίσκεται εντός κράτους μέλους, απευθύνεται στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εν λόγω περιοχή.

Το κράτος μέλος εξετάζει την αίτηση με τα κατάλληλα μέσα, προκειμένου να εξακριβώσει εάν είναι αιτιολογημένη και εάν πληροί τις προϋποθέσεις του παρόντος κανονισμού.

5. Το κράτος μέλος οργανώνει, στο πλαίσιο της εξέτασης που προβλέπεται στην παράγραφο 4 δεύτερο εδάφιο, μια διαδικασία ένστασης σε εθνικό επίπεδο, εξασφαλίζοντας τη δέουσα δημοσίευση της εν λόγω αίτησης και προβλέποντας μια εύλογη περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας κάθε πρόσωπο που έχει έννομο συμφέρον και είναι εγκατεστημένο στην επικράτειά του να μπορεί να υποβάλει ένσταση κατά της αίτησης.

Το κράτος μέλος εξετάζει το παραδεκτό των ενστάσεων που λαμβάνει, σύμφωνα με κριτήρια που συμπεριλαμβάνουν τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο.

Εάν πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, το κράτος μέλος εκδίδει εθνική απόφαση αναγνώρισης. Σε αντίθετη περίπτωση, αποφασίζει την απόρριψη της αίτησης.

Το κράτος μέλος εξασφαλίζει τη δημοσιοποίηση της εθνικής απόφασης αναγνώρισης και ότι κάθε πρόσωπο που θίγεται άμεσα και ατομικά διαθέτει δυνατότητες προσφυγής.

Το κράτος μέλος δημοσιεύει την έκδοση των προδιαγραφών που αποτέλεσε αντικείμενο της εθνικής απόφασης αναγνώρισης και διασφαλίζει την ηλεκτρονική πρόσβαση στην εν λόγω δημοσίευση.

6. Σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να χορηγήσει στην ονομασία προστασία σε εθνικό επίπεδο, καθώς και ενδεχομένως περίοδο προσαρμογής, μόνο προσωρινά, από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης στην Επιτροπή.

Η περίοδος προσαρμογής που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο μπορεί να χορηγηθεί μόνο υπό τον όρο ότι οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις έχουν διαθέσει νόμιμα στο εμπόριο τα εν λόγω προϊόντα, χρησιμοποιώντας αδιαλείπτως τις σχετικές ονομασίες τουλάχιστον κατά τη διάρκεια των πέντε προηγούμενων ετών και έχουν θέσει το εν λόγω θέμα κατά την εθνική διαδικασία ένστασης που αναφέρεται στην παράγραφο 5 πρώτο εδάφιο.

Η προσωρινή εθνική προστασία παύει να υφίσταται από την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνεται απόφαση καταχώρισης, δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

Οι συνέπειες της προσωρινής εθνικής προστασίας, σε περίπτωση που η ονομασία δεν καταχωρισθεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, αποτελούν αποκλειστική ευθύνη του σχετικού κράτους μέλους.

Τα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη δυνάμει του πρώτου εδαφίου παράγουν αποτελέσματα μόνο σε εθνικό επίπεδο και δεν επηρεάζουν τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

7. Για κάθε εθνική απόφαση αναγνώρισης που προβλέπεται στην παράγραφο 5 τρίτο εδάφιο και την οποία λαμβάνει το εκάστοτε κράτος μέλος, το τελευταίο διαβιβάζει στην Επιτροπή:

α) το όνομα της αιτούσας ομάδας·

β) το ενιαίο έγγραφο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο γ)·

γ) τη δήλωση του κράτους μέλους ότι η υποβληθείσα από την ομάδα αίτηση, η οποία τυγχάνει εθνικής απόφασης αναγνώρισης, πληροί τις προϋποθέσεις του παρόντος κανονισμού και τις διατάξεις που εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογή του·

δ) την παραπομπή στη δημοσίευση των προδιαγραφών που αναφέρεται στην παράγραφο 5 πέμπτο εδάφιο.

8. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την τήρηση των παραγράφων 4 έως 7.

9. Όταν η αίτηση καταχώρισης αφορά γεωγραφική περιοχή που βρίσκεται εντός τρίτης χώρας, απαρτίζεται από τα στοιχεία που προβλέπονται στην παράγραφο 3, καθώς και από τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η εν λόγω ονομασία προστατεύεται στη χώρα καταγωγής της.

Η αίτηση απευθύνεται στην Επιτροπή, είτε απ’ ευθείας, είτε μέσω των αρμοδίων αρχών της ενδιαφερόμενης τρίτης χώρας.

10. Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο και διαβιβάζονται στην Επιτροπή συντάσσονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας ή συνοδεύονται από επικυρωμένη μετάφραση σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.

Άρθρο 6 Εξέταση από την Επιτροπή

1. Η Επιτροπή εξετάζει την αίτηση με τα κατάλληλα μέσα, προκειμένου να εξακριβώσει εάν είναι αιτιολογημένη και εάν πληροί τις προϋποθέσεις του παρόντος κανονισμού.

Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τον κατάλογο των ονομασιών που αποτέλεσαν αντικείμενο αίτησης καταχώρισης, καθώς και τη ημερομηνία κατάθεσής τους στην Επιτροπή.

2. Εάν οι προϋποθέσεις του παρόντος κανονισμού φαίνεται ότι πληρούνται, η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ενιαίο έγγραφο και την παραπομπή στη δημοσίευση των προδιαγραφών που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 5 πέμπτο εδάφιο.

Σε αντίθετη περίπτωση, η Επιτροπή αποφασίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, την απόρριψη της αίτησης καταχώρισης.

Άρθρο 7 Ένσταση, απόφαση καταχώρισης

1. Εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης , η οποία προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, κάθε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα δύναται να υποβάλλει ένσταση κατά της προβλεπόμενης καταχώρισης, καταθέτοντας στην Επιτροπή δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.

2. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που θίγεται άμεσα και ατομικά, και το οποίο είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε άλλο κράτος μέλος εκτός από αυτό το οποίο ζήτησε την καταχώριση ή σε τρίτη χώρα, δύναται επίσης να υποβάλλει ένσταση κατά της προβλεπόμενης καταχώρισης, καταθέτοντας δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.

Τα φυσικά ή τα νομικά πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα ή διαμένουν σε κράτος μέλος καταθέτουν τη δήλωση στην αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους εντός προθεσμίας η οποία επιτρέπει την υποβολή ένστασης, σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που διαμένουν σε τρίτη χώρα, καταθέτουν τη δήλωση στην Επιτροπή, είτε απ’ ευθείας, είτε μέσω των αρμοδίων αρχών της σχετικής τρίτης χώρας, εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην παράγραφο 1.

3. Γίνονται δεκτές μόνο οι ενστάσεις που έχουν διαβιβαστεί στην Επιτροπή εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην παράγραφο 1, οι οποίες:

α) είτε αποδεικνύουν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2·

β) είτε αποδεικνύουν ότι η καταχώριση του προτεινόμενου ονόματος είναι αντίθετη με τις παραγράφους 2 έως 4 του άρθρου 3·

γ) είτε προσδιορίζουν στοιχεία τα οποία επιτρέπουν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι το όνομα του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι κοινό, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1.

Η Επιτροπή εξετάζει το παραδεκτό των ενστάσεων.

Τα κριτήρια που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία β) και γ) πρέπει να αποδεικνύονται και να αξιολογούνται σε σχέση με το έδαφος της Κοινότητας.

4. Εάν η Επιτροπή δεν λάβει καμία αποδεκτή ένσταση σύμφωνα με την παράγραφο 3 εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην παράγραφο 1, προβαίνει στην καταχώριση της ονομασίας.

Η καταχώριση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

5. Εάν μια ένσταση είναι δεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 3, η Επιτροπή καλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη να προβούν στις κατάλληλες διαβουλεύσεις.

Εάν συναφθεί συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών εντός προθεσμίας έξι μηνών, τα τελευταία κοινοποιούν στην Επιτροπή όλα τα στοιχεία που οδήγησαν στην εν λόγω συμφωνία, συμπεριλαμβανομένης της γνώμης του αιτούντος και της γνώμης του υποβάλλοντος την ένσταση. Εάν τα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 2 δεν υπέστησαν τροποποιήσεις ή υπέστησαν ελάχιστες μόνο τροποποιήσεις που πρέπει να προσδιοριστούν σύμφωνα με το άρθρο 16 στοιχείο η), η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η Επιτροπή προβαίνει εκ νέου σε εξέταση, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.

Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, λαμβάνοντας υπόψη τις θεμιτές και παραδοσιακές χρήσεις και τους πραγματικούς κινδύνους σύγχυσης. Η εν λόγω απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

6. Η Επιτροπή ενημερώνει το μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων.

7. Τα έγγραφα που προβλέπονται στο παρόν άρθρο και διαβιβάζονται στην Επιτροπή συντάσσονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας ή συνοδεύονται από επικυρωμένη μετάφραση σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.

Άρθρο 8 Ονομασία, ενδείξεις και σύμβολα

Μια ονομασία που καταχωρίζεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κάθε εμπορευόμενο που διαθέτει στο εμπόριο γεωργικά προϊόντα ή τρόφιμα τα οποία είναι σύμφωνα με τις αντίστοιχες προδιαγραφές.

Οι ενδείξεις «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» και «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη» ή οι αντίστοιχες βραχυγραφίες τους («ΠΟΠ», «ΠΓΕ»), καθώς και τα κοινοτικά σύμβολα που συνδέονται με αυτές, πρέπει αναγράφονται στην επισήμανση των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων, καταγωγής Κοινότητας, τα οποία διατίθενται στο εμπόριο με καταχωρισμένη ονομασία σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Οι ενδείξεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο, καθώς και τα κοινοτικά σύμβολα που συνδέονται με αυτές, μπορούν επίσης να αναγράφονται στην επισήμανση των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων, καταγωγής τρίτων χωρών, τα οποία διατίθενται στο εμπόριο με καταχωρισμένη ονομασία σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 9 Έγκριση της τροποποίησης των προδιαγραφών

1. Η ομάδα η οποία υποβάλλει την αρχική αίτηση ή, σε περίπτωση που η εν λόγω ομάδα αδυνατεί να ενεργήσει, μια άλλη ομάδα που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 5 παράγραφος 2, δύναται να ζητήσει έγκριση της τροποποίησης των προδιαγραφών, κυρίως προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων ή να αναθεωρηθεί η οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ).

Στην αίτηση περιγράφονται και αιτιολογούνται οι τροποποιήσεις που αποτελούν αντικείμενό της.

2. Εάν η τροποποίηση επιφέρει μία ή περισσότερες τροποποιήσεις του ενιαίου εγγράφου, η αίτηση έγκρισης της τροποποίησης υπόκειται στη διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 5 έως 7. Ωστόσο, εάν προτείνονται μόνο ήσσονες τροποποιήσεις, η Επιτροπή αποφασίζει την έγκριση της τροποποίησης χωρίς να ακολουθήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 και στο άρθρο 7.

3. Εάν η τροποποίηση δεν επιφέρει καμία τροποποίηση του ενιαίου εγγράφου, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:

i) σε περίπτωση που η γεωγραφική περιοχή βρίσκεται σε κράτος μέλος, το εν λόγω κράτος μέλος αποφαίνεται σχετικά με την έγκριση της τροποποίησης και, σε περίπτωση θετικής γνώμης, δημοσιεύει τις τροποποιημένες προδιαγραφές και ενημερώνει την Επιτροπή για τις εγκριθείσες τροποποιήσεις και την αιτιολόγησή τους·

ii) σε περίπτωση που η γεωγραφική περιοχή βρίσκεται σε τρίτη χώρα, η Επιτροπή αποφαίνεται σχετικά με την έγκριση της προτεινόμενης τροποποίησης.

Άρθρο 10 Καθεστώς ελέγχου

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το καθεστώς ελέγχου που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 εφαρμόζεται στους εμπορευόμενους που υπόκεινται στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν τους εμπορευόμενους που υπόκεινται στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού στα οικεία πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου που προβλέπονται στα άρθρα 41, 42 και 43 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004, καθώς και στις οικείες ετήσιες εκθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 44 του εν λόγω κανονισμού.

3. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004, τα κράτη μέλη ορίζουν μια κεντρική αρμόδια αρχή, η οποία είναι ειδικά υπεύθυνη για την εφαρμογή του καθεστώτος ελέγχου που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 11 Έλεγχοι σχετικά με την τήρηση των προδιαγραφών από τους εμπορευόμενους

1. Προκειμένου να διενεργούνται, πριν από την εμπορία, οι έλεγχοι σχετικά με την τήρηση των προδιαγραφών από τους σχετικούς εμπορευόμενους εντός της γεωγραφικής περιοχής, η αρμόδια αρχή που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 δύναται να ορίσει έναν ή περισσότερους επίσημους οργανισμούς ελέγχου ή να εκχωρήσει αρμοδιότητες ελέγχου σε έναν ή περισσότερους ιδιωτικούς οργανισμούς ελέγχου. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο ζ), οι προδιαγραφές για κάθε ονομασία προσδιορίζουν έναν ή περισσότερους οργανισμούς που ελέγχουν τα υπόψη γεωργικά προϊόντα ή τρόφιμα.

Στην περίπτωση ονομασιών των οποίων η γεωγραφική περιοχή βρίσκεται σε τρίτη χώρα, οι προδιαγραφές προσδιορίζουν έναν ή περισσότερους οργανισμούς, δημόσιους ή ιδιωτικούς, οι οποίοι διενεργούν τους ελέγχους που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.

2. Οι ιδιωτικοί οργανισμοί ελέγχου που προβλέπονται στην παράγραφο 1 είναι διαπιστευμένοι με βάση το πρότυπο EN 45011 ή ισοδύναμο πρότυπο.

3. Οι δημόσιοι ή ιδιωτικοί οργανισμοί ελέγχου που προβλέπονται στην παράγραφο 1 πρέπει να έχουν την δυνατότητα να επιβάλλουν την τήρηση του παρόντος κανονισμού, μεταξύ άλλων μέσω της επιβολής κυρώσεων, όταν διαπιστώνουν ότι ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο που φέρει προστατευόμενη ονομασία και εμπίπτει στην αρμοδιότητά τους δεν πληροί τις απαιτήσεις των προδιαγραφών.

4. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή το όνομα και τα στοιχεία της αρμόδιας αρχής που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 3, των τυχόν επισήμων υπηρεσιών ελέγχου που ορίστηκαν και των ιδιωτικών οργανισμών ελέγχου στους οποίους εκχωρήθηκαν αρμοδιότητες ελέγχου και αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους, καθώς και κάθε αλλαγή των εν λόγω πληροφοριών.

Στην περίπτωση ονομασιών των οποίων η γεωγραφική περιοχή βρίσκεται σε τρίτη χώρα, η ομάδα, είτε απ’ ευθείας, είτε μέσω των αρχών της ενδιαφερόμενης τρίτης χώρας, κοινοποιεί στην Επιτροπή τις πληροφορίες που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.

Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο και στο δεύτερο εδάφιο και τις επικαιροποιεί κατά τακτά διαστήματα.

5. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι ένας εμπορευόμενος ο οποίος τηρεί τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού μπορεί να ελεγχθεί από τους οργανισμούς που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.

6. Οι δαπάνες των ελέγχων που προβλέπει το παρόν άρθρο βαρύνουν τους εμπορευόμενους που υπόκεινται στους εν λόγω ελέγχους.

Άρθρο 12 Ακύρωση

1. Η Επιτροπή, εάν κρίνει ότι δεν διασφαλίζεται πλέον η τήρηση των όρων των προδιαγραφών ενός γεωργικού προϊόντος ή τροφίμου που δικαιούται προστατευόμενη ονομασία, προβαίνει, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, στην ακύρωση της καταχώρισης η οποία και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Η ομάδα η οποία υπέβαλε την αρχική αίτηση ή σε περίπτωση που η εν λόγω ομάδα αδυνατεί να ενεργήσει, μια άλλη ομάδα η οποία πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 5 παράγραφος 2, δύναται να ζητήσει ακύρωση της καταχώρισης, αιτιολογώντας το αίτημά της.

Η διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 5, 6 και 7 εφαρμόζεται κατ' αναλογία .

Άρθρο 13 Προστασία

1. Οι καταχωρισμένες ονομασίες προστατεύονται από:

α) οιαδήποτε άμεση ή έμμεση εμπορική χρήση μιας καταχωρισμένης ονομασίας για προϊόντα που δεν καλύπτονται από την καταχώριση, εφόσον τα εν λόγω προϊόντα είναι συγκρίσιμα με τα προϊόντα που έχουν καταχωρισθεί με την εν λόγω ονομασία ή εφόσον η εν λόγω χρήση αποτελεί εκμετάλλευση της φήμης της προστατευόμενης ονομασίας·

β) κάθε αντιποίηση, απομίμηση ή υπαινιγμό, ακόμη και αν αναφέρεται η πραγματική καταγωγή του προϊόντος ή εάν η προστατευόμενη ονομασία χρησιμοποιείται σε μετάφραση ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «είδος», «τύπος», «μέθοδος», «τρόπος», «απομίμηση» ή παρόμοιες·

γ) οιαδήποτε άλλη ψευδή ή απατηλή ένδειξη, τόσο όσον αφορά την προέλευση, την καταγωγή, τη φύση ή τις ουσιαστικές ιδιότητες του προϊόντος, αναγραφόμενη στη συσκευασία ή στο περιτύλιγμα, στο διαφημιστικό υλικό ή σε έγγραφα που αφορούν το συγκεκριμένο προϊόν, καθώς και τη χρησιμοποίηση για τη συσκευασία του προϊόντος δοχείου που μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη εντύπωση ως προς την καταγωγή του·

δ) οιαδήποτε άλλη πρακτική ικανή να παραπλανήσει το κοινό ως προς την πραγματική καταγωγή του προϊόντος.

Όταν μια καταχωρισμένη ονομασία περιέχει το όνομα ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου που θεωρείται κοινό, η χρήση του εν λόγω κοινού ονόματος για το συγκεκριμένο γεωργικό προϊόν ή τρόφιμο δεν θεωρείται ότι αντιτίθεται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) ή β).

2. Οι προστατευόμενες ονομασίες δεν μπορούν να μεταπέσουν σε κοινές.

3. Όσον αφορά τις ονομασίες των οποίων η καταχώριση ζητήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 5, μπορεί να προβλεφθεί μεταβατική περίοδος πέντε ετών κατ' ανώτατο όριο, στο πλαίσιο του άρθρου 7 παράγραφος 5, μόνο σε περίπτωση που μια ένσταση κρίθηκε παραδεκτή, με το αιτιολογικό ότι η καταχώριση της προτεινόμενης ονομασίας μπορεί να βλάψει την ύπαρξη μιας εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ομώνυμης ονομασίας ή την ύπαρξη προϊόντων τα οποία διατίθενται νόμιμα στην αγορά εδώ και πέντε τουλάχιστον έτη πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2.

Μπορεί επίσης να καθοριστεί μεταβατική περίοδος για τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα στην οποία βρίσκεται η γεωγραφική περιοχή, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω επιχειρήσεις έχουν νόμιμα διαθέσει τα εν λόγω προϊόντα στην αγορά, χρησιμοποιώντας αδιαλείπτως τις σχετικές ονομασίες, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια πέντε ετών πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, και ότι το πρόβλημα τέθηκε στο πλαίσιο της εθνικής διαδικασίας ένστασης που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 5 πρώτο και δεύτερο εδάφιο ή στο πλαίσιο της κοινοτικής διαδικασίας ένστασης που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2. Συνολικά, το άθροισμα της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο και της περιόδου προσαρμογής που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα πέντε έτη.

4. Με την επιφύλαξη εφαρμογής του άρθρου 14, η Επιτροπή δύναται να αποφασίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, τη συνύπαρξη μιας καταχωρισμένης ονομασίας και μιας μη καταχωρισμένης ονομασίας που περιγράφει έναν τόπο κράτους μέλους ή τρίτης χώρας, εφόσον η εν λόγω ονομασία είναι ταυτόσημη με την καταχωρισμένη ονομασία, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:

α) η ταυτόσημη μη καταχωρισμένη ονομασία χρησιμοποιήθηκε νόμιμα για τουλάχιστον είκοσι πέντε έτη πριν από τις 24 Ιουλίου 1993, βάσει νομίμων και πάγιων χρήσεων·

β) αποδεικνύεται ότι η εν λόγω χρήση ουδέποτε είχε ως στόχο να επωφεληθεί της φήμης της καταχωρισμένης ονομασίας και ότι δεν παραπλάνησε ή ότι δεν μπόρεσε να παραπλανήσει το κοινό όσον αφορά την πραγματική καταγωγή του προϊόντος·

γ) το πρόβλημα που προκύπτει από την ταυτόσημη ονομασία έχει αναφερθεί πριν από την καταχώριση της ονομασίας.

Η συνύπαρξη της καταχωρισμένης ονομασίας και της συγκεκριμένης μη καταχωρισμένης ταυτόσημης ονομασίας δεν μπορεί να υπερβαίνει μια περίοδο δεκαπέντε ετών κατ’ ανώτατο όριο, μετά από την οποία δεν θα επιτρέπεται η χρήση της μη καταχωρισμένης ονομασίας.

Η χρήση της συγκεκριμένης μη καταχωρισμένης γεωγραφικής ονομασίας επιτρέπεται μόνο εάν το κράτος καταγωγής αναγράφεται στην ετικέτα κατά τρόπο ευκρινή και ευανάγνωστο.

Άρθρο 14 Σχέσεις μεταξύ των εμπορικών σημάτων και των γεωγραφικών ενδείξεων

1. Εάν η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη έχει καταχωρισθεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό ή έχει καταχωρισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92, η αίτηση καταχώρισης ενός εμπορικού σήματος που αντιστοιχεί σε μία από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 13 και αφορά την ίδια κατηγορία προϊόντων απορρίπτεται, υπό την προϋπόθεση ότι η αίτηση καταχώρισης του εμπορικού σήματος υποβάλλεται μετά:

α) την ημερομηνία καταχώρισής τους, όσον αφορά τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις που καταχωρίζονται δυνάμει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92·

β) την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης καταχώρισης της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στην Επιτροπή, όσον αφορά τις άλλες ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις που καταχωρίζονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Τα εμπορικά σήματα που έχουν καταχωρισθεί σε αντίθεση προς το πρώτο εδάφιο ακυρώνονται.

2. Στο πλαίσιο της τήρησης του κοινοτικού δικαίου, η χρήση εμπορικού σήματος που αντιστοιχεί σε μία από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 13, το οποίο έχει κατατεθεί, καταχωρισθεί ή στις περιπτώσεις που προβλέπονται από τη σχετική νομοθεσία καθιερωθεί με τη χρήση, καλή τη πίστει, στο έδαφος της Κοινότητας, είτε πριν από την ημερομηνία προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στη χώρα καταγωγής, είτε πριν από την 1η Ιανουαρίου 1996, μπορεί να συνεχιστεί παρά την καταχώριση μιας ονομασίας προέλευσης ή μιας γεωγραφικής ένδειξης, εάν διαπιστωθεί ότι το εν λόγω εμπορικό σήμα δεν θίγεται από τους λόγους ακυρότητας ή έκπτωσης που προβλέπονται από την οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου[7] ή από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου[8].

Άρθρο 15 Επιτροπή διαχείρισης των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης

1. Η Επιτροπή επικουρείται από τη μόνιμη επιτροπή προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων και ονομασιών προέλευσης, η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο εκπρόσωπος της Επιτροπής.

2. Σε περίπτωση παραπομπής στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.

3. Σε περίπτωση παραπομπής στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.

4. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 16 Λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής

Σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2, θεσπίζονται λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω κανόνες περιλαμβάνουν ιδίως:

α) τον κατάλογο των πρώτων υλών που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3·

β) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τα στοιχεία τα οποία πρέπει να περιλαμβάνουν οι προδιαγραφές που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2·

γ) τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να εξομοιωθεί με μια ομάδα·

δ) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με την κατάθεση της αίτησης καταχώρισης για μια ονομασία που παραπέμπει σε διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο·

ε) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο και τον τρόπο διαβίβασης στην Επιτροπή των εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφοι 7 και 9,

στ) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τις ενστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7, καθώς και αυτούς που αφορούν τις ενδεικνυόμενες διαβουλεύσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών·

ζ) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τις ενδείξεις και τα σύμβολα που προβλέπονται στο άρθρο 8·

η) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τις ήσσονες τροποποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 5 δεύτερο εδάφιο και στο άρθρο 9 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, λαμβάνοντας υπόψη ότι μια ελάχιστη τροποποίηση δεν μπορεί να αφορά ούτε τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, ούτε να μεταβάλλει τον δεσμό·

θ) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με το μητρώο των ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 6·

ι) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τις προϋποθέσεις ελέγχου της τήρησης των προδιαγραφών από τους εμπορευόμενους στη γεωγραφική ζώνη.

Άρθρο 17 Μεταβατικές διατάξεις

1. Οι ήδη καταχωρισμένες ονομασίες βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού περιλαμβάνονται αυτομάτως στο μητρώο που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 6. Οι αντίστοιχες προδιαγραφές εξομοιώνονται με τις προδιαγραφές που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1.

2. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2, κανονισμό ο οποίος διασφαλίζει τη μετάβαση από τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 προς τους κανόνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, ο κανονισμός αυτός ορίζει τις διαδικασίες που πρέπει να τηρηθούν, ώστε να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική ανάλυση των αιτήσεων καταχώρισης που εκκρεμούν βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92. Στις εν λόγω διαδικασίες μπορεί να συμπεριληφθεί η υποχρέωση για τους αιτούντες να παράσχουν συμπληρωματικά στοιχεία εντός προθεσμίας που πρέπει να καθοριστεί.

Άρθρο 18 Τέλη

Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτήσουν την καταβολή διοικητικού τέλους προοριζόμενου να καλύψει τις δαπάνες που προκύπτουν κατά την εξέταση των αιτήσεων καταχώρισης, των ενστάσεων και των αιτήσεων τροποποίησης δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 19

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 καταργείται.

Οι παραπομπές στον καταργηθέντα κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοίχισης που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙΙ.

Άρθρο 20

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο, οι διατάξεις του άρθρου 8 δεύτερο εδάφιο εφαρμόζονται από την 1η Μαΐου 2007.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

Τρόφιμα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1:

- μπύρες·

- ποτά με βάση εκχυλίσματα φυτών·

- προϊόντα αρτοποιίας, ζαχαροπλαστικής, ζαχαρώδη παρασκευάσματα ή προϊόντα μπισκοτοποιίας·

- φυσικά κόμμεα και ρητίνες·

- πολτός μουστάρδας·

- ζυμαρικά.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Γεωργικά προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1:

- σανός·

- αιθέρια έλαια·

- φελλός·

- κοχενίλλη (ακατέργαστο προϊόν ζωικής προέλευσης)·

- καλλωπιστικά άνθη και φυτά·

- μαλλί·

- λυγαριά·

- ξεφλουδισμένο λινάρι.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

ΠIΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟIΧΙΣΗΣ

Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 | Παρών κανονισμός |

Άρθρο 1 Άρθρο 2 παράγραφος 1 Άρθρο 2 παράγραφος 2 Άρθρο 2 παράγραφος 3 Άρθρο 2 παράγραφος 4 Άρθρο 2 παράγραφος 5 Άρθρο 2 παράγραφος 6 Άρθρο 2 παράγραφος 7 Άρθρο 3 παράγραφος 1 πρώτο, δεύτερο και τρίτο εδάφιο Άρθρο 3 παράγραφος 1 τέταρτο εδάφιο Άρθρο 3 παράγραφος 2 Άρθρο 3 παράγραφος 3 Άρθρο 4 Άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2 και 3 Άρθρο 5 παράγραφος 4 Άρθρο 5 παράγραφος 5 πρώτο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 5 δεύτερο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 5 τρίτο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 5 τέταρτο και πέμπτο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 5 έκτο, έβδομο και όγδοο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 6 Άρθρο 6 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 2 Άρθρο 6 παράγραφοι 3 και 4 Άρθρο 6 παράγραφος 5 πρώτο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 5 δεύτερο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 6 πρώτο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο Άρθρο 7 παράγραφος 1 Άρθρο 7 παράγραφος 2 Άρθρο 7 παράγραφος 3 Άρθρο 7 παράγραφος 4 Άρθρο 7 παράγραφος 5 Άρθρο 8 Άρθρο 9 πρώτο εδάφιο Άρθρο 9 δεύτερο εδάφιο Άρθρο 9 τρίτο εδάφιο Άρθρο 10 παράγραφος 1 Άρθρο 10 παράγραφος 2 Άρθρο 10 παράγραφος 3 Άρθρο 10 παράγραφος 4 Άρθρο 10 παράγραφος 5 Άρθρο 10 παράγραφοι 6 και 7 Άρθρο 11 παράγραφοι 1 και 3 Άρθρο 11 παράγραφος 4 Άρθρο 11α στοιχείο α) Άρθρο 11α στοιχείο β) Άρθρα 12 έως 12 δ Άρθρο 13 παράγραφος 1 Άρθρο 13 παράγραφος 3 Άρθρο 13 παράγραφος 4 Άρθρο 13 παράγραφος 5 Άρθρο 14 παράγραφοι 1 και 2 Άρθρο 14 παράγραφος 3 Άρθρο 15 παράγραφοι 1 και 2 Άρθρο 15 παράγραφος 3 Άρθρο 16 Άρθρο 18 Παράρτημα I Παράρτημα II | Άρθρο 1 – Άρθρο 2 παράγραφος 1 Άρθρο 2 παράγραφος 2 Άρθρο 2 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο – Άρθρο 2 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο – Άρθρο 3 παράγραφος 1 πρώτο, δεύτερο και τρίτο εδάφιο – Άρθρο 3 παράγραφος 2 – Άρθρο 4 Άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2 και 3 Άρθρο 5 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 6 πρώτο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 6 τρίτο εδάφιο Άρθρο 5 παράγραφος 6 τέταρτο και πέμπτο εδάφιο – Άρθρο 5 παράγραφος 8 Άρθρο 6 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο – Άρθρο 6 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο Άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο – Άρθρο 6 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο – – Άρθρο 3 παράγραφος 3 Άρθρο 7 παράγραφος 1 – Άρθρο 7 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο Άρθρο 7 παράγραφος 3 Άρθρο 7 παράγραφος 5 Άρθρο 8 δεύτερο εδάφιο Άρθρο 9 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο Άρθρο 9 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο Άρθρο 9 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο – Άρθρο 11 παράγραφος 1 Άρθρο 11 παράγραφος 2 Άρθρο 11 παράγραφος 3 – Άρθρο 11 παράγραφοι 5 και 6 – Άρθρο 12 παράγραφος 1 Άρθρο 12 παράγραφος 2 – – Άρθρο 13 παράγραφος 1 Άρθρο 13 παράγραφος 2 Άρθρο 13 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο Άρθρο 13 παράγραφος 4 Άρθρο 14 παράγραφοι 1 και 2 Άρθρο 3 παράγραφος 4 Άρθρο 15 παράγραφοι 1 και 2 Άρθρο 15 παράγραφος 4 Άρθρο 16 Άρθρο 20 Παράρτημα I Παράρτημα II |

[1] ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2003/89/ΕΚ (ΕΕ L 308 της 25.11.2003, σ. 15).

[2] ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1. Διορθωμένη έκδοση στην ΕΕ L 191 της 28.5.2004, σ. 1).

[3] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

[4] ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σ. 1. Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 806/2003 (ΕΕ L 122 της 16.5.2003, σ. 1).

[5] ΕΕ L 179 της 14.7.1999, σ. 1.

[6] ΕΕ L 204 της 21.7.1998, σ. 37.

[7] ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 1.

[8] ΕΕ L 11 της 14.1.1994, σ. 1.